จอมนางสยบจอมมาร(จบ)

EP : 74 สำนักเมฆาสวรรค์
“นางกำลังมาเตรียมน้ำตกสวรรค์เจ็ดชั้นไว้ให้นางเร็วที่สุด” ชายชราลืมตาขึ้นก่อนจะหันไปสั่งกับลูกศิษย์ของตัวเองด้วยน้ำเสียงรีบเร่ง พาวาดมือไปข้างหน้าประตูสำนักเมฆาสวรรค์ก็เปิดต้อนรับเหล่าผู้มาเยือน
“ท่านต้องช่วยนาง” เมื่อมาถึงซิวเหวยหลงก็ไม่มัวรีรออะไรเขาเดินตรงไปยังชายชราพร้อมกับเอ่ยบอกแกมคำสั่ง
“พานางตามข้ามา” ชายชราบอกพลางพาทั้งสองเดินตามไปยังสถานที่หนึ่งที่นั่นเป็นสระน้ำที่เป็นที่รองรับน้ำตกจากสวรรค์เจ็ดชั้น
“พานางไปแช่ตัวในนั้น เจ้าต้องช่วยนางด้วย เจ้าต้องใช้ลมปราณของเจ้าให้กับลูกๆ ของเจ้าเสีย ไม่อย่างนั้นนางจะถูกดูดลมปราณจนหมด” ชายชรากล่าวบอกก่อนจะเดินหันหลังไป แต่แล้วก็หันกลับมาอีกครั้งแล้วพูดขึ้น
“พวกเจ้าต้องเปลือยเท่านั้น” ชายชราเอ่ยจบก่อนเดินจากไปทันที ก่อนจะโบกมือไปมาภาพน้ำตกเบื้องหลังของเขาก็หายไป ที่เขาทำแบบนี้ก็เพื่อกันลูกศิษย์ของเขาไม่ให้มาที่นี่สักระยะหนึ่ง
“เจ้าไปฝึกวรยุทธ์รอเจ้านายของเจ้าก่อนก็ได้พวกเขาต้องใช้เวลานาน” ชายชราหันไปบอกยิวฉี่ที่ยืนรอเจ้านายตัวเองอยู่ที่เดิม
“เจ้านายของข้าต้องใช้เวลานานเท่าไร่” ยิวฉี่ถามพลางทำหน้าเคร่งเครียด
“ข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกัน” ชายชรากล่าวบอกก่อนจะเดินจากไปทั้งให้ยิวฉี่ยืนอยู่ที่เดิม

