ยื้อยุทธ (Zombie) ออนไลน์

“ไม่อายหรอก! ” ซอว์เค้นเสียง
“หรอ? แต่….เมื่อกี้เราเหมือนแฟนกันมากเลยนะ”
ปุง! คล้ายกับมีหวันออกจากหูหญิงสาว พริบตาพลอยก็หายไปจากสายตาชายหนุ่ม ซอว์ส่ายหน้าไปมาเล็กน้อย ดูเหมือนว่าดันเจี้ยนพรุ่งนี้เขาอาจจะไม่ได้ไปแน่นอน แต่ดูจากนิสัยพลอยแล้ว เด็กดื้อคนนี้คงมารอเขาที่โรงเตี๊ยมแน่ ๆ
‘ในเมื่อพลอยมาเล่นเกมนี้แล้ว แสดงว่าพวกคลาสเทพสงครามก็คงอยู่ในเกมนี้เหมือนกัน’ เป็นธรรมดาที่พลอยจะตามพี่สาว เพื่อคุมประพฤติและนำไปบอกต่อแก่ท่านพ่อท่านแม่ของนาง ดังนั้นคนพวกนั้นน่าจะเลเวลมากกว่าพลอยไปมากแล้ว แต่ซอว์ก็ไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไรเพียงแค่คิดว่า หากเจอแฟนเก่าเข้าจริง ๆ เขาก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะมีอาการอย่างไง
‘อย่างต่ำเราก็แค่เมิน’ เขาไม่ได้คิดจะแก้คงแก้แค้นอะไร เพราะแฟนคนนั้นไม่ได้สำคัญถึงขนาดที่เขาจะร้องห่มร้องไห้ถึงขั้นผูกพยาบาทขนาดนั้น เพียงแค่หากล้ำเส้นมากเกินไป เขาก็รับประกันว่าคนรอบข้างของมันต้องเจ็บปวดเหมือนตกนรกแน่นอน
แน่นอนว่าคนรอบที่ว่าหมายถึงคนสมควรที่จะลงนรกอะนะ
ซอว์เดินเข้าไปในโรงเตี๊ยมและจัดการทุกอย่างทันที ในขณะเดียวกันห่างจากโรงเตี๊ยมไปไม่ไกล หญิงสาวชุดสีขาวบริสุทธิ์อย่างพลอยก็กุมแก้มที่แดงก่ำของตัวเองด้วยความเขินอาย พลันเธอนึกถึงคำของพี่ซอว์พูดว่า ‘เมื่อกี้เราเหมือนแฟนกันมากเลยนะ’ ก็ทำให้เธอใจเต้นจนสู้หน้าไม่ไหว
“อีตาคนบ้า! ชอบมาทำให้หวั่นไหวอยู่เรื่อยเลยอะ”
พลอยสูดลมหายใจเข้าออกลึก ๆ ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจงใจรึเปล่า เพราะพี่ซอว์ชอบแกล้งเธอ เอาหน้ามาใกล้ ๆ เชิดคาง ยิ้มเจ้าเล่ห์ และอะไรอีกสารพัดจนเธอคิดว่าเขามีใจให้ พร้อมกับนิสัยพระเอกอย่างปฎิเสธไม่ลงนี่ก็เหมือนกัน พอเธอขอให้กอดก็กอด ขอให้หอมแก้มก็หอม ขอจูงมือก็ทำ ไม่ว่าจะขออะไร ผู้ชายคนนี้ก็ทำได้หมดทุกอย่าง
แม้พี่สาวเธอจะบอกว่าพี่ซอว์นั้นเล่นเกมอ่อนมาก ๆ แต่เธอเคยขอให้พี่เขาวางแผนกลยุทธ์ในเกมออนไลน์รุ่นเยาวชนระดับโลก ก็สามารถทำให้เธอคว้าแชมป์อันดับ 1 ของโลกมาได้ง่าย ๆ แถมแผนนั้นใช้เวลาคิดเพียง 1 ชั่วโมงเท่านั้น ชั่วโมงเดียว!!! ดูก็รู้ว่าข้อมูลเรื่องสกิล ตัวละคร และอะไรต่าง ๆ พี่ซอว์เขารู้จริง และแน่นอนว่าการลงแข่งครั้งนั้นโค้ชที่ประเทศมอบให้แทบไร้ประโยชน์เลย ขนาดโค้ชยังชมว่าเป็นแผนที่คาดไม่ถึงจริง ๆ
