

‘ขอโทษด้วยแล้วกันที่ทำเกินฐานะ ขอโทษที่ทำไปเพราะหวงเกินไป ขอโทษที่เข้าไปวุ่นวาย ขอโทษที่ทำให้อึดอัด ขอโทษแล้วกัน พวกมึงกูกลับละ’
ั้แ่วันนั้นคำๆนี้ก็ดังวนเวียนอยู่ในหัวของฉันตลอด มันดังซ้ำๆ เหมือนเตือนฉันตลอดเวลา อ้อตอนนี้ฉันกลับจากทะเลได้ 3 วันแล้วล่ะ เพราะอยู่ต่อไปก็ไม่สนุก ตอนนี้ฉันนอนจมอยู่กับความคิดของตัวเอง โดยมีเพื่อนๆที่ 4 นั่งมองฉันตาปริบๆ
“เฮ้อออ” ฉันพ่นลมหายใจออกจากทางปาก แล้วล้มตัวนอนลงบนโซฟา แล้วเหม่อลอยออกไป โดยมีคำๆนี้ยังวนอยู่
‘ขอโทษด้วยแล้วกันที่ทำเกินฐานะ ขอโทษที่ทำไปเพราะหวงเกินไป ขอโทษที่เข้าไปวุ่นวาย ขอโทษที่ทำให้อึดอัด ขอโทษแล้วกัน พวกมึงกูกลับละ’
“กรี๊ดดดดดดดดด”
ฉันกรีดร้องออกมาเสียงดัง
“นิชามึงเป็อะไร” แซมถามฉันด้วยความเป็ห่วง ฉันปวดหัว ปวดมากตอนนี้เหมือนหัวของฉันจะะเิ มันมาแล้วอาการที่ฉันเก็บซ่อนมาตลอด มันกำลังจะะเิออกมา
“อึก ฮื่อออออ ????????????”
“นิ อึก มึงเป็อะไร มึงเป็แบบนี้พวกกูไม่สบายใจนะเว้ย มีอะไรบอกพวกกูมา” นิกกี้มันพูดปลอบฉันแล้วร้องไห้ออกมา ฉันทำให้เพื่อนรักของฉันต้องร้องไห้หรอ
“กูไม่เป็อะไร แค่ปวดหัวนิดหน่อย เดี๋ยวก็หาย ????” ฉันฝืนยิ้มให้พวกมัน แต่สายตาที่พวกมันมองมายังคงเป็ห่วง
“เฮ้อ มีอะไรบอกพวกกูมาได้ ไม่ต้องเก็บไว้คนเดียว มึงไม่ได้อยู่คนเดียวบนโลกนะอินิชา” อันยองมันพูดแล้วดึงฉันเข้าไปกอด
“อึก ฮื่ออออ มึง”
ตอนนี้พวกเราทั้ง 5 คนนั่งกอดกันตัวเป็เกลียว 555
“กูรักพวกมึงนะ”
“อือ”
.
.
.
.
.
.
20 นาทีต่อมา
“หายยัง” นุชถามฉันขึ้น
“อือ พวกมึงวันนี้ออกตี้กัน”
“ห๊ะ!!!” พวกมันร้องออกมาด้วยความใ มันคงไม่คิดล่ะสิว่าฉันจะเปลี่ยนอารมณ์ได้เร็วขนาดนี้ ก็นะไม่อยากให้เพื่อนเครียดตามอ่ะ
“ไม่ต้องมาห๊ะ กูจะชวนพวกมึงออกล่า เครช่ะ?”
“ไรของมึงวะ”
“นั่นสิ กูตามไม่ทัน”
“ดีๆแล้วๆ ปลดปล่อยบ้าง ั้แ่กลับมาจากทะเลมึงก็ไม่ไปไหนเลย”
“โอเช พบกัน 2 ทุ่มนะมานเฟรนด์”
.
.
.
.
