สายตาของศิษย์หลักมองเหยียดยังชิงหยางแต่เ้าตัวก็หาได้สนใจไม่ ยังคงเดินตามหลังชายชราเพื่อเข้าไปในสำนักใหญ่
เมื่อเข้ามาภายใน ชิงหยางกวาดตามองทั่วพบว่าภายในนั้นถูกตกแต่งไว้อย่างดี วัสดุที่ใช้ตกแต่งล้วนล้ำค่าแลหาได้ยากยิ่ง
" คารวะเ้าสำนัก " ชิงหยางเร่งทำการคารวะหลังจากที่ชายชราไอกระแอมเตือน
" คารวะผู้าุโทุกท่าน " ชิงหยางประสานสองมือโดยรอบ
" ผู้าุโเหลา ท่านมีสิ่งใดจึงมาที่นี่ " เสียงชายชราผู้หนึ่งเอ่ย
" วันนี้ที่ข้ามา ข้ามาเพื่อเสนอยาสมานแผลที่ศิษย์ชิงหยางคิดขึ้น " ชายชราเหลาเอ่ยออกมา
" เอามาให้ข้าดู " ชายชราผู้หนึ่งท่าทางภูมิฐานเอ่ยออกมา
" ไปสิ " ชายชราเหลาส่งเสียงบอก
" นี่ขอรับ " ชิงหยางยื่นตลับยาสมานแผลให้กับชายชราท่าท่างภูมิฐาน
" ไอ้หนู คนผู้นี้คือเ้าตำหนักโอสถ " ชายชราเหลาเอ่ย
" อ่อ " ชิงหยางพยักหน้าแต่มิได้แปลกใจ แต่ที่ทำให้ชิงหยางแปลกใจมิใช่ชายชราที่แข็งแกร่ง แต่เป็ที่มิมีกลิ่นอายของโอสถหรือสมุนไพรแม้นแต่น้อย
เ้าตำหนักโอสถใช้จมูกสูดดมกลิ่นของยาสมานแผล พลางพยักหน้า
" เป็ยาสมานแผลจริง แต่ข้ามิรู้ว่าสรรพคุณดีเลิศเพียงใด " เ้าตำหนักโอสถเอ่ย
ชายชราหลายคนต่างพยักหน้า แลผินหน้าไปพูดกับชายชราที่อยู่ด้านข้าง
" เื่สรรพคุณอย่าได้กังวล ข้าจะทดสอบให้ดู " ชายชราเหลาเอ่ยออกมา พลางเดินไปหยิบตลับยาสมานแผลจากเ้าตำหนักโอสถ
" เ้ามานี่ " ชายชราเหลาเรียกศิษย์รับใช้ผู้หนึ่ง
" ผู้าุโมีสิ่งใดขอรับ " ศิษย์รับใช้เอ่ยออกมา
" ยื่นแขนของเ้ามา " ชายชราเหลาเอ่ย
ศิษย์รับใช้พยักหน้า แลยื่นแขนของตนออกมา
ชายชราเหลาเรียกมีดสั้นของตนออกมา พลางกรีดลงยังแขนของศิษย์รับใช้
" อ้ากกกก " ศิษย์รับใช้ร้องะโลั่น
" ตาแก่เหลาเ้าทำสิ่งใด " ชายชราผู้หนึ่งร้องออกสุดเสียง
" ข้ากำลังจะสำแดงสรรพคุณยาสมานแผลนี่เช่นใด " ชายชราเหลาเอ่ย
ว่าแล้วก็คว้าแขนของศิษย์รับใช้ แลใช้ยาสมานแผลโปะลงยังาแ แลลูบไล้เวียนวนทั่วาแ
โลหิตสีแดงที่รินไหล ทั้งอาการเ็ปที่ส่งให้ใบหน้าบิดเบี้ยวพลันลดลง
โลหิตสีแดงหยุดไหล ทั้งอาการปวดจากาแสลายหาย ศิษย์รับใช้ผู้นั้นพลันเบิกสองตากว้าง
" โลหิตของข้าหยุดไหลแล้ว ทั้งข้าก็ยังมิเ็ปแต่อย่างใด " ศิษย์รับใช้ร้องออกมา
" าแของเ้าเป็เช่นใด " เ้าสำนักเอ่ยถาม
" าแของข้ากำลังสมานตัวอย่างช้าๆขอรับ " ศิษย์รับใช้เอ่ยออกมา
" อืม " เ้าสำนักพยักหน้าอย่างช้าๆ พลางจ้องมองยังชิงหยาง
