ฟากตะวันออกของเทือกเขาที่แห้งแล้งทอดเงาของมันลงสู่หุบผาเบื้องล่างในยามเช้า ซึ่งตามแนวลาดของหุบผานั้นเต็มไปด้วยทิวสนและพันธุ์ไม้ป่าขึ้นเขียวตลอดปีสายลมอ่อนจากด้านทิศใต้หอบกลิ่นกับละอองไอน้ำ อันเกิดจากการทดน้ำเข้าไปในไร่ซึ่งก็มีทั้งต้นเนวาด้าเซจและต้นหญ้าก้านแข็งเขียวชอุ่มราวปูด้วยพรมสีเขียวมารวยริน
ฟางกองใหญ่ๆกองสุมกันอยู่ราวูเาขนมปังสีทองใกล้กับโรงม้าและคอกปศุสัตว์ถัดไปคือบริเวณกว้างใหญ่ที่กั้นขึ้นเป็คอกม้า เกวียนมากมายหลายเล่มจอดรวมๆ กันไว้และเลยไปไม่ไกลนักคือโรงที่ใช้เก็บเื่อันเป็อุปกรณ์ในการทำไร่ซึ่งเงาของสิ่งต่างๆ เหล่านี้แตะแต้มลงบนทุ่งหญ้าเป็จุดๆประกอบด้วยบ้านไร่หลังใหญ่ ที่ตั้งอยู่อย่างเงียบสงบบนเนินสูงไม่ไกลออกไปเท่าไรนักและการที่บ้านไร่หลังนี้ตั้งอยู่บนพื้นที่สูงนั่นเองจึงทำให้สามารถมองเห็นบริเวณไร่ปศุสัตว์ได้โดยรอบสายน้ำที่กระจายพรั่งพรูลงมาจากเครื่องฉีดนั้น ให้ความชุ่มชื้นแก่ต้นหญ้าก้านแข็งที่ปกคลุมพื้นดินในบริเวณรอบๆตัวบ้านได้อย่างทั่วถึง
ลูกม้าแข่งพันธุ์อาราเบียน 3ตัว ยืนะโโลดเต้นอยู่ในคอกที่ถูกแยกไว้ต่างหาก และขณะนี้มีบุคคล2 คนที่เกาะราวไม้ยืนมองดูพวกมันอยู่ คนหนึ่งอยู่ในวัยสาวอีกคนหนึ่งอยู่ในวัยสูงอายุกว่า ต่างยืนในลักษณะที่เอามือพาดอยู่กับราวไม้อันบนสุดบุรุษผู้มีเรือนผมสีดอกเลา มีท่าทางอ่อนโยนและมีชีวิตที่สมบุกสมบันอย่างเห็นได้ชัดรอยเส้นเล็กๆ ตรงหางตา บอกให้รู้ถึงความทรหดอดทนสู้แดดสู้ลมมาตลอดชีวิตความชำนาญและประสบการณ์ในชีวิตเป็ประหนึ่งตราที่ประทับอยู่บนใบหน้ารวมทั้งความลำบากตรากตรำอันเกิดจากการแพ้พ่ายในอดีตแต่หนหลังด้วย
รูเบน สเปนเซอร์คือชื่อบุรุษผู้มีฝีมือในการยิงปืนใส่เ้ามือการพนันในบ่อนกาสิโนในอีลายมาแล้วเขาได้เข้ามาพำนักพักพิงอยู่ในบ้านไร่แห่งนี้ ด้วยความประสงค์ 4 ประการด้วยกัน คือที่พักอาศัย,อาหาร,ค่าแรงงานและความจงรักภักดีในบุรุษผู้เป็นายกับอีกสิ่งหนึ่งที่ทำให้เขามีความรู้สึกเหมือนสถานที่แห่งนี้คือบ้านของเขาเองก็คือสาวน้อยแรกรุ่นที่กำลังยืนเกาะอยู่ตรงราวไม้เคียงข้างเขาอยู่ขณะนี้เธอคือลูกสาวของนาย ตลอดชีวิตที่ผ่านมา เขาไม่เคยคิดเลยว่า สายลมแห่งเนวาด้าจะทำให้เขาสามารถหยุดยั้งวิถีทางเดินแห่งชีวิตไว้ได้
