เล่ห์รักมาเฟีย

ติ๊งต่อง! ๆๆ

เสียงออดหน้าบ้านดังขึ้นรัวๆ หลายครั้ง ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่ง ใบหน้าหล่อเหลาออกแนวฝรั่งเล็กน้อย ผมสีทองจากการทำสีแฟชั่นยืนล้วงกระเป๋ารอที่หน้าบ้าน

"มาหาใครคะ?" กิ๊กที่มาเปิดประตูเอ่ยถามชายหนุ่มหน้าบ้านอย่างแปลกใจเพราะไม่เคยเห็นหน้า

"เปิดประตูให้หน่อย" เขาไม่ได้ตอบ แต่กลับออกคำสั่งกับเธอแทน

"ก็ถามไง ว่ามาหาใคร ถ้าไม่บอกก็ไม่เปิดให้เข้าหรอกนะ" กิ๊กเอ่ยอย่างยียวน จะให้คนแปลกหน้าเข้าบ้านมั่วๆได้ไงกัน

"ฉัน บอก ให้ เปิด!" ชายหนุ่มจ้องตาเธอเขม็ง แต่มีหรือที่เธอจะกลัว

"เสียงเอะอะอะไรกัน" ป้านวลเดินออกมาดูที่หน้าบ้านเมื่อเห็นหญิงสาวหายไปนาน ก่อนจะเบิกตากว้าง

"ป้า!!" ชายหนุ่มเรียกป้าอย่างดีใจ

"นายน้อย!!" ป้านวลก็ตกใจเช่นกัน ก่อนจะรีบเปิดประตูให้เขาอย่างรวดเร็ว ทั้งคู่โผกอดกันด้วยความคิดถึง "โอ้ยยย ป้าคิดถึงนายน้อยจังเลย ไปไงมาไงคะถึงได้มาที่นี่"

"ผมก็คิดถึงป้าครับ เราไปคุยในบ้านดีกว่า" ชายหนุ่มหอมแก้มป้าด้วยความคิดถึง

"ค่ะ" ทั้งคู่เดินเข้าบ้าน ทิ้งกิ๊กยืนอ้าปากค้างอย่างงุนงง

"เฮียอยู่ไหมครับป้า" ชายหนุ่มเข้ามานั่งที่โซฟา พลางมองรอบๆบ้านอย่างพินิจ

"อยู่ค่ะ นายน้อยเดินทางมาเหนื่อยๆ เดี๋ยวป้าไปเอาน้ำให้นะคะ" ป้านวลเดินออกไปเอาน้ำเอาท่ามาเสริฟให้ชายหนุ่มก่อนจะนั่งคุยสัพเพเหระทั่วไป

"บ้านยังเหมือนเดิมเลยนะครับ"

"ค่ะ ยังเหมือนเดิมทุกอย่าง" ป้านวลเอ่ยตอบ

"แล้วนี่เฮียไปไหนครับ" ชายหนุ่มว่าพลางยกน้ำขึ้นดื่ม

"ถามหากูทำไม" ลีวายเดินลงบันไดมาด้วยท่าทางสบายๆ พลางจ้องหน้าชายหนุ่มเขม็ง

"เฮีย!!" ชายหนุ่มลุกขึ้นเดินเข้าไปใกล้มาเฟียหนุ่ม

ผวั๊ะ!!

"ว้ายยย!!!"

ลีวายปล่อยหมัดลงที่ใบหน้าหล่อเหลาอย่างเต็มแรง ใบหน้าเขาหันไปตามแรงหมัด ก่อนจะหันกลับมามองอย่างเอาเรื่อง

ผวั๊ะ!!!

ชายหนุ่มปล่อยหมัดลงที่ใบหน้าของลีวายอย่างเอาคืน ลีวายใช้ลิ้นดุนกระพุงแก้ม ทั้งคู่เช็ดเลือดที่มุมปากออก

"ใจเย็นๆนะคะ" ป้านวลร้องบอกอย่างตกใจ

"ไอ้เหี้ยลีโอ!! มึงยังหมัดหนักไม่เปลี่ยนเลยนะ" ลีวายเดินเข้าไปกอดน้องชายสุดรักด้วยความคิดถึง เมื่อครู่เป็นเพียงการทักทายของพี่น้องเท่านั้น

"เฮียก็เหมือนกันแหละ ซี๊ดด~ เจ็บชะมัด" ลีโอว่าพลางซี๊ดปากอย่างเจ็บปวด

"ฮ่าๆๆ แล้วลมอะไรหอบกลับบ้านได้วะ" ลีวายกอดคอน้องชายไปนั่งที่โซฟา

"ก็ผมเรียนจบแล้วไงคร้าบบบ" ลีโอว่าพลางยักคิ้วให้หนึ่งที

"จริงดิ อย่างนี้ต้องฉลอง"

"เอาสิครับ เฮียเลี้ยงนะ"

"ได้เลย... แล้วเตี่ยกับม๊าสบายดีไหม"

"สบายดีครับ วันก่อนผมก็เพิ่งแวะไปหาท่านมา เห็นบอกว่าจะกลับบ้านอาทิตย์หน้า"

"จริงดิ กูไม่เห็นรู้เลย"

สองพี่น้องพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน เพราะไม่ได้เจอกันนาน มีโทรคุยบ้างนานๆครั้ง ลีโอไปเรียนที่อังกฤษตั้งแต่เด็ก จึงไม่ค่อยได้กลับบ้าน ส่วนพ่อกับแม่เขาทำงานอยู่ที่จีน นานๆทีกลับบ้านเช่นกัน

"ปะป๊าาาา เล่นเกมส์นี้ให้หนูหน่อย หนูเล่นไม่ผ่านสักที" พัชชาวิ่งลงมาจากบันได ก่อนจะก้มกดเกมส์อย่างเมามันส์

"เฮีย...ใครอ่ะ ลูกสาวหรอ" ลีโอเอ่ยถามพี่ชาย พลางมองที่เด็กสาวอย่างพินิจ พัชชาหยุดชะงักก่อนจะเงยหน้ามอง ดวงตากลมโตมองคนแปลกหน้าอย่างสงสัย

ผวั๊ะ!!

