ราเชนยืนฟังอยู่ก็ถึงกับสะดุ้งขึ้นมา
“ ไม่ ข้าทำไม่ได้ ตระกูลหยางมีข้าเป็ทายาทคนสุดท้าย ข้าจะไม่ทำเื่ไม่ถูกต้องอย่างนี้เป็อันขาด” ราเชนรีบเอ่ยปฏิเสธทันที
“ พวกเราจะมอบเหรียญทองให้เ้าคนละ 1หมื่นเหรียญ”
ศิษย์พี่คนหนึ่งเอ่ยขึ้นทันที เพราะรู้ว่า หยางเฟยหลงเป็คนขี้งก ้าทรัพย์สมบัติ ถึงได้ตามเก็บทรัพย์สินมีค่าของศพคนตายระหว่างทาง ราเชนแม้จะอยากได้เงิน แต่ว่า เก้าคนนั้นทำให้เขาต้องเสียพลังงานไปไม่น้อยแน่ๆ จึงได้แต่นึ่งเงียบเพื่อตัดสินใจ
“ 2 แสนเหรียญ หากเ้าช่วยพวกเราทั้งหมดได้” ศิษย์พี่อีกคนหนึ่ง กัดฟันเอ่ยขึ้น เพราะตนเองนั้นแทบจะทนไม่ไหวแล้ว
“ ศิษย์พี่เฟยหลง ท่านช่วยศิษย์พี่ของข้าด้วยเถอะนะ นี่คือ สร้อยมรกตของท่านแม่ข้า ข้ามอบให้ท่านเป็การตอบแทนด้วยก็ได้” อี้หลินถอดสร้อยมรกตที่สวมใส่ออกมา มอบให้กับราเชนด้วยอีกคน
“ เ้าเก็บเอาไว้เถอะ 2 แสนเหรียญก็พอแล้ว แล้วข้าต้องทำอย่างไรบ้าง”
ราเชนได้แต่ถอนหายใจออกมา เขาไม่รู้ว่าต้องเริ่มถอนพิษร่านราคะ ให้กับพวกนางอย่างไรดี
“ เ้านอนเฉยๆ พวกเราจะจัดการเอง ศิษย์น้องเล็ก เ้าออกไปก่อน อย่าให้ใครเข้ามาในถ้ำนี้เป็อันขาด”
อี้หลินรีบออกไปในทันที ราเชนถูกดึงตัวเข้ามาแล้วบังคับให้ถอดกางเกงออก แล้วเอาผ้ามาปิดตาของเขาเอาไว้ และแล้ว หญิงงามทั้งเก้า ก็ถอดเสื้อผ้าของตนเองออก พอทุกๆ คนมอง ่ล่างของราเชนแล้วก็ถึงกับตื่นตะลึงอึ้งกันไป แล้วหันหน้ามายิ้มให้กัน แล้วเข้ามารุมร่างของราเชนเพียงหนึ่งเดียว โดยที่ราเชนนั้นไม่อาจมองเห็นได้ ถูกพวกนางจัดการกับอาวุธของเขากันอย่างสนุกมือ
ผ่านไปหลายสิบนาที ศิษย์สาวแห่งสำนักฟ้าพิสุทธิ์ถึงห้าคน ก็ถูกสลายพิษร่านราคะออกไปจนหมด เหลือเพียงสี่คนที่ไม่อาจถอนพิษได้ เพราะพวกนางไม่อาจบรรลุจุดสุดยอดได้ เพราะได้รับพิษร่านราคะมากเกินไป
ส่วนราเชนนั้นเขาสามารถควบคุมวิถีแห่งการหลั่งของเขาได้ ไม่ว่าจะเผชิญหน้ากับ สตรีงดงามขนาดไหนก็ตาม
เพราะเขาถูกฝึกฝนให้ควบคุมจิตใจ และ ร่างกาย เพราะนี่คือ บทเรียนของนักฆ่าอีกบทหนึ่ง
