ณ บ้านพักตากอากาศริมทะเล
แสงจันทร์ส่องสว่างท่ามกลางบรรยากาศอันเงียบสงบ
กานต์รวีกำลังยืนอยู่บนระเบียงบ้านพักตากอากาศ มองดูชัญญา เพื่อนสนิทสุดที่รักของเธอที่อยู่ริมทะเล
ชัญญากำลังถือขวดแก้วในมือ ซึ่งมีผีพรายที่ชื่อ “ริน”
กานต์รวีกังวลใจ เธอรู้ว่าชัญญากำลังจะใช้ผีพรายไปเล่นงานภรรยาของเอกวัฒน์
คุณเกศ กชมน ภรรยาของคุณเอกวัฒน์เป็คนดี ไม่เคยทำร้ายใคร กานต์รวีไม่อยากให้ชัญญาทำร้ายเธอ
เธอพยายามห้ามชัญญาแล้ว แต่ชัญญาไม่ฟัง ภาพเหตุการณ์วันนี้ไหลเข้ามาในสมอง
“อย่าทำเลยนะ ญ่า”
“ทำไม?”
“มันไม่ดี” กานต์รวีไม่อยากให้คนที่เธอรักทำร้ายคนอื่น
“ถ้าฉันได้เป็เมียคุณเอก หน้าที่การงานของเธอก็จะดีขึ้นนะ” ชัญญาเลิกคิ้วมองเพื่อน
“แต่.....”
“ไม่อยากให้ฉันเป็เมียหลวงคุณเอกเหรอ?” ชัญญาเอียงคอมองเพื่อนสาว
“ฉัน....”
“เธอก็รู้.....” ชัญญาเดินเข้าเชยคางเพื่อนสาว
“ฉันทำแบบนี้ เพื่อตัวฉัน และเพื่อหน้าที่การงานของเธอด้วย”
ชัญญารู้จุดอ่อนของกานต์รวีดี รู้ว่ากานต์รวีรักเธอมาก ยอมทำทุกอย่างเพื่อเธอ แม้สิ่งนั้นจะผิดก็ตาม
“เธอจะช่วยฉันใช่มั้ย รวี” ชัญญาออดอ้อน และช้อนตามองกานต์รวี
“อื้อ ถ้าญ่า้า” กานต์รวีใจอ่อนแบบนี้เสมอ
ชัญญากำลังนั่งอยู่ริมชายหาดมองแสงจันทร์ที่สาดส่องลงมาบนผิวน้ำ ท้องฟ้าเต็มไปด้วยดาวระยิบระยับ เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ รู้สึกถึงพลังงานบางอย่างที่โชยมาแตะต้องตัวเธอ
“ได้เวลาแล้วสินะ”
ชัญญากำขวดแก้วในมือแน่น ขวดแก้วนั้นปิดด้วยจุกไม้สนแ่า ด้านในมีเงาดำมืดสลัวๆ ลอยอยู่
ชัญญาพึมพำบทคาถาโบราณ เสียงของเธอเบาหวิว แต่ชัดเจน เต็มไปด้วยพลังอำนาจ
ทันใดนั้น ขวดแก้วก็สั่นะเื เสียงกระซิบเบาๆ ดังขึ้นจากภายใน ชัญญารู้สึกถึงพลังงานบางอย่างไหลผ่านเธอไปยังขวดแก้ว ฝาขวดแก้วค่อยๆ คลายออก เผยให้เห็นเงาดำมืดที่ค่อยๆ ขยายตัว
ผีพรายตัวหนึ่งปรากฎขึ้นต่อหน้าชัญญา ผีพรายนั้นมีรูปร่างคล้ายผู้หญิง ใบหน้าซีดขาว ดวงตาดำสนิท ผมยาวสีดำขลับ
