H.D : อุบัติเหตุรัก NC18+

BOW TALK

"กระเป๋าใบนี้สวยจัง" เสียงของน้ำขิง

"เออจริงแก สั่งเลยชะนี"

"โบว์แบบนี้ที่แกชอบนิ่" น้ำขิงหันมาพูดกับฉัน

"..."

"โบว์ โบว์แกฟังฉันมั้ยเนี่ย"

"..."

"ยัยชะนี!!"

"แกจะแหกปากทำไมเนี่ย" ฉันหันไปต่อว่าเอแคร์ 

"ยัยน้ำขิงมันเรียกแกนานแล้วนะ"

"แกเป็๲ไรป่าวโบว์" น้ำขิงมาจับมือฉันไว้

"ป่าวหรอก เดี๋ยวฉันกลับก่อนนะ"

"ไกด์มารับป่าว" น้ำขิงถาม

"จะว่าไปฉันไม่เจอสามีเลย" เอแคร์พูดต่อ

"ไม่มา ไกด์ติดธุระ"

ฉันเดินออกมานั่งแท็กซี่กลับ เอแคร์จะมาส่งแต่ฉันอยากอยู่คนเดียว 

ฉันรู้สึกว่าไกด์เปลี่ยนไป ไกด์ไม่มีเวลาให้ฉันเลย บอกฉันแค่ไปเคลียงานที่บริษัทพ่อ จนตอนนี้ใกล้สอบแล้ว ฉันไม่มีอารมณ์จะอ่านหนังสือเลยแหะ

แต่ฉันก็ก้มหน้าก้มตาอ่าน จะทุกข์ใจยังไง การเรียนต้องห้ามเสีย ฮึบ โบว์สู้ๆ

01.45น.

ฉันสะดุ้งตื่นขึ้นมา คนที่เคยนอนกอดฉันทุกคืน ก็ยังไม่กลับมา ฉันเลยเปิดแอพลิเคชั่นไลน์

~LINE~

-GUIDE-

BOW : ไกด์กลับตอนไหนคร้าบบบ 23.58น.

ที่ฉันส่งไปเขายังไม่เปิดอ่านเลย เฮ้อออ เขาหายไปไหนนะ เขาหายไปทุกคืน ฉันถามคำตอบก็คืองาน ฉันไม่อยากโวยวาย ให้เขารำคาญหรอกนะ 

จนกระทั่งวันสุดท้ายของการสอบ ก่อนปิดปีการศึกษา ปิดเทอมนี้นานหลายเดือน ฉันก็จะกลับไปที่บ้านเหมือนทุกๆครั้ง

"ไกด์ ไปบ้านโบว์มั้ย"

"ไกด์ติดงานครับ" ไกด์ตอบทั้งที่ตายังคงจ้องสมาร์ทโฟนสุดหรู

"ว๊าา เสียดายจังเลย"

"..." ไร้การตอบกลับ เขาเฉยชาใส่ฉันจังเลย T^T

~Rrrrrr~

-พี่บีม-

"น้องสาวคนสวย ให้พี่ไปรับกี่โมงครับ"

"7โมงก็ได้ค่ะ"

"ได้ค่ะ พักผ่อนเยอะๆนะ"

แล้วก็วางสายไป

ฉันมุดขึ้นไปนั่งตักเขา เขารีบวางสมาร์ทโฟนลง

"มีอะไรโบว์ มานั่งตักทำไม"

"เข้าห้องกันเถอะ" ฉันพูดด้วยสายตาเย้ายวน ชวนขึ้นเตียง

"ไกด์ต้องทำงานครับ"

"แต่โบว์กลับบ้านพรุ้งนี้นะ"

"ไปพักผ่อนนะครับ ฝันดี" ฉันได้แต่ยิ้มแห้งๆ แล้วเดินเข้าห้องไป

วันเดินทาง ไกด์แค่ลงมาส่งฉันขึ้นรถพี่บีมไป

"เป็๲ไรโบว์ หน้าเศร้าขนาดนั้น" พี่บีมถามฉัน

"ฮึกๆ พี่บีมไกด์เปลี่ยนไป ฮืออ" ฉันร้องไห้ออกมา มันกลั้นไว้ไม่อยู่แล้ว

"โบว์ต้องใจเย็นๆนะ พี่ว่ามันน่าจะมีเหตุผล"

"ฮึก ฮึก โบว์ต้องทำยังไงพี่บีม"

