เล่ห์รัก เพลย์บอยหนุ่ม

ตอนที่24 หึงหลังจากที่ฉันกับคุณเมฆคืนดีกันพวกเราก็ได้ทำการตกลงกันว่าจะคบกันแบบลับๆ ตอนกลางวันสถานะบอสกับเลขา ตอนเย็นสถานะแฟน ไปเที่ยวออกเดทจับมือ โอบกอดสวีทหวานได้พอประมาณแต่ห้ามถึงขั้นนอนด้วยกันเพราะตอนนี้เขาอยู่ในขั้นทดลองงานอยู่ ฉันยังไม่ไว้ใจเพลย์บอยกลับใจหรอกนะ ของแบบนี้มันต้องดูกันไปนานๆแถมฉันเองก็ยังไม่รู้จักเขาดีเลย ฉันรู้เรื่องส่วนตัวของคุณเมฆน้อยมากและเขาเองแทบจะไม่เล่าเรื่องครอบครัวให้ฉันฟังเลย บางทีการศึกษาดูใจกันไปก่อนแบบนี้คงเป็นวิธีที่ดีที่สุดของเราทั้งคู่ในตอนนี้วันต่อมาฉันเดินเข้ามาในห้องทำงานของเขาด้วยสีหน้าประหลาดใจ“คุณเมฆนี่มันอะไรกันคะ ทำไมหน้าห้องถึงไม่มีโต๊ะทำงานของนิชาล่ะ” ฉันเอ่ยถามเขาร่างใหญ่ที่กำลังนั่งดูเอกสารอยู่บนโต๊ะก็ได้ชี้นิ้วไปที่มุมห้อง พร้อมกับเผยใบหน้ายิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา“โต๊ะคุณก็อยู่ตรงนั้นไง” คุณเมฆพูดพร้อมกับลุกจากโต๊ะแล้วเดินมาหาฉันพอหันตามนิ้วของเขาฉันก็เข้าใจในทันที เมื่อเช้าคุณเมฆให้พนักงานชายย้ายโต๊ะทำงานฉันเข้ามาในห้องทำงานเขา…เพื่ออะไรนะเหรอ….ใครจะไปรู้ว่าผู้ชายคนนี้เขาคิดอะไรกันแน่ แต่ที่แน่ๆฉันต้องระวังตัวไว้แล้ว..>//<ยังไม่ทันที่ฉันจะได้พูดอะไร ร่างฉันก็ถูกจู่โจมในทันทีหมับ!คุณเมฆเข้ามากอดฉันจากทางด้านหลัง“วันนี้ทำไมคุณหอมจัง” ร่างใหญ่โอบกอดฉันพลางก้มลงสูดดมกลิ่นน้ำหอมจากซอกคอฉัน ทำเอาใจฉันหล่นวูบยืนแข็งทื่อทำตัวไม่ถูกกันเลย“คุณเมฆ อย่า เดี๋ยวคนก็เข้ามาเห็นหรอก” ฉันพูดพร้อมกับพยายามแกะมือเขาออก“เดี๋ยวสิ อย่าพึ่งขยับ ผมไม่ทำอะไรคุณหรอก” เขาร้องขอฉันด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนฉันสัมผัสได้ถึงอ้อมกอดอันอบอุ่นของเขากลิ่นตัวหอมๆของเขา ลมหายใจอุ่นๆของเขาที่แผ่ทั่วต้นคอของฉัน จนตัวฉันเองไม่อาจปฏิเสธมันได้ทันใดนั้นกริ๊งๆๆๆ เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นฉันสะดุ้งตื่นจากภวังค์ในทันที ร่างใหญ่คลายอ้อมกอดของเขา มือหนาเอื้อมมาลูบศีรษะของฉันอย่างทะนุถนอม“ตั้งใจทำงานด้วยนะ”“ค่ะ ^__^”หลายสัปดาห์ผ่านไปฉันต้องคอยหลบพี่มาวินตลอดเพราะช่วงนี้พี่แกดูจะพยายามเข้าหาฉันสามเวลาที่มีโอกาส แต่ก็ยังดีที่เวลางานมีคุณเมฆคอยเป็นไม้กันหมาให้ ตอนกลางคืนก็มีไอ้น้องชายอยู่ที่บ้านเป็นเพื่อน บางวันคุณเมฆก็มาชวนฉันไปข้างนอก จนหลังๆพี่มาวินเริ่มสงสัยว่าฉันจะมีคนอื่น ส่วนยัยน้ำตาลเพื่อนรักก็เหมือนจะเปลี่ยนเป้าหมายจากพี่มาวินแล้วแต่ได้ยินคนในบริษัทนินทากันว่านางเจอเป้าหมายใหม่แต่ฉันก็ไม่รู้ว่าชายโชคร้ายคนนั้นจะเป็นใคร ช่วงนี้ฉันกับคุณเมฆมีความสุขกันมากๆจนฉันแอบหวั่นในใจว่าจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นอีกไหมขณะที่ฉันยื่นเอกสารไปให้คุณเมฆเซ็นภายในห้อง