“เฮ้อ! น่าเสียดายที่พี่เขาชอบเก็บเงียบ”
ไม่บอกก็รู้ว่าพี่ซอว์ออมมือให้พี่สาวเธอตลอด ให้เธอได้ชนะทุกอย่างเพื่อให้ได้เห็นรอยยิ้ม แค่คิดใจเธอก็เจ็บจี๊ดขึ้นมา แต่ถึงแบบนั้นวันนี้เธอก็สังเกตุได้ว่าการที่พี่ซอว์เล่นเกมออนไลน์แบบนี้นั้นพบยากมาก ๆ หากไม่ถูกขอร้องอ้อนวอนพี่แกจะไม่เล่นเลย แถมวันนี้แววตาแกดูเศร้า ๆ
“ทำไมกันนะ? ”
ทะเลาะกับพี่สาวเธอหรอ? พลอยส่ายหน้ามึนงง หล่อนละความสนใจไว้ เพราะเธอไม่ใช่พี่ซอว์คงไม่สามารถคาดการณ์อะไรได้ง่าย ๆ เพียงข้อมูลไม่กี่อย่างหรอก ไม่นานหญิงสาวก็ไปยังโรงเตี๊ยมสุดหรูกลับไปยังห้องขนาดใหญ่ที่มีเตียงนอน 4 อันวางเรียงกันอยู่
พริบตาที่เข้าไปก็เจอกับเพื่อนสาวกำลังนอนกลิ้งอยู่
“กลับมาแล้ว…” สาวผมทองเห็นพลอยก็วิ่งเข้ามาลาก
“มานี่เลย ๆ เร็ว ๆ !!”
พลอยยิ้ม นี่คือเพื่อนสาวทั้งสามคนของเธอ สาวผมทองชอบนินทาปากจัด เอล่า สาวผมสั้นสงวนคำพูด เมษา และสาวผมชมพูขี้ยั่ว เบล ทั้งสามคนเป็นนักกีฬาเกมออนไลน์ที่ได้รับแชมป์ระดับโลกโดยแผนการจากพี่ซอว์ ทำให้พวกหล่อนค่อนข้างสนิทกับพี่ชายเป็นพิเศษ
จะบอกได้เลยว่า เอล่านั้นเข้าข้างพี่ซอว์สุด ๆ ส่วนเมษาตอนอยู่กับพี่ซอว์จะขี้อายผิดปกติ แต่ก็พอเข้าใจแหละเพราะนิสัยคล้ายมีใจและเจ้าชู้ทำให้ดูมีเสน่ห์ยากยับยั้ง และคนสุดท้ายหญิงสาวเบล เธอคนนี้มักจะโดนพี่ซอว์ดีดกะโหลกบ่อยครั้ง บ้างก็เล่นถึงเนื้อถึงตัวจนพลอยจำต้องตีทั้งสองคนบ่อย ๆ
“จ๋า ๆ ทำไมทำหน้าเครียดแบบนั้นล่ะเอล่า? ”
พลอยกล่าวยิ้ม ๆ เพราะเพื่อนของเธอมักจะดี๊ด๊า ขนาดโดนด่ายังทำเป็นสำออยและตอกกลับหน้าหงายทุกคน น้อยครั้งจะทำสีหน้าแบบนี้ ซึ่งเอล่าที่เห็นอาการงงไก่ตาแตกของพลอยก็มองเมษากับเบลพลางถอนหายใจ แต่ไม่ทันที่พวกเธอจะกล่าว พลอยก็พูดตัดหน้า
“อย่าเครียด ๆ วันนี้ฉันอะนะ มีเรื่องเซอร์ไพรส์ด้วย!! ” ทั้งสามมองอย่างสงสัย เอล่าที่ทนไม่อยู่ก็เขย่าแขนพลอย
“อะไรอะ ๆ ๆ เร็ว ๆ ! ฉันอยากจะรู้จะแย่แล้ว~” พลอยอมยิ้ม เอานิ้วคั่นปาก
