พอตื่นขึ้นมาฟ้าก็สางแล้วห้องชุดของจินอิ๋นตั้งอยู่ในโซนที่มีชีวิตชีวาคึกคักของเมืองสามารถได้ยินเสียงรถและเสียงบนท้องถนนจากในห้องได้และด้วยเสียงการจราจรที่พลุกพล่านอี้สี่จึงพอเดาได้ว่าถึงเวลาไปทำงานแล้วจินอิ๋นนอนนิ่งสงบเรียบร้อยอยู่ข้างๆ เขาดูเหมือนเด็กเมื่อนอนหลับโดยเขาจะนอนขดตัวเหมือนแมว
อี้สี่รู้สึกไม่ค่อยสดชื่นแจ่มใสนักแต่ก็นอนหลับต่อไม่ลงแล้วเช่นกัน เธออยากลุกไปอาบน้ำและแปรงฟันเมื่อวานตอนที่หาพวกของกินก็ได้เจอตู้ที่มีกระดาษชำระและอุปกรณ์ทำความสะอาดอื่นๆอี้สี่คิดจะเปิดดูข้างในเพื่อดูว่ามีแปรงสีฟันใหม่หรือไม่แต่เมื่อเธอเปิดตู้ก็พบกางเกงแบบใช้แล้วทิ้งสำหรับผู้หญิงขนาดเอสถึงเอ็กซ์แอลวางอยู่รวมถึงเสื้อยืดตัวบางสองสามตัวปรากฏว่าแม้แต่เสื้อตัวที่ตัวเธอใส่ก็ไม่ใช่เสื้อยืดของเขามันเป็เพียงของสำหรับสาวๆ ที่จู่ๆ ก็มาค้างคืนที่บ้านเท่านั้นอี้สี่ถึงกับต้องกลอกตาเพราะจินอิ๋นช่างเ้าเล่ห์มากเมื่อคืนนี้เขาจงใจไม่ให้กางเกงใช้แล้วทิ้ง โดยปล่อยให้เธอเปลือยเปล่าอยู่ภายใต้เสื้อของเธอ
เธอเข้าห้องน้ำไปล้างหน้าแปรงฟัน เมื่อมองเข้าไปในกระจก เธอก็พบว่าตัวเองมีรอยคล้ำใต้ตาเข้มมากผิวหมองคล้ำและริมฝีปากซีดเซียว ไม่รู้ว่าเหนื่อยเกินไปหรืออะไรแต่สีหน้าดูย่ำแย่มาก
“คุณหนีไปไหนไม่ได้หรอกวันนี้คุณสัญญาแล้วว่าจะอยู่กับผม” ขณะที่กำลังส่องกระจก จู่ๆจินอิ๋นก็ปรากฏตัวขึ้นอยู่ข้างหลังเธอ ทำตัวออดอ้อนราวกับเด็กน้อยที่เอาแต่ใจ
“ฉันแค่จะล้างหน้า”
“งั้นผมก็จะแปรงฟันล้างหน้าด้วยเด็กดี ไปรอผมอยู่บนเตียงนะ” เขาอารมณ์ดีมาก ห้องน้ำในห้องชุดเล็กมากเมื่อทั้งสองเข้ามาอยู่ด้านในด้วยกันเขาก็จับมือเธอััร่างกายส่วนล่างที่ร้อนผ่าวของเขา
“ไปให้พ้น”อี้สี่ผลักเขา เขาหัวเราะแล้วปิดประตู ไม่รู้ว่าจริงๆ แล้วเขาอายุเท่าไหร่บางครั้งเขาดูเหมือนกับเด็กที่โตแต่ตัว ทว่าบางครั้งก็อบอุ่นมากเขาพูดคำพูดที่ฟังดูโบราณทั้งยังพูดลึกซึ้งมากราวกับว่าเขาเคยผ่านเื่ราวมาเยอะแยะมากมายมาตลอดชีวิตจนมองเห็นทะลุปรุโปร่งความหน้าซื่อใจคดของคน
อี้สี่นอนอยู่บนเตียงด้วยความงุนงงจิตใจรู้สึกผ่อนคลายอย่างยิ่ง หลังจากเลิกกับหวังจงเหยียนเแล้วก็ได้มีเื่ราวหลายสิ่งหลายอย่างเกิดขึ้นมากมายนี่จึงเป็่เวลาที่ผ่อนคลายมากที่สุดและไม่ต้องมีภาระใดๆ
