ในคืนนั้นเอง บรรยากาศรอบๆ และภายในห้องของนลินดูเงียบสงัด มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานอย่างแ่เบา แสงไฟสีส้มสลัวจากโคมไฟหัวเตียงทอดเงาไหวระยิบระยับบนกระจกเงาบานใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางห้องนอน อาร์ต (ในร่างนลิน) ยืนนิ่งงันอยู่หน้ากระจกบานนั้น เขาเริ่มต้นด้วยการถอดเสื้อผ้าทั้งหมดอย่างเบามือและนิ่มนวล จนเหลือแต่ตัวเปล่า สายตาของเขาจ้องมองเงาสะท้อนของตัวเองที่เป็ร่างของนลิน ด้วยความรู้สึกที่ยากจะบรรยาย เขาขยับใบหน้าเข้าไปใกล้จนปลายจมูกเกือบชิดกับพื้นผิวแก้วของกระจก เขาจองมองตัวเองไปในกระจก เริ่มจากที่ดวงตากลมโตสีน้ำตาลเข้มที่บัดนี้ฉายแววหวานเยิ้ม ขนตาอันแสนงอนหนาขยับไหวตามจังหวะกะพริบตาที่ดูออดอ้อนผิดจากนลินคนเดิม
เขาเลื่อนสายตาลงมายัง จมูก ที่โด่งรั้นพองามที่รับกับ ริมฝีปาก อวบอิ่มสีชมพูระเรื่อ อาร์ตใช้ปลายนิ้วคลึงวนบนกลีบปากนุ่มนั้นเบาๆ
"ใบหน้าของคุณน้องนี่สวย งดงามขนาดนี้เลยนะคะ" อาร์ตชมใบหน้าอันงดงามของตนเองที่อยู่ในกระจก
แล้วอาร์ตก็เผลอส่งเสียงครางเครือในลำคอ... มันเป็เสียงที่นุ่มนวล ทุ้มต่ำแต่แฝงไปด้วยจริตจะก้านแบบผู้หญิงที่เ้าตัวเพิ่งค้นพบ
"อื้อหือ... เสียงคุณน้องนี่มัน... เซ็กซี่ขยี้ใจจริงๆ ค่ะ
อาร์ตพูดด้วยเสียงพร่า เขาเริ่มใช้มือเรียวสวยลูบไล้จากขมับ ผ่านเรือนผมสีดำขลับที่นุ่มยาวสลวยดุจเส้นไหม กลิ่นแชมพูอ่อนๆ ลอยมาปะทะจมูกยิ่งเพิ่มแรงอารมณ์ ปลายนิ้วลากผ่านมาที่ใบหูและโหนกแก้มเนียนละเอียด ก่อนจะเลื่อนต่ำลงมาที่ลำคออันระหง ลากผ่านไหปลาร้าที่บุ๋มลึกลงไปอย่างมีเสน่ห์ และหยุดลงที่ทรวงอกอวบอิ่ม เขาเริ่มใช้มือในการนวดคลึง ลูบไล้เพื่อััส่วนโค้งมนต่างๆ พร้อมกับรับรู้การกระตุ้นจากมือของตัวเองที่ลูบไล้ เขาใช้นิ้วเริ่มเขี่ยไปบริเวณยอดของหน้าอกสีชมพูในร่างของนลิน ความรู้สึกไฟฟ้าช็อกได้วิ่งผ่านทั่วร่าง แบบแปลกๆ ที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน ยิ่งเขี่ยก็ยิ่งรู้สึก เขาเพลินอยู่กับการเขี่ยและนวดบริเวณหน้าอกอยู่เป็เวลานาน ก่อนที่จะไช้มือและนิ้ว สำรวจร่างกายที่ส่วนอื่นๆ ต่อไล่ลงมาจนครบทุกซอกทุกมุม
