อุปสรรคนับร้อยพัน——กรกฏาคม 2020
น้าเพลงแจ้งข่าวว่ายายครดีขึ้นแล้ว แต่ยังไม่ค่อยมีแรง แต่ตาฤกษ์ยังแย่เดินไม่ไหว สุดท้ายตาก็แอดมิดตามระเบียบ พี่อรกลับไปอยู่บ้านพอดี ่พิษโควิด ได้พี่อรมาช่วยเฝ้าตาที่โรงพยาบาลให้ ก็เบาใจไปหน่อยนึง พ่ออยู่โรงพยาบาลสองคืน ก็ออกไปรักษาต่อที่บ้าน ตามคาดแหละพ่อทะเลาะกับหมอ คือพ่อมีประสบการณ์เยอะกว่าหมอ หมอรักษาไม่หาย พ่อต้องรักษาตัวเอง
กริ๊ง!!!!!!
เบอร์สถานทูต! โทรศัพท์ที่นี่ฉลาดพอจะบอกได้ว่าใครโทรมา แม้เราจะไม่ได้บันทึกชื่อไว้ก็ตาม จึงรีบรับสายทันที เสียงหวานปลายสายบอกว่า เห็นคุณชลพรรณเขียนเมล์มา จึงโทรมาตอบคำถามค่ะ
ข้อ 1. คุณชลพรรณกับน้องกลับไทยได้ค่ะ ตารางเที่ยวบินจะออกวันสองวันนี้ ให้รีบซื้อตั๋ว มีเที่ยวบินออกก่อนวีซ่าขาดค่ะ
(Note: ทุกเดือนตารางกำหนดการของเที่ยวบินพิเศษส่งคนไทยกลับบ้าน (Repatriation Flight) จะออกตอนสิ้นเดือนเพื่อแจ้งว่าเดือนต่อไปมีบินกลับวันไหนบ้าง โดยสายการบินอะไร และเราสามารถติดต่อซื้อตั๋วได้ที่ไหน พร้อมกับรายชื่อโรงแรมสำหรับทางเลือกในการกักตัว ขั้นตอนคือเมื่อซื้อตั๋วเสร็จ จองโรงแรมเสร็จ ใช้วิธีการอัพโหลดเข้าระบบของสถานทูตละเขาจะออกใบเข้าเมือง (Certificate of Entry)ให้เรามายื่นที่ ตม ...เราไม่ได้ซื้อตั๋วโดยตรงกับสถานทูตค่ะ)
ข้อ 2. ส่วนคู่สมรสคุณชลพรรณ สิ้นเดือนนี้ ทางการไทยจะอนุญาตให้คนต่างชาติ ลงทะเบียนในระบบเหมือนคนไทยค่ะเมื่อลงทะเบียนขออนุญาตแล้ว ก็จะพิจารณาว่าสามารถออกใบอนุญาตได้หรือไม่ หากได้รับการพิจารณาให้เข้าประเทศได้ ก็จะได้นั่งเครื่องบินที่สถานทูตจัด กลับประเทศไทยได้ค่ะ
พี่ พูดจริงนะคะ??? ถามโง่ๆ เนอะ นี่สถานทูตโทรมานะ เขาคงว่างโทรมาหลอกมรึงเล่นมั้ง!
