รอรัก รอแค้น

กรุงเทพฯ ศศิธรนั่งหน้าเครียดอยู่บนโต๊ะอาหาร เธอไม่ค่อยกินอะไรมาหลายวันแล้วจนพ่อและแม่เป็นห่วง“น้องรักของพี่ ทำไมทำหน้าอย่างนั้นล่ะคะ”ศศิธรสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงนี้เสียงที่เธอคุ้นเคยและเมื่อหันมองตามต้นเสียงก็เป็นอย่างที่เธอคิดศศิธรยิ้มหวาน และกระโดดกอดพี่ชายคนโต“เจ้าชายของไอรัก พี่รักมาได้ยังไงคะแล้วยัยหนองโพนั่นน่ะไม่มาด้วยเหรอ”“มาด้วยสิเขา…” สุทธิรักษ์กำลังตอบกำลังจะตอบน้องสาวแต่“ไปขี้” เสียงหวานพูดก่อนเธอจะเข้าไปกอดแขนสุทธิรักษ์แน่น“ยี้”“ยัยคุณหนูทำอย่างกับตัวเองไม่เคยขี้งั้นแหละ”ศศิธรเบะปากใส่และหันกลับมายิ้มหวานให้พี่ชายต่อ“ไอรักพี่ได้ยินว่าน้องมีเรื่อง เล่าให้ฟังได้ไหม”ศศิธรเริ่มเล่าทุกสิ่งทุกอย่างให้พี่ชายคนโตฟังทั้งหมดอีกด้านหนึ่งหมอผีที่เตรียมการทุกสิ่งทุกอย่างเรียบร้อย เขาแอบย่องเข้าโบสถ์เพื่อไปเอาบาตรออกมา เมื่อได้บาตรแล้วเขายิ้ม“โยมเลิกคิดจะเบียดเบียนคนอื่นเถอะนะ” พระอาจารย์มายืนดักหน้า“เขาจ้างผมมาท่านอย่ายุ่งกับเรื่องทางโลกเลย”“โกหกพระมันบาปนะโยม”หมอผีชั่วส่งสายตาให้อาร์มเดินอ้อมไปข้างหลังทำตามแผนที่ได้วางกันเอาไว้ อาร์มส่ายหน้ามันไม่กล้าทำแต่เมื่อเจอสายตากดดันของอาจารย์มันแล้วมันจำต้องทำมันย่องไปข้างหลัง ใช้ไม้ที่มันเตรียมมาหวังจะตีหัวพระอาจารย์“อาตมาอโหสิกรรมให้พวกโยมทั้งหมด”สิ้นประโยคอาร์มตีลงที่หัวพระอาจารย์ ล้มลงหมดสติไปทันทีจากนั้นหมอผีชั่วและลูกศิษย์นำบาตรที่บรรจุวิญญาณทับทิมออกมาทับทิมที่อยู่ในบาตรรู้ว่าหมอผีชั่วกำลังจะพาเธอไปทำพิธีบังคับให้เป็นทาส เธอยิ้มบุญบารมีในตอนนี้ของเธอมากกว่าของเก่าเป็นสิบ ยี่สิบเท่าเพราะผลบุญที่ศศิธรแล้วเวทิศรวมทั้งครอบครัวของศศิธรทำบุญมาให้ มันมากพอที่จะจัดการหมอผีชั่วนิได้ในพริบตา“อีกลิ่นแก้วผลบุญของมึงจะย้อนกลับมาทำร้ายตัวมึงเอง….ฮ่า….