" เืเทพัแท้ " สองภรรยาอุทานพร้อมกัน " สามีท่านแน่ใจรึ " จี้เสวี่ยย้ำ " นั่นสิท่านพี่ " อิงเย่ยังคงสงสัย
" ข้าฝึกวิชาเนตรัสามารถมองทะลุชั้นดินชั้นหินได้ " สองภรรยาพยักหน้า " สามีแล้วท่านจะทำเช่นไรกับเืั " จี้เสวี่ยถาม
" อืม ข้าจะเก็บไว้ก่อน เพราะมันเป็แก่นโลหิตมีแค่สามหยด มันล้ำค่ามาก ต้องคิดหาวิธีใช้ให้คุ้มค่าที่สุด " นนท์ตอบ
" เอ่อ ท่านพี่ ข้าควรเรียกอาจารย์ว่าเช่นไรดี " อิงเย่ถามนนท์
" ข้าว่า เรียกอาจารย์หรือพี่หญิงก็ได้ หากอยู่ข้างนอกก็เรียกอาจารย์ อยู่ด้วยกันก็เรียกพี่หญิง " นนท์กล่าวกับอิงเย่ ว่าพลางมือก็ยังลูบไล้แผ่นหลังอันเนียนนุ่มของสองภรรยา
" สามีเหตุใดท่านจึงนำโอสถทะลวงราชันเทวะ มาประมูล " จี้เสวี่ยถามนนท์ด้วยความสงสัย
" วันนั้นข้าฝึกตนที่ห้องนี้ข้าใช้ผลึกปฐีถึงหนึ่งร้อยหกสิบชั่ง ในการทะลวงขั้นย่อยหนึ่งขั้น ยิ่งขั้นฝึกตนของข้าสูงขึ้น ยิ่งต้องใช้ทรัพยากรมากขึ้น ข้าจึงต้องหาเงินหรือหาทรัพยากรให้มากๆ " นนท์คลายข้อสงสัยของสองภรรยา
" ท่านพี่ท่านไม่สงสัยรึว่าเหตุใดพี่หญิงถึงยอมเป็ภรรยาท่าน " อิงเย่แคลงใจนนท์
" ข้ามั่นใจมาก ในคราที่พบกันครั้งแรก เสวี่ยเอ๋อร์ท่านตัวสั่นเล็กน้อย มีความประหม่า กลิ่นกายของท่านตอนนั้นมันบ่งบอกว่าพร้อมที่จะร่วมรัก เย่เอ๋อร์ข้ายิ่งเชื่อมั่นว่าเ้าต้องเล่าเื่ผสานหยินหยางให้อาจารย์เ้าฟังแน่ " นนท์ย้ำความมั่นใจของตน
" สามี ข้าต้องกลับแล้ว " จี้เสวี่ยเอ่ยขึ้น " จริงสิ ท่านพี่น้ำวิสุทธิ์ของท่านข้าแบ่งให้ศิษย์ในสำนักเกือบหมดแล้ว ข้าอยากได้อีก "
ว่าแล้วอิงเย่และจี้เสวี่ยลงมือรีดน้ำวิสุทธิ์จากนนท์อีกหลายรอบ " ท่านพี่ข้าแบ่งใส่ขวดหยกได้สามร้อยขวด "
" สามีข้า ข้ารักท่าน " " ท่านพี่เย่เอ๋อร์ก็รักท่าน " " อืมข้าก็รักเ้าทั้งสอง เดินทางระวังตัวด้วย " ตระกองกอดสองภรรยาจูบร่ำลาทั้งสองอย่างดูดดื่ม นนท์ยื่นแหวนมิติขนาดกลางให้กับหลางจี้เสวี่ย สองสาวจากไปอย่างอาวรณ์
" ไปฝีกที่เขาอสูรเขตในดีกว่า " ว่าแล้วนนท์เร่งรุดไปยังบ้านหวังเหอ ความเร็วของเคลื่อนย้ายเมฆาเร็วจนน่าใ
หนึ่งชั่วยามมาถึงบ้านหวังเหอ " เร็วจริงๆ " นนท์พึมพำ " พี่เหอ ประตูปิด ไม่อยู่ " นนท์จึงกระตุ้นแผ่นหยกสื่อสารติดต่อหวังเหอ
" พี่เหอเดี๋ยวข้าจะไปฝึกตนที่เขาอสูรเขตใน ไม่แน่ว่าจะกลับเวลาใด " นนท์คุยผ่านแผ่นหยกสื่อสาร