เ้าหน้าที่ท่านนั้นยืนยันว่าจริง รอแค่โพสต์ประกาศเป็ทางการ...เย้ๆๆๆ ลุงๆ ลุงจะไปได้ละนะ ไปลงทะเบียนออนไลน์เลย
พ่อก็ดีขึ้นหน่อย ลุงก็มีช่องทางแล้ว อย่างน้อยๆ คิดว่าสี่ห้าอีเมล์ที่เขียนอ้อนวอนไป ก็มีคนได้ยินบ้าง สถานทูตไทยคือความหวัง คือที่พึ่งเดียวที่มี ที่สามารถจะพาเรากลับบ้านได้ยามนี้ อย่างน้อยสุดเขาคงรวบรวมประเด็นขอความช่วยเหลือที่ยังช่วยไม่ได้ ส่งกลับมาให้เมืองไทยรู้ เขาต้องไม่นิ่งดูดาย และปล่อยเราตายอยู่ที่นี่ และอีกใจนึงก็คิดดังๆ หรือว่ามันถึงเวลาของมันแล้วเพราะรัฐบาลพาคนไทยล้วน (ไทยแท้ไม่มีฝรั่งปน) กลับหมดแล้ว คราวนี้ก็ถึงเวลาไทยผสมบ้างสินะ
คิดได้ดังนั้น ก็ตัดสินใจใหม่ อยู่รอลุง ปล่อยวีซ่าขาด จับตัวเองเป็ตัวประกัน เพื่อให้ลุงมีน้ำหนักมากขึ้น ในการที่จะได้รับอนุญาต เราเป็คนฉลาดล้ำเหลือคณา
การกรอกเอกสารขออนุญาตของลุง เสมือนการขอวีซ่าเข้าเมืองใหม่ ทั้งๆที่ใบเดิมมีอยู่ ส่งเอกสารใหม่ทุกชิ้น หลักประกัน บัญชีเงินฝาก ใบรับรองจากสถานที่ทำงาน ประกันสุขภาพถ้าติดโควิด ทุนขั้นต่ำบังคับที่สามล้านบาท หลักฐานบริษัท ภพ 20 หนังสือรับรอง รายชื่อกรรมการ ผู้ถือหุ้น บอจ บ้าบอแม้กระทั่งหนังสือ บริคณห์สนธิ เยอะแยะมากมาย...ไมโครชิฟไทยแลนด์ ไมโครชิฟอินเตอร์แนชั่นเนล เดือดร้อนกันไปหมด ส่งเมล์มารัวๆ saved saved saved อัพโหลดๆ แล้วส่ง!! 15วันทราบผล เยส (Yes) หรือ โน (No)
แบตก้อนสุดท้ายยังอยู่ อีก 15วัน รอได้ นับเวลาทุกวันครบสิบห้าวันเป๊ะเมล์ไม่มา ทำไงดี ..........โทรตาม!! (แปลกไหมกับคนไทยเราโทรตาม เขาก็ตอบเขาก็อธิบายนะ ทีกับฝรั่งที่วีซ่าจะขาดตะกี้โทรไปถามความคืบหน้า ยังหาคนรับสายไม่ได้เลย มีแต่ระบบอัตโนมัติหมด)
โทรกริ้งไปสถานทูต ลอสแอนเจลิส ที่เดิม เสมือนโทรหาเพื่อน “สอบถามเื่ใบอนุญาตค่ะ...”
“ต้องรอหน่อยนะคะ คนสมัครเยอะหลายพัน ใช้เวลาตรวจสอบคัดกรองนานค่ะ....”
แบตมันจะหมดอ่ะ ไม่ใช่แบตมือถือนะ แบตเตอรี่ความหวัง ในใจกุเนี่ย รอนานกว่านี้ไม่ไหวจริงๆ และที่สำคัญไม่รู้ต้องรออีกนานเท่าไหร่ด้วย มันสุดถึงคอจุกลูกกระเดือกแล้ว ่นี้ปิดทีวี ไม่ดูข่าวแล้ว ไม่อยากรับรู้ ยอดผู้ติดเชื้อ ยอดผู้เสียชีวิตที่พุ่งทะลุทะลวง เราไม่ใช่ผู้วิเศษ หรือพระเอกในหนัง เชื่อเหลือเกินถ้าเราอยู่ต่อ สักวันมันจะมาถึงเรา ลุงก็ไม่ดูเหมือนกัน เพราะเบื่อหน่ายท่านผู้นำที่นี่ที่ผลักดันทุกทางให้เปิดกิจกรรมทุกอย่างตามปกติ ไม่สนโลก พร้อมทั้งยังชื่นชมยอดตัวเลขผู้ติดเชื้อ ผู้เสียชีวิตของตัวเองอยู่ ว่ามันต่ำกว่ายอดรวมทั้งโลก!!! คือฟังแล้วเศร้า สงสารลุงไม่พูดไรเยอะ ปิดทีวีละกัน อยู่กันเงียบๆสักพักก็ดี
แต่ใบอนุญาตลุงที่ยังไม่ได้อ่ะ เอาไงดี...เดินไปบอกลุงทั้งน้ำตาว่าขอไปก่อนนะ ไม่ไหวแล้วจริงๆ เดี๋ยวลุงได้ใบก็ให้ขึ้นเครื่องตามไป ลุงก็ยอมรับในสภาพแหละ ลุงเสี่ยงต่อการถูกทิ้งหลายรอบแระ ลุงก็จำนนด้วยคำว่าโอเค
เคยดูละครมะ เวลามันพีคๆ มันชอบมีบางอย่างหรือบุคคลที่สามเข้ามา ตึ๊ง!!!! อีเมล์เด้งเข้า
Royal Thai Embassy Los Angeles—— บลาๆๆๆ
กอดลุงร้องไห้ดังๆ มันมาแล้ว ลุงผ่าน เมล์อนุญาตจากสถานทูตส่งมา (เหมือนละครเลยเนอะ ยังกะเขาได้ยิน เราคุยกันส่งมาพอดี๊พอดี)
ดีใจมากกกกกกกกกก หาตั๋วทันที ตอนนี้ตั๋วมีเหลือแค่สายการบิน JAL เท่านั้น แต่มันเป็วันศุกร์บ่ายที่เมกา ที่ไทยคือวันเสาร์ ออฟฟิสที่ต้องซื้อตั๋วอยู่ที่ไทย เขาปิด สรุป วีคเอนนี้ก็ไม่มีตั๋ว รอวันจันทร์ แต่ก็กันเหนียว ส่งเมล์ทิ้งไว้ให้ JAL ก่อนแจ้งรายละเอียดครบถ้วน กะวันจันทร์มาเขาได้ทำจองเลย กรกฏานี้ต้องได้กลับ!!