" รึว่ายาสมานแผลตลับนี้จะมาพร้อมกับเด็กหนุ่ม " เ้าสำนักครุ่นคิด หากเป็จริงก็ยิ่งตอกย้ำว่าทุกอย่างที่เขาคิดนั้นเป็เื่จริง
" ไหนมาให้ข้าลองดู " ชายชราผู้หนึ่งเอ่ยออกมา
ชิงหยางผินกายมองยังต้นเสียง สองตาพลันเบิกโพลง เมื่อพบเห็นแผลเรื้อรังของชายชรา
" แผลเรื้อรัง " ชิงหยางพึมพำ
" ยาสมานแผลของข้ามิเคยใช้กับแผลเรื้อรัง ข้ามิรู้ว่ามันจะได้ผลรึไม่ " ชิงหยางเอ่ยออกมา
" ลองดูจะเป็ไรไป " ชายชราเอ่ย
" ได้ขอรับ " ชิงหยางพยักหน้า แลหันไปพูดกับศิษย์รับใช้
ชิงหยางเดินไปยังชายชรา พลางจับแขนแห้งเหี่ยวขึ้นมา สองตากวาดมองทั่วาแ
" นี่ท่าจะเป็แผลที่เกิดจากอสรพิษฉกกัดใช่รึไม่ขอรับ " ชิงหยางเอ่ย
" เ้าถึงกับรู้เื่นี้ " ชายชราเอ่ยออกมาอย่างแปลกใจ
" ข้าเคยพบเห็นยอดยุทธที่มีแผลเช่นนี้ขอรับ " ชิงหยางเอ่ย
ศิษย์รับใช้นำอ่างน้ำพร้อมกับผ้าแห้งมาส่งให้ " ขอบคุณศิษย์พี่ " ชิงหยางเอ่ย
" ก่อนอื่นต้องทำความสะอาดแผลก่อนขอรับ " ชิงหยางเอ่ยแลใช้ผ้าแห้งชุบน้ำ
ชิงหยางทำความสะอาดแผล แลขูดเนื้อเยื่อส่วนที่ตายออก
" อืม " เ้าตำหนักโอสถพยักหน้า อย่างช้าๆ
" ไอ้หนู ใยต้องขูดเนื้อเยื่อเ่าั้ออก " เ้าตำหนักโอสถแสร้งเอ่ยถาม
" ข้าเคยทดลองกับสัตว์อสูรแลพบว่าแผลที่มีเนื้อเยื่อที่ตายแล้ว จะทำให้การรักษาช้ากว่าหรืออาจรักษามิได้เลยขอรับ " ชิงหยางเอ่ย
" อืม " ชายชราเ้าของแผลพยักหน้า
" เริ่มแล้วนะขอรับ " ชิงหยางเอ่ย มือหนึ่งใช้ไม้สะอาดป้ายตัวยาผีบอกแลปาดลงยังาแ
" อืม " ชายชราพยักหน้าช้าๆ เมื่อความเย็นของฤทธิ์ยาแผ่กำจายทั่วแผล
" รู้สึกเย็น แลคันเล็กน้อย " ชายชราเอ่ย
" ไอ้หนู อาการคันเกิดจากสิ่งใด " เ้าตำหนักโอสถถามเพื่อลองภูมิอีกครา
" อาการคันเกิดได้จากหลายสาเหตุขอรับ แต่อาการคันที่เกิดอยู่ในเวลานี้สมควรเป็อาการคันของเนื้อเยื่อที่กำลังผลัดเปลี่ยนขอรับ " ชิงหยางเอ่ย
" อืม " เ้าตำหนักโอสถพยักหน้า
" เหมาะนัก เหมาะยิ่งนัก ที่จะมาเป็เศิษย์ของข้า " เ้าตำหนักโอสถพูดในใจ
หากมิติดที่ว่าบรรพจารย์ของสำนักที่เป็คนตระกูลเถียนสั่งไว้ เขาคงเร่งนำตัวเด็กหนุ่มไปยังตำหนักแล้ว
" ข้ารู้สึกว่าแผลของข้าเริ่มสมานกันแล้ว " ชายชราเอ่ยออกมา
" ไอ้หนู เ้าช่วยข้าไว้มากยิ่งนัก " ชายชราเอ่ยออกมา
" เ้า้าสิ่งใด หากข้าทำได้ข้าจะทำให้รึหาให้เ้าทันที " ชายชราเอ่ย
ชิงหยางคิดตามที่ชายชราเอ่ยออกมา " นี่แสดงว่าอิทธิพลของตระกูลเถียนในสำนักยิ่งใหญ่ยิ่งนัก " ชิงหยางพูดในใจ
" ผู้าุโ ที่ข้ามาในวันนี้ ก็เพื่อนำเสนอยาสมานแผลแลกกับการได้เข้าไปอยู่ในสำนักนอกอย่างที่ควรจะเป็ขอรับ " ชิงหยางเร่งกล่าวตรงประเด็น
