ตอนที่ 9
ปี 1 เทอม 2 ร้านนม..มอมิ้ว
บรรยากาศยามเย็นเริ่มคืบคลานเข้ามาใกล้ท้องฟ้าสีอ่อนเริ่มเปลี่ยนแปลง จากอากาศร้อนอบอ้าวก็เริ่มเย็นลง แสงอาทิตย์ค่อย ๆลับขอบฟ้า ไฮโลได้ครุ่นคิดถึงเื่ที่คุยกับทางบ้านเมื่อครู่พร้อมกับหันไปมองใครคนหนึ่งที่กำลังพูดคุยสนุกสนานกับเพื่อนอีกสองคน พลางนึกถึงตัวเองที่ตอนนี้เพื่อน ๆ หลายคนก็ทะยอยพากันออกไปฝึกงานกันหมดแล้วแต่ถึงอย่างนั้นก็ยังมีเพื่อนอีกกลุ่มที่กำลังตั้งใจเรียนอยู่ แถมยังเรียนล้ำหน้าเขาไปไกลโขเพื่อนที่สนิทด้วยถึงจะไม่จบในเกณฑ์สี่ปีเหมือนปกติ แต่ก็ยังเข้าเกณฑ์จบในปีถัดไปไม่เหมือนกับเขาตอนนี้ที่เลยโควต้าเต็ม 7ปีแบบโยกไม่ได้ แถมเผลอ ๆ ถ้าเกิดยังเอฟวิชาตัวต่ออีกก็คงต้องปัดเป็ 8 ปี หรือไม่ก็โดนรีไทร์ไปเลย ช่างตลกร้ายซะจริง ๆ
“ พวกมึงนี่แดกไม่รอเ้าภาพอย่างกูเลยนะ” ไฮโลเดินเข้าไปทักทายน้องทั้งสามคนที่กำลังแย่งปังปิ้งกล้วยหอมช็อกโกแลตกันอยู่
“ พี่ไฮโลครับนี่แฟนผม จีโอครับ เรียนคณะวิทย์ สาขาฟิสิกส์ ”แมชชีนแนะนำคนของใจให้อีกฝ่ายได้รับรู้มือเรียวยาวจับไม้จิ้มขนมปังป้อนให้กับคนข้าง ๆ อย่างสบายใจก่อนที่จีโอจะหันมาสวัสดีเ้าพี่อย่างเป็มิตร
“ หวัดดีครับพี่” จีโอยกมือขึ้นไหว้อย่างให้เกียรติ และสุภาพผิดกับแมชชีนและไพ่ที่มึนได้โล้กันทั้งสองคน
“ อืมหวัดพี่ พี่ชื่อไฮโล รุ่นพี่ไอ้ไพ่มันน่ะ ”ไฮโลแนะนำตัวอย่างเป็กันเองเพราะไม่อยากให้น้องมันเกร็ง แต่ที่ไหนได้ไฮโลต่างหากที่ต้องเกร็งเพราะเป็พี่คนเดียวในหมู่น้องทันทีที่แนะนำตัวเสร็จจีโอก็ทำหน้าครุ่นคิดอย่างสงสัย ก่อนที่จะเอ่ยถามขึ้นมาตรง ๆว่า
“ อ้าวผมก็นึกว่าพี่เป็แฟนไอ้ไพ่มันซะอีก ”ทั้งสามคนยิ้มกรุ่มกริ่มแซวคนเป็พี่อย่างเมามัน แก้มขาวผ่องค่อย ๆแดงระเรือขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้
“ พวกมึงนี่นะนี่ก็ยังยิ้มอยู่ได้ มึงไม่คิดจะแก้ข่าวเลยรึไง ”ไฮโลหันไปต่อว่าเ้าน้องที่เอาแต่นั่งยิ้มอยู่ข้าง ๆ ด้วยความสบายใจ
“ ก็เื่จริงในอนาคตอะค้าบจะแก้ต่างไปทำไม” เสียงที่สุดแสนจะกวนส้นตีนได้เอ่ยพร้อมกับตักไอติมเข้าปาก ริมฝีปากหยิกยกขึ้นกัดปลายช้อนไอติมไว้แก้เขิน แต่ก็ยังไม่วายโดนเพื่อนช่วยชงสถานการณ์เข้ม ๆ ให้อีก
“ ง้อวววววววววไอ้ไพ่มันร้าย พี่ระวังมันไว้นะพี่ มันไม่ธรรมดาอย่างที่มันแสดงหรอก มันปลอมมมมม ”แมชชีนพูดขึ้นมาเสริม ในขณะที่ของหวานเริ่มทะยอยเสิร์ฟมาเรื่อย ๆ ทั้งปังเย็นปังปิ้ง นมปั่น ฮันนี่โทส