เวลาผ่านไปไม่นานจินอิ๋นก็เดินออกมาปีนขึ้นมาบนเตียงแล้วประกบจูบเธอทันที ปากของพวกเขาเต็มไปด้วยกลิ่นมินต์เย็นๆตลบอบอวล ซึ่งเธอก็ชื่นชอบความรู้สึกสะอาดสดชื่นแบบนี้มากและเพราะว่าห้องของจินอิ๋นอยู่บนชั้นสูงและไม่มีตึกอื่นๆ อยู่ตรงข้ามเลยเธอจึงเปิดม่านออกกว้าง ปล่อยให้แสงแดดส่องผ่านตกกระทบพาดไปบนขนตาและคิ้วของเขาจมูกจินอิ๋นโด่งเป็สัน ดวงตาที่ลึกล้ำดูสวยงามมาก การที่ได้เห็นเขาแบบนี้ช่างแตกต่างกับการเห็นเขายามที่อยู่ในภัตตาคารที่มีแสงสลัวของแสงเทียนอย่างสิ้นเชิงร่างกายของเขาเย็นเฉียบ คงจะอาบน้ำเสร็จแล้ว พอล้มตัวลงมาตัวจึงทั้งแห้งและเย็นอี้สี่ลูบไล้แผ่นหลังของเขาเบาๆ ผิวกายจินอิ๋นให้ความรู้สึกนุ่มราวกับแพรไหมภายใต้แสงแดดส่องเผยให้เห็นเส้นผมสีขาวบางๆ ละเอียดเหมือนกับพื้นผิวของลูกพีชเส้นผมของเขาละเอียดเล็กเมื่อย้อมสีบลอนด์จึงดูฟูและนุ่มนิ่ม
อย่างไรก็ตามมีเวลามากมายเหลือเฟือพวกเขาจึงสามารถมี่เวลาที่ดีในการสำรวจร่างกายกันและกันเขาขบกัดหูของเธอไว้ในปาก ความรู้สึกเปียกร้อนทำให้ประสาทััของอี้สี่ตื่นตัวรูขุมขนเปิด เธอหายใจรดเขายามขยับเข้าไปใกล้ปลายจมูกของจินอิ๋นลากไปตามิับอบบางั้แ่หูมาจนถึงซอกคอเขาสูดลมหายใจเข้าลึก ปัดป่ายถูไถไปมามีเพียงเขาเท่านั้นที่สามารถได้กลิ่นหอมพิเศษจากตัวอี้สี่ั้แ่ครั้งแรกที่ได้เจออี้สี่ที่เดินเข้ามาในบาร์เขาก็ได้กลิ่นฟีโรโมนนี้ที่เขาชื่นชอบแล้ว แม้แต่เจลอาบน้ำ น้ำยาซักผ้าหรือควันในครัวก็ไม่สามารถปกปิดกลิ่นนี้ได้ในเวลานั้นเขายังพบว่าบนตัวเธอมีกลิ่นของหลัวจ้งซีติดอยู่เขาพบว่าการที่มีกลิ่นนี้มารบกวนช่างน่ารําคาญจริงๆ ดังนั้นตอนนี้จินอิ๋นจึงสูดดมกลิ่นกายของอี้สี่ด้วยความโลภ
ลมหายใจของเขาทำให้ร่างกายของอี้สี่รู้สึกจั๊กจี้อี้สี่ลูบผมของเขาแล้วพูดว่า “คุณมีกลิ่นเหมือนกับลูกหมาเลย”
“ใช่สิ! จิ้งจอกเป็สัตว์ตระกูลสุนัขไง” เขาพูดอี้สี่ขี้จั๊กจี้มากจึงบิดตัวเพื่อหลบเลี่ยงการสูดดมจากเขาพลางหัวเราะคิกคัก“จิ้งจอกไม่ใช่ว่าใช้เรียกผู้หญิงหรอกเหรอ?” เธอพูด
“ที่ไหนมีผู้หญิงที่นั่นย่อมมีผู้ชาย” จินอิ๋นเงยหน้าขึ้นแล้วหัวเราะออกมาเบาๆฟันเขี้ยวแหลมเผยออกมาซึ่งดูน่ารักมาก “คุณเคยเลี้ยงลูกหมาไหม?” เขาถาม
“เคยเลี้ยง”
