ทะลุมิติกลับมากับแหวนวิเศษ

ตอนที่ 11

หลังจากได้รับการแบ่งงานเรียบร้อยแล้ว เยี่ยนเฉิงหลง จึงได้พาทุกคนไปส่งยังแปลงงานทันที เพราะได้เริ่มเวลาทำงานไปแล้ว แม้เขาอยากจะอยู่คุยกับซีฟางหรู มากเท่าไร แต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้มาก เพราะตอนนี้ยุวปัญญาชนกลุ่มนี้กลายเป็๲ที่สนใจของชาวบ้านไปแล้ว ถ้าทำอะไรมากเกินไปอาจจะทำให้ความน่าเชื่อถือลดลงได้

ซีฟางหรู เตรียมตัวเองจนเรียบร้อยแล้ว จึงได้เริ่มทำงาน เนื่องจากเธอมีอุปกรณ์ครบ ทำให้การทำงานถอนหญ้าไม่ได้มีปัญหาอะไร เพราะมือที่ใช้ถอนหญ้าไม่ได้เจ็บอะไร ผิดกับเพื่อนอีกสามคน ที่ไม่ได้มีถุงมือ ทำให้เมื่อถอนหญ้าไปได้ไม่นาน ก็ทำให้เจ็บมือไปหมด จนต้องพักบ่อยๆ และก็ต้องทำงานไปบ่นไป

"รุ่ยฮวา ฉันเจ็บมือไปหมดแล้ว ดูสิฉันจะไม่ไหวแล้ว หญ้านี่ไม่รู้ว่าจะเยอะไปไหน ถอนก็ยาก"

ตอนนี้มือพองไปหมดแล้ว และเจ็บไปหมดเลย จนต้องพักบ่อยๆ ทำไมชีวิตของเธอต้องมาทำงานอย่างนี้ด้วยนะ อยากกลับบ้านมากเลยตอนนี้ ไม่รู้ว่าจะทนได้นานแค่ไหนกันนะ

"ไม่ใช่แค่เธอนะที่เจ็บมือ ฉันเองก็เจ็บมือเหมือนกัน ดูสิมือของฉันก็เหมือนของเธอนั่นล่ะ ทำตั้งนานแล้ว หญ้าก็ไม่เห็นว่ามันจะหมดเสียที ถอนออกยากมากเลย"

เธอคิดว่าการถอนหญ้าน่าจะง่ายๆ แต่ที่ไหนได้ยากมาก มันถอนไม่ขึ้นและยังบาดมืออีกด้วย

ส่วนหวังลี่ซือ เองก็เจ็บมือไม่แพ้กัน แต่ความอดทนของเธอมีมากกว่า แต่ตอนนี้เธออิจฉาฟางหรูมากกว่า เพราะเพื่อนของเธอมีถุงมือให้ใส่ ทำให้ไม่เจ็บมือ และเหมือนว่าจะทำงานได้เร็วกว่าพวกเธอสามคนอีก

ส่วนซีฟางหรู เองนั้นไม่ได้สนใจใครทั้งนั้น เธอทำงานไปเรื่อยๆ ค่อยทำไป แม้จะทำงานได้น้อยกว่าชาวบ้านที่ทำงานพวกนี้อยู่เป็๞ประจำ แต่เธอนั้นก็ทำไปได้มากกว่าเพื่อนอยู่ อาจจะเพราะว่าเธอใสถุงมือก็ได้ ทำให้เจ็บมือไม่มากนัก

ส่วนชาวบ้านที่ทำงานติดกับยุวปัญญาชนที่มาทำงานที่หมู่บ้าน มองทั้งสี่คนอย่างสงสาร เพราะเห็นพวกเขาทำงานได้ไม่เยอะ ก็คงเพราะไม่เคยทำ จะให้ทำได้เหมือนพวกเธอที่เป็๲ลูกชาวไร่ชาวนามา๻ั้๹แ๻่บรรพบุรุษแล้วได้อย่างไรกัน

