เส้นทางรักโลกมายา (นิยายแปลจีน) by ตำหนักไร้ต์รัก

ตอนที่ 19 จิตใจคนถ่อย (2)

        ส่วนมู่ชิงก็บังเอิญมาถึงห้องทำงานของเซ่าอี้ผิงในตอนนี้พอดี พอเขาเข้ามาก็เห็นสีหน้าซับซ้อนของเซ่าอี้ผิง และใบหน้าดำทะมึนของหลี่ว์ซิ่ง

        มู่ชิงค่อนข้างสงสัยในบรรยากาศตอนนี้มาก แน่นอนว่าเขาไม่รู้ว่าในคืนเดียวมีเรื่องมากมายขนาดนี้เกิดขึ้นเบื้องหลังตน

        เดิมหลี่ว์ซิ่งก็ไม่ชอบเขาอยู่แล้ว จะชักสีหน้าใส่เขาก็พอเข้าใจได้ แต่การที่อีกฝ่ายเอาความขัดแย้งขึ้นมาโชว์ต่อหน้าเซ่าอี้ผิงเป็นเรื่องที่ทำให้เขาแปลกใจ

        ขณะเดียวกัน เขาเองก็ไม่ชอบหลี่ว์ซิ่งจากก้นบึ้งของหัวใจ แต่จากนิสัยของเขา ต่อให้ทั้งสองจะผิดใจกันแค่ไหน ก็ไม่มีทางที่จะยอมให้โอกาสคนอื่นนำเรื่องนี้มาเป็นจุดอ่อนตัวเองแน่

        ดังนั้นหลังจากที่ทักทายเซ่าอี้ผิงแล้ว เขาก็ทำเพียงยิ้มน้อยๆ และกล่าวทักหลี่ว์ซิ่งว่า “สวัสดีครับ พี่หลี่ว์”

        ผลที่ได้รับกลับต่างกันมาก

        เซ่าอี้ผิงไม่ได้รู้จักมู่ชิงมากนัก จากที่เลขารายงานคร่าวๆ ก่อนหน้านี้ เขารู้แต่อีกฝ่ายไม่มีญาติสนิทที่ไหน และเพราะปฏิเสธการ ‘ชักจูง’ ของหลี่ว์ซิ่ง จึงทำให้ตกที่นั่งลำบาก และก่อนหน้านี้ก็ได้เป็นแค่ตัวประกอบเท่านั้น

        เรื่องพวกนี้ในสายตาเขาล้วนแต่เป็นเรื่องปกติ เพราะว่านี่เป็นเรื่องที่ศิลปินแทบจะทุกคนต้องข้ามผ่านมันมาให้ได้ แต่เรื่องมันผิดปกติตรงที่เด็กหนุ่มที่นอกจากรูปลักษณ์ภายนอกก็ไม่มีอะไรน่าดึงดูดแล้วแบบนี้กลับได้รับเลือกให้แสดงบทม่อยวนอันเป็นที่หมายปองของคนมากมาย

        สาเหตุหากไม่ใช่เพราะเขามีทักษะการแสดงที่ยอดเยี่ยมจริงๆ จนต้องเป็นเขาเท่านั้น ก็ต้องเป็นเพราะเบื้องหลังมีคนคอยหนุนอยู่ แต่ไม่ว่าจะเป็นทางไหน เจ้าเด็กมู่ชิงคนนี้ก็น่าจะมีความสามารถที่จะพัฒนาได้อยู่ สำหรับตอนนี้แล้ว ถือว่าคุ้มค่าที่บริษัทจะสนใจและผลักดันส่งเสริมเขา ดังนั้นเมื่ออีกฝ่ายทักทายมา ตนจึงพยักหน้ารับด้วยท่าทีที่ดูเป็นมิตร ทั้งยังยิ้มน้อยๆ เป็นนัยว่าให้อีกฝ่ายไม่ต้องกังวล

        กลับกันกับอีกด้านหนึ่ง หลี่ว์ซิ่งแค้นใจจนแทบจะกระโดดขึ้นมาตบเจ้าเดรัจฉานมู่ชิงนี่สักสองฉาด

        พูดไปแล้ว คนคนนี้เองก็แปลกนัก ทุกเรื่องที่เกิดขึ้นก็เป็นตัวเขาเองทั้งนั้นที่ก่อ แต่กลับไม่มองย้อนดูตัวเอง พอโมโหก็เลือกที่จะลืมความจริงไป แล้วผลักความผิดทั้งหมดไปที่มู่ชิงแทน

        แถมเขายังรู้สึกว่าตนเองไม่ได้รับความเป็นธรรมขึ้นมาอีก...ถ้าเกิดไม่ใช่เพราะเจ้าเดรัจฉานนี่ไม่ยอมแจ้งเขาทันทีที่ออดิชั่นเสร็จ เขาจะไม่รู้ผลได้อย่างไร สุดท้ายยังยกอีกฝ่ายให้คนอื่นอย่างเสียเปล่า ทำให้จ้านสี่ไหล เจ้าสารเลวนั่นได้ประโยชน์ไปแบบนี้!

        ดังนั้นความผิดทั้งหมดย่อมเป็นของมู่ชิง! ไม่แน่ว่าเรื่องทั้งหมดอาจจะเป็นแผนการ! เจ้านั่นรวมหัวกันวางแผนกับจ้านสี่ไหลมาก่อนแล้ว!

        หลี่ว์ซิ่งจัดการปะติดปะต่อเรื่องเองทั้งหมดจนจบ ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าตนเองถูกปั่นหัวเข้าให้แล้ว พอเห็นมู่ชิงทักทาย ก็โมโหจนไม่สนใจว่าหัวหน้าตัวเองอยู่ข้างตัว แล้วกลอกตาใส่อีกฝ่ายทันที ทั้งยังพูดด้วยน้ำเสียงเสียดสีไม่น่าฟังว่า...

        “ฉันไม่กล้าเป็นพี่นายหรอก มีนายอยู่ฉันจะดีได้ยังไง! ฉันอยากจะฟังนายอธิบายมากกว่า ว่าทำไมเซ็นสัญญาแล้วถึงไม่แจ้งฉัน ในสายตานายยังเห็นฉันเป็นผู้จัดการไหม! ฉันจะเตือนนายเอาไว้นะ ตอนนี้นายยังไม่ดัง ออกลายเร็วเกินไปหน่อยไหม!”

        พูดจบยังแค่นเสียงเย็นออกมาอย่างไม่น่าฟังอีก

        ดูแล้วอวดดีมาก เหมือนกับเหล่าภรรยาน้อยที่อยู่แต่ในบ้านและช่างคิดเล็กคิดน้อยไม่มีผิด!

ติดตามตอนต่อไปก่อนใครได้ที่

https://www.readawrite.com/a/f051e7b5933bd3fdc0d209972b504454