เขาก็ได้วางเอกสารลงแล้วหันมองมาที่ฉัน“นิชาเรื่องแก้แค้นตอนนี้ไปถึงไหนแล้วล่ะ” คุณเมฆเอ่ยถามฉันในห้องทำงาน“ไม่รู้สิคะ ตอนนี้นิชาเริ่มเบื่อ อยากจะหยุดแก้แค้นแล้ว” ฉันพูด“เพื่อนผู้หญิงคนนั้นชื่อน้ำตาลเป็นเพื่อนสนิทของคุณใช่ไหม” เขาเอ่ยถามพร้อมกับจ้องมองฉัน“อืม ทำไมคุณรู้ล่ะ” ฉันเอ่ยถามเขาด้วยความสงสัย“ผมบังเอิญเจอเธออยู่บ่อยๆตอนเข้างาน สวยดีนี่ ดูจะอ่อยผมเก่งไม่เบาเลย” คุณเมฆพูดให้ฉันหึงพลางยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา“อย่าบอกนะว่าคุณ…คิดจะกินเพื่อนฉัน” ฉันพูดด้วยความรู้สึกหึงเขานิดๆร่างใหญ่ลุกขึ้นจากเก้าอี้เข้ามาโอบกอดฉันจากด้านหลัง“ผมจะกินเค้าทำไม ผมมีคุณอยู่แล้วนี่ แต่….ตอนนี้ผมก็เริ่มหิวแล้วสิ ผม จะ กิน คุณ ได้ไหมนะ…”คุณเมฆพูดพลางใช้ปลายจมูกไซ้ซอกคอของฉันมือหนาลูบไล้ตามบั้นท้ายของฉันอย่างมันส์มือ“คุณเมฆอย่า หยุดมือปลาหมึกของคุณเลย คนบ้าคิดอะไรอยู่เนี่ย” ฉันอ่อนระทวยไปหมดน้ำเสียงสั่นเครือเขาแกล้งฉันอีกแล้วฉับพลันเสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น“คุณเมฆครับผู้จัดการฝ่ายการตลาดขอเข้าพบ” เสียงพนักงานเคาะเรียก“สักครู่” คุณเมฆตะโกนออกไปคุณเมฆเดินกลับไปนั่งที่โต๊ะทำงานเหมือนเดิม ส่วนฉันก็กลับมาทำงานที่โต๊ะต่อ พวกเราทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น“เข้ามาได้” คุณเมฆเรียกผู้จัดการคนนั้นเข้ามาพร้อมกับน้ำตาลเพื่อนรัก ทั้งสองมองดูพวกเราด้วยสีหน้างงๆว่าทำอะไรกันอยู่นานสองนาน“ขอโทษที ผมคุยงานสำคัญกับคุณนิชาพึ่งเสร็จ” คุณเมฆพร้อมกับหันมองฉันด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์ฉันก็ทำเนียนเหมือนงานยุ่งมากๆๆๆๆๆและแอบดูพวกเขาคุยกัน โดยเฉพาะยัยน้ำตาลเพื่อนรักที่ดูจะตื่นเต้นที่ได้เจอหน้าคุณเมฆ นางเอาแต่ส่งสายตาแพรวพราวให้เขาดูเหมือนคืนนี้แผนกฝ่ายการตลาด(แผนกที่พี่มาวินกับน้ำตาลทำอยู่)จะมีงานปาร์ตี้ฉลองยอดทะลุเป้า พวกเขาจึงเข้ามาเชิญคุณเมฆให้ไปร่วมงานด้วยเพื่อให้ขวัญกำลังใจพนักงาน คุณเมฆตอบตกลงพร้อมกับชวนฉันให้ไปด้วยในฐานะเลขาส่วนตัว“นิชาคืนนี้ไปกับผมนะ” คุณเมฆหันมาชวนฉัน“เอ่อ คุณเมฆคะ คือ นิชาเธอน่าจะอยากไปกับพี่มาวินนะคะ เพราะสองคนนี้เค้าคบกันอยู่” น้ำตาลพูดดักเพื่อนรักดูจะเป็นห่วงฉันมากเลยนะนั่น พูดแทนหมดเลย“แต่น้ำตาลนี่สิคะไม่มีคู่เลย...ถ้าคุณเมฆไม่รังเกียจ…” ยังไม่ทันที่น้ำตาลจะพูดจบ“งั้นผมฝากผู้จัดการรับคุณน้ำตาลไปด้วยนะ” คุณเมฆรีบดักกลับทันที“อ้อ ครับๆ” ผู้จัดการรีบตอบอย่างเร็วเพื่อนรักยืนหน้าแตกเป็นเสี่ยงๆด้วยความอาย สะใจฉันจริงๆคุณเมฆนี่ร้ายไม่เบาเลย

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่24

นิยายแนะนำ

เล่ห์รัก เพลย์บอยหนุ่ม

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่24

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้