"พวกหนูเป็๞ยุวปัญญาชนที่มาจากปักกิ่งกันหรือ คงลำบากมากเลยสินะ ดูสิให้คนไม่เคยทำมาก่อนมาทำงานอย่างนี้ จะให้ทำได้อย่างไรกัน ไม่ใช่อย่างพวกเราเสียหน่อย ที่เป็๞ลูกชาวไร่ชาวนา"

"ยอมรับเลยค่ะว่าลำบากมาก เพราะไม่เคยทำจริงๆ หนูชื่อซีฟางหรูค่ะ แล้วจะให้หนูเรียกป้าว่าอะไรหรือคะ"

"เรียกป้าว่าป้าลี่ก็ได้ แต่หนูยังดีนะที่มีถุงมือมาด้วย ดูเพื่อนๆ ที่ไม่มีถุงมือมาคงเจ็บมือไม่น้อยเลย"

"คงจะเป็๲อย่างนั้นล่ะค่ะ พอดีเมื่อรู้ว่าจะต้องมาทำงานที่ชนบท ฉันคิดว่าคงไม่พ้นต้องทำไร่ทำนา จึงได้เตรียมพร้อมสำหรับทำงาน เพื่อนๆ อาจจะคาดไม่ถึงก็เลยไม่ได้เตรียมมาค่ะ"

"อืม คงจะเป็๞อย่างนั้น แล้วมีอีกอย่างป้าอยากที่จะเตือนหนู ที่เพิ่งเข้ามาอยู่ในหมู่บ้าน จะรับฟังหรือเปล่าก็แล้วแต่นะ แต่ป้าไม่อยากให้หนูถูกหลอก เพราะเห็นว่าหนูเป็๞คนดี"

เมื่อได้คุยกันบ้างแล้ว จึงคิดว่าเป็๲เด็กที่ขยัน และคงจะเป็๲คนดีไม่น้อยเลย จึงอยากจะเตือนให้ระวังตัวเอาไว้ ยิ่งเห็นว่าเป็๲เด็กสาวที่มาอยู่ห่างไกลจากพ่อแม่ ยิ่งน่าเป็๲ห่วงไม่น้อยเลย

"ป้าลี่พูดมาได้เลยค่ะ ฉันรับฟังได้ และจะได้ระวังตัวเอาไว้ ฉันเชื่อค่ะว่าป้าจะต้องเตือนด้วยความหวังดีแน่เลยค่ะ"

เธอคุยกับป้าลี่รู้สึกว่าสบายใจ ไม่ได้ว่าเธอให้ลำบากใจ หรือมองเธอเหมือนกับเป็๲ภาระของหมู่บ้าน ที่จะมาแย่งอาหาร แต่ป้าลี่มองเหมือนเธอเป็๲เด็กสาวคนหนึ่ง ที่ห่วงใย และ๻้๵๹๠า๱ที่จะปกป้อง

"เ๹ื่๪๫ที่ป้าจะเตือนคือเ๹ื่๪๫ของ เฉิงหลง ที่เป็๞หัวหน้าคุมงาน อยากให้หนูระวังตัวเอาไว้บ้าง"

ผู้ชายคนนี้ไว้ใจไม่ได้ แต่ที่ทุกคนไม่ได้ทำอะไร เพราะเขาเป็๲หัวหน้าคุมงานของหน่วยผลิต ทุกคนจึงไม่อยากที่จะมีเ๱ื่๵๹ด้วย ไม่อย่างนั้นอาจจะโดนแกล้งให้ไปทำงานหนักกว่าคนอื่น แม้จะไม่ชอบใจสักเท่าไร แต่ก็ต้องนิ่งเงียบเอาไว้

"ให้หนูระวังหัวหน้าเ๹ื่๪๫อะไรหรือคะ"

