่เย็นการะเกดสามารถลุกมาเดินเหินได้แล้ว แต่เธอเดินไปมาในห้องเท่านั้นยังไม่ได้ออกไปทางดูบ้านหลังนี้ที่เธอจะต้องมาอยู่อาศัยตลอดชีวิตของเธอ ที่บ้านหลังนี้จากที่เธอมองออกไปทางหน้าต่างห้องนอนทำให้เธอพอรู้ว่าหมู่บ้านอยู่ติดกับูเาป่าไม้ ทำให้อากาศใน่เย็นมาความเย็นกว่า่กลางวัน ทำให้การะเกดไม่กล้าออกมาตากลมเย็น เธอกลัวอาการไข้จะกลับมาอีกหลังจากน้องสาวคนรองนำยาต้มกับอาหารเย็นมาให้ทานการะเกดก็นอนหลับพักผ่อนจากการป่วยที่ยังเหลือพิษไข้เล็กน้อยในร่างกายเธอ
ยามเช้ามาเยือนการะเกดตื่นนอนด้วยความสดชื่น เธอหายจากอาการเจ็บป่วยไม่ต้องดื่มยาต้มขมๆอีกต่อไปแล้ว การะเกดเดินออกมาจากห้องนอน อากาศยามเช้าของหมู่บ้านชนบทจะเย็นๆ่เช้าและ่กลางคืน การะเกดเดินออกมารับลมเย็นที่ระเบียงนอกบ้าน การะเกดมองหาน้องสาวทั้งสองรอบๆบ้าน เธอไม่เห็นใครสักคน ที่นี่บรรยากาศเงียบมากมีแต่เสียงนกเสียงไก่ ไม่มีความวุ่นวายเหมือนที่โลกเดิมของเธอ อากาศก็ดีไม่มีมลพิษทางอากาศเลย จากที่เธอมีของที่ถูกตั้งไว้ในห้องนอนหรือตามบ้านส่วนมากข้าวของส่วนใหญ่ยังเป็ไม้ เช่นโต๊ะ เตียง บ้าน ของที่ไม่ใช่ไม้ก็มีพวกกระเบื้อง เครื่องแก้วไม่มีกี่อัน ตะเกียงในบ้านยังไม่มีไฟฟ้าใช้ จากที่การะเกดเดินดูในบ้านหลังนี้ก็ยังไม่มีการใช้ไฟฟ้าเช่นนั้นภายในหมู่บ้านก็คงยังไม่มีการใช้ไฟฟ้า การะเกดยืนรับลมอยู่คนเดียวเธอชอบบรรยากาศอย่างนี้การะเกดกำลังคิดว่าเธอจะเลี้ยงตัวเองกับน้องสาวยังไงดีถึงจะไม่ลำบาก ยังไงต้องเดินสำรวจหมู่บ้านดูก่อน และต้องดูด้วยว่าตลาดค้าขายอยู่ตรงไหน เธอสามารถทำอะไรไปขายได้หาเงินเพิ่มได้ไหม และบ้านหลังนี้มีเงินเท่าไรสำหรับค่ากินค่าอยู่ค่าเล่าเรียน
“พี่การะเกด!! พี่ลุกขึ้นมายืนตากลมทำไมค่ะ ถ้าแก้กลับจะทำยังไง รีบเข้าบ้านเถอะค่ะ”เสียงตื่นใของแก้วใสน้องสาวคนรองที่ออกไปเก็บผักหลังบ้านมาทำอาหารแต่กลับมาเจอพี่สาวที่นอนป่วยบนเตียงและยังไม่หายดีออกจากห้องมายืนตากลมแบบนี้จะไม่ให้เธอใได้ไง
“ใจเย็นๆ พี่หายป่วยแล้วไม่ต้องห่วง แล้วเราออกไปไหนมา พี่ตื่นมาไม่เห็นใครสักคน”การะเกดเดินเข้าไปหาน้องสาวก่อนจะปลอบน้องสาวที่ใจนแทบจะร้องไห้เพราะห่วงพี่สาว
“ฉันออกไปเก็บผักที่สวนหลังบ้านค่ะ ส่วนน้องเล็กน่าจะไปจับปลาที่แม่น้ำกับพวกเด็กๆในหมู่บ้านตามเคย เอาเป็ว่าพี่การะเกดเข้าบ้านก่อนเถอะค่ะ ด้านนอกลมเเรงไม่เหมาะกับคนป่วยที่จะมาอยู่ด้านนอกนานๆ”แก้วใสใช้มืออีกข้างดันตัวพี่สาวเดินเข้าบ้าน
“เดี๋ยวสิ พี่เดินเองได้”การะเกดเดินตามที่น้องสาวดันให้เธอเข้าบ้าน
“พี่การะเกดกลับไปนอนพักเถอะคะ ฉันจะไปทำอาหารเช้าก่อน”แก้วใสบอกพี่สาวก่อนจะไปทำอาหาร การะเกดได้แต่ยืนมองน้องสาวตาปริบๆ
เช้าวันนี้แก้วใสทำอาหารอย่างต้นปลาและผักลวกผักที่เธอไปเก็บที่สวนหลังบ้านและทำน้ำพริกสำหรับทานกับผักลวก ก่อนจะยกออกมาตั้งโต๊ะทานข้าว
“น้องเล็กไปเรียกพี่การะเกดมากินข้าว”แก้วใสสั่งน้องสาวคนเล็กส่วนเธอจัดโต๊ะอาหารสำหรับทานข้าวตอนเช้า ก่อนจะออกไปทำงานในไร่ พี่การะเกดไปสบายเธอเป็พี่สาวคนรองต้องหยุดเรียนมาทำงานแทนพี่สาวใน่นี้
“กับข้าวเสร็จแล้วเหรอ เดี๋ยวตอนเย็นพี่ทำอาหารเองนะ”การะเกดเดินมานั่งที่โต๊ะทานข้าวกับน้องๆ
“ไม่เป็ไรพี่การะเกดพักผ่านไปก่อนสักสองสามวันรอให้หายดีจริงๆค่อยทำ”แก้วใสบอกพี่สาวคนโต
“ใช่จ๊ะ พี่พักให้หายก่อน งานในบ้านให้ฉันกับพี่รองทำกันเองไปก่อน”กานพลูเห็นด้วยกับพี่สาวคนรอง พี่การะเกดนนี้ยังไงนะ กินยาไปสองวันจะหายเร็วได้ยังไง
“เอาละ วันพี่จะพักอยู่ในห้อง แต่พรุ่งนี้พี่ต้องออกมาช่วยงานพวกเรานะ พี่หายเเล้วถ้าไม่เชื่อตามหมอมาตรวจพี่ก็ได้”การะเกดหยิบผักลวกมาทานจิ้มกับน้ำพริก ฝีมือแก้วใสใช้ได้เลย
“ก็ได้ ถ้าพี่ว่าหายเเล้วพวกฉันก็จะเชื่อ แต่วันนี้พี่ต้องพักอีกหนึ่งวันนะ”แก้วใสที่ดูพี่สาวทานข้าวได้เยอะก็เลยยอมเชื่อแต่ยังไงๆเธอก้จะให้พี่สาวคนโตนอนพักอีกวันให้แน่นอนก่อน ว่าไข้จะไม่กลับมาอีก
“ได้พี่เชื่อเรา พอทานข้าวเสร็จพี่จะไปนอนพัก”การะเกดกลับเข้าห้องไปหลังจากทานอาหารเช้าเรียบร้อย ส่วนน้องทั้งสองใส่หมวกออกไปทำงานถอนหญ้าในไร่
34K