ตั๋วเต็มหมดแล้วค่ะ...8.00น. ของวันจันทร์ โทรมาทันที แต่มันก็จบละ เต็มทุกชั้นทุกขบวน รอเดือนสิงหาคมค่ะ
29 กรกฏาคม รายละเอียดออกมาพร้อม แต่สถานทูตติดวันหยุด ไม่มีประกาศ แต่เวปเอเจ้นที่ขายตั๋วให้สายการบินโคเรียน (Korean Airline) กับเอเชียอาน่า (Asiana) ที่ชื่อเอเจ้นว่า Ihana Tour เริ่มขยับพร้อมจอง จึงเช็คดูตั๋วว่ามีบินวันไหนบ้าง แล้วจึงเช็คโรงแรมที่มีห้องว่างในวันนั้นๆ พอได้ห้องว่างตรงใจ้า ก็จองโรงแรมปากเปล่าก่อน เขากันห้องไว้ได้ 1วัน เราต้องกรอกฟอร์มส่งกลับและจ่ายเงินทั้งหมดภายใน 24 ชม หลังจากนี้จึงจะบล้อคห้องไว้ให้ได้...
แต่ละเดือนจะมีประมาณ 4-5 สายการบินที่ได้รับอนุญาตให้บินพาคนไทยมาส่งบ้านได้ โดยสายการบินเหล่านี้ต้องไปเปลี่ยนเครื่องบินในประเทศตามสัญชาติของตัวเอง เช่น JAL เปลี่ยนที่ญี่ปุ่น KE Korean Airline ก็ไปเปลี่ยนที่เกาหลีใต้ นี่เป็ข้อนึงที่มองเห็นว่าเป็การช่วยเหลือกันของประเทศเพื่อนบ้าน เพราะยามนี้ทุกคนปิดบ้านไม่ให้ใครเข้า แต่การที่คนไทยจำนวนหลายพันคนได้แวะเปลี่ยนเครื่องในประเทศเพื่อนบ้านเหล่านี้ได้ มันคือการประสานงานขออนุญาตในเชิงความสัมพันธ์ทางการทูตของไทย ไม่อย่างนั้นแล้ว ใครจะยอมให้คนนับพันแวะผ่านไปหน้าบ้านเขาเพราะคนไทยเ่าั้อาจจะเอาโรคมาแพร่ให้คนในประเทศเขาก็เป็ได้
ส่วนสายการบินอื่นที่ได้รับอนุญาตให้มาส่งได้อีก ก็ยังมีสายการบิน การ์ตา สายการบิน คาเธ่แปซิฟิก Eva Air และAsiana แต่ดูเหมือนจะมีเพียง JAL เท่านั้นที่สะดวกสบายสุดเพราะเขาจับมือกับ American Airline ถ้าเราจองสายการบินนี้ เราแค่โหลดกระเป๋าทีเดียว สนามบินแรกที่ขึ้นเครื่อง แล้วก็มารอรับที่กรุงเทพเลย ส่วนสายการบินอื่นๆ เราต้องหาเครื่องบินมาสนามบินหลักด้วยตัวเอง (จ่ายค่าตั๋วเที่ยวบินภายในประเทศอีกรอบ) แถมต้องแบกกระเป๋าเองอีกต่างหาก
แต่ปัญหาคือ ทุกคนอยากได้สายการบิน JAL นี้ นอกจากจำนวนตั๋วจำกัดแล้ว ยังได้รับอนุญาตให้บิน แค่ครึ่งเดือนหลังของเดือนสิงหาคมอีกด้วย ครึ่งเดือนแรกไม่ได้บิน เลยจำใจจองโคเรียน แอร์ไลน์ จาก LAX ไป Incheon แล้วมา BKK ส่วนการเดินทางจากสนามบินฟีนิกซ์ที่เราอยู่ ไป LAX เราต้องหาเครื่องบินไปเอง แล้วก็ขนกระเป๋าไปเช็คอินกับสายการบินโคเรียนแอร์ ด้วยตัวเอง ไม่มีบริการขนกระเป๋าข้ามสายการบิน คนละบุ้คกิ้งนัมเบอร์ให้...