“ถ้าอย่างนั้นคุณควรรู้ว่าลูกสุนัขเมื่อเจอเพื่อนมักจะดมกลิ่นที่ก้นก่อน”เขาพูดทั้งยังเผยรอยยิ้มไร้เดียงสา ก่อนที่อี้สี่จะทันได้โต้ตอบเขาก็จับขาของเธอกางออก อี้สี่รู้สึกถึงลมหนาวตรงร่างกายส่วนล่างอยากจะหุบขาแต่ก็มีมือใหญ่ของเขาจับไว้ทำให้ขยับเคลื่อนไหวไม่ได้เลยไม่ใช่ว่าเธอไม่เคยถูกโลมเลียมาก่อนเพียงแต่ว่าไม่เคยถูกโลมเลียโดยสภาพที่เปลือยเปล่าขนาดนี้ก็เท่านั้นเองท่ามกลางแสงแดด เธอเห็นรอยแยกกลีบปากทางของตัวเธอเองได้ไหนจะมีลิ้นเรียวยาวของเขาที่ตวัดลากไปตามรอยแยกทั้งหมด จากนั้นค่อยๆลิ้มรสทุกที่อย่างช้าๆ ทั้งกลีบนอกและกลีบใน สุดท้ายก็ดูดเลียตรงจุดที่ละเอียดอ่อนที่สุดอี้สี่ตัวสั่นจนไม่อาจควบคุมได้ เธอทำได้แค่จับผมของเขาไว้แล้วผลักเขา“คุณทำแบบนี้ไม่ได้นะ” เธออ้าปากค้าง ขาออกแรงโดยไม่ตั้งใจความรู้สึกว่างเปล่าก็เข้มข้นขึ้นและไม่อาจระงับความอุ่นร้อนที่ค่อยๆ ไหลออกมาได้
“อร่อยมากเป็รสชาติที่ผมชอบเลย” ในที่สุดเขาก็ยอมปล่อยมือ ประโยคนี้ดูบริสุทธิ์มากราวกับเค้กแสนอร่อยที่อยู่ๆ ก็ถูกผู้ใหญ่เอาไปอย่างกะทันหัน
อี้สี่ค่อยๆผ่อนคลายเล็กน้อย ภายในหัวก็พึมพำว่ามันช่างน่าตื่นเต้นมากจินอิ๋นแทรกนิ้วเข้าไปช่องทางร้อน เกี่ยวกระหวัดเอาน้ำหวานออกมาแล้วดูดนิ้วของตัวเองด้วยสีหน้าหื่นกระหายและชั่วร้ายมีผู้หญิงไม่กี่คนจริงๆ ที่สามารถต้านทานหน้าตาที่ชั่วร้ายและหื่นกระหายของเขาได้เพราะมันดูน่าหลงใหลเหลือเกินซึ่งอี้สี่ก็ไม่ได้แสดงความอ่อนแอมาโดยมือเธอคว้าเข้าที่แกนกายร้อนของเขาตัวตนของเขาไม่ได้ตั้งตรงแต่โค้งงอเหมือนกับกล้วยที่วางหงาย ราวกับตะขอเบ็ดความหนาปานกลาง ถุงทั้งสองตึงแน่นอวบอิ่มสวยมาก
ตอนที่อี้สี่มองดูมันชายหนุ่มก็พูดขึ้นมา“คุณกำลังสังเกตหรือว่าเปรียบเทียบ?” เขาพูดสบายๆเขาจับมือเธอ วางนิ้วหัวแม่มือของเธอบนปลายยอดแท่งร้อนโดยจับมือของเธอแล้วรูดขึ้นรูดลง
“ฉันเปล่า!” เธอพูด ในกรณีนี้ถึงแม้จะทำก็ต้องปฏิเสธ
“เปรียบเทียบไม่ได้นะ! ความรักวัดค่าไม่ได้ และการเปรียบเทียบขนาดก็ไม่มีความหมาย” เขาพูดช่างเป็คำเตือนใจที่ฟังดูดีจริงๆ “แต่ร่างกายของคุณซื่อสัตย์มากและความรักที่ผมมอบให้คุณก็ไม่ได้แย่ไปกว่าคนอื่นด้วย” เขาพูดเบาๆจินอิ๋นไวต่อความเขินอายของผู้คนและอ่อนโยนนุ่มนวลเสมอ
จินอิ๋นเอื้อมมือออกไปเปิดลิ้นชักโต๊ะข้างเตียงอี้สี่รู้ว่าเขากำลังจะหยิบถุงยาง เธอเหลือบตามองลิ้นชักอย่างสงสัยในลิ้นชักนั้นเรียบร้อยมาก และถุงยางก็ถูกจัดวางเรียงกันอย่างเป็ระเบียบหมวดหมู่มีแบบต่างๆ มากมาย ถ้าเธอมองผ่านๆ ก็คงคิดว่าเป็ถุงชา!
