หอการค้าจันทราม่วงเป็หอการค้าที่ใหญ่ที่สุดในเผ่ามนุษย์ เพราะมันมีสาขาอยู่ทุกเมืองที่เป็เมืองของเผ่ามนุษย์ซึ่งสาขาหลักของหอการค้าจันทราม่วงอยู่ที่เมืองเทียนหยวนที่เป็เมืองใหญ่อันดับหนึ่งของประเทศจีน
“เชิญตามดิฉันมาทางนี้เลยเ้าค่ะ”พนักงานสาวสวยผายมือชวนไผ่ให้เดินไปยังห้องส่วนตัว เพราะการซื้อขายสมบัติหรือสมุนไพรที่มีั้แ่ระดับDขึ้นไปจะสามารถใช้ห้องส่วนตัวได้ ทั้งนี้ก็เพื่อเป็การป้องกันความปลอดภัยของลูกค้าอีกทางหนึ่งเช่นกัน
เมื่อไผ่เดินตามพนักงานสาวสวยไปได้มีสายตามากมายมองมาก่อนจะพากันเลิกสนใจไปเพราะว่าพวกเขาไม่เห็นรูปร่างหน้าตาของไผ่จึงทำอะไรไม่ได้ นั้นก็เพราะว่าถ้ามีการซื้อขายกันในห้องส่วนตัวสำเร็จลูกค้าสามารถขอใช้ช่องทางพิเศษออกไปจากหอการค้าได้ทำให้พวกเขาไม่มีทางรู้เลยว่าไผ่เป็ใคร นี้ก็เป็อีกเหตุผลที่ไผ่เลือกซื้อขายที่หอการค้าจันทราม่วงแห่งนี้
ไผ่เดินตามเข้าไปในห้องส่วนตัวก่อนจะพบกับชายวัยกลางคนนั่งอยู่ ดูเหมือนว่ากำลังรอตรวจสอบสินค้าที่ลูกค้าจะนำมาขาย
ไผ่รู้ขั้นตอนทุกอย่างดีจึงไม่อยากเสียเวลาจากนั้นไผ่ก็ถอดกระเป๋าที่สะพายอยู่ด้านหลังออกมาเปิดพร้อมกับหยิบเอาสมุนไพรที่หมดที่เตรียมเอาไว้ออกมาขาย
“นี้คือสมุนไพรทั้งหมดที่อยากจะขายรบกวนท่านช่วยประเมินด้วย”ไผ่เอยด้วยเรียบเฉย ภายใต้หน้าทำให้ชายวัยกลางคนไม่สามารถเห็นสีหน้าของไผ่ได้
ด้วยความเป็มืออาชีพของหอการค้าชายวัยกลางคนไม่คิดจะสอบถามถึงที่มาของสมุนไพรเหล่านี้ ทำเพียงแค่ตรวจสอบสมุนไพรที่ไผ่นำมาขายเท่านั้น
“สมุนไพรระดับF มี49ต้นข้าให้ต้นละ13,000เครดิต สมุนไพรระดับE มี14ต้นข้าให้เ้าต้นละ150,000เครดิตและสมุนไพรระดับD อีก3ต้นข้าให้ต้นละ3,000,000เครดิต รวมทั้งหมดเป็เงิน11,737,000เครดิต เ้าพอใจหรือไม่”ชายวัยกลางคนผู้ประเมินเอยกับไผ่ด้วยรอยยิ้ม
“ข้าไม่มีปัญหาขอบคุณท่านมาก”ไผ่พยักหน้ารับ เพราะราคาที่ได้รับนั้นถือว่ายุติธรรมอยู่แล้ว
หลังจากนั้นไผ่ได้บอกหมายเลขบัญชีของตนเองให้ชายวัยกลางคนเพื่อรับเงิน ไม่นานหลังจากนั้นตัวเลขในบัตรธนาคารของไผ่ก็เพิ่มขึ้นตามจำนวนของที่ไผ่ขายไป บัตรธนาคารที่ไผ่ใช้นั้นเป็บัตรธนาคารที่ออกโดยธนาคารกลางของรัฐบาลกลางของเผ่ามนุษย์ทั้งหมด
จะพูดให้เข้าใจก็คือว่าทุกประเทศจะมีรัฐบาลเป็ของตัวเองและผู้นำของรัฐบาลทุกประเทศจะเข้าเป็สมาชิกของรัฐบาลกลางของเผ่ามนุษย์อีกทีซึ่งมีชื่อเรียกว่ารัฐบาลกลางของผู้ปลุกพลังเผ่ามนุษย์โดยหน้าที่ของมันก็คือค่อยจัดการและวางแผนความเป็ไปเพื่อความอยู่รอดของเผ่ามนุษย์ทั้งหมดในโลกใบนี้
