เลเวลอัพ

ในเกมมีเพียง BOSS เท่านั้นที่จะส่องแสงสีทองออกมา "ตุ้บ!"
หลงเฟยสูดอากาศเยียบเย็นเข้าไป ก่อนจะภาวนาอย่างตื่นเต้น "กัดกันสิ รีบกัดกันสิ เร็วเข้า"
รอไม่ไหวแล้ว
บางทีการภาวนาของหลงเฟยจะได้ผล เจียวหลงจู่โจมอย่างฉับพลัน การโจมตีธาตุวารีสายหนึ่งถูกปล่อยออกไป มันม้วนหางแล้วสะบัดอย่างรุนแรง
คมมีดสายลมขนาดยักษ์ทรงจันทร์เสี้ยวสายหนึ่งพลันฟันออกไปเป็นแนวขวาง
ทว่าหมาป่าสีขาวกลับไม่หวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย บนร่างของมันมีโล่กําบังอยู่หลายจุด โลกําบังปกคลุมร่างกายของมันเอาไว้จนทั่ว หลังจากนั้น มันจึงกระโจนร่างขึ้นไปกลางอากาศ แล้วอ้าปากกัดไปที่หัวของเจียวหลง
"ตึง ตึง ตึง..."
"เปรี้ยงงง!"
สัตว์ปีศาจระดับสุดยอดทั้งสองต่อสู้กันอย่างติดพัน เรียกได้ว่าถึงขั้นภูเขาและพื้นดินสั่นไหว สัตว์ปีศาจทั้งหมดในรัศมีรอบหลายร้อยลี้ต่างวิ่งหลบหนีออกไปข้างนอก ด้วยความหวาดกลัวว่าจะถูกลากเข้ามาเกี่ยวพันด้วย
สําหรับหลงเฟยแล้ว นี่คือการต่อสู้กันของเทพ
พลังเหล่านั้นเพียงแค่ใช้กับเขาแค่นิดเดียวก็เพียงพอที่จะบดขยี้เขาให้กลายเป็นฝุ่นผง
การต่อสู้ดําเนินตั้งแต่เช้าจรดเย็น ตั้งแต่ฟ้ามืดยันฟ้าสว่าง การต่อสู้เอาชีวิตยังคงดําเนินต่อไปตลอดหนึ่งวันหนึ่งคืน
เกล็ดบนร่างของเจียวหลงร่วงหล่น ทั่วร่างเต็มไปด้วยรอยเล็บ ขณะที่หมาป่าสีขาวมีโลหิตอาบทั่วร่างที่เต็มไปด้วยบาดแผล ในการต่อสู้ข้ามวันข้ามคืนนี้ไม่มีใครได้เปรียบใครเลยแม้แต่น้อย
หลงเฟยเห็นแล้วก็รู้สึกตกตะลึง
"แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก..."
"แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก..."
เจียวหลงและหมาป่าสีขาวหอบหายใจหนักหน่วง พวกมันเหนื่อยล้าจนถึงขีดสุด
หลงเฟยยังคงนอนหมอบอยู่ที่เดิม พลังเพียงนิดเดียวของพวกมันก็เพียงพอที่จะสังหารตน ในสถานการณ์ที่ไม่มั่นใจเต็มร้อยก็ไม่ควรแหวกหญ้าให้งูตื่น
ในตอนนี้เอง
"วูบบบ!"
ภายในถ้ำสองแสงสีแดงสายหนึ่งออกมา
แสงสีแดงส่องทะลุตัวภูเขาขึ้นสู่น่านฟ้า
"ผลไม้วิญญาณสวรรค์สุกแล้ว" คิ้วของหลงเฟยขมวดแน่น เขารู้ว่าเวลาตัดสินแพ้ชนะได้มาถึงแล้ว สําหรับตัวเขาแล้ว ช่วงเวลาที่สําคัญที่สุดก็มาถึงแล้วเช่นกัน
"เปรี้ยงงง!"
เจียวหลงลงมือใช้พลังทั้งหมดที่มีโจมตีใส่หมาป่าสีขาวอย่างฉับพลัน