หลังจากเคลิ้มได้ที่เขาบรรจงหยิบชุดนอนซีทรูสีแดงเพลิงที่เขาเพิ่งได้เลือกซื้อมาเมื่อตอนเย็น นำมาสวมลงบนร่างนวลนางอย่างพอดิบพอดี เนื้อผ้าลูกไม้บางเบาจนแทบจะเรียกได้ว่าไร้น้ำหนัก สีแดงเพลิงนั้นมันขับเน้นผิวขาวผ่องเป็ยองใยของคุณนลินให้ดูโดดเด่นขึ้นมาภายใต้แสงไฟ อาร์ตค่อยๆ ยกมือเรียวสวยขึ้นลูบไล้ไปตามลำคออีกครั้ง ก่อนที่จะลากต่ำลงมาผ่านไหปลาร้าที่ดูบอบบางแต่เซ็กซี่อย่างประหลาด
"ว้าย... คุณน้องขา ร่างกายนี้มันคือผลงานศิลปะชั้นยอดจริงๆ ค่ะ"
อาร์ตทำเสียงเซ็กซี่ออกมา เขาเผลอใช้นิ้วมือสะกิดหยอกเย้ากับส่วนอกอันอวบอิ่มที่พุ่งทะลุผ้าลูกไม้บางเบาขึ้นมา ทุกครั้งที่ปลายนิ้วััลงไป ร่างกายของนลินจะตอบสนองด้วยความสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้ มันเป็ปฏิกิริยาทางกายภาพที่อาร์ตไม่เคยพบเจอในร่างชายฉกรรจ์ของตัวเองมาก่อน ความนุ่มและความหอมเย้ายวนของกลิ่นโลชั่นกุหลาบที่ซึมลึกเข้าสู่ผิวสาว ทำให้เด็กหนุ่มในร่างเลขานุการเริ่มเสพสุข อย่างถอนตัวไม่ขึ้น
เขาทรุดตัวลงนอนแผ่หลาบนเตียงกว้างที่หอมกรุ่น ความนุ่มของฟูกหนาทำให้เขารู้สึกเหมือนล่องลอยอยู่บนก้อนเมฆ อาร์ตเริ่มปล่อยใจให้จมดิ่งไปกับความพึงพอใจ เขาลากปลายนิ้วผ่านหน้าท้องที่แบนราบลงไปจนถึงต้นขาขาวเนียน เขาบรรจงสวมถุงน่องลูกไม้สีดำอันแสนเซ็กซี่ที่เตรียมเอาไว้ ความลื่นไหลของเนื้อผ้าที่เสียดสีกับผิวที่เพิ่งผ่านการบำรุงมาอย่างดีตลอดทั้งวัน สร้างแรงกระตุ้นมหาศาลจนเขาต้องบิดเร้ากายไปมาด้วยความหวามไหว
"อื้ม... นุ่มจังเลยค่ะ... พี่หยุดมือไม่ได้จริงๆ ค่ะคุณน้อง... มันฟินจนเกินห้ามใจไปแล้วนะคะ"
อาร์ตหลับตาพริ้ม ปล่อยให้สัญชาตญาณและการค้นพบใหม่นำพาเขาไปสู่ห้วงแห่งความหฤหรรษ์
เมื่อกำลังได้ที่ อาร์ตลุกขึ้นนั่งบนขอบเตียง มือเอื้อมไปหยิบกล่องสี่เหลี่ยมใบเล็กที่อยู่ในถุง... มันคือไข่สั่น แบบใหม่ล่าสุดที่ควบคุมผ่านแอปพลิเคชันในมือถือได้ด้วย และด้วยความคึกคะนองและอยากรู้อยากเห็น อาร์ตจัดการติดตั้งแอปฯ แล้วสอดใส่อุปกรณ์ชิ้นเล็กลงไปยังจุดที่ลึกลับที่สุดของร่างกายสาวสะพรั่ง ทันทีที่เขากดปุ่ม 'Start' ในมือถือ แรงสั่นะเืที่นุ่มนวลแต่หนักแน่นก็แล่นปราดเข้าสู่ใจกลางร่าง
"อ๊ายยย! คุณน้องขา! มัน... มันสุดยอดไปเลยค่ะ!"
