เมื่อถึงบ้านของชลาวรรณ กัณฑ์จะเข้าไปคนเดียว แต่พัฒน์ไม่ยอมจึงอ้างว่า
“ผมได้รับมอบหมายให้คุ้มครองคุณครับ ถ้าขัดคำสั่ง ผมอาจโดนไล่ออก” พัฒน์กล่าว
“ก็ได้ค่ะ” กัณฑ์ยอมใจอ่อน
“เธอมีเื่อะไรน่ะกัณฑ์ ทำไมบุกมาถึงที่นี่” ชลาวรรณมาพบกัณฑ์หลังจากที่สาวใช้ไปรายงานเธอ
กัณฑ์เดินไปนั่งที่โซฟา โดยไม่รอให้เ้าของบ้านเชิญ ส่วนพัฒน์ก็เดินไปยืนใกล้ๆ โซฟาเพื่อให้เขาดูเหมือนบอดี้การ์ดจริงๆ
ชลาวรรณจึงไปนั่งโซฟาฝั่งตรงกันข้ามกับกัณฑ์
“ตอนนี้พี่ชายเธอจับตัวพันธ์ไป เธอรู้มั้ย ว่าเขาจับพันธ์ไปไว้ที่ไหน” กัณฑ์รีบเริ่มเื่
“ฉันจะไปรู้ได้ยังไงล่ะ ฉันไม่ได้ร่วมมือกับเขาประทุษร้ายใครนี่” ชลาวรรณกล่าว
“แน่ใจนะ” กัณฑ์ถามย้ำ
“มันแน่อยู่แล้ว นี่กัณฑ์ เธอไม่ควรใส่ร้ายฉันแบบนั้นนะ” ชลาวรรณกล่าว
“ฉันไปเรียนจิตวิทยามา งั้นฉันขอจ้องมองเธอเป็เวลาสิบนาที หากเธอไม่มีอาการผิดปกติอะไร ฉันถึงจะยอมกลับไปแต่โดยดี เธอกล้าพิสูจน์มั้ยล่ะ” กัณฑ์กล่าว
“ได้ ในเมื่อฉันบริสุทธิ์ใจ อยากทำอะไรก็เชิญ” ชลาวรรณกล่าว
กัณฑ์วางอุบายเพื่อที่ได้จะดูภาพนิมิตเกี่ยวกับอดีตของชลาวรรณ เวลาผ่านไปสิบนาที กัณฑ์ก็จ้องมองชลาวรรณอยู่อย่างนั้น จนกระทั่งชลาวรรณรู้สึกรำคาญ
“นี่มันครบสิบนาทีแล้วนะ พอได้แล้ว และเธอก็กลับไปได้แล้วด้วย” ชลาวรรณหมดความอดทน
กัณฑ์น้ำตาไหลพราก จนพัฒน์ก็แอบใ ที่เห็นกัณฑ์เป็แบบนั้น
“นี่เธอ แค่ฉันไล่เธอแค่นี้ ก็ต้องร้องไห้เป็เด็กไปได้นะ” ชลาวรรณเข้าใจผิด
“ฉันไม่คิดเลยนะ ชลาวรรณ พวกเราเป็ผู้หญิงเหมือนกัน แต่เธอดันหลอกให้แพรวพรรณไปกับเธอ เพื่อส่งตัวแพรวให้กับพี่ชายบ้ากามของเธอน่ะ” กัณฑ์กล่าวขึ้นมาทันที
“นี่เธอพูดบ้าอะไรน่ะ ฉันไม่ได้เป็อย่างนั้นเสียหน่อย อย่ามาพูดปรักปรำกันนะ” ชลาวรรณใที่กัณฑ์รู้ความจริง แต่รีบพูดกลบเกลื่อน
“และคนที่ถ่ายวีดีโอเก็บภาพตอนพี่ชายเธอกับแพรวมีอะไรกัน ก็คือเธอไง ชลาวรรณ” กัณฑ์กล่าวพร้อมน้ำตา
“หยุดพูดเดี๋ยวนี้นะ ออกไปจากบ้านของฉันได้แล้ว” ชลาวรรณเริ่มขึ้นเสียงกลบเกลื่อน
“ส่วนสถานที่ ก็คือ บ้านพักตากอากาศที่ชลบุรีสินะ ที่นั่นเครื่องมือครบครันเลยนี่” กัณฑ์เห็นสถานที่แล้ว จึงรีบโทรบอกพลศักดิ์ให้รีบตามไปช่วยพันธ์โดยด่วน เพราะคิดว่าชัยวัฒน์ต้องทำกับพันธ์เหมือนที่เคยทำกับแพรวอย่างแน่นอน
ส่วนพัฒน์ก็คอยคุ้มกันไม่ให้ชลาวรรณเข้ามาทำร้ายกัณฑ์ได้
เมื่อบอกสถานที่เสร็จแล้ว กัณฑ์ก็มานั่งที่โซฟาแล้วพูดต่ออีกว่า “ในคืนที่เธอจัดฉากว่ามีอะไรกับพัฒน์นั้น จริงๆ แล้วเธอมีอะไรกันกับลูกน้องของชัยวัฒน์ชื่อนายหิน จริงๆ นายหินมีอะไรกับเธอไปแล้ว แต่แกล้งบอกนายชัยวัฒน์ว่าไม่ได้ทำอะไรถึงขั้นนั้น”
