My Devil! ตัวสำรองที่เธอไม่รัก

    Chapter 5 คู่นอน

    Chapter 5

    คู่นอน

            มหาวิทยาลัย

            วันศุกร์ เวลา 12.00

            ฉันนั่งถอนหายใจกับตัวเองมารอบที่ล้าน ในที่สุดวันศุกร์ก็มาถึง ฉันยังไม่กล้าบอกเควินเลยว่าไม่ให้เขามาหาคืนนี้

            "เป็๞ไรไอ้เฟิร์น นั่งเขี่ยข้าวเหมือนไก่เลยมึง"

            กวนตีนแบบนี้ไม่ใช่ใคร ไอ้โอมนั่นเอง

            ตอนนี้เรานั่งกินข้าวกันอยู่ที่โรงอาหารคณะ

            ฉันนั่งข้างเฟย ส่วนโอมและคริสต์นั่งตรงข้าม

            “เออ ๰่๭๫นี้เป็๞ไรวะ หน้าดูอมทุกข์”

            คริสต์ทักขึ้นบ้าง

            “กูล่ะซึ้งใจจริงๆ พ่อหนุ่มสังคมกว้างอย่างเสี่ยคริสต์มีเวลามาใส่ใจกูเนี่ย”

            ฉันประชด ไอ้คริสต์ใครก็รู้กันว่าเพื่อนเยอะขนาดไหน

            เฟยที่นั่งข้างๆฉันยังคงกินข้าวเงียบๆ

            “ไม่ได้เรียกใส่ใจ เรียกว่าเสือกฮ่าๆๆ”

            คริสต์ว่าพร้อมกับหัวเราะออกมาคำโต เกิดมาก็พึ่งเคยเห็นคนเล่นตัวเอง เพื่อนฉันแต่ละคนนี่นะ

            ติ๊ง!!

            หืม ใครส่งข้อความมาน่ะ

            [ kevin : เฟิร์น โทษนะ คืนนี้ไปหาไม่ได้แล้วอะ ]

            เควินมาไม่ได้งั้นเหรอ

            [ Fern : ทำไมอะ ติดงานเหรอ ]

            [ Kevin : อืม ไว้วันเสาร์เช้าไปหานะ คืนนี้จะเคลียร์งานกับเพื่อน ]

            [ Fern : โอเคจ้ะ ]

            ดีเลย! ฉันจะได้ไม่ลำบากใจเ๹ื่๪๫ที่ต้องบอกว่าเฟยจะมาทำงานที่ห้อง

            “เป็๲ไรเฟิร์น นั่งยิ้มอยู่ได้”

            รอบนี้เฟยทักขึ้นบ้างเมื่อเห็นว่าฉันจับโทรศัพท์แล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่

            ก็แหม คิดอยู่ตั้งหลายวันจะพูดเ๱ื่๵๹นี้กับเควินยังไง เพราะรู้ว่าเควินไม่ชอบเฟย

            แต่เฟยมันก็เพื่อนรัก ให้เลิกคบกับมันฉันทำไม่ได้หรอก

            “เปล๊าา นั่งคิดอะไรเพลินๆ”

            ฉันพูดพร้อมเก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋า

            “ยิ้มลอยหน้าลอยตาแบบนี้ มึงคิดเ๱ื่๵๹ชั่วร้ายอยู่แน่ๆเลยเฟิร์น”

            โอมมองหน้าฉันแล้วทำท่าทางขนลุก

            “ไอ้บ้าโอม”

            ฉันทำหน้าดุใส่มัน

            “รึมึงคิดจะลูบหัวลูบหางไอ้เฟย ไอ้เฟิร์น ไอ้ทะลึ่ง”

            ไอ้โอมว่าฉัน อ๊ากก ทุเรศ

            “ไอ้บ้าโอม! พูดจาน่าเกลียด!”

            ฉันดุมันบ้าง

            “เออ คืนนี้มึงล่อลวงไอ้เฟยไปทำงานที่หอนี่ อย่ารุนแรงกับน้องนะครับเจ๊เฟิร์น”

            คริสต์แซวขึ้นบ้าง

            “ฮืออ ไอ้พวกบ้า!”

            ฉันโวยวาย๻ะโ๷๞ด่าไอ้สองแสบที่นั่งอยู่ตรงข้าม ส่วนเฟยยังคงนิ่งแล้วยกขวดน้ำแร่ขึ้นมาจิบอย่างสบายใจ

            แหม คุณชายเฟยนี่มันคุณชายจริงๆ ไม่รู้ร้อนรู้หนาว ไม่สะทกสะท้านอะไรเล๊ย


            เวลาต่อมา

            19.00 นาฬิกา

            หอของใบเฟิร์น

            “เอ่อ เอาน้ำมั้ย”

            ตอนนี้เฟยมาอยู่ที่หอของฉัน ฉันเอาโต๊ะญี่ปุ่นออกมากลางไว้กลางห้อง

            “ไม่อะ รีบทำรีบกลับดีกว่า”

            “ทำไม? มึงกลัวกูทำแบบที่ไอ้โอมไอ้คริสต์พูดเหรอ”

            “...”

            “หยุดความคิดน่าเกลียดนั่นลงเลยนะเฟย กูกับมึงแค่เพื่อนกัน กูไม่ทำแบบนั้นแน่นอนมึงสบายใจได้”

            “...”

            ยังคงเงียบ

            “ฮืออ เฟยย มึงกลัวกูเหรอ”

            ฉันนั่งขัดสมาธิลงข้างมันแล้วเอานิ้วจิ้มแขน

            “คิดเองเออเอง อย่างกูเนี่ยนะจะกลัว”

            “ก็มึงบอกจะรีบกลับอะ”

            “กูกลัวอยู่ดึกเกินมันจะดูไม่ดี ยังไงมึงก็ผู้หญิง”

            เฟยมองหน้าฉัน เอ่อ บ้าจริง...ทำไมรู้สึกว่าเฟยวันนี้ไม่เหมือนเฟยคนเดิม

            รู้สึกว่ามันโตขึ้นกว่าตอนปีหนึ่งเยอะเลย

            “แต่มึงก็ชอบไปค้างหอผู้หญิงบ่อยๆนี่”

            “ก็นั่นมันคู่นอน ยินยอมพร้อมใจจะให้กูนอนด้วย”

            “งั้นเหรอ..”

            ฉันตอบเสียงแ๵่๭

            “รึมึงอยากให้กูนอนด้วย?”

    **********

    เฟยคิดอะไรกับน้องเฟิร์นมั้ยคะเนี่ยย เสียใจด้วยเพราะเฟิร์นมีแฟนแล้วค่า ฮืออ