****
หลังจากที่เดินทางต่อมาอีกหลายวัน ยูจินและอาจารย์หลี่ก็เริ่มััได้ถึงบรรยากาศที่เปลี่ยนไปในป่า ูเาที่พวกเขาขึ้นมานั้นปกคลุมไปด้วยหมอกหนา และความเงียบที่น่าอึดอัด มันเหมือนกับว่าพลังบางอย่างกำลังรอคอยพวกเขาอยู่
ขณะที่พวกเขาเดินทางลึกเข้าไปในป่า ยูจินก็เริ่มรู้สึกถึงแรงกดดันที่แผ่ซ่านออกมาจากเบื้องหน้า มันไม่ใช่พลังปราณธรรมดา แต่มันเป็พลังที่หนักแน่นและมีอำนาจเหนือธรรมชาติ แม้จะอยู่ในระดับที่ 3 ของการบำเพ็ญเพียร แต่เขาก็รู้สึกว่าพลังที่ปล่อยออกมานั้นสูงกว่าที่เขาเคยพบเจอมาก่อน
“อาจารย์ ข้ารู้สึกถึงพลังที่แข็งแกร่งบางอย่างข้างหน้า” ยูจินกล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นตัว
อาจารย์หลี่พยักหน้า “ใช่ มันเป็พลังที่น่าเกรงขามมาก ข้าไม่เคยรู้สึกถึงพลังเช่นนี้มาก่อน” เขาตอบด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง “พวกเราต้องระมัดระวังให้มากที่สุด”
เมื่อพวกเขาเดินไปต่ออีกสักพัก เบื้องหน้าพวกเขาปรากฏภาพของหญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่กลางป่า เธอสวมเสื้อคลุมสีขาวบริสุทธิ์ ผมยาวสยายล้อมรอบใบหน้าที่งดงามเหมือนเทพธิดา แม้จะมีความงดงามที่โดดเด่น แต่สิ่งที่น่าสะพรึงกลัวกว่าคือแรงกดดันที่แผ่ออกมาจากตัวเธอ มันเป็พลังที่สามารถทำให้สัตว์ร้ายในป่าหวาดกลัวจนไม่กล้าเข้าใกล้
ยูจินรู้ทันทีว่าหญิงสาวผู้นี้ไม่ใช่คนธรรมดา พลังปราณของเธอนั้นสูงส่งยิ่งกว่าอาจารย์หลี่เสียอีก และเป็ไปได้ว่าเธอคือปรมาจารย์ที่อยู่ในระดับ 7 ซึ่งเป็ระดับที่หายากมากในโลกยุทธภพ
“ผู้ใดกล้าบุกเข้ามาในป่าศักดิ์สิทธิ์ของข้า?” หญิงสาวเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น แต่ก็มีความสง่างามและอำนาจแฝงอยู่ในคำพูดนั้น
อาจารย์หลี่รีบคุกเข่าลงพร้อมกับกล่าวคำขอโทษ “ขออภัยท่านปรมาจารย์ เราไม่ได้ตั้งใจจะบุกรุกเขตแดนของท่าน พวกเราเป็เพียงนักเดินทางที่กำลังมุ่งหน้าไปยังหอคัมภีร์แห่งา”
หญิงสาวมองดูพวกเขาด้วยสายตาที่เฉียบคม “พวกเ้าไม่รู้หรือว่าป่านี้เป็เขตหวงห้ามของข้า?” เธอถามด้วยน้ำเสียงที่เ็า
ยูจินััได้ถึงความเคร่งขรึมในบรรยากาศ เขาไม่อยากให้เกิดเื่ขึ้น จึงรีบกล่าวเสริม “ขออภัยท่านปรมาจารย์ เราไม่รู้จริงๆ ว่าที่นี่เป็เขตหวงห้าม หากเป็การล่วงเกิน ข้าขอให้ท่านโปรดเมตตาและยกโทษให้”
หญิงสาวยังคงมองดูยูจินด้วยสายตาที่สำรวจ เธอรู้สึกได้ถึงพลังบางอย่างที่แปลกประหลาดในตัวเขา มันเป็พลังที่ผสมผสานระหว่างความมืดและแสงสว่าง ซึ่งไม่ใช่สิ่งที่พบเห็นได้ง่ายในผู้ฝึกปราณทั่วไป
“ข้าััได้ถึงบางสิ่งในตัวเ้า มันไม่ใช่พลังปราณธรรมดา แต่เป็พลังที่ซับซ้อนและเต็มไปด้วยความลึกลับ เ้าคือใครกันแน่?” เธอถามพลางจับจ้องมาที่ยูจิน