มือหนาตบที่หัวลีโออย่างแรงจนหน้าขมำ

"โอ้ยเฮีย! ตบทำไมเนี่ย" ลีโอลูบหัวป้อยๆ

"ลูกบ้านพ่อมึงสิ!" ลีวายเอ่ยอย่างไม่พอใจ

"อ้าว ก็เห็นเรียกปะป๊า เฮียไปแอบมีลูกตอนไหนไม่เห็นบอก"

"ไอ้เหี้ยลีโอ!!! ถ้ามึงไม่หยุดเห่ากูจะส้นตีนยัดปากมึง!!"

"อู้ยยย ไม่เอาหรอก ก็แค่ถามเอง ทำไมต้องดุด้วย"

"เอ่อ... ถ้าป๊ามีแขกงั้นหนูไปช่วยป้าที่ครัวนะ" พัชชาหมุนตัวจะเดินออกไป แต่ถูกเรียกไว้ก่อน

"พัชชา มานี่สิ" ลีวายกวักมือเรียกเด็กสาว เธอเดินเข้ามาหาเขาอย่างว่าง่าย

"อะไรคะ"

"นี่ลีโอ น้องชายฉันเอง เพิ่งกลับมาจากอังกฤษ"

"สวัสดีครับ...น้อง....." ลีโอทำท่าให้เธอบอกชื่อของเธอ

"สวัสดีค่ะ หนูชื่อพะ...."

"ไม่ต้องเสือก!! มึงจะรู้ไปทำไม" ลีวายพูดแทรกพัชชาขึ้นมา เขาชักจะหงุดหงิดกับน้องชายแล้วนะ

"อ้าวเฮีย ไหงเป็นงี้อ่ะ" ลีโอยักไหล่อย่างไม่เข้าใจ

"หนูชื่อพัชชาค่ะ เป็นเด็กป๊า" พัชชายิ้มหวานให้ลีโอ ทำเอาคนขี้หึงมองตาแทบถลน

"ห้ะ? เป็นเด็ก"

"พูดมากไปแล้ว ไปช่วยป้าเลยไป" ลีวายเอ่ยปากไล่เด็กสาว ก่อนที่เธอจะพูดอะไรมากไปกว่านี้

"ค่ะ"

พัชชาเดินเลี่ยงออกมาที่ครัว แม้จะงงๆ แต่เธอก็ไม่กล้าถามอะไรมาก

"พัช เธอเห็นผู้ชายคนนั้นไหม" กิ๊กเข้ามาถามพัชชาอย่างใคร่รู้

"อ้อ น้องชายป๊าหรอ เห็นสิ ทำไม" ทุกคนในบ้านรู้เรื่องของเธอกับลีวาย แรกๆทุกคนก็รู้สึกเฟลนิดๆ แต่พัชชาให้ทำตัวปกติกับเธอเหมือนเดิม ไม่อยากให้ทุกคนรังเกียจ

"น้องชายนายใหญ่หรอ" กิ๊กรู้สึกตกใจนิดๆ เพราะเมื่อเช้าก็กวนบาทาเขาไปด้วย

"อื้ม เห็นว่างั้นนะ ชื่อคุณลีโอ" พัชชาเอ่ยพลางหยิบจานขึ้นมาเช็ดทำความสะอาด

"ทำไมฉันไม่เคยเห็นนะ" กิ๊กเกาหัวอย่างสงสัย เธอก็ทำงานที่นี่เป็นปีแล้วนะ แต่ไม่เคยเห็นซะที

"เห็นว่าเพิ่งกลับจากอังกฤษ"

"อ้อ มิน่าถึงไม่เคยเห็น"

"ที่ถามเนี่ย แอบชอบเขาหรอ" พัชชาเอ่ยแซวเพื่อนรัก

"บะ..บ้า จะไปชอบได้ไงเล่า ขี้เก็กสะขนาดนั้น" กิ๊กเอ่ยตะกุกตะกัก

"จริงล้ออออ" พัชชายังคงแซวไม่เลิก

"นี่ เอ็งสองคนน่ะ ออกไปตลาดไป ซื้อของมาทำกับข้าวต้อนรับนายน้อย" ป้านวลเอ่ยบอกสองสาว

"จ้ะป้า"

พัชชาและกิ๊กรับเงินและใบจดรายการไป ก่อนที่จะออกไปที่ตลาดสด

ลีโอเอาของมาเก็บที่ห้องส่วนตัว นานเท่าไหร่แล้วนะที่ไม่ได้ขึ้นมา ลีโอมองรอบห้องที่ยังคงสะอาดใหม่กริบ เหมือนมาอยู่ใหม่ๆ