“ อย่ารีบร้อน ข้าเคยอ่านในตำราบอกว่า หากทำให้น้ำพิสุทธิ์ของบุรุษออกมาแล้ว อาวุธของเขาจะไม่แข็งตัวอีก อาจเป็วัน ยิ่งเ้าอ้วนนี่แล้ว ข้าไม่อยากคิดว่ามันจะฟื้นกลับมาแข็งตัวอีกเมื่อไร จะทำให้พิษของพวกเรากำเริบตายเสียก่อน” ศิษย์พี่คนหนึ่งเอ่ยเหมือนกับคนที่มีความรู้ แต่เมื่อพิษร่านราคะกำเริบ ร่างของพวกนางที่มีแต่บิดไปบิดมา ด้วยความเอียงอาย ก็เปลี่ยนไป เข้ารุมใส่หยางเฟยหลง อย่างไม่มีทะนุถนอมเลยแม้แต่น้อย ทำให้ราเชนถึงกับต้องร้องออกมา แล้วต้องใช้วิชาของอาจารย์กามเทพอีกครั้ง
“ หากพวกเ้า้าอย่างนี้ ข้าจะช่วยให้พวกเ้าได้สมหวังกันทุกๆ คน”
ราเชนกระชากผ้าปิดตาของตนเองออก แล้วกระชากศิษย์สตรีที่เป็พี่ใหญ่สุด เข้ามา แล้วเริ่มจูบปาก ใส่ลิ้นเข้าปากแลกไปมาอย่างเผ็ดร้อน แล้วรีบคลำหาจุดอ่อนของนาง แค่คลำไปสองจุด ก็ล่วงรู้จุดอ่อนของนางทันที ร่างของศิษย์พี่ใหญ่ถึงกับสั่นสะท้าน ถูกราเชนขจัดพิษร่านราคะออกไปทั้งหมดในทันที จากนั้น ราเชนก็กระชากร่างของศิษย์คนอื่นๆ มาแล้วใช้ทุกส่วนสัดของร่างกายให้เป็ประโยชน์ ไม่นานศิษย์ที่เหลือ ก็ต่างอ่อนละทวย ลงไปนอนหมดแรง พิษร่านระคะถูกขับออกมาจนหมดสิ้นไม่มีเหลือ
ราเชนยืนจังก้าต่อหน้า ศิษย์ทั้งเก้าคน ราวกับผู้ชนะ เขาสามารถควบคุมน้ำพิสุทธิ์ของเขาไม่ให้หลั่งออกมาแม้แต่น้อย แต่ก็ทำให้ หญิงงามทั้งเก้าคนพบจุดสุดยอดและขจัดพิษร่านราคะออกไปในเวลาไม่นาน
“ เฟยหลง...เ้าทำได้ยังไง”
ศิษย์พี่ใหญ่ เข้ามาลูบร่างกาย อันอวบอ้วนของราเชนอย่างทะนุถนอม
“ ข้าก็แค่คนธรรมดาเท่านั้น พี่สาวคงหายดีกันแล้วใช่ไหม”
ราเชนรีบเดินไปใส่เสื้อผ้า ท่ามกลางสาวๆ ที่คล้ายกำลังอาลัยอาวรณ์ กับความสัมพันธ์เช่นนี้กับราเชนไม่หาย
“ ศิษย์พี่ อาจารย์มาแล้ว” อี้หลินวิ่งเข้ามาอย่างดีใจ แต่พอเห็นศิษย์พี่ของตนแต่ละคนอยู่ในสภาพล้อนจ้อนเปล่าเปลือย ก็ได้แต่อ้าปาก ปิดตาค้าง
“ เ้าออกไปสกัดไว้ อย่าให้พวกอาจารย์เข้ามา รอพวกเราแต่งตัวก่อน”
ราเชนนั้นไม่สนใจ เพราะเขาตอนนี้ใส่เสื้อผ้าของตนเองเรียบร้อยแล้ว
จนกระทั่งศิษย์พี่ทั้งเก้า แต่งตัวเสร็จศิษย์พี่ใหญ่ เข้ามาพูดกับราเชนว่า
“ จำเอาไว้ เื่นี้ห้ามเ้าพูดออกไปเป็อันขาด มิเช่นนั้น ข้าสาบานว่า จะฆ่าเ้าด้วยมือของข้าเอง”
น้ำเสียงของนางเปลี่ยนไปในทันที
“ ข้าไม่พูดอยู่แล้ว นี่มันคือธุรกิจ”
“ เอาไป” ศิษย์พี่ใหญ่ยื่นถุงใส่เหรียญทอง 2 แสนเหรียญให้ราเชนแล้วเดินออกไป
ด้านหน้าถ้ำอาจารย์ิเยว่ กับ อาจารย์ไป๋เซียง และศิษย์คนอื่นๆ ต่างยืนมุงดูศพของศิษย์สำนักอินทรีมรกตทั้งสามคนอยู่
“ ไหนอี้หลิน บอกว่าพวกเ้าถูกพิษ?”