“ริน” ชัญญายิ้มอย่างชั่วร้าย
“.....” ผีพรายตัวนั้นจ้องมองชัญญานิ่ง
“ฉัน้าพลังของเธอ เพื่อทำลายศัตรูของฉัน”
ผีพรายก้มหน้าลงเล็กน้อย เสียงกระซิบของมันดังก้องอยู่ในหัวของชัญญา
“ข้าจะรับใช้ท่าน แต่ท่านต้องมอบิญญาตอบแทน”
“จงไปทำให้คนชื่อ กชมน ตายซะ ิญญาของมันคือของตอบแทนเธอ” ชัญญายิ้มอย่างเ้าเล่ห์
ผีพรายยิ้มอย่างโหดร้าย
“ข้าจะจัดการให้ท่านสมดังใจปรารถนา”
หลังจากผีพรายเอ่ยเสร็จ มันก็หายวับไปในอากาศ
ชัญญายืนมองไปยังทะเลกว้าง รอยยิ้มชั่วร้ายปรากฎบนใบหน้าของเธอ
“ฉันจะได้ทุกสิ่งที่้า ไม่มีใครมาขวางอีกต่อไป”
ณ ห้องนอนในคอนโดมิเนียมหรู
เวลาดึกคืนวันเสาร์ แสงไฟในห้องนอนหรี่สลัว บรรยากาศเต็มไปด้วยความโรแมนติก
ญาณวดีนอนอยู่บนเตียง สวมชุดนอนบางเบา ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ก้องเกียรติเดินเข้ามาหาเธอ ยิ้มอย่างเ้าชู้
“คืนนี้คุณสวยมากเลยนะ”
“ทำไม...วันนี้ถึงให้ฉันมานอนที่นี่ล่ะ”
“นวลไม่อยู่น่ะ”
“แหม...คุณนี่ นิสัยไม่ดีเลยนะ” ญาณวดีหัวเราะคิกคัก
ก้องเกียรตินั่งลงบนเตียงข้างๆ ญาณวดี เขาเอื้อมมือไปลูบไล้ใบหน้าของเธอ
“ผมคิดถึงคุณ”
“ฉันก็คิดถึงคุณเหมือนกันค่ะ”
ก้องเกียรติโน้มตัวลงมาจูบญาณวดีอย่างเร่าร้อน ญาณวดีตอบสนองเขาด้วยความรัก
การจูบของพวกเขาค่อยๆ รุนแรงขึ้น ก้องเกียรติเริ่มถอดเสื้อผ้าของญาณวดีออกทีละชิ้น ญาณวดีก็ช่วยเขาถอดเสื้อผ้าของตัวเองเช่นกัน
ในไม่ช้าพวกเขาก็เปลือยเปล่า ก้องเกียรติมองดูร่างกายของญาณวดีด้วยความรู้สึกตื่นเต้น
“คุณสวยมากเลย”
ก้องเกียรติเริ่มลูบไล้ร่างกายญาณวดีอย่างเร่าร้อน เธอรู้สึกขนลุกซู่
“อ๊า..ก้องคะ” ญาณวดีครางเบาๆ
ก้องเกียรติโน้มตัวลงมาจูบหน้าอกของญาณวดี เธอรู้สึกมีความสุขมาก
“ก้องคะ ฉันรักคุณ....”
“ผมก็รักคุณ ญาณวดี”
ก้องเกียรติยิ้ม เขาก้มลงจูบไล้ไปทั่วร่างกายของญาณวดี
“พร้อมไหม?”