" น้องนนท์ ระวังตัวด้วย " " ขอรับ ข้าไปแล้ว " ว่าแล้วนนท์รีบทะยานร่างไปโดยเคลื่อนย้ายเมฆา ถึงเขาอสูรเพียงหนึ่งชั่วยาม
" เขตรอบนอกไม่มีอะไร เข้าเขตกลางดีกว่า " นนท์เร่งทะยานเข้าไปในเขตกลางอย่างรวดเร็ว
" คุณชายช่วยข้าด้วย " หญิงสาวนางหนึ่งะโร้องขอความช่วยเหลือ นนท์พลันทะยานร่างไปขวางหน้าหญิงสาวไว้ " แม่นางเ้าเป็เช่นไรบ้าง "
" รูปหล่อ ถอยไปซะ อย่าทำตัวเป็พระเอกช่วยหญิงงาม " ชายในกลุ่มร้องไล่นนท์ไป
" หากข้าไม่ถอยเล่า " นนท์ท้าทาย
" หาที่ตาย " ชายคนเดิมยังขู่นนท์
" พวกเ้าเหตุใดชักช้ายิ่ง หญิงสาวเพียงคนเดียวยังจัดการไม่ได้ " เสียงตวาดของหัวหน้ากลุ่มลอยมา
" อย่าพูดมากเสียเวลา " " พรึ่บ " กระบี่อาญา์ปรากฏขึ้นในมือของนนท์
นนท์ใช้ออกด้วยเคลื่อนย้ายเมฆา และเพลงกระบี่ปราบมาร " ฟึ้ด ๆ ๆ ๆ ๆ " ห้าคนตกตายในกระบี่เดียว
" คุณชายๆ ข ข ข้าเป็ศัษย์สำนักดาบโลหิต หากครั้งนี้คุณชายเมตตาปล่อยพวกเราไป " " เหตุใดข้าต้องปล่อยพวกเ้า ในเมื่อพวกเ้าชอบรังแกผู้ที่อ่อนแอกว่า ฉุดคร่าหญิงสาว ดักปล้นผู้ฝึกตน รับจ้างเป็มือสังหาร " นนท์พูดแทรก " เป็ที่นายน้อยมู่หยงเจียงสั่ง " ศิษย์สำนักดาบโลหิตพูดยังไม่ทันจบ หัวของศิษย์คนนั้นพลันหลุดจากบ่า และลูกสมุนที่ตกตายลงพร้อมกัน
" ต้องทำลายหลักฐาน แม่นางช่วยข้ารูดทรพย์มัน " ทั้งสองช่วยกันขนย้ายศพมากองรวมกัน นนท์สบัดมือลูกไฟพุ่งไปที่กองศพ เผาทำลายกระทั่งเถ้ากระดูก " ไปจากที่นี่กัน " นนท์คว้าข้อมือของหญิงสาวใช้ออกด้วยเคลื่อนย้ายเมฆาไปที่ถ้ำของตน
ถึงถ้ำนนท์ย้ายหินปิดปากถัำออก เร่งสำรวจความปลอดภัย " แม่นางเ้าาเ็ข้าจะทำแผลให้ " นนท์บอกหญิงสาว แต่หญิงสาวมีสีหน้าลังเล " หากเ้าไม่ทำแผลเวลานี้ เ้าจะเสียเืจนตาย " นนท์ขู่หญิงสาว หญิงสาวพยักหน้า
" เข้ามาข้างในก่อน แผลของเ้ามีหลายที่ แต่ที่หนักมีสองที่ หน้าอกและต้นขา " นนท์บอก นนท์เห็นหญิงสาวลังเล " เ้าจะถอดชุดเองหรือจะให้ข้าถอดให้ " นนท์กล่าวเร่ง
" ข้าถอดเอง คุณชายท่านหันหลังไปก่อน " นางกล่าวด้วยความเขินอาย
" อืม " นนท์หันหลังแล้วเดินไปที่แอ่งน้ำ พรัอมทั้งตักน้ำมาเพื่อล้างแผล เพื่อให้หญิงสาวสบายใจนนท์จึงยังคงหันหลังให้หญิงสาว
" คุณชายข้าพร้อมแล้ว " นนท์หันหลังกลับ ร่างหญิงสาวไร้ซึ่งอาภรณ์ ใช้มือทั้งสองปิดบังของสงวนของตนปรากฏขึ้นในสายตาของนนท์
