หลังออกจากร้านเจียงซินโหลวเสิ่นอันลั่วก็พาน้องชายทั้งสองไปซื้อของที่ตลาด พอซื้อของทุกอย่างตามที่้าครบแล้วก็พาเสิ่นอันหยวนไปร้านเครื่องเขียน เพื่อซื้ออุปกรณ์การเรียน
ส่วนกระเป๋านางเป็คนเย็บให้เขาเองกับมือย่อมไม่เหมือนใคร นางเย็บเป็กระเป๋าสะพายหลังมีหลายช่องให้ใส่ของได้เหมือนในโลกก่อนที่นางจากมา
“อันหยวนไปร้านเครื่องเขียนกัน เ้าอยากได้ชิ้นไหนเลือกได้เลย พี่ใหญ่จะซื้อให้เ้า
เสร็จแล้วจะพาไปซื้อชุดใหม่เพิ่มอีก”
“ข้าก็อยากได้ชุดใหม่ขอรับพี่ใหญ่” เสิ่นอันหยางน้อยคิดว่าชุดของเขาเริ่มจะคับขึ้นมาเล็กน้อยแล้วล่ะ แค่เล็กน้อยจริงๆ
“ได้ซื้อคนล่ะสิบชุดไปเลย”
นางบอกอย่างใจปล้ำ น้องชายนางอยากได้นางก็จะซื้อให้พวกเขา
อีกห้าวันโรงเรียนก็จะเปิด น้องของนางยังไม่มีอุปกรณ์การเรียนใหม่
ไม่ได้ต้องซื้อใหม่หมด เสื้อผ้าก็ต้องซื้อใหม่ ตอนนี้นางมีเงินแล้วก็ต้องใช้
ชาติก่อนมัวแต่ทำงานไม่ค่อยใช้เงินแต่ต้องมาตายก่อน
ชาตินี้นางจะไม่เดินซ้ำรอยเดิม นางจะใช้เงินให้หมดก่อนค่อยตาย
ร้านเครื่องเขียนคนก็เยอะแทบจะทุกร้าน อาจะเป็เพราะสถานศึกษาใกล้จะเปิด
“คุณหนู คุณชายเชิญเข้ามาด้านในก่อนขอรับ ร้านเรามีทุกอย่างให้ท่านเลือกซื้อเลยขอรับ”
พนักงานต้อนรับหน้าร้านร้องเรียกลูกค้าเมื่อเห็นว่านางและนางเดินตรงทางร้านของเขา
“ อันหยวนเลือกดูเ้าชอบชิ้นไหนเลือกดูพี่ใหญ่จะซื้อให้ "
เมื่อเข้ามาในร้านเครื่องเขียนแล้วนางก็บอกให้น้องชายเลือกซื้อสิ่งที่อยากได้กันตามสบายเลย
เื่เงินไม่ต้องเป็ห่วง
“ขอรับพี่ใหญ่”
“คุณชายเชิญด้านนี้ขอรับร้านของเรามีพู่กันและแท่งหมึกแบบใหม่พึ่งมาเผื่อว่าท่านจะสนใจ”
“อันหยวนตามพนักงานไปเถอะถ้าเ้าชอบหากพี่ใหญ่จ่ายไหวข้าก็จะซื้อให้เ้า”
จากนั้นก็หันมาพูดกับน้องชายคนเล็กที่ยืนอยู่ข้างๆนาง
"อันหยางเ้าก็ด้วยชอบอันไหนเลือกมาพี่ใหญ่ก็จะซื้อให้เ้าเช่นกัน”
“ขอรับพี่ใหญ่/ขอรับพี่ใหญ่”
ส่วนนางก็เดินดูอะไรไปเรื่อยฆ่าเวลา เมื่อน้องชายทั้งสองเลือกของได้ตามที่้าแล้ว นางก็บอกพนักงานให้คิดเงิน
หลังจากซื้ออุปกรณ์การเรียนและจ่ายเงินเสร็จนางก็พาน้องชายตรงไปยังร้านขายผ้าที่นางเคยมาซื้อคราวก่อน
“แม่นางเป็ท่านนั่นเอง วันนี้มีอะไรให้ข้ารับใช้” พนักงานที่ร้านจำนางได้ เมื่อเดือนก่อนแม่นางคนนี้พึ่งมาซื้อของที่ร้านไปจำนวนมาก วันนี้นางมาอีกครั้งเขาก็จำได้้ในทันที