จองละเรียบร้อย โคเรียนแอร์ ออกเดินทาง 7 สิงหา เที่ยงครึ่ง ถึงไทย 8สิงหา สี่ทุ่ม...แล้วก็จ่ายตังส์ค่าห้องพักตู้ม!! Done!!! วันเดียวเสร็จ ลั้ลลั้ลลา
อัพโหลดตั๋ว อัพโหลดใบจองโรงแรม ให้สถานทูต ออกใบเข้าประเทศ COE- Certificate of Entry
ของแม่กับลิผ่าน รอรับใบเข้าเมืองทางเมล์ค่ะ...
แน่นอน ของลุงติด!! ต้องอัพโหลดใบตรวจโควิดด้วย เหลือเวลาอาทิตย์เดียว ตรวจไหนทัน นี่อริโซน่านะ ตอนนี้ติดกันอันดับต้นๆของเมกา รพ ที่รู้จักคือใช้เวลาสิบวันถึงทราบผล ไม่มีผลตรวจโควิดก็ไปไม่ได้
คือทำไมตอนเมล์มาแจ้ง แจ้งว่าใช้ Fit to fly (Fit to Fly คือเหมือนใบรับรองแพทย์ตรวจแล้วว่าแข็งแรงเดินทางทางอากาศได้) กะ Insurance แต่ตอนนี้ใช้ผลโควิดด้วย แล้วจะไปเอาที่ไหน??
โทรหาเพื่อนที่ไม่รู้จักอีกแหละ ไม่รู้จะทำไง
“พี่ๆ คนต่างชาติต้องใช้ผลโควิดด้วยเหรอคะ?
“ใช้ครับ ต้องมีผลที่ออกไม่เกิน 72 ชั่วโมง
“....โหหหหพี่ 10 วันยังยากเลยนี่เอา 72ชั่วโมง จะไปหาที่ไหน? ขอรายชื่อสถานที่ตรวจหน่อยได้ไหมคะ?
“เขามีบินไปกันบ้างแล้ว หาได้ครับ ผมไม่มีชื่อสถานพยาบาล ต้องหาเองครับ”
“คือ หาหมดที่มีแล้วไงคะ (ตอนที่เริ่มมีเที่ยวบินพาคนไทยกลับบ้านใหม่ๆ สถานทูตเขารวบรวมรายชื่อสถานพยาบาลในแต่ละเขตไว้ให้ด้วย) โทรไปทุกที่แล้ว มันรอผลเกินสิบวันทั้งนั้น-แล้วก็ร้องไห้ใส่โทรศัพท์เขา คือจะให้ไปหาที่ไหนวะโทรหมดยกแผงแล้วมันก็ไม่มี ช่วยบอกหน่อยเถอะ คนอื่นๆเขาไปตรวจกันที่ไหน เราจะได้ไปบ้าง...อารมณ์ตอนนี้คือถ้าเอาผลตรวจโควิดด้วย มันไม่มีทางเป็ไปได้ เพราะเช็คมาหมดแล้วมันไม่มี...วันนี้คือวันที่หมดหวังจริงๆ ที่ทำมาทุกอย่างจบลงวันนี้ ทำไมใจร้ายนักวะ คนไทยไม่ต้องตรวจนะ ใช้แค่ Fit to Fly แล้วมาตรวจโควิดที่เมืองไทย แล้วทำไมไม่ใช้มาตรฐานเดียวกัน มาแบบนี้ลุงก็หมดสิทธิ์เหมือนเดิม หลอกให้กุพยายามทำเื่ขออนุญาตทำไมวะ
หัวใจไม่มีแบตเตอรี่ความหวังเหลืออีกแล้วเลย สามคนกอดคอกันร้องไห้ คนตัวเล็กด้วยความไร้เดียงสา นางไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ก็ยืนกอดพ่อกอดแม่เงียบๆ
316