“พรุ่งนี้เราจะมีหนุ่มสุดหล่อมาอยู่ในตี้ด้วยนะจ๊ะ ขอบอกเลยว่า….อื้ม!! พวกเธอชอบแน่ ๆ ฮ่า ๆ ๆ ”
ทั้งสามส่ายหน้าไปมา เพราะอย่างไงในใจพวกเธอก็ไม่มีใครสู้พี่ซอว์ได้อยู่ดี แต่ก็อดสงสัยไม่ได้ว่า เจ้าพลอยเพื่อนของเธอที่หลงพี่ซอว์หัวปักหัวปัมขนาดนั้น ทำไมถึงสนใจผู้ชายคนนี้กันนัก บางทีอาจจะน่าสนใจอย่างที่หล่อนพูดก็ได้
“จ๊ะ ๆ เรื่องนั้นชั่งมันเถอะ เราวกมาเรื่องเครียดได้แล้ว” พลอยเอานิ้วอุดหูไม่ฟัง
“ไม่เอา! ไม่ฟัง…วันนี้อารมณ์ดีเหมือนพี่แฟนอะ ไว้พรุ่งนี้คุยกันก็ได้ คิ ๆ ” ไม่ว่าเปล่าพลอยก็ปิดไฟล้มตัวนอนลงกับเตียงยิ้ม ๆ ไม่ฟังคำทักท้วงจากเอล่าที่อ้าปากกว้างราวกับตะลึงกับความอินเลิฟของยัยหลอย
“นิ นี่!! มันขนาดนั้นเลยรึไงยัยแรด” พลอยมองเอล่าที่ด่าชอด ๆ ใส่ หล่อนก็ถลึงตาใส่เบล
“นู้นน่ะ! นังนั้นแรดกว่าฉันอีก” เบลขมวดคิ้ว
“อ้าว!! อุตส่าห์อยู่อย่างสงบเสงี่ยบเหมือนสภาพสตรี ไหงมาด่าฉันกันละย่ะ” พลอยแบะปากไม่สนใจ
“ก็เธอสภาพสตรีตอนนี้แหละ พอเจอผู้ชายก็อ่อยเรี่ยราดไปหมด” เบลคิ้วกระตุก จนพลอยหันไปมองเมษา
“เมย์…ไหนบอกว่าสิว่าสิ่งที่ฉันพูดมันถูกหรือผิด” เมษาที่หลับตานอนอยู่เอ่ยเบา ๆ
“อืม! ” พลอยแสระยิ้ม
“เห็นปะ! เมย์ยังเห็นด้วยเลย” เบลกรอกตา
“นั่นเรียกว่าตัดรำคาญย่ะ คำถามหล่อนบอกว่าถูกหรือผิด แต่เมย์ตอบแค่อืมเฉย ๆ เข้าข้างตัวซะไม่มีอะ” พลอยเชิดแลบลิ้นใส่ ทำให้เบลง้างมือขึ้นเธอเลยสงบเสงี่ยบลงเบือนหน้าหนีทันควัน สร้างรอยยิ้มให้กับคนอื่น ๆ ได้สบาย เอล่าที่เห็นก็เลิกคิ้วใส่
“ที่แท้ก็ไม่กล้าตบกับแรด! ” เบลถลึงตาใส่เอล่า
“แกก็ด้วย เดี๋ยวตบเลือดกรอกปากเลย” เอล่าถวายบังคม
“ขออภัยเพคะองค์หญิง” หลังจากนั้นไม่นานบทสนทนาก็จบลง แม้เอล่า เมษา กับเบลจะไม่ได้พูดเรื่องสำคัญ แต่อย่างไงสุดท้ายพรุ่งนี้ก็ยังไม่สายอยู่ดี พลอยที่นอนอยู่อมยิ้มเอาผ้าห่มคลุมโปงซึ่งหากเพื่อนสาวเธอเห็นราวกับสาวน้อยแรกแย้มคงแบะปากหมั่นไส้กันสนุก สุดท้ายพวกทั้งหมดก็หลับไป

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ทำไมกันนะ?

นิยายแนะนำ

ยื้อยุทธ (Zombie) ออนไลน์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ทำไมกันนะ?

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้