“อื้อ...” ญาณวดีพยักหน้า
ก้องเกียรติเริ่มสอดใส่เข้าไปในตัวญาณวดี เธอร้องครางออกมาด้วยความเ็ป แต่ก็รู้สึกมีความสุขในเวลาเดียวกัน
“อ๊ะ ก้องคะ เบา...หน่อยค่ะ”
“เดี๋ยวก็ชิน”
ก้องเกียรติสอดใส่เข้าไปจนสุด ญาณวดีรู้สึกแน่นและตึง ก้องเกียรติเริ่มขยับอย่างช้าๆ ญาณวดีมีความสุขมาก เธอเริ่มครางด้วยความพึงพอใจ ร่างกายของเธอสั่นระริก ก้องเกียรติรู้สึกมีความสุขมาก เขาเหมือนกำลังลอยอยู่บน์
“อ๊า ก้องคะ...ฉันจะไม่ไหวแล้วค่ะ”
ก้องเกียรติขยับเร็วขึ้น ญาณวดีครางดังขึ้นเรื่อยๆ ร่างกายเธอสั่นระริกจนเตียงสั่นไปด้วย
ก้องเกียรติและญาณวดีปลดปล่อยความสุขพร้อมกัน ร่างกายของพวกเขาสั่นระริกไปด้วยความพึงพอใจ
“ฉันรักคุณนะคะ”
“ผมก็รักคุณ..”
ก้องเกียรติและญาณวดีนอนกอดกันบนเตียง โดยที่ไม่รู้เลยว่า บทรักที่พวกเขาแสดงต่อกันนั้น นวลพรรณ ภรรยาของก้องเกียรติเห็นหมดแล้ว และยืนตัวแข็งอยู่ตรงประตูห้องนอนที่แง้มเอาไว้
ณ ร้านกาแฟในโรงแรมย่านใจกลางเมือง
ภายในร้านกาแฟที่บรรยากาศดูอบอุ่น แสงไฟสลัวๆ นวลพรรณ แต่งตัวอย่างเรียบง่าย กำลังนั่งจิบกาแฟลาเต้นร้อนๆ ภายในจิตใจกำลังปั่นป่วน ร้อนรน
มินตราเพื่อนสนิทของเธอ แต่งตัวเปรี้ยว หน้าตาทันสมัยนั่งอยู่ตรงกันข้าม เธอรู้ดีว่า ท่าทางของนวลพรรณดูสงบนิ่ง แต่ภายในใจคงร้อนเป็ไฟ
“มิน ฉันจะทำยังไงดี” นวลพรรณเริ่มต้นประโยคเสียงของเธอดูสั่นเครือ
“มีอะไรหรือนวล เล่ามาเลย”
“ก้อง....ก้องมีชู้” นวลพรรณสูดหายใจเข้าลึกๆ
“พูดเล่นรึเปล่า?” มินตราเบิกตากว้างด้วยความใ
“ฉันเห็นกับตา...”
“ยังไง ? เล่ามาให้หมด” มินตราถามต่อ เสียงเธอเต็มไปด้วยความตื่นเต้น
นวลพรรณเล่าเื่เมื่อคืนทั้งหมดให้มินตราฟัง
เมื่อคืนนวลพรรณรีบเร่งกลับจากงานเลี้ยงทางสัมคม จริงๆ แล้วเธอตั้งใจจะค้างคืนกับมินตรา แต่เธอรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดี เธอจึงตัดสินใจบอกลาเพื่อน และตรงกลับคอนโดทันที
นวลพรรณกดลิฟท์ขึ้นไปที่ชั้นห้องของเธอ เมื่อประตูลิฟท์เปิดออก เธอก็รีบเดินไปที่ห้องและไขกุญแจเปิดประตู
ทันใดนั้น เธอก็ได้ยินเสียงคนพูดคุยกันดังออกมาจากห้องนอน เธอรู้สึกแปลกใจ เธอค่อยๆ เดินเบาๆ ไม่ให้เกิดเสียง
ประตูห้องนอนของเธอแง้มอยู่ นวลพรรณจึงแอบมองลอดประตูเข้าไป
ภาพที่เห็นทำให้เธอช็อค และใมาก เมื่อเห็นสามีของเธอและญาณวดีกำลังร่วมรักกันอย่างเร่าร้อน นวลพรรณรู้สึกเหมือนหัวใจของเธอแตกสลาย
นวลพรรณร้องไห้ออกมา เธอเอามือปิดปากไม่ให้เสียงสะอื้นรอดออกมา เธอย่องออกจากห้องอย่างรวดเร็ว
เมื่อคืนเธอจึงตัดสินใจค้างที่โรงแรมแทนที่จะกลับบ้าน
“ไอ้เลว!! กล้าทำแบบนี้ได้ไง” มินตราโกรธมาก
“ฉันไม่รู้จะทำยังไง ฉันรักก้องมาก แต่....” นวลพรรณน้ำตาคลอเบ้า
“ใจเย็นๆ เธอไม่ต้องร้องไห้ เดี๋ยวฉันจะช่วยเธอเอง” มินตราจับมือเพื่อน
“ฉันควรทำยังไงดี....”
มินตรานิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง
“เธอรู้จักชู้ก้องมั้ย?” มินตราถาม
“รู้จัก เธอชื่อญาณวดี แอบรักก้องมานานแล้ว” นวลพรรณรู้จัก เพราะก้องเคยบอกว่า ญาณวดีเคยสารภาพรักกับเขาตอนเรียน
“งั้นดีเลย” มินตราดีดนิ้วดังเปาะ
“ฉันคิดว่า เธอควรไปขู่ญาณวดีให้เลิกยุ่งกับก้อง”
“ยังไง?” นวลพรรณเลิกคิ้วสงสัย
“ก็ไปบอกยัยผู้หญิงหน้าด้านนั่นว่า ถ้ายังไม่เลิกยุ่งกับก้อง เธอจะฟ้องร้องเื่ชู้สาว เพื่อทำลายชื่อเสียง”
“แต่...”
“ญาณวดีเป็ผู้หญิงที่แย่งสามีเธอนะ ยัยหน้าด้านนั่นไม่มีสิทธิ์มาทำลายชีวิตครอบครัวของเธอ มันควรต้องได้รับโทษ”
“ฉัน..ไม่กล้า..”
“นวล เธอต้องเข้มแข็งนะ เธอต้องปกป้องตัวเอง เธอไม่ควรทนให้คนอื่นมาทำร้ายเธอแบบนี้” มินตราจับไหล่ของนวลพรรณ
นวลพรรณมองหน้ามินตรา สายตาของเธอเต็มไปด้วยความลังเล เธอไม่เคยคิดจะทำร้ายใครมาก่อน แต่แววตาของมินตราเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น
“ได้ ฉันจะลองดู”
“ดีมาก เพื่อนรัก เราจะผ่านเื่นี้ไปด้วยกันนะ” มินตราโอบกอดนวลพรรณ
นวลพรรณรู้สึกดีขึ้นอย่างมาก เธอรู้ว่าเธอมีมินตราเคียงข้างเธอเสมอ และนวลพรรณรู้ว่ามินตราพูดถูก เธอต้องปกป้องตัวเอง เธอต้องเอาเื่นี้ไปขู่ญาณวดีให้เลิกยุ่งกับก้องเกียรติ
ภายในห้องนอนคอนโดหรู
ภายในห้องนอนของชัญญา หญิงสาวในชุดนอนสีขาวบางเบา กำลังนั่งนวดคลึงศีรษะให้กับเอกวัฒน์อยู่บนเตียง
เอกวัฒน์เครียดมาหลายวันแล้ว ชัญญาได้ข่าวว่าคุณเกศ ภรรยาของเอกวัฒน์ป่วยหนัก และเข้าโรงพยาบาลได้ประมาณ 1 เดือนแล้ว
“นายขา เป็อะไรหรือเปล่า? สีหน้าดูไม่ค่อยดีเลยค่ะ” ชัญญาถามเสียงหวาน
“เฮ้อ...” เอกวัฒน์ถอนหายใจยาว
“เกศเข้าโรงพยาบาล 1 เดือนแล้ว อาการยังไม่ดีขึ้นเลย”
“หมอว่ายังไงบ้างคะ?” ชัญญาแสร้งทำเป็ห่วงใย
“หาสาเหตุไม่ได้ เธอบอกว่าปวดหัวหนักมาก หมอบอกว่าน่าจะเกิดจากความเครียด และบางครั้ง..”
“บางครั้งอะไรคะ?”
