ย้อนเวลากลับไปสู่โลกคู่ขนาน

บทที่15 ห้าง3
บรรยาการนั้นแสนสบายของแอร์ที่ถูกปลดปล่อยออกมาพร้อมกับกลิ่นที่หอมดอกไม้อ่อนๆตาอากาศมันชวนให้คนผ่อนคลายนี่คือร้านอาหารภายในห้างKingCenterมันก็เป็นร้ายอหารทั่วๆไป"ไม่เลวเลยบรรยากาศที่นี่"บิลยิ้มเล็กน้อยอาหารที่นี่ราคาไม่แพงแต่บรรยากาศและการตกแต่งค่อนข้างดูดีเลยเมนูก็ยังน่ากินไม่เบา"เน่...พี่หนูเอาลูมิโกไก่นี่"เสียงใสของมิ้วได้กล่าวออกมาอย่างสดใส่มันทำให้บิลกวาดสายตาไปมองหนังสือเมนูของร้านภายในมือของมิ้ว'ลูมิโกไก่? มันชื่ออาหารอะไรกันหนอ'บิลได้แต่คิดขึ้นภายในหัวนี่คงจะเป็นเมนูคู่ขนานนั่นแหละในหัวของบิลได้สรุปเอาง่ายๆอีกครั้ง"เอาลูมิโกไก่..และ...ปลามิจิการิมูกากแล้วกันครับ"บิลกล่าวชื่อเมนูแปลกๆออกมาเพื่อที่จะส่งเสียงให้กับโสตประสาทของพนักงานที่ยืนรอรับออเดอร์อยู่"ค่ะ ลูมิโกไก่...ปลาจิมิการิมูกาก..ไม่ทราบว่าคุณลูกค้าต้องการรับน้ำดื่มอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่าคะ"พนักงานสาวใบหน้าสะอากสะอ้านมองดูและก็น่ารักไม่น้อยกล่าวพร้อมรอยยิ้ม"ขอน้ำเปล่าก็พอครับ"บิลกล่าวแล้วยิ้มส่งคืนจะให้เขาดื่มน้ำที่มีน้ำตาลหรือ? ไม่เอาด้วยหรอกเขาอุส่าน้ำหนักลดลงแล้วเดี๋ยวเด้งขึ้นอีก"หนูก็ขอน้ำเปล่าเหมือนกันค่ะ"มิ้วกล่าวขึ้นพร้อมกับยิ้มแฉ่งเธอราวกับเด็ก7 ขาวยังไงอย่างงั้นท่าทางของเธอดูมีความสุขมากแต่แน่นอนว่าเธอมีความสุขมากจริงๆที่ได้มาเดินเล่นข้างนอกกับพี่ชายของเธออย่างนี้และตอนนี้นิสัยของพี่ชายของเธอก็เหมือนกับตอนเด็กๆเปะเลยมันทำให้เธออบอุ่นหัวใจอย่างบอกไม่ถูกเธอชอบนิสัยอย่างนี้ของพี่ชายเธอมาก..."หืม...ทำไมยิ้มแฉ่งขนาดนั้นยัยตัวแสบ"เสียงของบิลนุ่มนวลและเอ็นดูน้องสาวตัวน้อยของก่อนที่มือจะสับผัสไปยังหัวของเธอและลูกเบาๆ....(รู้สึกจะกลายร่าง55+).....การทานอาหารในร้านอาหารของห้างของสองพี่น้องในที่สุดก็จบลงตอนนี้บิลเหลือเงินราวๆพันห้าร้อยเมดี้บิลและมิ้วเดินออกมาหน้าห้างมิ้วดูมีความสุขมากแต่บิลนั้นก็ยังคงตีหน้านิ่งแต่ไม่ได้ดูเคร่งขรึมอะไรบิลมองดูเส้นทางข้างหน้าของเขาอย่างปกติแต่พลันเหลือบไปเจอกับสิ่งที่เขาไม่ชอบใจเข้าในสายตาของบิลมองเห็นสองหญิงหนึ่งชายที่คุ้นเคยสายตาและอิริยาบถที่บิลมองเห็นนั่นคือท่าทางหยิ่งยโสและความดูแคลนคนอื่นแต่มันจะดูแคลนใครไปไม่ได้นอกจากบิลเพราะสายตาของสองร่างหนึ่งหญิงหนึ่งชายกำลังจ้องมายังบิลพร้อมร้อยยิ้มเยาะเย้ย'พวกสถุนนี่อีกแล้วหรือถึงตรูจะไม่ได้คิดแค้นอาลัยหรืออะไรแต่น่าหมั่นไส้ชะมัด'เส้นเลือดบนหน้าผากของบิลปูดขึ้นและน้อยพร้อมกับคิ้วที่ขมวดอย่างเสียอารมณ์และคนที่ทำให้บิลหมั่นไส้ก็ไม่ใช่ใครที่ไหนนั่นก็คือเอมี่และเดมิน.."ว้าวดูสิที่รักนั่นใครกันหนอแฟนเก่าที่รักไม่ใช่หรอฮิฮิ"เดมินกล่าวด้วยเสียงเชิงล้อเล่นอารมณ์ดี"ก็แค่ไอ้อ้วนจนๆคนหนึ่ง..อย่าไปเอามาพูดอีกเลยเค้าฟังแล้วสะอิดสะเอียน"พูดพร้อมกับเบะปากมาทางบิลและมองอย่างเยาะเย้ยแต่มันก็จริงดั่งเอมี่ว่าบิลนั้นจนจนในสายตาของพวกลูกคุณหนูที่รวยๆอย่างเดมิน....เมื่อบิลเห็นท่าทางเยาะเย้ยแถมเบะปากใส่มันก็ทำให้พระเท้าของเขาคันยุบยิบหากเขาจะทุบตีสองคนนี้ให้หลาบจำคงไม่ใช่เรื่องยากเนื่องจากมีทักษะการต่อสู้อยู่แล้วบิลคิดจะเดินชนให้สองคนนี้ล้มก้นแตะพื้นให้ตูดหักและกำลังจะเดินเขาไปจัดการตามความคิดของเขาแต่กับมีเสียงเตือนดังขึ้นติ้ง![ภารกิจ : ช่วยน้องสาวจากการโดนลักพาตัว][รางวัล : 100 คะแนนความดี]บิลได้รับการแจ้งเตือนถึงกับอึ้งขึ้นมาทันทีนี่เขาพึ่งออกมาจากประตูห่างไม่ถึง สามนาทีเองนะทำไมเรื่องอย่างนี้ถึงเกิดขึ้นได้!"ยัยตัวแสบ!"บิลกล่าวพร้อมกับหันซ้ายขวาแต่ก็ไม่เจอเธออยู่ที่รอบๆตัวเขาแต่เมื่อเหลือบไปมองดูไกลออกไปสักหน่อยบิลก็พบกับชายสองคนที่ปิดหน้าปิดตาอุ้มน้องสาวของเขาไปแล้วดูเหมือนเธอจะสลบไปแล้วด้วยเนื่องจากคาดว่าน่าจะถูกวางยาสลบ...."บัดซบ! เชี่ยไรวะพวกมึง!"บิลไม่รอช้าละความสนใจใดๆที่มีต้องเอมีและเดมินทิ้งไปทันทีดวงตาของเดมินนั้นมีแววสว่างวาบเล็กน้อยในแววตาพร้อมกับร้อยยิ้มเยาะที่มุมปาก...
จบ....ใครหนอวางแผนร้ายๆอย่างนี้กัน.....

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่15 ห้าง3

นิยายแนะนำ

ย้อนเวลากลับไปสู่โลกคู่ขนาน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่15 ห้าง3

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้