ยูจินลังเลเล็กน้อย ก่อนที่จะตอบกลับด้วยความสัตย์จริง “ข้าเป็เพียงนักเดินทางที่หลงมาในโลกนี้ ข้าไม่รู้ว่าพลังที่ข้ามีมาจากไหนหรือมันคืออะไร ข้ากำลังพยายามค้นหาคำตอบของมันอยู่”
หญิงสาวพยักหน้าเล็กน้อย “ข้าเห็นความจริงใจในสายตาของเ้า ยูจิน” เธอกล่าวขึ้นโดยที่ยูจินยังไม่เคยบอกชื่อของตนเอง “ข้าคือหยางเซียน ปรมาจารย์แห่งเทือกเขาหิมะขาว ข้าใช้ชีวิตอยู่ที่นี่มานานหลายร้อยปี เพื่อฝึกฝนและปกป้องป่านี้จากอันตราย”
เมื่อได้ยินชื่อของปรมาจารย์หยางเซียน อาจารย์หลี่ถึงกับตกตะลึง “ท่านหยางเซียน ผู้เป็ตำนาน! ข้าเคยได้ยินว่าท่านคือปรมาจารย์ที่แข็งแกร่งที่สุดในยุทธภพ มีพลังถึงระดับ 7 ซึ่งสามารถสยบแม้แต่อสูรั์ได้”
หยางเซียนยิ้มบางๆ “เื่เล่าของข้าคงแพร่กระจายไปไกลกว่าที่ข้าคิด” เธอกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ “แต่ข้าไม่สนใจในชื่อเสียงเ่าั้ ข้ามีหน้าที่ปกป้องเขตแดนของข้า และไม่้ายุ่งเกี่ยวกับโลกภายนอก”
ยูจินมองดูหยางเซียนด้วยความเคารพและชื่นชม “ท่านปรมาจารย์ ข้าขออนุญาตถามคำถามหนึ่ง ท่านเคยพบเห็นพลังปราณที่คล้ายกับข้าหรือไม่? ข้ากำลังพยายามหาคำตอบเกี่ยวกับมัน”
หยางเซียนหันมามองยูจินอย่างพินิจ “พลังปราณของเ้าไม่เหมือนใคร ข้าเคยพบเจอพลังที่คล้ายกัน แต่เป็เื่ราวในอดีตที่ยาวนานมาแล้ว มันเป็พลังที่มีทั้งความแข็งแกร่งและอันตราย หากเ้าสามารถควบคุมมันได้ เ้าจะกลายเป็นักรบที่ยิ่งใหญ่ที่สุด แต่ถ้าไม่ มันจะทำลายเ้าเอง”
คำพูดของหยางเซียนทำให้ยูจินรู้สึกถึงความสำคัญของการควบคุมพลังปราณัของตน เขารู้ว่าการฝึกฝนนี้ไม่ใช่แค่เื่ของพลัง แต่เป็เื่ของการค้นหาความสมดุลในตัวเอง
หยางเซียนมองดูยูจินอีกครั้งก่อนจะกล่าวว่า “ข้าเห็นในตัวเ้ามีความตั้งใจและความบริสุทธิ์ เ้าจะเป็นักรบที่ยิ่งใหญ่ในอนาคต ข้าจะไม่ลงโทษเ้าที่บุกรุกเข้ามา แต่ข้าขอเตือนว่าเส้นทางข้างหน้านั้นเต็มไปด้วยอันตราย เ้าต้องระมัดระวังและไม่ประมาท”
ยูจินพยักหน้าด้วยความเคารพ “ข้าขอขอบคุณท่านปรมาจารย์หยางเซียน ข้าจะจดจำคำเตือนของท่านไว้ และจะพยายามฝึกฝนเพื่อควบคุมพลังนี้ให้ได้”
หยางเซียนยิ้มเบาๆ ก่อนจะหันหลังและเดินกลับเข้าไปในป่า “ข้าจะเฝ้าดูการเดินทางของเ้า ยูจิน หากเ้า้าความช่วยเหลือ ข้าจะอยู่ที่นี่เสมอ” เธอกล่าวทิ้งท้ายก่อนที่จะหายไปในหมอกหนา
ยูจินและอาจารย์หลี่มองตามหลังของหยางเซียนที่ค่อยๆ หายไปด้วยความเคารพ การพบเจอปรมาจารย์หยางเซียนในครั้งนี้ไม่เพียงแต่ทำให้ยูจินได้เรียนรู้ถึงความสำคัญของการควบคุมพลังปราณ แต่ยังเป็การเปิดโอกาสให้เขาได้มีพันธมิตรที่แข็งแกร่งที่สุดในอนาคต
การเดินทางสู่หอคัมภีร์แห่งายังคงดำเนินต่อไป แต่ยูจินรู้สึกได้ว่ามันจะไม่ใช่การเดินทางที่เดียวดายอีกต่อไป
****