แต่สำหรับไดอาน่า ซอมเมอร์ส์แล้วทั้งวัยและวันยังรออยู่เบื้องหน้าอีกไกลนัก นับแต่วันแรกที่ลืมตาดูโลกจนเข้าสู่วัยแรกรุ่นดรุณีได้เพียงแค่ขวบปีเดียว ไดอาน่าก็เริ่มตระหนักถึงศักดิ์ศรีแห่งความเป็ลูกสาวคนเดียวของเ้าของไร่แห่งนี้เป็ศักดิ์ศรีที่เธอได้เพิ่มความหยิ่งทะนงเข้าไว้ด้วย
ความสำนึกในสิ่งนั้นทำให้เธอรู้จักในสิทธิและอำนาจแห่งตนมันแสดงออกในกิริยาท่าทางที่เดินคอตั้ง คางเชิดดูเหมือนจะมีบุคคลเพียงคนเดียวเท่านั้นที่เธอยอมก้มหัวให้ คือพ่อของเธอเอง บุรุษผู้เป็ประหนึ่งพลังที่ผลักดันชีวิตความองอาจผึ่งผายสมลักษณะแห่งชายชาตรีกระจ่างอยู่ในดวงตาคู่สีฟ้าสดใสและเคร่งขรึมเสมือนท้องฟ้าแห่งเนวาด้านั้น
สำหรับแม่...ดูจะเป็ความทรงจำที่รางเลือนเต็มทีสำหรับไดอาน่าแม่ตายด้วยนิวมอเนียั้แ่เธออายุได้เพียงแค่ 4 ขวบ รูปถ่ายที่ใส่กรอบตั้งประดับไว้เป็เพียงเครื่องยืนยันว่า ครั้งหนึ่งแม่เคยมีชีวิตอยู่ที่นี่แต่ไดอาน่าไม่ได้รู้สึกถึงความสูญเสียของแม่เท่าใดนักซึ่งอาจจะเป็เพราะไม่เคยรู้สึกผูกพันก็เป็ได้
ไร่ปศุสัตว์ของครอบครัวซอมเมอร์ส์ประกอบด้วยพื้นที่1,000 เอเคอร์ กับทุ่งหญ้าที่กว้างใหญ่อันเป็ส่วนที่ใช้เลี้ยงปศุสัตว์อีกไม่น้อยกว่า1,000 เอเคอร์ และไดอาน่าคือเ้าหญิงน้อยๆ ในอาณาจักรเล็กๆแห่งนี้ มีพ่อของเธอเป็าา ซึ่งเธอคิดว่าไม่จำเป็จะต้องมีราชินีด้วยเลยไดอาน่า้าเพียงแค่พ่อและพ่อก็้าเพียงเธอเท่านั้น และเมื่อรวมกันเข้าโลกทั้งโลกก็สมบูรณ์พอแล้ว
เสียงโครมครามของรถพิคอัพคันหนึ่งซึ่งกำลังวิ่งเข้ามาทางประตูใหญ่ด้านหน้าของบริเวณไร่ทำให้เธอต้องหันไปมอง ไดอาน่ารู้สึกไม่คุ้นตากับรถคันนี้เลยรอยขมวดมุ่นตรงหน้าผากดูจะกดลึกลงเมื่อมองเห็นป้ายทะเบียนที่บอกว่าเป็ทะเบียนรถจากรัฐอริโซน่า
เธอหันไปทางรูเบ้ สเปนเซอร์ทันที
“คนคนนั้นเขามาทำไมน่ะ?”
