เช้านี้ทุกคนตื่นกันมาในยามอิ๋น (03.00-04.59 น.) เพื่อจะได้ช่วยกันไปจับกุ้งและปลาเพื่อจะนำไปส่งภัตตาคารก่อน ยามเฉิน(07.00-08.59)เพื่อให้ทันทำอาหารในเช้านี้
เมื่อมาถึงลำธารก็แยกย้ายกันไปจับปลาและกุ้งคนละมุม โดยเธอแจ้งทุกคนว่าให้เลือกเฉพาะตัวใหญ่ๆตัวเล็กๆไม่ต้องจับปล่อยให้มันโตก่อนค่อยมาจับไปขายวันหลัง
เมื่อครบ 1 ชั่วยาม เหมยอิงก็ชวนทุกคนกลับบ้านเพื่ออาบน้ำเตรียมตัวเข้าเมืองนำสินค้าไปขาย
ของที่เหมยอิงเตรียมนำไปขายให้กับภัตตาคารแสงดาววันนี้มี ปลา 2 ถัง 30 ตัว กุ้ง 1 ถัง 20 ตัว ผลไม้ สละ4 ตะกร้าและสับปะรดอีก 2 ตะกร้า เมื่อเตรียมทุกอย่างพร้อมแล้วเธอกับอาอู๋เหวินและพี่หลินหยางก็เตรียมตัวออกเดินทางโดยคุณอากับพี่หลิวหยางลากรถเข็นคนละคันใส่สินค้าเดินเข้าเมือง ส่วนเธอก็เดินตัวปลิวตามไป
คราวที่แล้วเธอเข้าเมืองด้วยกันนั่งรถสองแถวใช้เวลาประมาณ 2 เค่อ แต่คราวนี้เธอเดิน พร้อมทั้งลากรถเข็นไปอีกด้วยถึงเธอไม่ใช่คนลากก็เถอะแต่เธอเดินช้ากว่าคนลากรถอีกนี้สิ กว่าจะถึงในเมืองก็ใช้เวลา 4 เค่อ เธอเกือบเป็ลมตั้ง 2 รอบแล้ว
เมื่อเธอเดินมาถึงภัตตาคารแสงดาวเธอพาอาละพี่ชายลากรถไปตรงทางเข้าลำเลียงส่งวัตถุดิบของภัตตาคารและได้เจอกับอาไป๋ที่เธอสอบถามในวันนั้นอาไป๋เมื่อเห็นเธอก็จำได้
"คุณนำวัตถุดิบมาส่งให้ผู้จัดการถังตามที่นัดไว้ใช่ไหมครับ เดี๋ยวรอสักครู่นะครับเดี๋ยวผมไปตามผู้จัดการให้"อาไป๋เดินเข้ามาทักทายเธอและเดินเข้าร้านไปตามผู้จัดการถังมาตรวจสอบสินค้าที่เธอนำมา
"สวัสดีค่ะผู้จัดการ ต้องขอโทษด้วยนะคะวันนั้นมัวแต่พูดคุยกันยังไม่ได้แนะนำตัวเลยหนูชื่อเหมยอิงค่ะ ส่วนนี้คุณอากับพี่ชายของหนูค่ะ" เมื่อเห็นผู้จัดการเดินเข้ามาเธอก็สวัสดีและแนะนำตัวเองกับคุณอาและพี่ชายให้ผู้จัดการได้รู้จักเพราะคราวที่แล้วเธอยังไม่ได้แจ้งชื่อกับทางผู้จัดการมัวแต่คุยตื่นเต้นกับราคาสินค้า
"สวัสดีจ๊ะหนูเหมยอิง ไม่ต้องเรียกฉันว่าผู้จัดการก็ได้เรียกคุณลุงถัง ก็แล้วกันไหนๆของที่จะมาขายวันนี้อยู่ตรงไหนล่ะลุงขอดูหน่อยนะ "
"อยู่บนรถเข็นค่ะคุณลุงเขามาดูได้เลยค่ะ"
"โอ้!ปลากับกุ้งตัวใหญ่มากยังเป็ๆทั้งหมดเลยด้วยดีๆๆ นั่นก็สับปะรดลูกใหญ่ๆทั้ง 2 ตะกร้าแล้วก็สละอีกตั้ง 4 ตะกร้า" ผู้จัดการถังเข้าไปดูสินค้าอย่างตื่นเต้นดีใจครั้งนี้ภัตตาคารที่เขาดูแลต้องติดอันดับภัตตาคาร 1 ใน 5ที่ยอดขายดีที่สุดแน่นอน
"อาไป๋นำ ตาชั่งมาชั่งสินค้าให้หนู เหมยอิงเร็วเข้า"
"เออ คุณลุงถังคะคือว่าคราวที่แล้วหนูลืมถามราคากุ้งอ่ะค่ะ แล้วราคากุ้งนี่รับซื้อยังไงคะ"เธอทำเครื่องอย่างอายๆที่ถามราคาไม่ครบถ้วน
"อ๋อใช่คราวที่แล้วลุงก็ยังไม่ได้บอกราคากุ้งไป ไม่ต้องห่วงหรอกนะลุงไม่เอาเปรียบหนูหรอกราคากุ้งเรารับซื้ออยู่ที่กิโลละ 10 หยวนน่ะ" เมื่อคุณอาและพี่ชายหลิวหยาง ได้ยินต่างก็คิดในใจว่าไอ้ตัวเปลือกแข็งเนี่ยที่ชาวบ้านไม่กินกันมันขายได้แพงขนาดนี้เลยหรอ นี่เราจับมันนิดเดียวเพราะยังไม่รู้ราคานะที่ลำธารยังมีอีกเยอะเลย
"ราคาแพงสมกับที่หายากเลยค่ะกว่าพวกหนูจะกลับมาได้เนี่ยยากลำบากมากเลยต้องงมไปจับในน้ำลึกกว่าจะได้แต่ละตัว"เธอพูดบอกกับคุณลุงถังทั้งที่ความจริงมันนอนเกลื่อนขาดตามริมลำธารเยอะแยะไปหมดก็เถอะแต่ในเมื่อราคามันสูงต้องทำให้มันเป็ของหายากเผื่อจะได้อัพราคาขึ้นไปอีก
อาไป๋นำตาชั่งและพนักงานอีก 2 คนมาชั่งสินค้าที่ไหมอิงนำมาทั้งหมดใช้เวลาประมาณ 2 เค่อก็เสร็จเรียบร้อย
"เรียบร้อยแล้วหรออาไป๋ไหนมีอะไรเท่าไหร่บ้างแจ้งมาซิ"
กุ้ง 20 ตัว = 7 โล
ปลา 30 ตัว = 40 โล
สละ 4 ตะกร้า = 100 โล
สับปะรด 2 ตะกร้า = 80 โล
เมื่อเธอได้ยินเธอก็คำนวณเงินในใจแค่กุ้ง 7 กิโล 70 หยวนแล้ว สละอีก100 โลก 700 หยวนรวยแล้วคราวนี้เธอจะได้ซื้อเนื้อซื้อข้าวซื้อเครื่องปรุงกลับบ้านไหนจะต้องซื้อเสื้อผ้าให้กับทุกคนผ้าห่มเครื่องนอนให้กับทุกคนอีก เธอคิดสิ่งที่้าซื้อไว้เรียบร้อย หลังจากรับเงินแล้วเธอจะไปช้อปปิ้ง
787