“จะโอ้อวดมากเกินไปแล้วจากที่ฉันใช้เวลากับคุณมา คุณสมกับฉายานักฆ่าพันศพจริงๆ”
“คุณอยากเลือกแบบที่คุณชอบไหม?” เขาถาม อี้สี่ส่ายหัว “ส่ายหัวหมายความว่ายังไง? คุณอยากให้ทำโดยไม่มีถุงยางเหรอ?”
“ไม่แน่นอน”อี้สี่ตีเขาไปหนึ่งที
“งั้นก็ปล่อยนอกโดยไม่ต้องสวมถุงไหม?” จินอิ๋นตะล่อมหว่านล้อม แต่สุดท้ายมันก็เป็เพียงแค่เื่ล้อเล่นเขาสวมถุงยางชุดที่มีปุ่มเล็กๆ จับอี้สี่ขยับขึ้นมานั่งบนตักแล้วปล่อยให้เธอค่อยๆนั่งลงช้าๆ เมื่อวานนี้ อี้สี่รู้สึกเ็ป เขาจึงเปลี่ยนตำแหน่งเพื่อที่เธอจะสามารถควบคุมได้ในตอนแรกเธอยังคงปรับตัวเข้ากับมุมหาองศาตัวตนของเขายังไม่ได้จนเธอต้องขมวดคิ้วแน่นแต่เมื่อความว่างเปล่าถูกเติมเต็ม คิ้วของเธอก็ค่อยๆ คลายออก และครางออกมาเบาๆ
จินอิ๋นคว้าจับเข้าที่ก้นนุ่มนิ่มของเธอบีบขย้ำเบาๆ พลางพาเธอขยับเพื่อช่วยทุ่นแรงเธอ ตุ่มเล็กๆ ที่อยู่บนถุงยางดูตื้นๆเล็กๆนั้นกลับให้ความรู้สึกที่แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิงเมื่อชำแรกแทรกััเนื้อนุ่มในกายสาวเธอส่งเสียงครางดังหลับตาลงเพลิดเพลินไปกับความรู้สึกที่กำลังขยับเข้าออกที่กลางกาย มุมองศาแท่งร้อนของเขาทำให้ร่างกายของเธอรู้สึกเสียวซ่านเมื่อความเสียวซ่านมอมเมาเพิ่มมากขึ้น เธอก็ยิ่งเพิ่มความเร็วในการขย่มเร็วขึ้นแต่ก็ไม่สามารถไปถึงจุดสุดยอดได้ หน้าท้องของจินอิ๋นเต็มไปด้วยน้ำหวานของอี้สี่เธอบิดตัว หรี่ตาลง อ้าปากเล็กน้อย สีหน้าของเธอดูโหยหาและทรมานมากแต่ก็ไม่อาจไปถึงได้ เรี่ยวแรงของอี้สี่หมดลงถึงจะอยากทำมากแต่ความเร็วกลับช้าลงเรื่อยๆในขณะนี้เองจินอิ๋นก็ได้จับเอวของเธอแล้วขยับเอวกระแทกเสยขึ้นมาความแข็งแกร่งของขาและเอวของเขานั้นยอดเยี่ยมมากอี้สี่รู้สึกเหมือนถูกโจมตีอย่างหนักหน่วง เธอตัวสั่นคลอนอยู่บนตัวเขาราวกับว่ากำลังควบม้าอยู่บนถนนที่เป็หลุมเป็บ่อจุดกระสันด้านในถูกกระแทกซ้ำแล้วซ้ำเล่าและความสุขเสียวก็แผ่ซานเหมือนกับหยาดฝนโปรยปรายลงบนแอ่งน้ำจนเกิดระลอกคลื่นแผ่ขยายในร่างกาย และระลอกคลื่นนั้นก็ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆจนสุดท้ายก็แผ่ปกคลุมไปทั่วร่างกายของเธอ ในที่สุดเมื่อตอนที่ถึงฝั่งฝันนั้นอี้สี่ก็ได้จับไหล่ของจินอิ๋นแน่น ร่างกายกระตุกรัวเร็ว
