สายของวันนี้สองสามีภรรยากำลังยืนรอลุ้นให้ปลายสายรับสายอยู่หลังจากที่โทรหาอยู่สองสามวันพบว่ากำนันสิงห์ไม่อยู่บ้าน
“รับหรือยังค่ะคุณ”คุณหญิงแก้วตายืนลุ้นสามีที่เอาโทรศัพท์แนบหูอยู่
“สวัสดีค่ะบ้านกำนันสิงห์ค่ะ”ปลายสายรับสายพอดี
“สวัสดีครับ กำนันสิงห์กลับมาแล้วขอสายกำนันสิงห์ครับ”เ้าสัววันชัยพูดกับปลายสาย พร้อมหันไปพยักหน้ากับภรรยา
“สักครู่นะคะ พี่กำนันโทรศัพท์จากกรุงเทพ เขาโทรมาหลายรอบแล้ว”ปลายสายเรียกพ่อกำนัน
“เออ ๆ บอกรอแปป เอาไก่ชนเก็บแปปนึง”พ่อกำนันที่กำลังอาบน้ำให้ไก่ชนเก็บไก่เข้ากรงแล้วเดินมารับโทรศัพท์
“สวัสดีครับ ผมกำนันสิงห์ครับ”
“ไอ้สิงห์เพื่อนรัก จำฉันได้ไม่วันชัยไง”
“เฮ้ย ไอ้วันชัย ยังไงมึงยังไม่ตายนะแม่งหายหัวไปเลยตั้งหลายปี”
“เออ ฉันโคตรคิดถึงแกเลย เดี๋ยวหลังจากนี้ฉันคงจะโทรหาแกบ่อยขึ้น”
“เห้ย พูดแบบนี้กูรู้สึกเสียวสันหลังว่ะแสดงว่าต้องมีเื่อะไร”
“เออน่าว่าแต่แกไม่มีโทรศัพท์มือถือเหรอว่ะ ไปไหนไม่มีใครติดต่อได้เลย”
“มี แต่ไม่ค่อยให้ใครหรอก รำคาญว่าแต่แกมีเรื่ออะไรหรือเปล่าว่ะ”
“เออ เข้าเื่เลยแล้วกันจำเื่สัญญาระหว่างเราสมัยหนุ่มได้ไม่”
“สัญญา เื่ลูกนะเหรอ เห้ย!ลูกชายมึงยังไม่แต่งงานเหรอ”
“ยังฉันอยากจะมาทำตามสัญญาที่เราให้กันก่อนที่พวกเราจะตาย”
“แต่ลูกสาวฉัน...”
“ทำไมลูกสาวแก แต่งงานแล้วเหรอ”
“เปล่าหรอก แต่...โอเคลูกผู้ชายอย่างกูพูดแล้วสัญญาแล้วก็ต้องทำ แต่ขอบอกอย่างหนึ่งนะโว้ย ว่ายัยปลายฝนลูกสาวฉันไม่เหมือนผู้หญิงชาวกรุงนะรับไปเป็สะใภ้แล้วห้ามเอามาคืนนะ55555”กำนันสิงห์พูดเองหัวเราะเอง เพราะเขาเองก็กำลังเครียดว่าลูกสาวของเขาจะไปคว้าหนุ่มต่างชาติมาเป็ลูกเขยเขาและกลัวปัญหาครอบครัวผู้ชายจะรังแกลูกสาวเขา ที่กลัวไม่ได้กลัวว่าลูกสาวจะโดนรังแกแต่กลัวครอบครัวผู้ชายจะโดนลูกสาวเขาจัดการเสียมากกว่าเพราะลูกสาวเขามักจะเป็คนนิ่ง ๆ ไม่ค่อยพูดมากแต่ก็ไม่ยอมคน
“โอเค เดี๋ยวฉันจะบอกลูกสาวฉันส่วนลูกชายแกจะยอมแต่งงานกับเด็กบ้านนอกเหรอว่ะ”
“ไม่เป็ไร ฉันมีวิธีให้มันยอมแต่งตกลงว่าลูกเราจะแต่งงานกันนะ ฉันจะได้ให้แม่แก้วตาหาฤกษ์เลย”
“ตกลง”แล้วทั้งสองก็วางสายจากกันพ่อกำนันหันไปมองหน้าจันทร์ เมียใหม่ของเขาที่มาดูแลเขาและปลายฝน หลังจากแม่ปลายฝนเสียชีวิตไปทั้งแต่เธอยังอยู่ประถม
