ความตึงเครียดลับๆ ระหว่างเรา

เราเดินไปที่โรงรถซึ่งอยู่ตรงข้ามกับตัวบ้าน เมื่อจักรเริ่มกดรีโมท ประตูก็ค่อยๆ เปิดออก ตาผมเบิกกว้างเมื่อเห็นสิ่งที่อยู่ตรงหน้า เขาไม่ได้มีแค่เบนซ์สีดำคันเดียว แต่เขามีรถหรูสีดำถึงสี่คัน: ทั้งปอร์เช่ (Porsche), อาวดี้ (Audi), บีเอ็มดับเบิลยู (BMW) และเบนซ์ ทุกคันดูเงาวับเหมือนเพิ่งออกมาจากโชว์รูม

"วันนี้เราจะเอาคันไหนไปทำงานดี?" จักรถามขึ้น

มันรู้สึกเหมือนเป็๲บททดสอบ ผมลังเลครู่หนึ่งก่อนจะตอบว่า "ปอร์เช่ครับ"

"รสนิยมดีนี่" เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่เดาอารมณ์ไม่ได้

เราขึ้นรถไปนั่งด้วยกัน ผมไม่เคยนั่งรถหรูขนาดนี้มาก่อนจนจักรสังเกตเห็น "ชอบไหม?" เขาถาม ผมพยักหน้าเบาๆ ก่อนที่เขาจะสตาร์ทเครื่องยนต์ จู่ๆ เขาก็หันมาหาผมด้วยท่าทีที่กดดันจนผมใจสั่น

"มีกฎบางอย่างที่เธอต้องทำตาม" เขาประกาศกร้าว

ผมกลืนน้ำลายแล้วถามว่า "กฎอะไรบ้างครับ?"

เขาสบตาผมพลางร่ายยาวทีละข้อ:

"หนึ่ง ห้ามให้ใครที่ทำงานรู้ว่าเธอนอนบ้านเดียวกับผม

สอง เมื่อถึงที่ทำงาน ให้ทำเหมือนว่าเธอเพิ่งเจอผมเป็๞ครั้งแรกของวัน แม้ว่าเราจะทักทายกันตอนเช้าแล้วก็ตาม

สาม ทุกเช้าเธอมาทำงานกับผม แต่ขากลับเธอต้องนั่งรถเมล์กลับเอง—ยกเว้นผมจะสั่งเป็๲อย่างอื่น

สี่ ถ้าผมส่งข้อความบอกให้มาเจอที่รถ เธอต้องทิ้งทุกอย่างแล้วมาหาผมทันที เราจะกลับบ้านด้วยกันแล้วเธอต้องทำมื้อเที่ยงให้ผม

ห้า เมื่อผมถึงบ้าน ผมคาดหวังว่าอาหารเย็นจะต้องพร้อมอยู่บนโต๊ะ

หก ถ้าเธอทำงานบกพร่อง ผมจะหักเงินเดือนเธอ... เข้าใจไหม?"

"เข้าใจครับบอส" ผมตอบอย่างว่าง่าย

"และอีกเ๹ื่๪๫หนึ่ง" เขาเสริม "คืนนี้เราจะเซ็นสัญญากัน"

"สัญญาเหรอครับ?" ผมทวนคำอย่างงงๆ แต่เขาแค่ตอบเ๾็๲๰าว่า "คืนนี้เดี๋ยวก็รู้"

ห้านาทีต่อมา เขาจอดรถที่ป้ายรถเมล์ "ลงตรงนี้ เดินไปออฟฟิศเอง แล้วเราค่อยเจอกันข้างใน"

ผมเดินไปออฟฟิศและขึ้นลิฟต์ไปพร้อมกับนนท์ "หวังว่าวันนี้บอสจะอารมณ์ดีนะ" นนท์บ่น ผมแอบยิ้มกริบในใจ "ก็ต้องรอดูครับ"

เมื่อจักรมาถึงออฟฟิศ เขาก็เดินเข้าห้องทำงานไปโดยไม่พูดไม่จา นนท์กระซิบกับผมว่า "เขาอารมณ์เสียอีกแล้ว"

ผมเริ่มทำงานวิจัยเ๱ื่๵๹ช็อกโกแลตสำหรับทำพราลีนจนลืมเวลา จนกระทั่งนึกได้ว่าต้องเอาเอกสารไปส่งให้เขา ผมสูดหายใจลึกแล้วเคาะประตูห้องทำงานจักร

สายตาเราประสานกันครู่หนึ่ง "ผมทำเสร็จหมดแล้วครับ นี่เอกสารครับ"

"เอามาดูสิ" เขาสั่งสั้นๆ หลังจากตรวจดูเขาก็บอกว่า "ใช้ได้... ไปเอากาแฟมาให้ผมถ้วยหนึ่ง"

ระหว่างรอกาแฟที่ห้องครัว อมราก็เข้ามาทัก "วันนี้จักรเป็๞ไงบ้าง?"

"ขี้หงุดหงิดนิดหน่อยครับ" ผมตอบ

"เขามี๰่๭๫ที่อารมณ์ดีด้วยเหรอ?" เธอพูดติดตลก ผมหลุดขำ "ผมก็สงสัยเหมือนกันครับ"

ทันใดนั้น เสียงเ๾็๲๰าของจักรก็ดังขึ้นจากข้างหลัง!

"นิรันดร์ กาแฟผมอยู่ไหน?"

ผมตัวแข็งทื่อ อมรารีบวิ่งกลับโต๊ะทันที ทิ้งให้ผมยืนอยู่กับเขาตามลำพัง "ตามผมมา" จักรสั่ง

เขาไปนั่งที่โซฟาหนังสีดำ แผ่ออร่าความเ๶็๞๰าออกมา "นิรันดร์ เมื่อกี้มันคืออะไร?"

"หมายถึงอะไรครับบอส?"

"อย่ามาทำไขสือ ผมได้ยินที่เธอพูด" เขาขอดอก "เธอคิดว่าผมไม่เคยมีความสุขเลยงั้นเหรอ?"

ผมตะกุกตะกัก "เปล่าครับ... ผมแค่..." ผมก้มหน้ามองพื้นอย่างหมดทางสู้

"ที่น่าสนใจคือ..." จักรพูดพึมพำ "เธอแอบยิ้มตอนที่พูดเ๹ื่๪๫ของผม"

เขายกยิ้มอย่างผู้ชนะก่อนจะโบกมือไล่ "ไปได้แล้ว"