“เธอก็เห็นภาพหลอน” เอกวัฒน์ถอนหายใจ
“ภาพหลอน?ยังไงคะ?” ชัญญาหยุดนวดคลึง และเคลื่อนตัวไปนั่งเคียงข้างเอกวัฒน์
“.....”
“เล่ามาเถอะค่ะ นายขา ให้ญ่าได้แบ่งเบาบ้างนะคะ ญ่าไม่อยากให้นายต้องเครียดแบบนี้เลยค่ะ ญ่าเป็ห่วง”
ชัญญาจับมือของเอกวัฒน์ขึ้นมาแนบแก้มของตน ก่อนจะช้อนตามองเอกวัฒน์หวานซึ้ง
“ขอบคุณนะที่เป็ห่วง” เอกวัฒน์ดึงตัวชัญญามาจูบที่หน้าผาก และกอดเธอเอาไว้
“เกศ...บอกว่า เห็นภาพหลอนเป็ผู้หญิงคนหนึ่ง หน้าตาซีดขาว ดวงตาสีดำ ผมยาวสีดำ มายืนตรงเตียงของเธอทุกวัน แถมผู้หญิงคนนั้น ชี้มือมาที่เกศ บ่นพึมพำอะไรไม่รู้ เกศก็ฟังไม่เข้าใจ”
เอกวัฒน์นึกถึงเหตุการณ์วันที่เกิดเื่
“เอก เอกคะ เอก ช่วยเกศด้วยค่ะ” กชมนกรีดร้องลั่นห้องนอน
“เป็อะไรเกศ” เอกวัฒน์ใตื่น
“ผีค่ะ ผี มันอยู่ตรงนั้นค่ะ” กชมนชี้มือไปที่ปลายเตียงด้วยความกลัว
“ไม่เห็นมีอะไรเลย” เอกวัฒน์งุนงง
“เอกคะ เกศปวดหัว ปวดมาก ปวดจนหัวจะะเิแล้ว”
กชมนกรีดร้องอย่างน่ากลัว
“เฮ้อ...ผมก็ไม่รู้จะทำยังไง ยิ่งพาไปหาหมอ อาการเกศก็ยิ่งทรุด” เอกวัฒน์ลูบผมชัญญาเล่น
“นายขา เราไปทำบุญให้คุณเกศดีมั้ยคะ เผื่ออะไรจะดีขึ้นน่ะค่ะ” ชัญญาเสนอไอเดีย
“อืม...ก็ดีเหมือนกัน”
“ถ้าอย่างนั้น...อาทิตย์นี้เราไปทำบุญไหว้พระ 9 วัดกันนะคะ”
“แล้วแต่เธอเลย” เอกวัฒน์ก้มลงจูบชัญญาอย่างดูดดื่ม
เอกวัฒน์รู้สึกประทับใจในความห่วงใยของชัญญา
เขาคิดว่าชัญญาเป็คนรักที่ดีของเขา
ชัญญาไม่เคยเรียกร้องอะไรไปมากกว่าที่เอกวัฒน์ให้
ที่สำคัญ ชัญญายังเอาใจใส่ดูแลภรรยาและครอบครัวของเขาเป็อย่างดี
เวลาที่เขาไม่ว่างชัญญาก็พาภรรยาและลูกชายของเขาไปทำธุระ หรือไปเที่ยวแทนเขา
แต่เขาไม่รู้เลยว่า..ชัญญาแสร้งทำเป็ห่วงใยเขา แสร้งทำดีทุกอย่างเพื่อผลประโยชน์ของตนเอง
ชัญญามีแผนร้ายแอบแฝงอยู่
เธอ้าใช้โอกาสนี้จัดการกับภรรยาของเอกวัฒน์
เธอจะใช้ทุกวิถีทาง เพื่อทำให้แผนร้ายของเธอสำเร็จ
โดยที่...เอกวัฒน์ไม่รู้เลยว่า อันตรายกำลังคืบคลานเข้ามา
333