รูเบ้หันไปมอง พ่นควันจากกล้องยาเส้นเป็ทางยาว
“ให้ตายสิ...ถ้าผมรู้” เขายักไหล่ “อาจเป็คนใหม่ที่เมเจอร์จ้างมาก็ได้”
“คนใหม่อะไรกันเมเจอร์ไม่เห็นบอกอะไรฉันเื่จะจ้างคนใหม่เลย”
ทุกคนในไร่เรียกพ่อของเธอว่า”เมเจอร์” รวมทั้งตัวเธอเองด้วย
จอห์น ซอมเมอร์ส์ได้ลาออกจากราชการในกองทัพบกสหรัฐฯ หลังจากไดอาน่าเกิดเพียงไม่กี่เดือนเหตุผลของการลาออกก็เนื่องมาจากการที่พี่ชายของเขาประสบอุบัติเหตุรถชนกันจนถึงแก่ความตายและในตำแหน่งนายพันตรีที่เขาดำรงอยู่ในสมัยนั้น ทำให้ใครๆก็ยังคงเรียกขานเขาติดมาว่า “เมเจอร์” จนทุกวันนี้
“ก็เป็ธรรมดาอยู่แล้วละที่เขาต้องทำ”รูเบ้กล่าว
“อ้าวแล้วตอนนั้นฉันไปอยู่ที่ไหนเสียล่ะ?”
รูเบ้ใช้เวลากับความคิดอยู่ครู่สั้นๆ
“คงจะเป็วันที่เราออกไปตัดหญ้าแล้วคุณหนูก็ออกไปขับแทรกเตอร์นั่นแหละอา...ใช่แล้ว...ต้องเป็วันนั้นแน่ แล้วผมก็ยังให้ยากับแม่ม้าด้วย” รูเบ้ไม่เพียงไม่ใคร่ขอบแต่ยังเหยียดหยามงานในไร่ด้วยเขาพยายามหลบเลี่ยงทุกครั้งถ้ามีงานจะต้องทำและเมเจอร์ก็หมดปัญญาที่จะโต้เถียงกับเขาอีกต่างหากนอกจากจะออกเป็คำสั่งเด็ดขาดให้เขาดูแลม้าเท่านั้น
“ตอนที่ผมออกมาจากคอกยังเห็นเมเจอร์พานายคนนี้ดูงานจนทั่วไร่ด้วย”
เขายังคงพูดอะไรต่อมิอะไรที่ล้วนเป็เื่ไร้สาระที่เกิดขึ้นในวันดังกล่าวต่อไปเรื่อยๆแต่ทันทีที่ไดอาน่าได้ยิน
รูเบ้พูดถึงว่าได้สอบถามเมเจอร์แล้วและได้รับคำตอบว่าได้จ้างคนงานใหม่เข้ามาแล้วเธอก็ตั้งใจฟังเขาพูด มีน้อยคนนักที่จะหยุดฟังเื่ที่รูเบ้เล่าซึ่งครั้งหนึ่งเมเจอร์เคยถึงกับกล่าวว่า คนอย่างรูเบ้สามารถพูดให้ลิงหลับได้
เสียงโครามครามของรถคันนั้นมาหยุดสนิทลงเมื่อถึงหน้าบ้านหลังใหญ่เสียงประตูที่กระแทกปิดอย่างแรง ทำให้รูเบ้ชะงักเื่ที่ที่กำลังพูดอยู่ลงและนึกถึงงานที่จะต้องทำได้ ประสาทที่ 6 เตือนเขาอยู่ว่าเมเจอร์กำลังเดินออกมาแล้ว
ไดอาน่าไม่ได้สนใจกับการที่รูเบ้เกิดจะต้องทำงานขึ้นมาในทันทีทันใดเธอหมุนตัวกลับะโลงจากรั้วไม้ตั้งใจว่าจะต้องดูหน้าคนที่เมเจอร์มาใหม่โดยไม่บอกให้เธอรู้ให้ได้เธอออกจะหงุดหงิดใจอยู่ไม่น้อยเพราะเป็เวลาหลายปีมาแล้วที่เมเจอร์ให้ความไว้วางใจในตัวเธออย่างยิ่งสอนให้เธอรู้จักงานธุรกิจในไร่ จนไดอาน่ามีความรู้พอๆ กับเมเจอร์ความใกล้ชิดสนิทสนมระหว่างตัวเธอกับพ่อเป็สิ่งที่มีค่ามหาศาลสำหรับไดอาน่า การที่พบว่าขณะนี้ได้มีช่องว่างเกิดขึ้นในความสัมพันธ์นั้นทำให้ไดอาน่ารู้สึกไม่สบายใจ
