หญิงสาวมีชื่อว่า แก้วตา ขวัญใจ อายุ 35ปี เป็สาวโสดที่มาจากต่างจังหวัดเข้ามาหางานทำในกรุงเทพฯพร้อมกับญาติห่างๆที่อาศัยอยู่ห้องเช่าเดือนละ2,000บาท ที่อยู่ตึกเดียวกันและห้องติดกัน
เธอมาสมัครงานที่โรงงานผลิตพลาสติกแถวพระราม 2 ได้เงินเดือนๆละ 9600 บาท ถ้าเดือนไหนมีโอทีก็จะได้ประมาณ 13,000-15,000บาท เธอส่งกลับไปให้พ่อที่อยู่บ้านนอก เดือนละ 3,000บาท แต่ถ้าเดือนไหนที่ได้ค่าโอทีเยอะเธอก็จะส่งให้พ่อมากขึ้นแต่ก็อย่างที่รู้กันว่า โอทีนั้นไม่ค่อยมีบ่อยๆนัก
เงินจำนวน3,000บาทที่เธอส่งให้พ่อนั้นถึงแม้ว่าเงินที่ส่งไปจะไม่ได้มากมายอะไร แต่อย่างน้อยก็พอช่วยให้พ่อมีเงินจ่ายค่าน้ำค่าไฟได้บ้าง พ่อของเธอก็ทำงานรับจ้างทั่วๆไป พอได้เงินไว้ซื้อข้าวกิน
ครอบครัวของแก้วตานั้นเดิมทีมีด้วยกัน 4คน คือ พือ แม่ พี่ชาย และตัวเธอเอง แต่ตอนนี้เหลือกันแค่สองคนพ่อลูก เพราะแม่ตายจากไปั้แ่เธอยังเด็กๆ ส่วนพี่ชายนั้นประสบอุบัติเหตุรถชนที่ตลาดตายไปเกือบ 10 ปีแล้ว ถ้าหากตอนนี้แม่กับพี่ชายยังมีชีวิตอยู่จะดีแค่ไหน แต่ก็คงจะเป็ไปไม่ได้สินะ
" แก้ว เธอซื้อหวยหรือเปล่า " หน่อย เป็หลานสาวของป้าสะใภ้ของเธอ ซึ่งทั้งสองรู้จักกันมานานและเรียนห้องเดียวกัน จึงเป็ทั้งญาติและเพื่อนในคนๆเดียวกัน
" ซื้อ แต่ไม่ได้ซื้อใต้ดินนะ "
" นั่นไง ฉันบอกแล้ว แล้วแบบนี้เธอจะถูกไหมเนี่ย "
" ไม่รู้สิ แต่ถ้าไม่ถูกก็ไม่เป็ไรหรอก ว่าแต่นี่เธอจะไปไหนหรอหน่อย "
" ไปบ้านแฟน เดี๋ยวพรุ่งนี้กลับ "
" โอเค ระวังตัวด้วยนะ "
" จ้ะ ไปนะ "
" อืมๆ "
หลังจากที่เพื่อนสาวออกไปหาแฟนแล้ว แก้วตาก็ปิดล็อคห้องนอนของตนเอง นอนเล่นรอเวลาหวยออก เมื่อได้เวลาก็มานั่งรอหน้าทีวี การถ่ายทอดสดดำเนินการไปเรื่อยๆจนถึงรางวัลที่1 แก้วตานั่งรออย่างใจจดใจจ่อ ในมือกำล็อตเตอรี่ไว้แน่น
ตื๊ด ตื๊ดๆๆๆ รางวัลที่1ประจำงวดวันที่ 16 พฤษภาคม พศ. 2565 เลขที่ออก 155012 ....