“ แค่พิษยาสลบเท่านั้น ตอนนี้ยาหมดฤทธิ์แล้ว ไม่เป็อะไรแล้วเ้าค่ะ”
“ ดีแล้ว พวกมันมีพลังปราณยุทธิ์ระดับที่ 60 แต่ต้องมาตายด้วยฝีมือของหยางเฟยหลงที่ไม่มี แม้แต่พลังปราณยุทธ์ นับว่าเป็คราวเคราะห์ของพวกมันจริงๆ ข้าในนามสำนักฟ้าพิสุทธิ์ต้องขอบคุณเ้ามากที่ช่วยศิษย์ของข้า”
หยางเฟยหลงได้แต่ประสานมือ แล้วยิ้มให้ไม่ได้เอ่ยอะไร
“ เฟยหลงโชคดีมากกว่า คนพวกนี้เป็แค่เหยี่ยวข่าวของพวกมัน ไม่ใช่กำลังหลัก แต่ดูจากรอยสักที่แขนของมัน คนพวกนี้ไม่ใช่คนของสำนักอินทรีมรกต แต่เป็นักฆ่าสำนักฟ้าดิน ที่มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่อาณาจักรมัจฉิมา คิดว่าพวกมันคงต้องถูกจ้างให้มาเพื่อสังหารเชื้อพระวงศ์คนสำคัญแน่ๆ หรือ เป้าหมาของมันจะเป็ องค์ชายรอง หลี่คัง กับ องค์ชายห้า?” อาจารย์ไป๋เซียงเอ่ยจบ ก็ขมวดคิ้วเครียดขึ้นมาทันที
“ นักฆ่าสำนักฟ้าดิน ได้ยินว่า พวกมันล้วนมีพลังปราณยุทธ์ขั้นปรมาจารย์แทบทั้งนั้นจริงหรือไม่”
“ จริง พวกนักฆ้าล้วนมีระดับปรมาจารย์ ส่วนฝ่ายเหยี่ยวข่าว ก็มีพลังปราณยุทธ์ต่ำลงมา พวกเราต้องระวังตัวเอาไว้ อีกไม่นาน พวกมันต้องมาถึงที่นี่แน่ เพื่อตามหาพวกของมันที่หายตัวไป”
ราเชนฟังแล้วถึงกับอึ้งไป นี่เป็แค่เหยี่ยวข่าวของมัน ยังร้ายกาจขนาดนี้ หากเป็นักฆ่าที่แท้จริง จะมีฝีมือระดับไหนกันแน่
อาจารย์ไป๋เซียงมองหน้าของ สตรีทั้งเก้า แล้วขมวดคิ้ว แต่ก็ไม่พูดอะไร แล้วพากันรีบเดินทางกันต่อ แต่เดินทางไม่นาน ก็พบกับ องค์ชายรองกับ องค์ชายห้ากับลูกน้องที่เหลืออยู่ไม่ถึง ยี่สิบคนแล้ว
“ พวกเราคงต้องเดินทางไปพร้อมกับพวกท่านแล้ว” องค์ชายรองเอ่ยขึ้น แต่ไม่ทันที่อาจารย์ิเยว่ กับ อาจารย์ไป๋เซียงจะตอบรับหรือปฏิเสธ ด้านหลังก็มีเสียงลมแหวกอากาศมา มียอดยุทธิ์ระดับปรมาจารย์ ลอยมาจากต้นไม้ใหญ่ถึง 10 คน มายืนดักหน้าทุกๆ คนเอาไว้ พร้อมกับกลิ่นควันธูปลอย ไปทั่วบริเวณ
“ ทุกคนปิดกั้นลมหายใจ นี่มันคือควันยาสลบ” อาจารย์ไป๋เซียงเอ่ยพร้อมกับใช้ผ้ามาปิดใบจมูกของตน
“ ฮ่า ฮ่า ฮ่า แค้นมีเป้า พวกเ้าไม่เกี่ยวถอยไป ข้า้าหัวขององค์ชายรองหลี่คังเท่านั้น”
ชายแต่งชุดของสำนักอินทรีมรกต เอ่ยจบ นักฆ่าสำนักฟ้าดินทั้งหมด ก็เหวี่ยงมีดตะขอในมือของตนออกไป ใส่กลุ่มคนของ องค์ชายรองหลี่คัง กับ องค์ชายห้า หลี่เฉิงอู่ เสียงมีดตะขอปักเข้าที่ไหล่ขององครักษ์ที่เหลือ
ฉึก !!!