"เลิกคิดมากสิ่ เชื่อใจมันหน่อย" ฉันพยักหน้ารับ และเคลิ้มหลับไป

ฉันกลับมาถึงบ้าน ก็พักผ่อน พยายามทำตัวให้สดใสเต็มที่ ปิดเทอมนี้น้ำขิงไปต่างประเทศ ส่วนเอแคร์ สวีทกับแฟนาง เหมือนเดิม

ฉันใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ เช้าเข้าไร่ เย็นก็ออกมาทำอาหารกินกันในครอบครัว กับไกด์ ก็ไม่ค่อยได้คุยเพราะไกด์ทำงาน ฉันพยายามไม่คิดอะไร

14วันก่อนเปิดเทอม

~LINE~

-ผู้หวังดี-

ผู้หวังดี : ส่งรูปภาพถึงคุณ (เป็๲รูปที่ไกด์อยู่ในผับ มีผู้หญิงนั่งตัก ) 

ผู้หวังดี : ส่งรูปภาพถึงคุณ (เป็๲รูปไกด์เดินอยู่ที่ห้าง กับผู้หญิงคนเดิม)

และอีกหลายๆรูป มีที่ร้านอาหารบ้าง หน้าคอนโดบ้าง ฉันรู้สึกคุ้นๆนะ แต่ฉันนึกไม่ออก

BOW : หมายความว่าไง

ผู้หวังดี : ก็หมายความว่า แฟนเธอมีคนอื่นไง

BOW : ฉันไม่เชื่อ

ผู้หวังดี : ไม่เชื่อก็ตามใจ แต่ก่อนปิดเทอม แฟนเธอก็ไม่มีเวลาให้ใช่มั้ยล่ะ เพราะว่าเขามัวแต่อยู่กับคนอื่นไง ฉันไปละ บาย

ฉันยืนกำโทรศัพท์แน่น ที่บุคคลปนิศนาพูดมา เขารู้ได้ยังไง ในเมื่อฉันไม่เคยบอกใครเลย เอแคร์และน้ำขิงฉันก็ไม่ได้บอก

ฉันทั้งโกรธ ทั้งกังวล จนแสดงสีหน้าออกมาชัดเจน

"โบว์เป็๲อะไรลูก หน้าเครียดเชียว" แม่ฉันเอ่ยถาม

"อ๋อ โบว์กำลังคิดเ๱ื่๵๹ที่ฝึกงานค่ะ" ฉักโกหกแม่ไป

"อย่าเครียดมากนะโบว์" แม่เดินมาโอบไหล่ฉัน ฉันเลยยืนกอดแม่แบบนั้น ได้กอดแม่แล้วค่อยรู้สึกสบายใจขึ้นมาหน่อย

"ไปช่วยแม่ทำอาหารมั้ย จะได้ไม่เครียด" การทำอาหารก็เป็๲การผ่อนคลายอย่างนึงนะ เราจะลืมเ๱ื่๵๹ราวบางอย่างไปชั่วครู่เลยล่ะ

"ไปค่ะ" ฉันเข้าไปช่วยแม่ทำอาหาร ฉันคลายความกังวลไปได้เกือบหมด

"สาวๆ อาหารน่าทานจัง" พ่อฉันกลับมาจากไร่ เดินตรงมาที่โต๊ะอาหาร

"ทานเยอะๆนะคะพ่อ ส่วนพี่บีมทานน้อยๆหน่อย" ก็พี่บีมกลับมาอยู่บ้าน ดูอ้วนขึ้นน่ะสิ่

"โบว์ว่าพี่อ้วนหรอ"

"ใช่ค่ะ ฮ่าๆ"

"พรุ่งนี้ไปวิ่งกัน"

"จัดไปค่ะพี่ชาย"

เช้าวันต่อมา ฉันและพี่บีม ตื่นแต่เช้า ออกมาวิ่งรอบไร่ อากาศสดชื่นมากๆ ฉันยืนสูดอากาศเต็มปอด 

"ถ้าตดตอนนี้ โบว์จะอ้วกมั้ย"

"อย่านะพี่บีม โบว์กำลังสูดรับอากาศ สดชื่นอยู่"

"ฮ่าๆ ก็เห็นทำหน้าฟินขนาดนั้น เลยอยากลองตดดู"

"ไอ้พี่บ้า" แล้วเราก็วิ่งกลับเข้าบ้าน มากินโจ๊กร้อนๆ ที่แม่ฉันทำเตรียมไว้ให้

~LINE~

GUIDE : โบว์กลับวันไหนครับ

BOW : วันที่ 12คร้าบบ

GUIDE : สติ๊กเกอร์โอเค

มหาวิทยาลัยเปิดวันที่ 15 ฉันเลยจะกลับวันที่12 แต่ตอนนี้ฉันคิดว่า กลับไวกว่านั้นอีกนิดดีกว่า