ซิวเหวยหลงพาซีเหลียนฮวาที่สลบอยู่ไปยังแท่นหินกลางสระน้ำตกที่ตรงนั้นเป็นจุดที่น้ำตกลงมาพอดี เขาโบกมือไปมาเสื้อผ้าของพวกเขาทั้งสองก็หายไป
เขาจับซีเหลียนฮวาให้นั่งอยู่ด้านหน้าของเขา จากนั้นก็ทาบฝ่ามือไปที่แผ่นหลังเล็กของนางก่อนจะส่งลมปราณของตัวเองไปยังซีเหลียนฮวาเพื่อจะให้ลูกๆ ของเขาได้ดูดซับลมปราณ
ตั้งแต่เกิดมาเขาก็เพิ่งเคยได้ยินเรื่องนี้มาก็เดี๋ยวนี้แหละที่มาส่งลมปราณให้กับลูกของตัวเองที่ยังไม่ได้ลืมตามาดูโลกเลยด้วยซ้ำ
ซิวเหวยหลงนั้นเขาไม่ได้ส่งลมปราณให้แก่ลูกๆ ของเขาเท่านั้น เขายังส่งให้กับซีเหลียนฮวาอีกด้วย ช่วงแรกก็ไม่รู้สึกอะไร แต่ผ่านไปสักพักเขาก็รู้สึกร้อนไปทั้งร่างก่อนจะเป็นเย็นไปทั้งร่างมันเป็นแบบนี้สลับกันไปมา
ยังดีที่น้ำตกสวรรค์ยังช่วยพวกเขาได้ทำให้เขาดูดซับพวกมันก่อนจะส่งต่อให้กับลูกๆ ของเขาแล้วก็ซีเหลียนฮวา
“อื้อ” เสียงครางของร่างเล็กทำให้ซิวเหวยหลงยอมกัดฟันแน่นเพื่อไม่ให้ผละมือออกจากแผ่นหลังของนาง เขารู้ดีว่าลูกๆ ของเขายังคงต้องการดูดซับลมปราณต่อทำให้เขาหยุดตอนนี้ไม่ได้ เขาไม่รู้ว่าผ่านไปกี่วันแล้ว เพราะที่นี่สว่างตลอดเวลา
“ท่านอ๋อง” น้ำเสียงแหบๆ เอ่ยขึ้นมาอย่างช้าๆ เมื่อรู้สึกตัวก่อนจะขมวดคิ้วเมื่อรับรู้ว่าตัวเองกำลังเปลือยเธอยังไม่ได้พูดอะไร ก็รับรู้ได้ว่ามีลมปราณถูกส่งเข้าในร่างกายของตัวเอง ร่างกายของเธอก็รู้สึกว่าเบาขึ้นมาด้วย
ซีเหลียนฮวาเมื่อไม่เห็นซิวเหวยหลงตอบกลับมาก็หันไปมองรอบๆ ตัวที่มีแต่น้ำ ด้านหลังของเธอเป็นจุดที่น้ำตกลงมาพอดี เพราะเวลาน้ำตกลงมามันก็แตกกระจายมาถึงตัวของเธอทุกครั้งแม้จะไม่แรงมากก็ตาม
“ท่านอ๋องพอได้แล้ว ข้ารู้สึกสบายตัวมากขึ้นแล้ว” นานเท่าไรไม่รู้ซีเหลียนฮวาก็ส่งเสียงบอก เธอรู้สึกว่าตัวเองไม่หิวอะไรเลย แถมยังรู้สึกสดชื่นมากๆ อีกด้วย แถมระดับของเธอก็เพิ่มขึ้นด้วยไม่น่าเชื่อจริงๆ ว่าเธอจะมาอยู่ในระดับจักรพรรดิขั้นสามได้แล้ว ว่าแต่นี่มันผ่านไปกี่วันแล้วนะ
“เจ้าแน่ใจ” เสียงแหบแห้งเอ่ยถาม
“เจ้าค่ะ ท่านหยุดส่งลมปราณได้แล้ว เจ้าตัวน้อยหยุดดูดซับไปนานแล้วด้วยเจ้าค่ะ” ซีเหลียนฮวาเอ่ยบอกเพราะกังวลว่าเธอและลูกๆ จะดูดลมปราณของซิวเหวยหลงมาจนหมดนะสิ
“งั้นหรือ ข้ากลัวว่าจะเสียเจ้าไปแทบแย่” เสียงแหบพึมพำก่อนที่เอนตัวไปด้านหน้าซบหน้าลงกับแผ่นหลังของซีเหลียนฮวาแล้วเอ่ยขึ้นเบาๆ
“ข้าอยู่กับท่านแล้ว” ซีเหลียนฮวาบอกพลางเอื้อมมือไปกุมมือใหญ่ที่ลูบหน้าท้องเธอเบาๆ
“ข้าว่าเจ้าตัวเล็กต้องแสบเหมือนเจ้าแน่ๆ” ซิวเหวยหลงกล่าวบอกเบาๆ ก่อนจะยิ้มมุมปากไปด้วยเมื่อนึกถึงภาพตามไปด้วย
“ข้าเป็นอย่างนั้นหรือเจ้าคะ” ซีเหลียนฮวาอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม เธอว่าเธอไม่แสบถึงขนาดนั้นนะ
“อืม” ซิวเหวยหลงตอบกลับไปพร้อมกับอดไม่ได้ที่จะยิ้มเมื่อรู้สึกว่าพวกเขากลับมาพูดคุยกันได้ตามปกติแล้ว
“ข้าไม่ได้เป็นถึงขนาดนั้นสักหน่อย” ซีเหลยนฮวาบ่น ก่อนจะมองน้ำใส่ๆ สีฟ้าที่ระยิบระยับไปหมด
“เราอยู่ที่ไหนกันหรือเจ้าคะ” ซีเหลียนฮวาเอ่ยถามเพราะไม่รู้ว่าตอนนี้ตัวเองอยู่ที่นี่
“สำนักเมฆาสวรรค์ และนี่คือน้ำตกสวรรค์เจ็ดชั้น” ซิวเหวยหลงตอบกลับไปพลางนั่งดูดซับลมปราณไปด้วย
เนื่องจากเขาใช้ลมปราณในการส่งไปให้กับเจ้าตัวน้อยแล้วก็ซีเหลียนฮวาเลยทำให้ลมปราณของเขาลดลงมาที่ระดับเทพขั้นแปด
“แล้วเรามาอยู่นานหรือยังเจ้าคะ” ซีเหลียนฮวาเอ่ยถาม เพราะถ้าจะถามว่าเรามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง ก็คงเป็นคำถามที่โง่มาก เพราะถ้าไม่ใช่ซิวเหวยหลงพามาก็ไม่น่าจะมีใครพาเธอมาที่นี่ได้แล้ว
“น่าจะหนึ่งเดือน” ซิวเหวยหลงตอบก่อนจะผละตัวออกจากซีเหลียนฮวาก่อนจะโบกมือไปมาทั้งคู่ก็สวมชุดเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ถึงเวลาพาซีเหลียนฮวากลับแล้ว
พวกนั้นจะต้องได้รับโทษจากซีเหลียนฮวาเท่านั้น ถึงเขาจะทำให้พวกขุนนางปีศาจสำนึกผิดในน้ำแข็งราตรีแล้วแต่นั้นมันไม่เพียงพอหรอก พวกขุนนางพวกนั้นจะต้องได้รู้ว่าซีเหลียนฮวาคนเดียวเท่านั้นที่เหมาะจะเป็นคู่ครองของเขา

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

EP : 74 สำนักเมฆาสวรรค์

คล้ายกับเรื่องจอมนางสยบจอมมาร(จบ) ที่คุณอ่าน

จอมนางสยบจอมมาร(จบ)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

EP : 74 สำนักเมฆาสวรรค์

คล้ายกับเรื่องจอมนางสยบจอมมาร(จบ) ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้