ร่างบางที่ตั้งใจฟังประกาศรางวัลล็อตเตอรี่อยู่หน้าทีวีตอนนี้ถึงกับอึ้ง ใ และดีใจ หลายความรู้สึกปะปนกันไป แต่ใครจะคิดว่าความดีใจของเธอนั้นจะทำให้เธอต้องตายจากไป
"อะไรเนี่ย ยังไม่ทันใช้เงินเลย " ร่างบางยืนบ่นกับร่างของตนเองที่นอนตาเหลือกอยู่ที่พื้นห้องหน้าทีวี แต่ก่อนที่เธอจะได้เอ่ยอะไรไปมากกว่านั้น จู่ๆเธอก็ได้เจอกับหญิงสาวคนหนึ่ง ที่มาปรากฏตัวตรงหน้าของเธอในตอนนี้
" คุณเป็ใครคะ "
" แม่เอง "
" แม่หรอคะ แม่มารับแก้วหรอคะ "
" เปล่าหรอก แม่แค่นำของบางอย่างมาให้แก้วเท่านั้น " หญิงสาวที่บอกว่าเป็แม่ของแก้วนั้นใช้มือจิ้มไปที่หน้าผากของแก้ว เธอความรู้สึกแสบๆที่หน้าผาก
" แสบจัง " แก้วตาเอ่ยบอก เพราะมัวแต่สนใจความรู้สึกแสบๆที่หน้าผากจึงไม่ทันได้สนใจในสิ่งที่ผู้เป็แม่มอบให้มา
" ดูแลพ่อกับพี่ให้ดีนะลูก แม่ช่วยแก้วได้แค่นี้ "
" หมายความว่าไงคะแม่ บอกแก้วหน่อยได้ไหม "
" แม่บอกอะไรไม่ได้มากหรอกลูกมันเป็กฎ แต่แก้วต้องทำภารกิจบางอย่างให้กับเบื้องบนนะลูก ส่วนภารกิจที่ว่านั้นเมื่อถึงเวลาแก้วจะรู้เอง ตอนนี้แม่คงต้องไปแล้วนะ แม่ขอให้ลูกโชคดีนะ "
" เดี๋ยวค่ะ แม่ เดี๋ยวอย่าเพิ่งไป แม่ .... " แก้วตาะโร้องเรียกแม่ แต่ก็ไม่ทัน เพราะแม่หายตัวไปแล้ว เธอทรุดตัวลงนั่งกอดเข่าร้องไห้อยู่ข้างๆศพของตนเองอยู่นาน เมื่อมองเห็นล็อตเตอรี่ในมือก็อดที่จะเสียดายไม่ได้เธอจึงพยายามดึงล็อตเตอรี่แผ่นนั้นในมือออกมา แต่ก็ทำไม่ได้ รู้สึกตัวอีกครั้งก็ตอนที่ถูกแรงมหาศาลดูดไปไหนก็ไม่รู้ ..
ณ เบื้องบน.... บนแท่นสีทองขนาดใหญ่ ปรากฏร่างของชายหนุ่มที่มีอำนาจบารมียืนอยู่บนแท่นนั้น เบื้องล้างเต็มไปด้วยชายหนุ่มที่ยืนเรียงราย ตรงพื้นมีร่างของหญิงสาวคนนึง นั่งพับเพียบอยู่ โดยมีชายหนุ่มชุดดำยืนอยู่ด้านหลัง
" เ้ามั่นใจแล้วหรือว่าจะทำเช่นนี้ "
" ค่ะ ดิฉันมั่นใจค่ะ ขอร้องนะคะได้โปรดให้สิ่งที่ดิฉันขอเถอะค่ะ "
" แม้จะแลกด้วยผลบุญที่สั่งสมมางั้นหรือ "
" ค่ะ "
" แม่พิกุล เ้าจะยอมแลกจริงๆงั้นหรือ " ชายหนุ่มชุดดำที่ยืนด้านหลังเอ่ยถาม เพื่อความมั่นใจ
" ค่ะ ดิฉันยอมทุกอย่างถ้าหากจะช่วยพวกเขาสามคนนั้นได้ "
" ได้ เราจะให้ตามที่เ้าร้องขอ แต่เ้าต้องรู้ไว้ว่า เ้าจะไม่สามารถวนเวียนตายเกิดได้อีก ิญญาต้องถูกจองจำที่นี่จนกว่า บุญของเ้าจะมากพอ "
" ค่ะ "
"ท่านสุวรรณ พาแม่พิกุลไปกุมขังเถอะ ในเมื่อนี่คือสิ่งที่มันเลือก "
" ขอรับท่าน "
' แก้วตาแม่ช่วยลูกได้แค่นี้จริงๆ ' หญิงสาวเอ่ยในใจก่อนที่ิญญาของเธอจะถูกกุมขังเอาไว้ในขวดแก้ว