“ ทำไมไอ้ไพ่มันทำไมหรอ ” ไฮโลถามขึ้นมาด้วยความสงสัย พร้อมกับปรายตามองคนข้าง ๆอย่างไม่ไว้วางใจ
“ โห่ไม่มีอะไรหรอกพี่ ไอ้หมอมันมั่ว อย่าไปฟังเสียสุจภาพหูหมด ” สายตาเลิ่กลักขลุกขลิกน่าสงสัยได้แสดงออกมาอย่างไม่มีการปิดบังอะไรหรือเป็เพราะว่าเ้าคนตรงหน้าโกหกไม่เก่งกันแน่
“ มึงจะให้กูพูดป่ะละอาทิตย์ก่อนที่ร้านป้านิด ”
“ ไอ้เชี่ยหมอหุบปากดิ จีโอเอาอะไรยัดปากแฟนมึงเดี๋ยวนี้เลย ถ้าไม่อยากให้เื่เซเว่นคาเฟ่ของมึงเมื่อวันก่อนถึงหูไอ้..” ยังไม่ทันที่ไพ่จะพูดจบจีโอถึงกับสำลักน้ำหวานอย่างกระทันหันเมื่อได้ฟังเนื้อความบางอย่างโดยไม่คาดคิด
“ เดี๋ยวนะอะไรของมึงเนี่ยไอ้ไพ่ เซเว่นคาเฟ่อะไรของมึง ที่รักใจเย็น ๆ นะ เค้าอธิบายได้ ”จีโอลุกลี้ลุกลนใหญ่ บวกกับสายตาของแมชชีนที่มองมาอย่างอาฆาต
“ จีโอเมื่อคืนไปทำรายงานแลปบ้านเพื่อนใช่มั้ย แล้วเซเว่นคาเฟ่ คืออะไรกันแน่เล่ามาเดี๋ยวนี้ ”ความรู้สึกบ่งบอกว่าเป็สถานการณ์ที่เมียจับได้ว่าสามีหนีเที่ยวชัด ๆ
“ คะคือแล้วค่อยคุยกันได้มั้ย อายพี่เขาบ้างสิ ใจเย็น ๆ ก่อนนะครับ ”จีโอพยายามดับไฟสุมทรวงของแมชชีนให้ดับลงแต่ไม่เป็ผลแถมยังเหมือนว่าคำพูดของเขาจะเปรียบเสมือนแก๊สโซลีนที่ราดลงบนเปลวไฟชัด ๆ
“ มึงโกหกกูแล้วมาบอกให้กูใจเย็นหรอ ไอ้สัสนี่ กูไม่แดกต่อแล้ว แม่ง ขอโทษนะครับพี่ไฮโลผมกกับจีโอคงต้องขอตัวกลับก่อน ” แมชชีนตอนนี้โกรธมาก ไม่รู้จะโกรธคนของตัวเองหรือโกรธเพื่อนที่จุดไฟกันแน่ “ ส่วนมึง ไอ้ไพ่ กูเอาคืนมึงแน่เตรียมตัวรับแรงกระแทกได้เลย ”
“ เออกูเอาคืนแน่ กูจะเสนอพี่ไฮโลให้เพื่อนสาวที่คณะกูคอยดูเถอะ ”จีโอคาดโทษคนก่อเื่ก่อนที่จะโดนคนของใจลากออกจากร้านด้วยคำพูดข่มขู่ทำเอาทั้งไพ่และไฮโลนั่งเหวอกันเลยทีเดียว
“ เชี่ย เวรแล้วไง ทะเลาะกันแล้วทิ้งกูเฉย กลับหอยังไงละทีนี้ ”ไพ่พึมพำกับตัวเองเบา ๆก่อนที่ความรู้สึกจะบ่งบอกว่าให้หันไปมองเ้าพี่ที่ตอนนี้นั่งเอามือเท้าคางอยู่
“ ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมากว่าแต่ที่ร้านป้านิดเกิดอะไรขึ้นวะ ” ไฮโลหันมาหาเ้าน้องที่สะบัดคอหลบสายตาขี้สงสัยคู่นั้นอย่างแรง จนคอแทบหัก
“ ป่ะเปล่า มะ ไม่มีอะไรครับพี่ 555 ”
“ มองหน้ากู แล้วก็พูดความจริงออกมาซะ ” คำพูดนั้นไม่ว่าเปล่ามือทั้งสองข้างเอื้อมจับใบหน้างามของน้องเอาไว้แน่น สายตาทั้งสองประสานกัน (ซะที่ไหนละ ) ตอนนี้เ้าน้องหลับตาพริ้มเพราะยังไม่กล้าเผชิญหน้ากับเ้าพี่ “ลืมตา กูบอกให้มึงลืมตาไงไม่ได้ยินหรอ ”