“พี่กำนันค่ะจะให้ปลายฝนแต่งงานโดยที่เธอไม่ได้รู้จักนิสัยใจคอกันเลย มันจะดีเหรอค่ะ”
“ทำไงได้ละ มันเป็สัญญาลูกผู้ชายของข้าพูดไปแล้วให้ข้าตายเสียก็ยังดีกว่าต้องเสียคำพูด”
“แต่ฉันเป็ห่วงความรู้สึกหรือปลายฝน”
“ไม่เป็ไรหรอก ยายฝนมันเป็ลูกข้ามันจัดการได้อยู่แล้ว เดี๋ยวเย็นนี้จันทร์โทรหายายฝนให้ฉันด้วยนะรอมันเลิกงานก่อน”แล้วกำนันก็เดินลงจากบ้านไปดูไก่ชนก่อนปล่อยให้จันทร์ยืนส่ายหัวหนักใจอยู่บนบ้านคนเดียว
บ้านธาดาศิริกุล
“ตกลงว่า กำนันสิงห์ยกลูกสาวให้แต่งงานกับตาโฟล์คแล้วใช่ไม่ค่ะ”
“ใช่คุณคนอย่างไอ้สิงห์มันยอมตายดีกว่าถ้าจะให้มันเสียคำพูดกับเพื่อน”
“พี่สิงห์แกดีกับครอบครัวเราเสมอนะคะได้ลูกสาวเขามาแบบนี้ ฉันคนจะต้องรักและดูแลเธอให้มาก ๆ”
“จริงด้วยคุณแล้วเมื่อไรเ้าโฟล์คจะมาเนี้ย ป่านนี้น่าจะประชุมเสร็จแล้ว”
“เมื่อกี้นายโทรมาบอกว่าเขาขอจัดการเอกสารก่อนค่ะ เดี๋ยวก็คงจะมา”
่บ่ายสามของวันเดียวกันรถสปอร์ตสุดหรูขับเข้ารั้วบ้านธาดาศิริกุล โฟล์คเดินลงมาจากรถพร้อมกับของฝากเต็มไม้เต็มมือที่บรรดาสาวๆ ของเขารู้ข่าวก็ซื้อมาฝากให้เขานำมาฝากพ่อกับแม่
“ซื้ออะไรมาเยอะแยะลูก”คุณหญิงแก้วตาเดินออกมารับลูกชายตนเอง
“อ่อนี่ซูซี่ฝากขนมมาให้คุณพ่อคุณแม่ครับ ส่วนถุงนี้เป็กระเป๋าแอนนี่ฝากมา”
“กองไว้ตรงนั้นแหละ”คุณหญิงแก้วตาเสียอารมณ์กับลูกชายหันหลังเดินกลับเข้าบ้านทันที
“อ้าวคุณแม่ เดี๋ยวสิเอาของไปเก็บด้วย”เขาเรียกแม่ประโยคหลังเขาหันไปบอกคนรับใช้
“สวัสดีครับ คุณพ่อคุณแม่โถ่คุณแม่ครับน้องเขามีน้ำใจฝากของมาให้ก็รับไว้หน่อยน่าไม่เห็นต้องทำหน้างอนเลย”โฟล์คเดินเข้าไปกอดเอวแม่ของเขาอย่างออดอ้อน
“ประชุมผู้ถือหุ้นวันนี้เป็ไงบ้าง”เ้าสัววันชัยผู้เป็พ่อถามขึ้น
“ก็โอเคครับ เราจะประชาสัมพันธ์เพิ่มโดยให้รายการยูทูปเบอร์เข้ามาถ่ายทำโปรโมทโรงแรมและจะปรับปรุงสปาของโรงแรมเราให้มีเอกลักษณ์โดยการบริษัทผลิตเครื่องหอมน้ำหอมมาคิดค้นกลิ่นเฉพาะของโรงแรมเราขึ้นมาเพื่อเป็จุดขายสำหรับนักท่องเที่ยวอีกทางนึงครับ”
“ก็ดีนะโรงแรมเราต้องมีจุดขายที่ชัดเจนที่จะดึงดูดลูกค้า”
“ครับคุณพ่อว่าแต่ที่เรียกผมมาวันนี้มีแค่นี้เหรอครับ”
“ป่าวหรอกมีอีกเื่ที่สำคัญที่ฉันกับแม่แกจะต้องคุยกับแก”
“เื่อะไรเหรอครับ”