ซึ่งธนาคารกลางก็คือสิ่งที่รัฐบาลกลางออกมาเพื่อใช้แลกเปลี่ยนสกุลเงินเครดิตหลังจากที่ค่าเงินทั้งหมดล่มสลายไปในเหตุการณ์ครั้งนั้น ใครจะใช้เครดิตก็จำเป็ต้องมีบัตรธนาคารเสียก่อน แต่เงินเครดิตนี้ไม่ใช้สกุลเงินเพียงอย่างเดียวที่ใช้ได้เพราะยังมีอีกอย่างที่ใช้แทนเงินได้เช่นกันนั้นก็คือสิ่งที่เรียกว่าหินพลังงาน
หินพลังงานเกิดจากการหลอมรวมกันของพลังงานจำนวนมากเกิดเป็ก้อนหินเปล่งแสงสีขาวที่มีพลังงานบริสุทธิ์อยู่ด้านใน หินพลังงานสามารถพบได้ทั่วไปในมิติดินแดนลึกลับหรือในโลกมนุษย์เองก็สามารถหาพบได้เช่นกันแต่ส่วนใหญ่พวกมันจะอยู่ใต้พื้นดินในจุดที่มีพลังงานแ่าสิ่งนี้จะถูกเรียกว่าสายแร่หินพลังงาน โดยหินพลังงานหนึ่งก่อนจะมีค่าเท่ากับ1,000เครดิต
***(ผู้นำของแต่ละประเทศไม่จำเป็ต้องเป็คนที่แข็งแกร่งที่สุดในประเทศเสมอไป มีผู้แข็งแกร่งมากมายเลือกที่จะก่อตั้งขุมกำลังของตนเองขึ้นมาเพราะไม่อยากวุ่นวายไปในทำงานในรัฐบาล)***
“ขอบคุณคุณลูกค้าที่ไว้ใจนำสมุนไพรมาขายกับหอการค้าของเรา หวังว่าถ้าคุณลูกค้ามีสมุนไพรเช่นนี้อีกจะนึกถึงหอการค้าของเราเป็แห่งแรก”ชายวัยกลางคนกลังจากจ่ายเงินเสร็จจึงเอยกับไผ่ด้วยรอยยิ้มประดับบนใบหน้า
“ขอบคุณมาก เอาไว้ถ้าท่านอาจารย์สั่งให้ข้ามาขายสมุนไพรอีกเมื่อไหร่ข้าจะนึกถึงหอการค้าแห่งนี้เป็อันดับแรกเลย ข้าขอตัวก่อน”ไผ่เอยพร้อมกับลุกขึ้น
“ข้าไม่อยากออกด้านหน้าเพราะคนเยอะเกินไปไม่อยากเป็เป้าสายตา”ไผ่เอยกับพนักงานสาวสวยที่เดินออกมาส่ง
“เข้าใจแล้วค่ะ เชิญคุณลูกตามดิฉันมาทางนี้เลย”พนักงานสาวได้ยินก็เข้าใจพร้อมกับพาไผ่เดินไปอีกทางที่เป็ช่องทางพิเศษสู่ค่ายกลเคลื่อนย้ายที่จะส่งตัวออกไปปรากฎยังจัตุรัสกลางที่เป็สถานที่ที่เต็มไปด้วยค่ายกลเคลื่อนย้ายมากมาย
ลูกค้าที่ทำธุรกรรมซื้อขายเกิน10ล้านเครดิตเท่านั้นถึงจะสามารถใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายของช่องทางพิเศษได้ ซึ่งไผ่ได้คำนวณราคาสมุนไพรทั้งหมดแล้วว่าถ้าไม่ถูกกดราคาจนเกินไป สมุนไพรที่ไผ่นำมาขายจะขายได้เงินเกิน10ล้านเครดิตมานิดหน่อยซึ่งเพียงพอที่ไผ่จะได้สิทธิ์ใช้ค่ายกลเคลื่อนย้าย
ไผ่มาก้าวออกมาจากค่ายกลเคลื่อนย้ายแล้วมุ่งหน้าออกไปนอกเมืองเข้าไปในป่าเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้ามาใส่ชุดเดิมก่อนจะกลับเข้ามาในเมืองอีกครั้งโดยใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ซึ่งเหล่าเ้าหน้าที่เฝ้าประตูไม่ได้ติดใจสงสัยอะไรเพราะสิ่งที่ไผ่ทำนั้นถือเป็เื่ปกติ
เมื่อกลับเข้าเมืองไผ่แวะซื้อของเพื่อไปทำกับข้าวและซื้อขนมหวานสองสามอย่างก่อนจะรีบมุ่งหน้ากลับห้องเช่าของตนทันทีเพราะเขาเป็ห่วงน้องทั้งสองคนของเขา.
2K