“ พี่ไฮโล อืมมมมมมมม ” ไพ่ค่อย ๆลืมตาข้างหนึ่งเพื่อสังเกตปฏิกิริยาของเ้าพี่ กลับพบว่า เ้าพี่กำลังยิ้มกริ่มเหมือนมีความสุขมากที่ได้แกล้งเ้าน้องได้สำเร็จ เพราะที่ผ่านมาแพ้ทางตลอดมาวันนี้ชนะเฉย “ พี่แกล้งผมป่ะเนี่ย ”
“ กูไม่ได้แกล้ง แต่กูถามจริง ๆ ตอบมาซะ ” เสียงกระซิบข้างหูแ่ ๆ มันทำให้เส้นขนตรงซอกคอขาวตั้งตรงแด่วอย่างฉับพลันเมื่อจุดอ่อนไหวถูกกระตุ้น
“ กะ กะ ก็ได้ แต่พี่ช่วยถอยออกไปก่อนได้มั้ยครับ ”ไพ่พยายามผลักตัวของไฮโลให้ออกห่าง พร้อมกับถอยกรูดออกมาโดยนั่งเก้าอี้อีกตัวที่เว้นไว้ขั้นกลาง
“ นี่มึงรังเกียจกูหรอ ”
“ เปล่าสักหน่อย ผมก็แค่อยากปกป้องพี่เฉย ๆ ”
“ ปกป้องกูเนี่ยนะ ปกป้องจากอะไรก่อน ”
“ จากผมนี่แหละ ถ้าพี่ยังยั่วผมด้วยหน้าตานั่นอยู่อีกละก็ผมต้องหักห้ามใจตัวเองไม่ได้แน่ ๆ ”
“ เวอร์ มึงอย่ามาเปลี่ยนเื่ สรุป ที่ร้านป้านิดคืออะไรกันแน่นี่กูถามครั้งที่ 3 แล้วนะ ”
“ มันไม่มีอะไรจริง ๆ พี่ ไอ้แมชชีนมันแค่หยอก ”
“ มึงเห็นคำว่าควายติดอยู่บนหน้าผากกูรึไง ” ไฮโลเริ่มเซ้าซี้หนักขึ้นจนไพ่ทนต่อความยั่วยวนอย่างเป็ธรรมชาตินี้ไม่ไหวเพราะถ้าไฮโลยังเล่นกับความรู้สึกของเขาแบบนี้ต่อไปละก็ เขาต้องคลั่งตายแน่ ๆเพราะทุกครั้งที่ไฮโลถาม ไฮโลมักจะเข้ามาใกล้ และชอบถึงเนื้อถึงตัวเขาอยู่เสมอ
“ เล่าแล้วครับพี่ ผมจะเล่าแล้ว พี่นี่นะพอรู้ตัวเข้าหน่อยว่าผมแพ้ทางความน่ารักของตัวเองก็เริ่มใช้มันกับผมบ่อยขึ้นนะ่นี้ ” จากคำพูดของเ้าน้องทำให้เ้าพี่ถึงกับสะอึกไปหนึ่งที ที่จู่ ๆ เ้าหมอนี่ก็มาชมเขา
“ พูดมาก ” ไฮโลสถบออกมาแก้เขิน “ เล่าดิ กูรอฟังอยู่ ”
“ โอ้ยยยย ไม่สนละ ก็ที่ร้านข้าวป้านิดอ่ะดิพี่ มันมีรุ่นพี่ปี 3 คนนึงเขามาขอเฟสพี่กับผมอะดิ เพราะเขาเห็นว่าผมอยู่กับพี่บ่อย ๆ ละมั่งแต่ผมไม่ได้ให้ไปหรอกนะ แม้ว่าจะสวยน่ารักสักแค่ไหนก็เถอะ ”
“ ดะเดี๋ยว ๆ ใจเย็น มะกี้มึงบอกว่า สวยน่ารักใช่ป่ะ ”
“ ก็ใช่ ทำไมหรอครับพี่ ”
“ เชี่ย งั้นก็แปลว่าเป็ผู้หญิงดิ แล้วไงต่อ ๆ มึงได้ให้เฟสกูกับน้องเขาป่ะ” ท่าทีตื่นเต้นดีใจของไฮโลกำลังทำให้ไพ่รู้สึกไม่ค่อยดีเพราะดูเหมือนว่าเ้าพี่จะดูตื่นเต้นกับเื่นี้มาก
“ น้อย ๆ หน่อยเหอะแหม ดีใจออกนอกหน้าเกินไปแล้วนะพี่ น่าหมั่นใส้ชะมัดลเย ”ไพ่พูดแกมน้อยใจต่อหน้าเ้าพี่ที่กำลังดี๊ด๊า