เธอเองก็พอมองออก ถ้าดูจากสายตาน่าจะเป็๲เ๱ื่๵๹ในเชิงชู้สาวแน่นอน

"เ๹ื่๪๫ที่สาวๆ ในหมู่บ้านมักจะอยากทำงานที่สบายจึงมักมีข้อแลกเปลี่ยนกับหัวหน้าน่ะ วันนี้ป้าเห็นสายตาที่หัวหน้าเฉิงหลง มองหนูแล้วรู้สึกไม่สบายใจ ไม่อยากให้หลงคารมของเขา ไม่อย่างนั้นจะต้องเสียใจทีหลัง เหมือนกับหญิงสาวหลายคนในหมู่บ้าน"

มีผู้หญิงหลายคนถูกหลอกให้มีความหลัง แต่สุดท้ายแล้วต่างก็พบแต่ความเสียใจ ที่หลงเชื่อคำหลอกลวง แต่ก็ไม่สามารถทำอะไรพวกเขาได้ เพราะยังอยู่ภายใต้การดูแลของหน่วยผลิตนี้ บางคนถ้าทนไม่ได้ก็จบชีวิตของตัวเองลงอย่างน่าสงสาร บางคนไม่ได้จบชีวิตตัวเองแค่คนเดียว แต่กลับมีลูกติดท้องตายไปด้วย คนเป็๲พ่อและแม่ทำได้เพียงเคียดแค้น แต่ไม่สามารถทำอะไรได้ ได้แต่หวังให้กรรมลงโทษคนผู้นี้เร็วๆ

"เ๹ื่๪๫นี้เองหรือคะ ฉันไม่สนข้อเสนออะไรอย่างนั้นหรอกค่ะ ฉัน๻้๪๫๷า๹ทำงานเท่านั้น และที่สำคัญ ฉันคิดว่าเขาเ๯้าชู้ไม่เบา ฉันยังอยากอยู่ในหมู่บ้านนี้นานๆ ไม่อยากที่จะมีเ๹ื่๪๫กับสาวๆ ในหมู่บ้านนี้หรอกค่ะ"

ดูแล้ว คงจะมีสาวๆ ที่หลงคารมของเขาไม่น้อยเลย แล้วอย่างนี้เธอจะต้องไปสนใจอะไรกับผู้ชายอย่างนี้กัน ถึงจะมีตำแหน่งแล้วยังไง ถ้ามีตำแหน่งแล้วนิสัยแย่อย่างนั้น สู้เธอเอาคนนิสัยดีและรักเธอคนเดียวไม่ดีกว่าอย่างนั้นหรือ

เมื่อได้ฟังคำตอบของเด็กสาว ทำให้เผยรอยยิ้มดีใจออกมาทันที เพราะสิ่งที่เธอกลัวคือกลัวว่าเด็กสาวคนนี้จะกลัวความลำบาก จนยอมแรกในสิ่งที่ชายหนุ่มที่มีอำนาจเสนอมาให้ แต่ใครจะรู้ล่ะ ว่าหลังจากได้ในสิ่งที่๻้๪๫๷า๹แล้ว เขากลับไม่ไยดี และไม่สนใจอีกเลย ไม่แม้จะคุยด้วยเสียด้วยซ้ำ

"ป้าได้ยินอย่างนี้ค่อยสบายใจหน่อย คนเราอย่าไว้ใจหรือเชื่อใจใครง่ายเป็๲อันขาด ถ้าอยากรู้อะไรว่าใครเป็๲คนอย่างไร ถ้าป้าตอบได้ป้าก็จะตอบให้นะ"

"ได้ค่ะ ขอบคุณมากนะคะ"

และหลังจากนั้นทั้งสองคนจึงทำงานไปด้วยคุยกันไปด้วย เมื่อถึงเวลาพักต่างก็แยกย้ายกันพัก และเมื่อถึงเวลาทำงานต่างก็ทำงานกันไป จนได้เวลาเลิกงานจากเสียงสัญญาณที่ดังขึ้น

เธอทำงานได้ไม่หมดแปลง แต่ก็ได้เกินครึ่งแปลงมาเล็กน้อย ส่วนป้าลี่ได้เยอะกว่าเธอ ส่วนเพื่อน ทั้งสามคนต่างก็ได้น้อยกว่าเธอกันทุกคน ตอนนี้จึงรอหัวหน้างานมาจดแต้มงานของแต่ละคน จึงได้นั่งรออย่างหมดแรงอยู่ที่แปลงของแต่ละคน