ตอนนี้อี้สี่สามารถมองเห็นจินอิ๋นได้อย่างชัดเจนมากขณะที่ร่างกายของเธอเริ่มหดตัวบีบรัด จินอิ๋นก็ขมวดคิ้วพลางสูดลมหายใจเข้าทางปากร่างกายของเขาตึงเครียด รับรู้ได้ถึงการตอดรัดจากกลางกายสาวของเธอแนวกล้ามเนื้อที่แขนและกล้ามหน้าท้องดูเซ็กซี่มากการแสดงออกที่ดูเหมือนจะทั้งเพลิดเพลินและข่มกลั้นเมื่อเธอเห็นท่าทางของเขาที่เพลิดเพลินอย่างนี้ภายในใจก็รู้สึกตื่นเต้นมากกว่าเดิม และในตอนที่เธอกำลังหอบหายใจััถึงรสรักที่ยังค้างอยู่เขาก็จับเธอพลิกคว่ำคุกเข่าอีกครั้ง แล้วเอวสอบก็กระแทกเข้ามาทันที
จินอิ๋นที่ดันตัวตนเข้ามาทางด้านหลังนั้นทำให้อี้สี่รู้สึกเจ็บเล็กน้อยแต่ถึงจะเจ็บทว่าก็มาพร้อมกับความรู้สึกดีที่มากกว่าแรงที่เขากระหน่ำอัดกระแทกจากด้านหลังแรงมาก ทุกครั้งที่ขยับกระแทกเข้ามาทั้งแรงและเร็วหญิงสาวจึงทำได้เพียงเปล่งเสียงร้องครางแห่งความสุขพรั่งพรูออกมาอย่างเดียว
วันนี้เขายังกดไหล่ของอี้สี่ด้วยมือข้างเดียวทำให้เธอต้องโก่งบั้นท้ายขึ้นเพื่อให้เขาดันตัวตนเข้ามาในร่างกาย ขณะที่นอนอยู่บนเตียงความรู้สึกก็ยิ่งชัดเจนขึ้น ทั้งเสียวและชา ทั้งยังอยากปัสสาวะ เธอส่ายหัว“แบบนี้ไม่ได้นะ อ๊า...ไม่ได้...แบบนี้มันจะเสียวไป”
เมื่อััได้ว่าเธอใกล้จะไปถึงฝั่งอีกครั้งซึ่งเขาเองก็รู้สึกว่าเกือบจะเสร็จแล้วเช่นกัน จึงได้เพิ่มความเร็วมากยิ่งขึ้น“ให้ผม...ให้ผม...ไม่เป็ไร” จินอิ๋นพูดพร้อมกับหอบหายใจหนักเขาครางและกอดบั้นท้ายเธอไว้ ดันเข้าไปลึกและพวกเขาก็เข้าสู่สภาวะที่มีความสุขที่สุดด้วยกันอีกครั้งหนึ่งเข่าของอี้สี่อ่อนแรงทรุดตัวลงบนเตียง จินอิ๋นล้มตัวนอนอยู่ข้างๆ เธอเชยคางเธอขึ้นมามอบจูบให้เธออย่างดูดดื่ม อี้สี่รู้สึกว่าร่างกายอ่อนแรงมากแต่หัวใจกลับอบอุ่น ไม่ว่าจินอิ๋นจะเป็คนแบบไหนอย่างน้อยความรู้สึกที่ได้อยู่กับเขาก็นับได้ว่าดีเยี่ยมอย่างน้อยเขาก็กอดเธอและอยู่กับเธอเสมอหลังเสร็จสมดังนั้นจึงไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกผิดหวังเลยแม้แต่นิดเดียว
ทั้งสองประคองกอดกันนอนหลับไปครู่หนึ่งอี้สี่รู้สึกเหนื่อยมากและก็เวียนหัวยิ่งกว่าเมื่อคืนนี้อีกจินอิ๋นประคองเธอลุกขึ้นมาแล้วพูดว่า “พวกเราไปกินข้าวกันเถอะผมจองร้านสเต๊กไว้แล้ว”
“ฉันรู้สึกเวียนหัวอยากนอนไม่รู้ว่าจะเป็หวัดหรือเปล่า” เธอพูด เธออยากอยู่บนเตียงแล้วนอนไปทั้งวันเลยจริงๆ
