สวัสดีผู้อ่านทุกท่าน นิยายของผมเื่นี้จะเป็นิยายที่เขียนขึ้นตามจินตนาการ ตามประสาคนชื่นชอบนวนิยายจีนกำลังภายในมาั้แ่เด็ก เมื่อกาลเวลาผ่านไปนักเขียนในดวงใจเริ่มทยอยลาโลก ไม่ว่าจะเป็ท่านกิมย้ง ท่านโกวเล้ง ท่านหวงอี้ และอีกหลาย ๆ ท่านที่เคยติดตาม กระผมเองเมื่อมีอายุเพิ่มขึ้น ก็มีแิในการเขียนนิยายด้วยตนเองบ้าง อยากระบายยุทธภพภายในอกให้ออกมาโลดแล่นในนิยายเื่นี้ ซึ่งเป็การประสมประสานระหว่างนิยายกำลังภายในดั้งเดิมกับนิยายแนวเทพเซียนในปัจจุบัน กล่าวคือการดำเนินเื่จะมีลักษณะเป็แบบนิยายกำลังภายในดั้งเดิม แต่ตัวละครในเื่จะคล้ายคลึงกับนิยายเทพเซียนในสมัยใหม่
่แรกของนิยาย (เล่มแรก) จะดำเนินเื่เชื่องช้าและไม่ดุเดือดเืพล่านเท่าไหร่ เน้นการฝึกฝนตนเองและเชื่อมโยงความสัมพันธ์ของตัวละคร ั้แ่เล่มสองเป็ต้นไป จะสู้กันดุเดือดเืหลั่งไหลเป็ท้องธาร มีการสูญเสียเืเนื้อไม่น้อยแน่นอน
ในตอนแรกนั้น กระผมตั้งใจว่าจะเขียนเื่นี้เป็นิยายสั้น ๆ ประมาณหนึ่งแสนถึงสองแสนคำเท่านั้น แต่พอเขียนไปแล้ว เนื้อเื่มันงอกเพิ่มออกมาเยอะแยะมากมาย ก็อย่างว่าครับ เมื่อเขียนไปแล้ว รายละเอียดมันเพิ่มขึ้น ความคิดแตกแยกย่อยไปเรื่อย ๆ ผมจึงได้ทำแผนที่ขึ้นมาหนึ่งฉบับ เพื่อให้ผู้อ่านเห็นภาพการเดินทางของตัวละครในเื่ครับ
มาดูแผนที่โลกกันเลยครับ
ในแผนที่เราจะเห็นแผ่นดินถูกแบ่งออกเป็สองฝั่ง ถูกแบ่งโดยแม่น้ำหนานลั่ว ซึ่งฝั่งซ้ายจะเป็ดินแดนของมนุษย์ ฝั่งขวาจะเป็ดินแดนเทพ
บางคนพอเห็นชื่อเมืองก็ร้องอ้อทันที สำหรับคอนิยายจีนย่อมเคยได้ยินชื่อเมืองเหล่านี้อยู่แล้ว ผมเองก็หยิบยืมชื่อเมือง ชื่อแม่น้ำ ชื่อทะเลทราย ที่มีอยู่จริงมาครับ แค่หยิบยืมมาเฉย ๆ เนื้อเื่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์ความเป็จริงของเมืองเลย ถามว่าทำไมไม่ตั้งชื่อเมืองเอง ก็ต้องบอกว่าผมไม่สันทัดในเื่นี้สักเท่าไหร่ อีกอย่างการหยิบยืมชื่อเมือง สถานที่จริง ทำให้จินตนาการของผู้แต่งโลดแล่นดีกว่าเดิมด้วย
คำศัพท์ที่สมควรรู้
***ปุนภพ (ปุน-นะ-พบ) หมายถึง การเกิดใหม่ , จุติในโลกใหม่
***เค่อ หมายถึง การนับเวลาแบบคนจีน เท่ากับ 15 นาที
***ชั่วยาม หรือ ยาม เป็การนับเวลาแบบคนจีน หนึ่งชั่วยาม เท่ากับ สองชั่วโมง
มีกระบวนท่า
ไร้กระบวนท่า
กำเนิดปราณดาบ/กำเนิดปราณกระบี่
สำนึกดาบ/สำนึกกระบี่
คนดาบหลอมรวม/คนกระบี่หลอมรวม
จิตแห่งดาบ/จิตแห่งกระบี่
ลมปราณก่อเกิด
ลมปราณทวีคูณ
ลมปราณธรรมชาติแรกเริ่ม
ลืมคนลืมฟ้าดิน
หลอมฟ้ารวมดิน (ฟ้าดินคือตัวเรา ตัวเราคือฟ้าดิน)
ยึดเวหาสครองพสุธา (สรรพสิ่งล้วนเป็ของเรา)
15K