นักฆ่าสำนักฟ้าดินออกแรงกระชากร่างขององครักษ์ล้วนถูกกระชากจนหัวไหล่หลุดมาพร้อมกันแขน แล้วก็ถูกปาดเข้าที่ลำคอจนขาดกระเด็นตายไปในทันที
ยอดยุทธ์ระดับปรามาจารย์ขององค์ชายทั้งสองอีกสี่คน เดินมาขวางหน้าเพื่อจะต้านทาน แต่ทว่าไม่อาจทำอะไรได้ ร่างกายถูกพิษยาสลบ จนต้องคุกเข่า นักฆ่าเคลื่อนตัวเข้ามา แล้วใช้มีดตะขอกรีดเข้าที่ลำคอของทั้งสี่คนตายไปอย่างน่าอนาถ
องค์ชายห้าวิ่งหนีออกไปได้แค่สามเก้า ร่างกายก็ค่อยๆหมดแรงกำลังจะสลบ แต่ไม่ทันไร มีตะขอก็เข้ามาตวัดหัวขององค์ชายห้าจนหลุดมากองที่หน้าองค์ชายรอง ที่ตอนนี้เข้ามายืนหลบอยู่หลังหยางเฟยหลง ที่ยืนอยู่ด้านหลังสุดของกลุ่ม
“ หากเ้าช่วยข้าได้ เหรียญทอง 1 ล้านเหรียญจะเป็ของเ้า”
“ 10 ล้านเหรียญทอง” หยางเฟยหลงเอ่ยสวนกลับทันที
“ ตกลง”
นักฆ่าทั้งสิบหัวเราะเยาะออกมา แล้วเอ่ยว่า
“ พวกเ้าถูกพิษยาสลบของพวกเราแล้ว แม้จะมียาแก้พิษยาสลบแต่นี่คือพิษยาสลบที่คิดค้นขึ้นของสำนักเรา โดยเฉพาะมันมีฤทธิ์สลายพลัง มันจะทำให้พวกเ้าไม่อาจใช้พลังได้ หลีกไปซะ แล้วมอบตัวองค์ชายรองมาให้กับพวกเราเสียดีๆ”
อาจารย์ไป๋เซียงกับ อาจารย์ิเยว่ ก็หลีกทางออกไป ไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวด้วย
ราเชนกลายเป็คนที่ยืนเผชิญหน้ากับนักฆ่าทั้งสิบแทนทุกๆ คน
“ หยุดนะ ไม่งั้นข้าจะเชือดคอองค์ชายรองเดี๋ยวนี้”
องค์ชายรองถึงกับตาเหลือกค้างไม่คิดว่าราเชนจะกล้าทำเช่นนี้
“ เฟยหลง นี่เ้าจะบ้าหรือไง” ต้าเฉิงเห็นราเชนเอามีดพาดที่คอขององค์ชายรองหลี่คังก็แทบจะช็อค คนอื่นๆ ก็พลอยใไปด้วยกันหมด
“ หยางเฟยหลง เ้าจะบ้าหรือไง?” อาจารย์ไป๋เซียงรีบะโออกมาเสียงดัง
“ ฮ่า ฮ่า ฮ่า เ้าหนูนี่รู้จักเอาตัวรอดดี ได้ข้าจะปล่อยเ้ากับคนของเ้า เอาตัวองค์ชายรองมาให้ข้า”
“ ไม่หากพวกเ้าเข้ามา ข้าจะฆ่าองค์ชายรองด้วยมือของข้าเอง”
“ เอ๋ เ้าอ้วนนี่คงบ้าไปแล้ว ก็เอาซิ ข้า้าให้มันตายอยู่แล้ว”
“ เหรอ หากว่ามันไม่ตายด้วยมือของพวกเ้าเอง แล้วเ้าจะไปขอเงินทองจากนายจ้างเ้าอย่างไร”
นักฆ่าสำนักฟ้าดินทั้งสิบได้ยินก็ถึงกับอึ้ง เพราะข้อตกลงคือ ฆ่าองค์ชายรองหลี่คัง แล้วเอาหัวไปขึ้นเงิน หากไม่ได้ฆ่าด้วยฝีมือของพวกมัน หรือนำหัวไปเป็หลักฐาน พวกมันก็ไม่อาจขึ้นเงินได้ พวกมันถึงกับสงสัยยิ่งว่า ทำให้ไอ้อ้วนคนนี้ถึงได้รู้เื่ข้อตกลงของพวกเขา
พวกมันคงไม่รู้ว่า ราเชนก็เป็นักฆ่าเช่นกัน ส่วนใหญ่หากการสื่อสารไม่มีเช่นนี้ สิ่งที่จะนำไปขึ้นเงินได้ ก็ต้องเป็อวัยว่ะส่วนใดส่วนหนึ่งของเหยื่อเท่านั้น
“ ฆ่าองค์ชายหลี่ และค่อยฆ่าเ้าอ้วนนี้ก็ไม่มีปัญหาแล้ว”
ราเชนพอได้ยินคำนี้เขาก็ไม่อาจดึงเวลาได้อีกแล้ว
“ ถ้าไม่อยากตาย รีบตามข้ามา”
ราเชนกระซิบบอกกับ องค์ชายหลี่คัง แล้วพากันวิ่งไปทางป่าที่เขารู้จักทันที
“ เ้าสองคน ฆ่าปิดปากพวกนางทิ้งซะ ที่เหลือตามข้ามา”
นักฆ่าสำนักฟ้าดินทั้งแปด ลอยตัวตามราเชนและองค์ชายหลี่คังไปติดๆ เหลือปรมาจารย์อีกสองคน ก็เหวี่ยงมีดตะขอ เข้าใส่กลุ่มของอาจารย์ไป๋เซียง และ อาจารย์ิเยว่ทันที........
203