ด้วยเรือนร่างเล็กระหงเหมือนเด็กชายไดอาน่าก้าวยาวๆ อย่างรวดเร็ว ซึ่งเป็ลักษณะท่าทางของเมเจอร์โดยแท้ตรงไปยังบ้านหลังใหญ่แม้จะมีอาการรีบร้อนอยู่ในท่าทางเดิน แต่ก็ยังมองเห็นลักษณะความเป็ผู้หญิงของเธอได้เด่นชัดเส้นผมสีดำสนิทของเธอตัดสั้นแบบผมของเด็กชายแนบติดกับหนังหัว
เมเจอร์เดินลงมาจากบันไดตรงระเบียงแล้วและกำลังเดินไปยังรถพิคอัพคันนั้นท่าทางของเขาสง่าผ่าเผยเป็ลักษณะของบุรุษผู้รักษาเนื้อตัวและสุขภาพได้อย่างดียิ่ง เขาสวมกางเกงแบบชาวไร่สีน้ำตาลเข้มตัดเย็บด้วยผ้าลายสอง เสื้อที่สวมตัดเย็บด้วยผ้าพิมพ์ตรงปกลงแป้งไว้แข็งรองเท้าบู๊ทที่สวมใส่อยู่ได้รับการขัดจนเป็มันวับ เส้นผมสีดำสนิทตัดสั้นแบบทหารตรงขมับด้านข้างเริ่มปรากฏสีเทาขึ้นแซมจนเห็นได้ชัด เมเจอร์มีลักษณะของคนแข็งแรงบึกบึน และเกิดมาเพื่อออกคำสั่งโดยแท้
และยิ่งกว่านั้นเขายังจัดว่าเป็คนหล่อเหลาเอาการ มีความเด่นอยู่ในตัวการที่เขาใช้ชีวิตพ่อม่ายอยู่เพียงลำพังย่อมเป็เป้าสำหรับหญิงสาวๆ ทั้งหลายและกับดวงตาคู่สีฟ้านั้นด้วยแล้วย่อมทำให้มีผู้ปรารถนาจะได้เป็คู่เคียงกับเขามากขึ้นครั้งหนึ่งไดอาน่าเคยริษยาที่พวกผู้หญิงที่โบสถ์หรือในเมืองที่ให้ความสนใจกับพ่อของเธออย่างมากแต่ท่าทางเขาไม่ได้แสดงความยินดียินร้ายด้วยทำให้เธอมั่นใจว่าพ่อไม่สนใจที่จะแต่งงานใหม่ ตลอดเวลาที่ผ่านมาเมเจอร์ใช้ชีวิตอยู่ในโลกของชายโสดโดยแท้ นับั้แ่เมื่อครั้งยังเด็กจนกระทั่งเข้ารับราชการเป็ทหารและกลับมาทำไร่อีกครั้ง
ดังนั้นชีวิตโลดจึงเหมาะที่สุดสำหรับเขาการที่เขาจะเลือกผู้หญิงสักคนหนึ่งเพื่อคบหาไว้เป็เพื่อนสนิทนั้นย่อมจะต้องทำอย่างรอบคอบที่สุดไดอาน่าไม่เคยต้องรู้สึกว่าตัวเองถูกบีบคั้นกับการที่จะมีผู้หญิง มาสำแดงความปรารถนาที่จะผูกสัมพันธ์ให้แน่นแฟ้นกับพ่อของเธอทั้งยังแอบหัวเราะอยู่เงียบๆ เสมอเมื่อมีคนมาบอกเมเจอร์ว่าเธอ้าแม่...เพราะที่จริงแล้วเธอ้าเพียงแค่พ่อเท่านั้นและแน่ใจแล้วด้วยว่าเขาเองก็้าเฉพาะแต่เธอ
102