" เื่นี้เราผู้เฒ่า ต้องหารือกันอย่างหนักในเื่นี้ เ้าออกไปก่อนเถิด " เสียงชราอีกเสียงดังขึ้น
" ขอรับ " ชิงหยางหยัดกายลุกยืน พลางประสานสองมือ
" ไอ้หนูไป " ชายชราเหลาเอ่ยออกมาแลผินกายเดินนำ
" ผู้าุโเหลา ท่านมาอยู่ที่สำนักนานแล้วรึ " ชิงหยางเอยถาม
" นานจนข้าลืมมันไปแล้วว่านานเพียงใด " ชายชราเหลาเอ่ย
" หือ " ชิงหยางพลันหยุดเดิน ผินกายมองไปยังตำหนักหลังหนึ่งที่เก่าแก่สุดแสน
" ไอ้หนู มีสิ่งใดรึ " ชายชราเหลาเอ่ยถาม
" ตำหนักเก่าแก่หลังนั้นเรียกหาข้า " ชิงหยางเอ่ยออกมา
ชายชราเหลาถึงกับเบิกตาโพลง สองตาจ้องมองยังชิงหยางอย่างมิเชื่อสายตา แต่ก็ต้องสะกดข่มอารมณ์ของตนเองไว้
" ในตำหนักหลังนั้นมีสิ่งสืบทอดของบรรพจารย์ผู้ก่อตั้งสำนัก รึว่าไอ้หนูนี่จะเป็สายโลหิตของบรรพจารย์ผู้ก่อตั้งสำนัก " ชายชราเหลาครุ่นคิด
" แต่จะให้ไอ้หนูเข้ารับสิ่งทอดในยามนี้มิได้ หากมันตายแลสิ่งสืบทอดถูก่ชิง " ชายชราเหลาพูดในใจ
" ตำหนักหลังนั้นก็เรียกหาทุกคนที่เดินผ่าน เ้ามิเห็นรึว่ามีศิษย์หลักมากมายที่นั่งอยู่หน้าตำหนัก " ชายชราเหลาเอ่ย
" คงจะจริงอย่างที่ท่านว่า " ชิงหยางเอ่ย
" ผู้าุโเหลา ข้าอยากเห็นหอศัสตราของศิษย์หลัก " ชิงหยางเอ่ย
" ข้าจะพาเ้าไปดู " ชายชราเหลาพยักหน้าแลเร่งพาเด็กหนุ่มออกจากตำหนักเก่าแก่อย่างรวดเร็ว
เมื่อมาถึงหน้าหอศัสตรา
" อือ " ชิงหยางถึงกับสะท้านทั่วร่าง เมื่อปราณเหี้ยมแผดออกโลมเลียทั่วกายา
" เ้ารับมิไหวรึ " ชายชราเหลาเอ่ยถาม
" ข้ากำลังปรับร่างกายขอรับ " ชิงหยางเอ่ยออกมา ชิงหยางเปิดใช้งานเคล็ดวิชาชิง์ ถ่ายเทหมุนวนปราณเหี้ยมออกทั่วร่าง
" อั้ก " โลหิตพ่นพรวดสาดกระเซ็นออกในทันใด
" ไป " ชายชราเหลาเร่งลากร่างของเด็กหนุ่มออกจากหอศัสตราศิษย์หลักอย่างรวดเร็ว
" ผู้าุโเหลา ข้ามิเป็สิ่งใดแล้ว " ชิงหยางร้องออกมา
" เ้ามิเป็สิ่งใด แน่รึ " ชายชราเหลาเอ่ยออกมาอย่างประหลาดใด
" ข้ามิเป็สิ่งใดแล้ว " ชิงหยางพยักหน้า
" หากเป็เช่นนั้นก็เข้าไปดู " ชายชราเหลาเอ่ยออกมา แลพาเด็กหนุ่มเดินเข้าไปภายในหอศัสตราของศิษย์หลัก
" อาวุธของที่นี่ถูกจัดอยู่ในอาวุธระดับขั้นสูง " ชายชราเหลาเอ่ยออกมา
" ผู้าุโ อาวุธมีกี่ระดับขอรับ " ชิงหยางเอ่ยถาม
" อาวุธมีสามระดับ ระดับต่ำสำหรับเขตแดนหล่อกายา อาวุธระดับกลางสำหรับเขตแดนผสานิญญา อาวุธระดับสูงสำหรับเขตแดนััฟ้าดิน " ชายชราเหลาเอ่ย
16K