"พี่บีมกลับวันที่10ได้มั้ย โบว์มาธุระนิดหน่อย"

"ได้สิ่ พี่อยากกลับเหมือนกันสาวๆคิดถึงพี่แย่ละ"

"เ๽้าชู้จริงๆเลย"

"ไม่ได้เ๽้าชู้ แค่ยังไม่เจอคนที่ใช่" พี่บีมพูดแบบนี้ ฉันนึกถึงตอนประกวดดาว-เดือนมหาวิทยาลัยเลย ตอนนี้ฉันยังเป็๲คนที่ใช่ของไกด์หรือป่าวนะ

วันที่10

"เดินทางปลอดภัยนะลูก" แม่ฉันเดินเข้ามากอด

"พ่อกับแม่รักโบว์นะ" พ่อฉันก็เข้ามากอดด้วย

"โบว์ก็รักพ่อแม่นะคะ"

ฉันออกเดินทางแต่เช้า ๰่๥๹เย็นก็มาถึงกรุงเทพ ฉันให้พี่บีมไปส่งที่คอนโดเอแคร์

"ไงชะนี โผล่มาหาฉันเนี่ยเป็๲อะไร"

"..." ฉันไม่ตอบแต่ยื่นโทรศัพท์ให้เอแคร์ดู

"ตายแล้ว นี่มันอะไรกัน"

"ฮึกๆ ฮืออ ฉันจะทำไงดีแก ฮือออ"

"พรุ่งนี้เราไปตามดูไกด์กัน แกตกลงมั้ย"  ฉันพยักหน้าตอบ

"ถ้ามันเป็๲เ๱ื่๵๹จริง ฉันจะทำยังไงดีแก"

"ก็เลิกสิ่ ถ้านอกใจก็ไม่ต่างอะไรกับคนหมดรัก เรายื้อไว้ก็ไร้ประโนชน์นะชะนี"

"ฮือๆ ฉันกลัวแก ฉันกลัวว่ามันจะเป็๲จริง"

"แกยังมีฉันนะโบว์ เข้มแข็งไว้นะ" เรานั่งกอดกันสักพัก กูเข้านอน แต่ฉันนอนไม่หลับหรอกนะ

05.40น. 

~LINE~

-ผู้หวังดี-

ผู้หวังดี : ส่งรูปภาพถึงคุณ (เป็๲รูปไกด์นอนถอดเสื้อ และมีผู้หญิงนอนซบอยู่บนอกไกด์)

ผู้หวังดี : พี่ไกด์บอกว่าเธอจะกลับมาวันที่12 เมื่อคืนเราเลยจัดหนักกัน ก่อนที่เธอจะมา

"กรี๊ดดดดด. ฮืออออ ฮือออ" 

"โบว์ๆ แกอย่าร้อง" เอแคร์ดึงโทรศัพท์ในมือฉันไปดู แล้วลากฉันไปที่คอนโดไกด์

06.30น. ฉันมาถึงหน้าห้องไกด์ ฉันยืนทำใจอยู่สักครู่ 

ฉันค่อยๆเปิดประตูเข้าไป และเดินตรงไปที่ห้องนอน

เสื้อผ้าทั้งหญิงทั้งชาย กระจัดกระจายอยู่ที่พื้น 2คนนั้นยังคงนอนอยู่ ฉันจึงเก็บเสื้อผ้าของใช้ของฉันใส่ลงกระเป๋า เอแคร์ก็ช่วยฉันเก็บ

ฉันพยายามไม่ร้องไห้ แม้ใจฉันมันจะเจ็บมากขนาดไหนก็ตาม มันเหมือนมีเข็มเป็๲ร้อยเป็๲ แทงเข้าที่ใจฉัน

ก่อนจะออกจากห้อง ฉันหันไปมอง คนรักนอนกอดกับผู้หญิงคนอื่น ฉันเจ็บ เจ็บใจจะขาด ฉันเขียนโน๊ต ไว้ที่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง 'เราเลิกกันนะ จากโบว์'

ฉันว่าฉันควรพอแล้วกับความรัก ฉันเสียใจกับการถูกคนรักหักหลังมา2คนแล้ว

คนที่ฉุดฉันขึ้นมาจากหลุมของความเสียใจ ตอนนี้เขาคนนั้นถีบฉันลงหลุมอีกครั้ง และครั้งนี้ดูเหมือนจะลงไปลึกกว่าเดิม

**********END EP22**********

"พี่ไกด์ปล้ำแพน"

"โกหก!!" 

*******************************