“ข้า้าชุดให้น้องชายทั้งสองคนนี้ของข้าเ้าค่ะ เอาเนื้อผ้าอย่างดี คนละสิบชุด” เสิ่นอันลั่วดันน้องชายทั้งสองไปตรงให้พนักงานเห็นเขาจะได้จัดหาชุดขนาดพอดีตัวให้เด็กทั้งสองได้
“ได้ขอรับ เชิญคุณชายน้อยทั้งสองมาทางนี้”
เสิ่นอันลั่วพาน้องชายเดินตามพนักงานร้านไปในแผนกเสื้อผ้าผู้ชาย
ที่ด้านในก็เหมือนกันหมดจะแตกต่างแค่เสื้อคลุมด้านนอก
ไม่นานพนักงานร้านก็เอาเสื้อผ้ามาให้เด็กทั้งสองลองสวมดู
เสิ่นอันลั่วเห็นว่าน้องชายคนโตใส่ได้พอดี
ก็เลือกมาคละสิมาให้ครบสิบชุด ส่วนอันหยางขอแบบหลวมนิดๆ
ซื้อแบบพอดีตัวอาจจะใส่ได้แค่เดือนเดียวนางล่ะกลัวจริงๆ
หลังจากจ่ายตั้งเสร็จสามพี่น้องก็เดินไปขึ้นรถกลับหมู่บ้าน กลับถึงบ้านก็ถึงเวลาอาหารเย็นพอดี เสิ่นอันลั่วให้น้องชายเอาของไปเก็บก่อน
ส่วนนางจะเข้าครัวทำอาหาร วันนี้นางทำสเต็กเนื้อปลากับสเต็กหมูให้น้องชายกิน เนื้อปลาสดใหม่กับเนื้อหมูที่พึ่งซื้อ นำไปหมักแล้วย่างไฟอ่อน ทานคู่กับผักสด ผักที่นี่ปลอดสารพิษ
นางทำซอสมะเขือเทศไว้สามไห และเด็กๆก็ชอบกินกันเป็อย่างมาก
“อันหยวน อันหยาง อาหารเสร็จแล้ว มากินกันได้แล้ว”
“ว้าว สเต็กปลาของโปรดของข้า ”
อันหยวนชื่อชอบสเต็กปลาเป็ที่สุด พูดขึ้นอย่างตื่นเต้น
พี่ใหญ่ทำให้กินครั้งก่อนนางบอกอันนี้เรียกว่าสเต็กปลา
“ชอบก็กินให้หมด ถ้าไม่อิ่มในครัวมีอีกข้าทำไว้เผื่อพวกเ้าไม่อิ่ม”
น้องชายนางอยู่ในวัยกำลังเจริญเติบโต กินมากหน่อยก็จะได้โตไวๆ
“ขอรับพี่ใหญ่”
“กินเสร็จเก็บถ้วยจานไปล้างด้วยนะ”
“ขอรับพี่ใหญ่/ขอรับพี่ใหญ่"
เสิ่นอันลั่วบอกน้องชายทั้งสองเสร็จนางก็เข้าครัวทำเครื่องแกง
เพราะมีเมนูที่ต้องใช้เครื่องแกง นางจะทำให้ถังเทาเทียชิมดู
พรุ่งนี้นางจะไปคนเดียวเพราะนางต้องไปทำอาหารหลายอย่าง ต้องใช้เวลามากหน่อย ไม่สะดวกจะพาน้องๆไปด้วย จึงให้พวกเขาเล่นกันอยู่ที่บ้านนะดีแล้ว
เช้าวันต่อมาเสิ่นอันลั่วก็ตื่นแต่เช้า นางทำโจ๊ก กับซาลาเปา เป็มื้อเช้าให้น้องๆ
และทำข้าวผัดหมูเป็มื้อเที่ยงไว้ให้พวกเขา จากนั้นเสิ่นอันลั่วก็ถือตระกร้าใส่ของแล้วเดินออกจากบ้าน เพื่อไปขึ้นรถรับจ้างหน้าหมู่บ้าน
มีคนอยู่บนรถแล้วสี่คน รวมนางก็เป็ห้าคน เสิ่นอันลั่วที่นั่งมาในรถนางทำเป็หลับตลอดทาง
และตื่นอีกทีเมื่อถึงประตูเมือง
5K