“ เอาน่าาา นาน ๆ ที่ผู้หญิงจะตกมาถึงกูที่ผ่านมามีแต่ตัวผู้ที่หวังตุ้ยกูหนิ ”
“ ทำไม ถึงจะเป็ตัวผู้ แต่ทุก ๆตัวผู้ที่เข้ามาก็ไม่มีใครดีเท่าผมหรอกเอาจริง ๆ ”
“ มึงอย่ามั่นครับไอ้น้อง รู้จักกูถึงปียังมาพูดแบบนี้อ่ะ ”ไฮโลเริ่มพูดจากวนตีนขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมกับสังเกตท่าทีของเ้าน้องมันด้วย
“ มั่นใจดิ ถึงจะไม่ค่อยแน่ใจ แต่ผมมั่นใจมากว่าตอนนี้พี่เริ่มมีใจให้กับผมแล้ว”
“ มึงเอาอะไรมามั่นใจว่ากูชอบมึง กูไม่เคยบอกมึงสักหน่อย ”
“ โห่ ผมทุ่มเทขนาดนี้จะอดใจยังไงไหว หล่อ น่ารัก แสนดี เรียนเก่งไม่ใช่แค่เื่เรียนนะที่เก่ง อมก็เก่ง ”
“ ไอ้สัสไพ่ มึงพูดเหี้ยอะไรวะ มันใช่ที่ไหม ”เ้าพี่พุ่มเข้าไปปิดปากเ้าน้องอย่างไม่ทันตั้งตัว ร่างกายบางขึ้นค่อมบนตัดแขนข้างหนึ่งพาดโอบกอดต้นคอ ส่วนมืออีกข้างปิดปากเ้าคนปากมากเอาไว้แต่ไม่ทันไรก็ต้องเริ่มพงะออกทันที เพราะปลายลิ้นชื้น ๆ ของคนตรงหน้า ตวัดเลีย sayhi ผ่า มือของเขา “ เชี่ย ”
“ ไม่ปิดปากผมต่อแล้วหรอคับ ”สายตายียวนกวนประสาทได้เอ่ยขึ้นมาทักทายพร้อมกับเลียริมฝีปากเล็ก ๆ ของตนช้า ๆประหนึ่งว่ารสมือของเ้าพี่นั้นทั้งหวานทั้งหอม
“ เชี่ย ไอ้ไพ่ มึงโคตรน่ากลัวเลย ถ้ากูจะไล่มึงออกจากห้องกูตอนนี้ทันมั้ยวะ”ไฮโลพูดพร้อมกับปรี่ตัวออกห่าง บวกกับสายตาน้อย ๆ ที่สั่นระริกไปด้วยความตื่นเต้น
“ ไม่ทันแระ ยังไงผมก็จะนอนกับพี่ งั้นเราจ่ายตังเลยมั้ยครับเราจะได้ไปอุ่นเตียงกัน ”
“ ฝันมึงอ่ะ มึงนอนโซฟา ”
“ อ้าว ได้ไงอ่ะพี่ ปกติผมก็นอนกอดพี่ทุกคืน ไหงวันนี้ให้ผมนอนโซฟาละ ”
“ เพราะมึงแหละทำให้กูระแวง และเื่น้องคนนั้นกูยังไม่ลืมนะโว้ยยยยอย่าพยายามเปลี่ยนประเด็น ” คิ้วหนายู่ย่นเข้าหากันพร้อมกับระแวงเ้าน้องไปด้วย
“ พี่อ่ะ มีผมอยู่ทั้งคน ยังจะคิดถึงผู้หญิงคนอื่นอีก คนเ้าชู้ ”
“ โทษนะ มึงไม่ได้น่ารักเลยครับ ขอร้อง เลิกทำตาแบบนั้นสักที ” ไฮโลทำทีหยอกล้อพูดคุยกับเ้าน้องอย่างสนุกสนานจนลืมถามเื่ราวของน้องผู้หญิงคนนั้นในเวลาต่อมา
ทั้งคู่นั่งคุยกันจนดึกดื่นและไปต่อกันที่ร้อนเหล้าหลังมอ่เวลาตีหนึ่งก็พากันถึงห้องและนอนหลับกันทั้งอย่างนั้นโดยไม่แม้แต่จะเปลี่ยนเสื้อผ้าหรืออาบน้ำคงเพราะเมาและเหนื่อยกับวันนี้มาก ๆ
เช้าวันต่อมา ณ ห้องของโค้ก