นนท์เดินไปใกล้หญิงสาว สะบัดมือบังเกิดค่ายกลปิดกั้นทั้งภาพและเสียง สะบัดมืออีกที เตียงลอยออกมา " แม่นางเ้านอนที่เตียงเถิด " เสียงกล่าวอย่างนุมนวล ช่วยให้หญิงสาวคลายกังวล
เมื่อหญิงสาวนอนลง นนท์ขยับเข้าไปใกล้ " หากเ้าเขินอาย ให้ปิดตาเ้าเสีย " นนท์กล่าว หญิงสาวพยักหน้า
นนท์ใช้ผ้าชุบน้ำเช็ดไปตามตัวของหญิงสาว " เอ่อแม่นาง ที่หน้าอกเ้าเอามือออกด้วย " หญิงสาวเอามือที่ปิดหน้าอกออก ใบหน้าแดงซ่านลามไปถึงใบหูและลำคอ
นนท์เช็ดที่หน้าอกของนางอย่างแ่เบา ูเาทั้งสองลูกขนาดพอๆกับหลันอิงเย่ ยอดูเาสีชมพูเรื่อๆเดี๋ยวนี้กลับแข็งเกร็งและชูชัน " อาห์ " เสียงครางอย่างแ่เบาของนาง กระตุ้นราคะของนนท์อย่างมาก นนท์ต้องข่มจิตใจและัน้อยอย่างหนัก
" แม่นาง เอ่อ เ้าช่วยเอามือที่ปิดด้านล่างออกด้วย " หญิงสาวรับคำเพียงเอามือออกร่างกายกลับสั่นสะท้านด้วยความเขินอายเป็อย่างยิ่ง
นนท์เช็ดด้านล่างของหญิงสาวด้วยมืออันสั่นเทา พลางลอบกลืนน้ำลาย " อึก " " นนท์เช็ดไปที่หว่างขาด้านใน ร่องสวาทพลันเจิ่งนองไปด้วยน้ำหวานของสาวบริสุทธิ์ " " อาห์ " เสียงครางของหญิงสาวทำเอานนท์ปั่นป่วน " ทั้งร่องสวาท ทั้งูเาสองลูก ทั้งใบหน้าทั้งรูปร่างของนางช่างสวยงามยิ่งนัก " นนท์พึมพำกับตัวเอง
เช็ดตัวให้หญิงสาวเสร็จ นนท์นำสมุนไพรห้ามเื และสมานแผลมาบด แล้วแะไปที่แผลของหญิงสาว จากนั้นจึงนำผ้าคลุมมาคลุมให้กับนาง
" ข้าโจวนนท์ " นนท์แนะนำตนเอง " แล้วเ้ามีนามว่าอันใด " นนท์ถามชื่อของนาง " ข้า ฟางจื่อซิน " นนท์พยักหน้า
" เ้าเป็ศิษย์สำนักใด " นนท์ถาม " ข้าเป็ศิษย์สำนักกระบี่ เป็สำนักขนาดกลาง ข้าและศิษย์พี่ศิษย์น้อง เดินทางมาที่เขาอสูรเพื่อทำภาระกิจ แต่มาเจอเ้าพวกชั่วสำนักดาบโลหิตเข่นฆ่าศิษย์พี่ศิษย์น้องของข้าตายหมด เป็เพราะโจรชั่วมูหยงเจียง้าตัวข้าเพื่อไปเป็สนม ศิษย์พี่ศิษย์น้องทุกคนร่วมกันปกป้องข้าด้วยชีวิต " ฟางจื่อซินเล่าไปร้องไห้ไป นนท์ยื่นมือไปกุมมือของนางไว้ " ไม่เป็ไร หากเ้าอยากล้างแค้นเ้าต้องแข็งแกร่งกว่านี้ " นนท์ปลอบนาง
ขณะเดียวกัน มู่หยงเจียงออกเดินตามหาลูกสมุนตน แต่ไม่พบเจอ พลันมีชายที่เห็นเหตุการณ์มาเล่าเื่ราวให้ฟัง
พลันบังเกิดแรงโทษะของมู่หยงเจียง " นังแพศยา ข้าจะเล่นเ้า แล้วจะสับเ้าเป็หมื่นๆชิ้น "
53