ด้านเพื่อน
หลังจากออกมาจากห้องของนิชา
“มึงว่ามันโอเคจริงๆหรอวะ” นุชถามเพื่อนๆขึ้น
“มึงดูหน้าคนที่ว่าโอเคค่ะ “ นิกกี้พูดออกมาแล้วเดินไปกดลิฟต์
“เอาเถอะให้มันไป ทางนั้นก็ไม่ต่างจากอินิเท่าไหร่หรอก โซนมันบอกว่าวันๆเอาแต่นั่งเหม่อ”
“เออ กูอยากให้พวกมันทั้ง 2 เคลียร์ๆกันวะ” อันยองพูดขึ้นแล้วคิดหนักเพราะโทษตัวเองว่าทำให้ทั้งสองโกรธกัน
“เฮ้ออออ”
.
.
.
.
.
.
.
45%
หลังจากเพื่อนๆของฉันออกไปฉันรีบเดินไปหยิบยาขึ้นมาทานแล้วดื่มน้ำตาม อาการมันไม่ค่อยแสดงออกเท่าไหร่แต่ทำไมวันนี้อาการมันออกขนาดนี้นะ เฮ้ออออ อีกไม่นานหรอก...
สาเหตุที่ฉันชวนพวกมันออกไปเที่ยวก็เพราะไม่อยากให้พวกมันเครียดตาม ไม่อยากให้มันสงสัยอะไรไปมากกว่านี้ และอยากจะลืม ั้แ่วันนั้นมาฉันไม่เล่นโซเชี่ยล หรืออะไรเลย ไม่อยากรับรู้ความเคลื่อนไหวของใครทั้งนั้น แต่ฉันจะมาจมอยู่อย่างนี้ไม่ได้นะนิชา เธอต้องเป็หญิงที่แกร่ง สตรอง และต้องเป็ผู้หญิง 4G ในยุคนี้สิถึงจะถูก อะไรที่มันกลับไปแก้ไขไม่ได้ ก็ปล่อยมันไป แล้วกลับไปทำใหม่ให้มันดีกว่าเดิม
“เอาว่ะ”
เราเป็ฝ่ายผิดที่พูดแรงไป วันนั้นฟีฟ่าทำให้เห็นแล้วว่าเขารู้สึกไงกับเรา เราควรจะทำตามหัวใจตัวเองบ้างสิ มัวแต่รอเวลา มีนแต่งอล โกรธกัน เมื่อไหร่จะได้รักกันสักที เพราะเวลามันเดินไปเรื่อยๆ เราไม่รู้ว่าเวลาของเรามันจะหยุดวันไหน ใช่แล้ว วันนี้เศร้าแล้วกลับมาเป็นิชาคนเดิม เพิ่มเติมทำตามสิ่งที่หัวใจร้องหา ????
“สู้ๆนะนิ”
ว่าแล้วอัพ IG ดีกว่า

10,054 likes
KNI0704 ทำตามหัว ❤️???? @PPKL Pub
View all 100 comment
Aucome พร้อมล่าค่ะลูก
Sammi วู้ววว กูพร้อม
Den เจอกันครับ
Nicky พร้อมมมมม
หลังจากอัพไอจีเสร็จฉันก็ตรงดิ่งไปยังห้องน้ำ อาบน้ำแต่งตัว แล้วกลับมาเป็คนเดิม
.
.
.
.
.
PPKL Pub
20.30
“โอ้ยยยยยแซบค่ะลูกสาว” อันยองทักขึ้นเมื่อฉันเดินมาถึงโต๊ะ ฉันไม่ตอบแต่ยักไหล่ใส่มันสวยๆ 555
“อินิคนที่เศร้ามันหายไปแล้วค่ะอิอัน”นิกกี้มันตอบแทนฉัน
“55555 ใช่วันนี้เราจะไม่เศร้า แต่เราจะเมา เย้ ????” นุชมันพูดแล้วชูแก้วขึ้นแล้วกระดกลงคอมันอย่าง อือ เป็ตาขม
“มาค่ะๆ เอาอ่อนเนอะมึง เพราะวันนี้มึงพึ่งกายปวดหัว แต่จริงๆมึงไม่ควรมาด้วยซ้ำ” แซมมันพูดไปบ่นไป แม่กูมาแล้ว
“โอ้ยยยย อิคุณแม่ออกจากร่างอิแซมสักวันเถอะหนูขอ” อันยองพูดแล้วพนมมือขึ้น 5555
ฉันรู้เพื่อนๆมันพยายามไม่ให้ฉันเครียด พวกมันเลยพูดตลกๆใส่กัน รักพวกมันจัง กูจะจำพวกมึงไปตลอดเลยนะ
.