บรรยากาศแสนอึมครึมได้ปกคลุมห้องขนาดสี่เหลี่ยมเล็กๆ กับเตียงนอนขนานใหญ่แต่ถึงอย่างนั้นก็มีสองร่างชายผอมบางได้สัดส่วนสองคนนอนแก้ผ้าอยู่ เหมือนทั้งคู่กำลังครุ่นคิดว่าเื่ทั้งหมดนี้มันคืออะไรกันแน่ โค้กกวาดสายตามองดูรอบ ๆ ห้องพบเศษถุงยางใช้แล้ว 3 ถุง วางเกลื่อนอยู่ไหนจะเสื้อผ้าของตัวเองและของคนที่นอนอยู่ข้าง ๆ ถูกถอดทิ้งไว้อย่างไม่เป็ระเบียบก่อนที่จะหันมาพูดกับคนตรงหน้าที่กำลังนั่งเครียดไม่แพ้กัน
“ นี่มันเกิดเื่เหี้ยอะไรขึ้นเนี่ยยยยยย ” หวยสถบออกมาเสียดังกำปั้นข้างหนึ่งทุบลงบนเตียงเสียงดัง ปัง แต่โค้กก็ยังไม่ได้พูดอะไรออกมา “แล้วเอาไงต่อว่ะพี่ เื่มันมาถึงขนาดนี้แล้ว ”โค้กนั่งคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะพูดออกมาว่า
“ ไอ้หวย เื่ระหว่างเรามึงเก็บเป็ความลับได้ป่ะ พอดีกูยังไม่พร้อมกูยังรับตัวเองตอนนี้ไม่ได้ ” เสียงเรียบ ๆ พูดขึ้นมาในขณะที่ตัวเองลุกขึ้นมาสวมกางเกงขาสั้นที่วางเกยอยู่บนตะกร้าซักผ้าแล้วกลับมานั่งลงบนเตียงต่อ
“ มึงพูดแบบนี้หมายความว่าไงวะพี่ นี่มึงรังเกียจกูขนาดนี้เลยหรอ ”หวยโวยวายยกใหญ่เมื่อพบว่าคนที่อยู่บนเตียงกับเขาตอนนี้เหมือนว่ากำลังหลบหน้าเขาอยู่“ มึงคิดว่ามึงเสียตัวคนดียวรึไง ” หวยกระชากแขนของคนตรงหน้าเข้ามาหาเขาพร้อมกับส่งสายตาโกรธจัดสื่อไปถึงพี่โค้กให้รู้สึกตัว
“ ปล่อยกู ” เสียงเข้ม ๆ เอ่ยพร้อมกับสะบัดข้อมืออย่างแรง
“ ไม่ ผมไม่ปล่อยพี่หรอก เพราะเื่ทั้งหมดที่เกิดขึ้นเราร่วมสร้างมันขึ้นมา ไม่ใช่ว่าผมข่มขืนพี่สักหน่อยอย่าทำตัวประหนึ่งว่าผมเป็คนบาปเพียงคนเดียวหน่อยเลย ” กรามทั้งสองข้างยกหยัก ๆด้วยความครุกรุ่นของอารมณ์ที่พลุกพล่าน สายตาเฉียบลุกขึ้นจากเตียงนอนสีขาว พร้อมกับเก็บเสื้อผ้าที่กระจายอยู่ตามพื้นขึ้นมาสวมใส่“ ผมว่าตอนนี้เราสองคนยังไม่พร้อมที่จะคุยกัน เอาเป็ว่าผมกลับหอก่อนละกัน ออแล้วก็ผมขอยืมรถด้วย ผมไปก่อนนะ ” หวยหยิบพวงกุญแจขึ้นมาแล้วปลดเอาเฉพาะกุญแจรถมอเตอร์ไซต์ออกไปทันควัน โดยที่รุ่นพี่ตัวน้อยยังไม่ทันจะตอบกลับอะไรแต่เ้าหวยก็รีบใส่เสื้อผ้าและเดินฉับ ๆ ออกจากห้องเสียแล้วปล่อยให้คนใจแป้วนั่งคุดคู้อยู่คนเดียวเงียบ ๆ
“ บ้าเอ่ย เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นเนี่ย จำอะไรไม่ได้เลย ” โค้กครุ่นคิดกับตัวเองอย่างหนักและพยายามประติดประต่อเื่ทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับเขาใน่ที่ไม่มีสติ
1K