“ไปกินสเต๊กกันก่อนแล้วค่อยกลับมานอนกินเนื้อแล้วจะดีขึ้นนะ” จินอิ๋นยังคงยืนกรานที่จะพาเธอไปอันที่จริงแล้วเมื่อเช้าตอนที่ตื่นขึ้นมายังไม่ได้กินอะไรเลย แต่ความเหนื่อยล้าของอี้สี่ก็ได้ครอบงำความหิวไปหมดแล้วตอนที่เธอลงลิฟต์เธอได้เห็นตัวเองในกระจก สีหน้าดูย่ำแย่มากและดูป่วย
โชคดีที่ร้านสเต๊กมีความหรูหรามากอี้สี่จึงร่าเริงขึ้นมาทันทีหลังจากหาข้อมูลมาก็พบว่านี่คือร้านสเต๊กชื่อดังที่มีมาตรฐานสูงมาก และการที่จะจองมันก็ไม่ใช่เื่ง่ายถึงจะเป็ตอนเที่ยงของวันธรรมดาคนก็ยังเต็มแน่น
จินอิ๋นได้ช่วยสั่งเนื้อสันในให้เธอเนื้อหนาสีชมพูเต็มไปด้วยความนุ่มชุ่มฉ่ำอี้สี่ไม่เคยกินอะไรที่อร่อยขนาดนี้มาก่อนและที่น่าแปลกก็คือพอกินเนื้อแล้วอาการเวียนหัวก็บรรเทาลง
“วันนี้อย่าเพิ่งกลับบ้านเลยค้างที่นี่กับผมก่อน แล้วพรุ่งนี้ก็ไปทำงานกับผมเดี๋ยวพวกเราไปซื้อเสื้อผ้าเปลี่ยนกันดีไหม?” จินอิ๋นพูดอี้สี่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จินอิ๋นจึงพูดอีกว่า “ผมจะไม่กวนคุณอีกแค่อยากให้คุณพักผ่อนอย่างเต็มที่กับผมก็เท่านั้นเอง เอาละๆ กินให้อร่อยนะ”
“ฉันไม่ใช่เด็กนะ”เธอเถียงกลับ แต่กลับมีความอ่อนหวานอบอวลอยู่ในใจ
หลังจากที่ทั้งสองกินเสร็จแล้วก็ได้ตรงไปยังซูเปอร์มาร์เก็ตและซื้อเนื้อมามากมายเพื่อจะได้ไม่ต้องออกไปกินข้าวนอกบ้านในตอนกลางคืนแล้วก็ตรงไปร้านขายเสื้อผ้าสำเร็จรูปราคาถูกเพื่อซื้อเสื้อผ้าอีกด้วยทันทีที่กลับถึงบ้านจินอิ๋น อี้สี่ก็หลับสนิทไปในทันทีเขาจัดการซักเสื้อผ้าให้เธอแล้วนำไปตากให้แห้งพอตกเย็นก็ได้จัดเตรียมปลาตัวโตกับเนื้อไว้ที่โต๊ะพวกเขาทั้งสองเป็เหมือนคู่รักทั่วไปที่กำลังมีความสุขแต่สิ่งที่ขัดแย้งกันก็คือการที่ได้ใช้ชีวิตอย่างน่าอิจฉาและมีความสุขร่วมกับชายผู้ได้ฉายาว่านักฆ่าพันศพ
ตกกลางคืนทั้งคู่ก็กลับมานอนด้วยกันอีก
“ถ้าหลังจากนี้ฉันคิดถึงคุณอีกล่ะจะทำยังไง?” อี้สี่ถาม ซึ่งเธอเองก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะตอบคำถามนี้อย่างไรเช่นกัน
“ก็แค่ไลน์หาผมแล้วผมจะมาหาคุณเอง” จินอิ๋นพูด ในสายตาของเขา คำถามนี้ไม่ได้ซับซ้อนเลยถึงจะไม่ได้ชัดเจนและดูน่าลังเล แต่จริงๆแล้วก็มีเพียงอี้สี่คนเดียวเท่านั้นที่เขาพูดแบบนี้ด้วย
23K
![ปลาไหลลายเสือ [ บุรามฉัตร ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1642422280_6716422.webp)