.
.
.
.
ผ่านไป 2 ชั่วโมง เริ่มมึนๆอึนๆแล้วสิ อือออ อยากเข้าห้องน้ำจัง
“พวกเมิงงง กูไปห้องน้ำแปป”
“ให้ไปเปงเพิ่ลลมายย” แซมมันถามฉัน โหหอิคุณแม่เมื่อกี้หายไปไหนวะ
“ม่ายเปงราย ปายคงเลียวดาย (ไม่เป็ไร ไปคนเดียวได้)” ฉันตอบมันออกไปแล้วลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำ ทำไมคนมันเยอะๆวะ โลกหมุนจังเลย อึก อยากร้องไห้
ปึก! ตุบ!
ใครมาชนวะ
“ขอโทดค้าาาา “
“ไม่เป็ไรครับ นี่มาคนเดียวหรอครับ” หืม?
“เหนนมากาบคายย (เห็นมากับใคร)”
“หึๆ มาคนเดียวหรอ ขอโทษนะที่เดินชนเมื่อกี้ ดื่มนี่หน่อยสิเป็คำขอโทษ”
“ม่ายดื่ม พ่อบอกห้ามรับของกาบคนแปลกหน้า”
“ไม่แปลกหรอกเดี๋ยวก็คุ้นเคย “
รำคาญจัง ดื่มก็ดื่ม
อึก อึก
“อ่ะ เอาปาย รำคาญออกไปด้ายแล้ว จายปายเข้าห้องน้ำ”
“ครับๆ ้าเมื่อไหร่บอกได้นะ หึๆ”
หลังจากที่ฉันเข้าห้องน้ำเสร็จแล้ว ทำไมมันร้อนแปลกๆนะ เชี้ยโดนไหมละอินิชาเอ้ยยย ไม่น่าเลยฉัน ต้องรีบกลับแล้วสิ อยู่ไปคงโดนรุมโทรมแน่มึง
ปึก เชี้ย วันนี้ซวยแท้ ชนใครอีกเนี่ย
“ขอโทษค่ะ”
ฉันพูดขอโทษแล้วรีบสาวเท้าออกมา แต่ยังไม่ทันได้เดินไปไหนก็มีมือหนาคว้าไว้ ใครอีก ???? กูร้อน กูทนไม่ไหวแล้วววว
“จะรีบไปไหนครับคนสวย”
“ปล่อย!” ฉันพูดกดเสียงต่ำ
“หืมมม ไม่้าให้ช่วยไรหรอ?”
“ไอ้เชี้ย ปล่อยกู”
“จุ๊ๆ พูดไม่เพราะเลยที่รัก” รักพ่อง
พรึบ ปึก ตุบ
มึงรู้จักนิชาน้อยไป หึๆ ฉันเตะมันเข้าที่เป้าแล้วรีบสาวเท้าเดินไปที่ลาดจอดรถ ขณะที่เดินไปลาดจอดรถฉันก็เดินชนกับใครอีกแล้ว ซวยๆ
ตุบ! เจ็บ ก้นฉันจะเป็ไรไหมเนี่ย เดินยังไงวะ
“ขอโทษครับ” หืม? เสียงคุ้นๆ
“ไม่เป็ไรค่ะ ขอตัว” ฉันพูดแล้วรีบเดินออกมา เพราะฉันเริ่มทนไม่ไหวแล้ว ตาพร่ามัวไปหมด
หมับ
หืม?
“นิ”
“????”
“ชะ ช่วยด้วย ร้อน ร้อน ???? “ ใครไม่รู้ตอนนี้้ามาก
“ใจเย็นๆนะ”
“ร้อน อือออ ไม่ไหวว ทรมาน มันร้อน????????”
“อืมส์ อ่าห์”
.............................................................................
มาครบแล้วนะคะ
1 เม้น 1 กำลังใจ
1 คนอ่าน 1 กำลังใจ
ยังไม่แก้คำผิดนะ