ฮ่า…. เมื่อฝาบาตรถูกเปิดออกทับทิมตั้งท่าจะเข้ามาทำร้ายหมอผีเต็มที่ หากแต่มันผิด หมอผีใช้วิชาอาคมของตัวเองจัดการทับทิมได้“ไอ้หมอผีชั่ว มึงหมายจะให้กูเป็นทาสหรือ”“ใช่สิวะ วิญญาณแค้นวิญญาณเฮี้ยน แบบมึงแหละกูชอบ”“ไอ้ชั่วอย่าหวังว่าคนอย่างกูจะก้มหัวให้กับคนอย่างมึง” ทับทิมยกมือตกอากาศหวังให้หมอผีนั่นกระเด็น หากแต่ไม่สามารถทำอะไรผิวหมอผีนั้นได้เลยซ้ำหมอผีนั่นสวดคาถาบางอย่างทำให้ร่างกายเธอขยับไม่ได้และใช้แส้เฆี่ยนตีเธอ จนเจ็บระบมไปหมด“ปล่อยกู กูเจ็บอย่าทำกู กูกลัวแล้ว”“ยอมเป็นทาสกูซะ แล้วกูจะปล่อยมึง”“ไม่เอากูไม่อยากเป็นทาสมึง ปล่อยกู”แต่แล้วในที่สุดเธอก็ไม่สามารถทานทนต่อความเจ็บปวดได้เธอต้องยอมก้มหัวตกเป็นทาสของหมอผีชั่วหมอผีชั่วหลังจากจับทับทิมเป็นทาสได้สำเร็จแล้วก็ไม่รอที่จะอวดศักดาความเก่งของตัวเอง ซ้ำยังอาจจะเรียกเงินจากครอบครัวเศรษฐีนั่นได้อีก” มันหยิบโทรศัพท์โทรหาพีรดา“คุณนายผมจัดการอีผีนั้นได้แล้วนะ คุณนายอยากจะดูหน้ามันไหม”“จริงหรอคะ อยากคะ”“ถ้างั้นพรุ่งนี้มาที่สำนักของผม เตรียมของติดไม้ติดมือมาให้ผมสักหน่อยก็ดีนะ”“ได้สิคะ ได้แน่นอน”พีรดาหลังวางสาย เธอเดินร้องเพลงไปเล่าเรื่องทั้งหมดให้ลูกให้หลานฟัง ศศิธรฟังแล้วเธอก็แอบไม่พอใจยากเหมือนกัน“คุณย่าคะ คุณย่ายังไม่เลิกยุ่งกับหมอผีนั่งอีกหรอคะ”“อาจารย์เก่งออก ท่านเป็นคนช่วยหลานออกมาจากฝันร้ายนั่นไม่ใช่หรอ”“ไม่ใช่นะค่ะ คนที่ช่วยไอรักออกมาคือพระอาจารย์แล้วตอนนี้พระอาจารย์ก็เป็นคนเก็บวิญญาณของทับทิมเอาไว้ไอรักว่าหมอผีของย่าโกหก”“เขาไม่โกหกหรอกลูก ถ้าเขาโกหกจะมีคนนับหน้าถือตาเขาขนาดนี้ได้ยังไง ถ้าอย่างนั้นพรุ่งนี้หลานไปดูหน้าอีผีนั่นกับย่าจะได้รู้กันไปเลยว่าอาจารย์ที่เพื่อนย่าแนะนำมาเก่งขนาดไหน”“ถ้าเป็นอย่างที่คุณย่าพูดก็หมายความว่าหมอผีคุณย่าไปขโมยวิญญาณทับทิมมา คุณย่าคะหมอผีนั่นแหละแค่มองตาไอรักก็รู้แล้วว่ามันเลว ถ้าพรุ่งนี้ไอรักไปกับคุณย่านะคะเสียทั้งเงินเสียทั้งตัวแน่”“ไอรักลูก ท่านเป็นหมอผีท่านไม่ทำอะ��รแบบนั้นกับลูกหรอกอีกอย่างนะอาจารย์คนนี้เพื่อนของย่าเป็นคนแนะนำมา”“เอาเป็นว่าพอค่ะ ตอนนี้พี่เลิฟกับหมอเวทิศกำลังหาวิธีส่งวิญญาณทับทิมอยู่ไอรักว่าวิธีนี้คือทางออกที่ดีที่สุดค่ะ หยุดค่ะ อย่าไปติดต่อเขาอีกว่าจบแล้วศศิธรลุกขึ้นไปต่อสายหาเวทิศ“คุณช่วยไปดูพระอาจารย์หน่อยสิคุณย่าฉันบอกว่าไอ้หมอผีหื่นนั่นมันจับวิญญาณทับทิมเอาไว้ ฉันกลัวว่ามันจะไปทำอะไรพระอาจารย์และเรียกวิญญาณทับทิมมา”“ใช่” ปลายสายพูดเสียงเครียด “มีคนไปเจอพระอาจารย์โดนตีหัวอยู่ในอุโบสถ บาตรนั่นก็หายไป”“จริงหรอ อาการท่านเป็นยังไงบ้าง”“อาการท่านพ้นขีดอันตรายแล้วแต่ต้องอยู่ห้องไอซียูอีกระยะหนึ่ง เผื่อว่ามีอาการแทรกซ้อน”“พระอาจารย์มีอาการตอบสนองหรือเปล่า”“ท่านพูดได้ ท่านมีสติอยู่บ้างท่านบอกผมว่าวิญญาณของทับทิมไม่สามารถไปเกิดได้ตราบใดที่ยังถูกจองจำวิญญาณเอาไว้อย่างนั้น”“ถ้าอย่างนั้นเราจะทำยังไงกันดีแล้วทางคุณหากระดูกเจอหรือยัง”“ผมคิดว่าน่าจะอยู่ในคุกที่ขังทับทิมเอาไว้นั่นแหละ แต่ตรงคุกมันมีกอไผ่กอทั้งใหญ่ทั้งหนาคุ้มอยู่ต้องใช้เวลาสักหน่อยกว่าจะขนมันออกได้”“ถ้าอย่างนั้นคุณจัดการไปเถอะ เดี๋ยวทางนี้ฉันจัดการเอง”“คุณอย่าไปทำอะไรบ้าๆ!!”“ฉันไม่คิดสั้นหรอกค่ะ อีกอย่างคนของพ่อคนของพี่ฉันก็มีเยอะแยะไปฝากให้เขาไปเป็นเพื่อนสักสิบยี่สิบคน ไม่มีปัญหาหรอกถ้ากับคนพวกเขาสู้ได้สบายมาก”“แต่เป็นคนที่มีวิชาอาคมนะคุณ”“วิชาหรือจะมาสู้ลูกปืน”“คุณอย่าห่วงเลยค่ะ คุณจัดการทำงานให้เรียบร้อยฝากดูพระอาจารย์ด้วยนะ ดูแลท่านให้ดีๆ ท่านอุตส่าห์ช่วยเหลือเรา”“ครับรักคุณนะ”“รักเหมือนกันแค่นี้แหละ” ศศิธรรีบตัดสายอย่างอายๆ“องค์ชายขาไอรักมีเรื่องจะปรึกษา” เธอหันไปทางพี่ชายคนโต ส่งสายตาอ้อนและยิ้มหวาน”“นี่เธอ อย่ามองผัวฉันด้วยสายตาแบบนั้น“ผัวเธอก็พี่ชายฉันยะ”“ก็ไม่ใช่นิ”ทั้งสองคนส่ายหน้าระอากับความเอาแต่ใจเกินขีดของผู้หญิงคนนี้“ว่ามาสิคะคนสวย"ศศิธรเล่าสถานการณ์ตอนนี้และคิดของเธอให้พี่ชายฟังพี่ชายเธอก็ทำเพียงพยักหน้ารับ ซึ่งตรงข้ามกับภรรยาพี่ชายโดยสิ้นเชิง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 27 จับ

นิยายแนะนำ

รอรัก รอแค้น

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 27 จับ

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้