มันรอไม่ไหวแล้ว
หมาป่าสีขาวเองก็เช่นกัน มันเองก็ทนรอไม่ไหวแล้ว หลังจากผลไม้วิญญาณสวรรค์สุกงอมแล้วจะมีเพียงเวลาสั้น ๆ สําหรับเก็บเกี่ยวเท่านั้น หากคลาดเวลานี้ไป ผลไม้นั้นก็จะร่วงหล่นลงมาและกลายเป็นขี้เถ้า
"บรู้ววว..."
หมาป่าสีขาวคํารามลั่น ก่อนจะรับการโจมตีอย่างหนักหน่วง
ในตอนนี้เอง
ร่างของเจียวหลงพลันแบ่งออกเป็นสองร่าง
"สัตว์มายา?"
หลงเฟยมีสีหน้าตกใจกระโจนออกไปตะโกนก้อง ทั้งที่ไม่รู้ตัวว่าตนเองทําอะไรลงไป "ร่างจริงของมันอยู่ด้านขวาของเจ้า!"
หมาป่าสีขาวคล้ายจะฟังรู้เรื่อง มันหันร่างตะปบกรงเล็บลงไปอย่างรุนแรง
"โฮกกก"
เจียวหลงกระตุกกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ก่อนจะหันร่างมากัดลงบนตัวของหมาป่าสีขาวอย่างเต็มแรง
"โฮกกก"
หมาป่าสีขาวร้องโหยหวน มันเองก็กัดลงไปอีกเช่นกัน
สัตวปีศาจระดับสุดยอดทั้งสองตัวกัดกันไว้แน่น ไม่มีผู้ใดคิดจะคลายออกเลยแม้แต่น้อย
"โอกาส"
หลงเฟยใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดออกมา เขาวิ่งตรงไปตรงหน้าของ BOSS ใหญ่ทั้งสอง ครั้นมองพลังชีวิตของพวกมันแล้วก็พบว่า พลังชีวิตของเจียวหลงน้อยกว่าเล็กน้อย
"ไม่สนแล้ว"
"จัดการเจ้าก่อนค่อยว่ากัน!"
"วิชาพลังคางคก!"
หลงเฟยออกใช้วิชาพลังคางคก โดยครั้งนี้ได้ใช้ออกไปพร้อมกับพลังลมปราณ
ร่างกายหมอบลงกับพื้นก่อนจะพุ่งตัวออกไปกระแทกกับขากรรไกรล่างของเจียวหลง ส่งผลให้ฟันของมันร่วงหล่นลงมา ก่อนจะส่งเสียงกรีดร้องโหยหวน
ในพริบตานี้เอง
การโจมตีที่ซ่อนเร้นของพลังคางคกก็สําแดงฤทธิ์ออกมา
"พลังเจี่ยวซาพิฆาต!"
"ฉับ"
ภายในร่างของเจียวหลงหดตัวลงอย่างรวดเร็ว ก่อนอวัยวะภายในทั้งหลายจะถูกพลังสายหนึ่งบดจนแหลกละเอียด พลังชีวิตที่เหลืออยู่น้อยนิดก็ลดลงจนหมด
ร่างยักษ์ล้มลงก่อนดวงตาคล้ายโคมจีนจะจ้องหลงเฟยตาไม่กะพริบ
และในพริบตานี้เอง
ระบบส่งเสียงเตือนขึ้นมา
หลงเฟยขมิบก้นปลดปล่อยค่าพลังทําลายล้าง "ทําลายล้างซะ!"
"ติ๊ง!" - โปรดติดตามตอนต่อไป -

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 5 การต่อสู้กันของเทพ (2)

นิยายแนะนำ

เลเวลอัพ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 5 การต่อสู้กันของเทพ (2)

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้