รักนี้ให้ช่างช่วยซ่อม

หลังจากดื่มชาเย็นเสร็จก็เดินไปโรงเรียนเปิดประตูห้องเข้าไปในห้อง ได้ยินเสียงเรียกจากเพื่อนที่ไปห้างด้วยกันเมื่อวานไปกันทั้งหมด3 คน มีฉัน ฟ้า ปราง สีหน้าของฟ้ากับปรางเคร่งเครียดมาก

            “ริน เหมือนวานได้ยินข่าวว่ามีวัยรุ่นตีกันที่หน้าห้าง รินเดินไปทางนั้นเป็๞อะไรหรือเปล่า”

            “ปรางกับฟ้าเป็๲ห่วง รินมากเลย นึกว่าจะโดนลูกหลง”

ปรางพูดด้วยหน้าตาเหมือนคนจะร้องให้ปรางจะมีนิสัยเป็๞คนขี้อาย ไม่ค่อยพูด

            “ไม่เป็๲ไร พอดีเมื่อวานมีนักเรียนช่างมาช่วยไว้พอดีวันนี้เลยจะไปขอบคุณเขาที่โรงเรียนช่าง อยู่แถวๆนี้เอง ไปด้วยกันไหม”

            “ไปสิ อยากเห็นหน้าคนที่ช่วยรินไว้ เป็๞สุภาพบุรุษมากเลยเนอะ”

ฉันมองไปที่ฟ้า เห็นฟ้าทำหน้ายิ้มแบบมีเลศนัยเหมือนกำลังหยอกล้อแกล้งว่าฉันใจกล้าไม่เบาไปหาผู้ชายถึงหน้าโรงเรียน เรากำลังคุยเล่นกันอยู่ก็ได้ยินเสียงอาจารย์เดินเข้ามา

            “ทุกคนนั่งที่ให้เรียบร้อย โฮมรูนจะเริ่มแล้ว”

หลังจากเรียนเสร็จฉันและเพื่อน เดินทางไปเอาเค้กที่ร้านเบเกอร์รี่แล้วไปรออยู่หน้าโรงเรียนช่าง

มีนักเรียนช่างเดินไปมา เห็นพวกเราก็มองด้วยหน้าตาสงสัยว่าพวกเรามาทำอะไรแถวนี้มีนักเรียนช่างกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาหาพวกเรา

            “น้องสาว พวกน้องมาทำอะไรแถวนี้จ๊ะ ไปเที่ยวกับพวกพี่ไหมเดียวพี่เลี้ยงเอง”

            “เที่ยวบ้านป้าแกดิ กำลังรอคนอยู่ อย่ามายุ่งกับพวกเราได้ไหม”

ฟ้าตอบกับนักเรียนช่างไปด้วยท่าทางไม่พอใจฟ้าจะเป็๲คนนิสัยเป็๲คนใจกล้าคิดยังไงพูดยังงั้น

            “ปากร้ายแบบนี้พี่ชอบจังเลย น้องชื่ออะไรเหรอ พี่ชื่อจ้อยนะ”

อยู่ๆนักเรียนช่างที่ชื่อจ้อยก็ทำเสียงหล่อแบบพระเอกละคร ทำให้ฉันกับฟ้าเกือบหลุดขำ ฉันมองผ่านกลุ่มนักเรียนช่างก็เห็นคุณกิตเดินมากับเพื่อน

            “คุณกิตค่ะ คุณกิตนี้รินเอง จำรินได้ไหม คนที่คุณช่วยไว้เมื่อวาน”

ฉันส่งเสียงเรียก พวกนักเรียนกลุ่มที่รุมล้อมฉันอยู่ก็หันไปมองคนที่ฉันเรียก

            “โถ่จารย์กิต เด็กจารย์กิตก็ไม่บอก ไปๆพวกเราไปดีกว่า เซ็งเลยหาไรดื่มดีกว่าพวก”

*คำว่าจารย์ในภาษาวัยรุ่น เป็๞คำย่อมาจากอาจารย์กิตเป็๞คนฉลาดค่อยติวหนังสือเพื่อน เพื่อนๆเลยเรียกว่า “จารย์กิต”