อาร์ตทิ้งตัวลงนอนดิ้นเร้าบนที่นอนหนา ร่างกายนลินตอบสนองต่อแรงสั่นะเืนั้นอย่างรุนแรงจนเขาต้องจิกมือลงบนผ้าปูที่นอนสีขาวสะอาด เสียงหอบหายใจกระเส่าปนเสียงครางหวานหูที่เขาตั้งใจเปล่งออกมาทำให้บรรยากาศในห้องร้อนระอุขึ้นมาทันตา เขาใช้เวลาอยู่นานนับชั่วโมง ปล่อยให้แรงสั่นะเืหลายรูปแบบนำพาความรู้สึกไปสู่จุดที่เขาไม่เคยพานพบ เสพสุขกับััที่ละเอียดอ่อนและหอมหวานกว่าร่างเดิมของเขาหลายเท่าตัว ราวกับ้าจะตักตวงทุกความรู้สึกของสรีระสตรีเอาไว้ให้มากที่สุดในคืนที่แสนพิเศษนี้
เขาใช้เวลาเกือบทั้งคืนสำรวจทุกตารางนิ้วบนร่างกายนี้อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ปรนเปรอความสุขให้กับร่างที่เขาหลงใหลอย่างบ้าคลั่ง
เขารู้สึกพอใจ และขอบร่างนี้อยากมากจนไม่อยากเสียมันไป
ในเวลาเดียวกัน ณ บ้านของอาร์ต นลิน (ในร่างอาร์ต) นั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียงไม้ในห้องนอนที่เต็มไปด้วยโปสเตอร์วงดนตรีและข้าวของระเกะระกะของเด็กวัยรุ่น เธอพยายามทำตัวให้เงียบที่สุดเพื่อไม่ให้ พ่อและแม่ของอาร์ตที่นอนอยู่อีกห้องสงสัย
"อาร์ตลูก! นอนได้แล้วนะ พรุ่งนี้ต้องรีบไปโรงเรียนไม่ใช่เหรอ!" เสียงแม่ะโข้ามห้องมา หลังจากที่เห็นไฟในห้องของอาร์ตเปิดอยู่
นลินสะดุ้งโหยง "ครับแม่! กำลังจะนอนแล้วครับ!" นลินะโตอบด้วยเสียงทุ้มห้าวของอาร์ต พลางถอนหายใจยาว ความอบอุ่นของครอบครัวที่เธอไม่ได้ััมานานทำให้เธอรู้สึกแปลกใจ แต่ลึกๆ แล้วเธอก็ทนสภาพการอยู่ในร่างเด็กนักเรียนชายแบบนี้ต่อไปไม่ไหวแล้ว
นลินจ้องเขม็งไปที่สมุดจดตรงหน้าเพื่อทบทวนแผนการที่เธอเพิ่งคิดค้นขึ้นมา
"ฉันต้องกลับร่างให้ได้... ก่อนที่ไอ้อาร์ตจะทำงานเลขาฯ ของฉันพังไปมากกว่านี้" นลินกัดฟันพึมพำ แววตาของเธอฉายความเด็ดเดี่ยวประดุจกำลังวางแผนการรบอะไรซักอย่าง
เธอวิเคราะห์ถึงเหตุการณ์วันที่เกิดเื่อย่างละเอียด แรงกระแทก... มุมพุ่งชน... และจังหวะที่หัวใจเต้นแรงพร้อมกัน ทุกอย่างถูกนำมาคำนวณในใจประดุจกำลังวางแผนกลยุทธ์บริษัท
"มันต้องเกิดจากแรงปะทะที่รุนแรง และมีความปรารถนาพอที่จะทำให้จิตหลุดออกจากขั้ว" นลินพึมพำพลางทุบกำปั้นลงบนมือตัวเองด้วยความมุ่งมั่น
"พรุ่งนี้ที่โรงเรียน... ฉันจะชวนอาร์ตพุ่งชนอีกครั้งหนึ่ง โดยรอบนี้ต้องชนให้เต็มแรง ยิ่งแรงเท่าไหร่ โอกาสกลับร่างก็น่าจะยิ่งสูงเท่านั้น"
เธอนอนลงท่ามกลางความเงียบของบ้าน พร้อมกับตั้งปณิธานว่า พรุ่งนี้ชีวิตที่สมบูรณ์แบบของคุณนลินจะต้องกลับมา โดยหารู้ไม่ว่าอาร์ตที่อยู่ห้องของเขานั้น... ดูเหมือนกำลังจะติดใจในรสชาติของการเป็ผู้หญิง จนอาจจะไม่ยอมให้แผนพุ่งชนครั้งนี้สำเร็จได้ง่ายๆ เสียแล้ว!
คุยกับแม่มดข้างบ้าน: ไม่รู้ว่าอาร์ตจะอยากคืนร่างอยู่ไหมนะ? ส่วนคุณนลินก็กำลังเตรียมแผนคืนร่างซึ่งไม่รู้จะสำเร็จหรือเปล่า มาลุ้นกันตอนต่อไปว่าจะเกิดอะไรขึ้นกันนะคะ
841