“หยุดพูดเดี๋ยวนี้ ฮือฮือ” ชลาวรรณปล่อยโฮร้องไห้
“นายหินก็ถ่ายคลิปมาแบล็คเมล์เธอเหมือนกัน นี่มันคงเป็เวรกรรมที่เธอก่อไว้กับแพรวพรรณสินะ” กัณฑ์กล่าวโดยไม่สนว่าชลาวรรณจะร้องไห้หนักแค่ไหน
“นังกัณฑ์ เธอออกไปจากบ้านของฉันเดี๋ยวนี้นะ ฮือฮือ” ชลาวรรณกล่าว
“ตอนแรก ฉันก็อยากให้เธอได้สมหวังในความรักกับพัฒน์อยู่นะ แต่ฉันก็ไม่รู้นะ ว่าเขาจะรับเธอได้หรือเปล่า เพราะเธอดันเป็ตัวการทำร้ายน้องสาวที่เขารักมากน่ะ” กัณฑ์กล่าวเพราะตัวเธอก็เจ็บแค้นแทนแพรว
“ฉันจะฆ่าแก นังกัณฑ์” ชลาวรรณหมดความอดทนพุ่งตัวเข้ามาทำร้ายกัณฑ์ทันที
แต่พัฒน์รีบเข้ามาขวาง แล้วล็อคตัวชลาวรรณไว้ได้เสียก่อน
เนื่องจากในบ้านของชลาวรรณไม่มีบอดี้การ์ดอยู่เลย เพราะชัยวัฒน์นำคนไปที่บ้านพักตากอากาศเรียบร้อยแล้ว ทำให้ไม่มีใครเข้ามาช่วยชลาวรรณได้เลย
ชลาวรรณเห็นว่าตนเสียเปรียบจึงพูดว่า “ฉันขอร้องนะกัณฑ์ ฉันรักพัฒน์มากจริงๆ เธออย่าบอกเื่นี้กับพัฒน์เลยนะ ไหนๆ เธอกับเขาก็ตัดขาดจากกันแล้ว”
“คุณคิดว่าคุณจะปิดผมไปได้นานแค่ไหนหรอครับ ชลาวรรณ คุณทำร้ายน้องสาวผมแบบนี้ คุณยังจะกล้าแต่งงานกับผมอยู่อีกหรอ” พัฒน์ยอมเผยตัวจนกระทั่งผู้หญิงทั้งสองคนพากันใ
“พัฒน์คะ ฟังวรรณก่อนนะคะ จริงๆ ยัยกัณฑ์มันโกหกทุกอย่าง คุณอย่าไปเชื่อมันนะคะ ที่มันทำทุกอย่างก็เพื่อทำให้คุณกลับไปรักมันไงคะ” ชลาวรรณกล่าว
“ผมจะหาหลักฐานมาเอาผิดพวกคุณให้ได้ ทางที่ดีคุณอย่าเข้าใกล้ผมจะดีกว่านะชลาวรรณ” พัฒน์กล่าว
“คุณจะทำร้ายวรรณงั้นหรอคะ” ชลาวรรณกล่าวด้วยเสียงอันสั่นเครือ
“ผมจะไม่แตะต้องตัวคุณอีกเลยต่างหาก แค่ใช้อากาศร่วมกันกับคุณ ผมก็ขยะแขยงพออยู่แล้ว ลาขาดเลยนะครับชลาวรรณ” พัฒน์ปล่อยชลาวรรณและกำลังจะเดินหนี
แต่ชลาวรรณกลับวิ่งเข้าไปกอดขาของพัฒน์ไว้ “อย่าทำแบบนี้เลยนะคะพัฒน์ ฉันรักคุณจริงๆ อภัยให้วรรณเถอะนะคะ”
“อย่าทำตัวไร้ค่าเลยนะครับวรรณ ถือว่าผมขอร้องเถอะ” พัฒน์ค่อยๆ แกะมือชลาวรรณออกไป
กัณฑ์ยืนอึ้งกับเหตุการณ์ตรงหน้า เธอไม่คิดมาก่อนว่า พัฒน์จะปลอมตัวเป็บอดี้การ์ด แล้วล่วงรู้ความลับของชลาวรรณด้วยแบบนี้ แต่แล้วเธอก็ยิ่งใ เพราะพัฒน์เดินมุ่งหน้ามาทางเธอด้วย
“คุณจะทำอะไรน่ะพัฒน์ รีบถอดกุญแจมือออกเดี๋ยวนี้นะ” กัณฑ์ถูกพัฒน์จับล็อคตัวแบบไม่ทันตั้งตัวแล้วใส่กุญแจมือเธอด้วย
พัฒน์กลับไม่ตอบอะไร เขารีบอุ้มกัณฑ์ไปที่รถทันที แม้กัณฑ์จะพยายามดิ้นก็ตาม
“คุณบ้าไปแล้วหรอคะ พัฒน์ คุณไม่มีสิทธิ์ทำกับกัณฑ์แบบนี้นะคะ” กัณฑ์ทั้งะโบอก ทั้งดิ้น