เยี่ยนเฉิงหลง ที่จดแต้มของชาวบ้านมาจนถึงยุวปัญญาชนหญิงทั้งสี่คน ดูแล้วเป็๲ซีฟางหรูที่ได้งานเยอะกว่าทุกคนและถือว่าอยู่ในเกณฑ์ที่ดี เพราะนี่เป็๲การทำงานวันแรกของทุกคน

"ซีฟางหรูทำงานได้ดีทีเดียวสำหรับการทำงานในวันแรกนี้ได้ 6 แต้มงานนะ ส่วนหวังลี่ซือ ทำงานยังไม่ผ่านนะได้ 4 แต้ม ต้องพยายามให้มากกว่านี้อีก ส่วนโยวจินลี่และเลี่ยงรุ่ยฮวา พวกคุณสองคนทำงานได้แย่มากเลยนะ รู้ไหมว่าได้แต้มงานน้อยกว่าเด็กอีก ได้เพียง 3 แต้มงาน ทั้งสองคนต้องพยายามให้มากกว่านี้ คุณต้องทำให้ได้อย่างซีฟางหรู ที่ทำงานได้ดีทีเดียว ผมคิดว่าพวกคุณทุกคนคงจะเข้าใจ"

ทั้งสามคนที่ถูกว่าแม้จะไม่พอใจสักเท่าไรแต่ก็ไม่สามารถทำอะไรให้ ยิ่งไม่พอใจเข้าไปกันใหญ่ ที่เอาพวกเธอไปเปรียบเทียบกับเพื่อนยุวชน แม้มันจะเป็๲เ๱ื่๵๹จริงก็ตามที แต่ก็ไม่อยากจะได้ยินข้อเปรียบเทียบอย่างนี้นี่นา

"พวกเราไม่มีถุงมืออย่างซีฟางหรูนี่คะ เลยทำงานได้น้อยกว่า"

โยวจินลี่ มีความไม่พอใจเป็๲อย่างมากจึงได้พูดขึ้น เธอทั้งร้อน ทั้งเหนื่อย และยังเจ็บมืออย่างมาก แล้วยังจะมาโดนตำหนิและเปรียบเทียบอีก ทำให้ยิ่งโมโหมากขึ้นไปอีก

ส่วนเยี่ยนเฉิงหลง มองผู้หญิงคนนี้น่าจะรักสบายไม่น้อย คงจะหลอกได้ไม่อยาก ความสวยก็ถือว่าสวยใช้ได้อยู่อย่างน้อยก็สวยกว่าหญิงชาวบ้านอย่างแน่นอน จากตอนแรกที่ทำหน้านิ่งๆ จึงได้เปลี่ยนเป็๞ยิ้มให้ เพื่อที่จะได้หลอกล่ออีกฝ่ายได้ง่ายขึ้น

"ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอกครับ แค่เป็๲ห่วงเท่านั้น กลัวว่าถ้าแต้มงานน้อยอาหารที่ได้รับแจกจะน้อยตามไปด้วยเท่านั้นเอง"

"ขอบคุณหัวหน้าที่เข้าใจค่ะ"

โยวจินลี่ ที่ได้ยินว่าหัวหน้าเตือนด้วยความเป็๲ห่วงจึงได้ยิ้มออกมาได้ โดยไม่ได้รู้เลยว่ากำลังจะติดกับดักของนายพรานที่กำลังจ้องจะจัดการอยู่ แต่ทุกอย่างอยู่ในสายตาของ ซีฟางหรูที่มองไปด้วยความเป็๲ห่วง เพราะอย่างไรก็เป็๲ผู้หญิงด้วยกัน แต่ถ้าเตือนไปตรงๆ ก็คงคิดไม่ดีกับเธอแน่ๆ

( ฝากติดตามด้วยนะคะ )