“ก่อนที่พ่อกับแม่จะแต่งงานกันพ่อเคยมีเพื่อนที่สนิทมากคนหนึ่งเขาชื่อสิงห์ ตอนนี้เป็กำนันอยู่ที่นครนายก เมื่อก่อนพ่อไม่มีเงินจะไปขอแม่แกเพื่อนพ่อคนนี้ก็ช่วยออกให้จนได้แต่งงาน ต่อมาพ่อจะลงทุนเปิดโรงแรมไปกู้เงินธนาคารก็ไม่ได้ เพราะเครดิตไม่ผ่าน เพื่อนพ่อคนนี้ก็ให้ยืมก่อนโดยที่เราทำสัญญากันไว้ว่าถ้าลูกชายพ่อกับลูกสาวเขาโตขึ้นเราจะให้ลูก ๆเราแต่งงานกัน”
“อะไรนะครับ ไม่แต่งผมไม่แต่งงานกับสาวบ้านนอกที่เป็ลูกสาวกำนันหรอกครับ”
“ไม่แต่งไม่ได้”
“ทำไมจะไม่ได้ครับนี้มันชีวิตผมนะครับพ่อ ผมมีสิทธิ์เลือกว่าจะแต่งงานกับใคร”
“งั้นก็เตรียมตัวหมดตัวกันได้เลย เพราะในสัญญาบอกว่าถ้าแกไม่แต่งลูกสาวของเพื่อนพ่อจะได้รับกรรมสิทธิ์ในธุรกิจโรงแรมทั้งหมดที่ธาดาศิริกุลเป็ผู้ถือครองหลังจากวันทำสัญญาซึ่งตอนนั้นพ่อกับแม่มีแค่แกกับบ้านหลังนี้อย่างอื่นเพิ่งสร้างขึ้นทั้งนั้น”เ้าสัวอธิบายให้โฟล์คฟัง
“พ่อ!!! แล้วยายลูกสาวกำนันนั้น หน้าตาเป็ยังไงผมอยากจะบ้าตายโอ้ยยยย”โฟล์คที่คิดมากถึงกับลุกขึ้นเดินไปเดินมาและกลับมานั่งกุมขมับอยู่โดยไม่ทันสังเกตสีหน้าและรอยยิ้มของพ่อกับแม่ตัวเอง
“ไปคิดดี ๆ นะไม่งั้นพวกเราก็คงจะต้องลำบากกันทุกคน”คุณหญิงแก้วตาแสร้งทำเสียงเศร้าพูดกับลูกชายตัวเองแต่ในใจอยากกดดันให้ลูกตัวเองตอบตกลงไว ๆเพราะอยากจะไปจัดการหาฤกษ์และไปดูหน้าว่าที่ลูกสะใภ้ของตัวเอง
“เขาจะเอาคำตอบวันไหนเหรอครับ”โฟล์คถามพ่อ
“วันพรุ่งนี้”
“หาพรุ่งนี้แล้วผมจะคิดอะไรได้ละครับพ่อคราวหน้าจะทำสัญญาอะไรคิดถึงลูกบ้างซิพ่อ”โฟล์คเดินออกจากห้องไปจนเ้าสัววันชัยเดินตามออกมา
“พรุ่งนี้เช้า แกต้องให้คำตอบนะจะได้มีเวลาว่าจะไปหาฤกษ์หรือทำเอกสารยกสมบัติให้ลูกสาวเพื่อนพ่อ”
“ผมจะโทรบอกพ่อั้แ่เช้ามืดเลยครับ”แล้วโฟล์คก็ขึ้นรถและขับออกไปอย่างรวดเร็ว
“สงสารลูกเหมือนกันนะคะคุณดูท่าจะเครียดหนัก”
“สมน้ำหน้ามันมากกว่าว่าแต่คุณเราไปหาหลวงพ่อเอาฤกษ์แต่งงานเถอะ”
“ไม่รู้ว่าลูกสาวพี่สิงห์จะหน้าตาเป็ยังไงบ้างนะคะชักอยากจะเจอหน้าลูกสะใภ้”
“ก็คงจะสวยเหมือนแม่ดวงเดือนเขานั้นแหละเสียดายที่แม่ดวงเดือนอายุสั้นตอนงานศพเราก็ไปได้แค่แปป ๆ ไม่ทันได้เจอหน้าหนูปลายฝนเลย”
![เสน่หาทาสซาตาน [มี E-book]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1674184519_10852493.webp)
7K
![แด๊ด(ไม่)รักผม [Nc25+]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1721731735_56425450.webp)
