High Human

ข้างในเป็นทางเดินทางเดียวและพาลงไปข้างล่าง ด้านข้างไม่มีอะไรนอกจากท่อใหญ่ที่เชื่อมต่อกันไปตามทาง แสงไฟสีขาวด้านบนดวงเล็กสาดส่องลงมาพอให้เห็นในระยะใกล้ๆ

นอกจากนี้ยังมีเสียงหยดน้ำกระทบกับพื้นเหล็กบนทางเดิน 

เมื่อโจกำลังจะก้าวเดิน เขารู้สึกได้ว่าม่านพลังงานที่ปกคลุมร่างเขาเริ่มไม่เสถียรและไม่ช้ามันก็หายไปพร้อมกับร่างของโจปรากฏอีกครั้ง

“บ้าฉิบ” โจตะโกนเบาๆ พร้อมกับใช้มือตบแปดเหลี่ยมแต่มันไม่มีปฏิกิริยาอะไรทั้งสิ้น

และเขาก็นึกขึ้นได้ว่าน่าจะเป็นเพราะคลื่นพลังงานอะไรบางอย่างที่รบกวนพลังงานรอบๆรวมถึงจิตสัมผัส

เขาไม่สามารถหันหลังกลับได้แล้วจึงได้แต่ก้าวไปข้างหน้าเท่านั้น โจก้าวเท้าอย่างแผ่วเบาที่สุดแล้วค่อยๆย่องไปตามทางเดิน 

บางครั้งก็มีเสียงกระทบกันของเหล็กทำให้เขาตกใจแต่ไม่กระวนกระวาย เมื่อรู้ว่าไม่มีอะไรเขาก็เคลื่อนไหวอีกครั้ง

ยิ่งเข้าไปลึกเท่าไรเขาก็รู้สึกว่าเดินลึกลงไปมากขึ้น

ผ่านไปสักพักหลังจากลงมาลึกไม่น้อยกว่าห้าสิบฟุตโจก็รู้สึกถึงคลื่นพลังงานบางอย่างที่เขาไม่เคยรู้สึกมาก่อน คลื่นพลังงานนี้มันปั่นปวนมากจนทำให้เขารู้สึกว่าพลังงานในร่างกายกำลังสบสันปั่นป่วน ทำให้เขาต้องพยายามระงับพลังงานในร่างกายเอาไว้

จากนั้นเขาเคลื่อนไหวไปอีกไม่นานเขาก็สังเกตุเห็นว่าอากาศตรงหน้ามีคลื่นกระเพื่อมเหมือนสายน้ำ นี่เป็นคลื่นพลังงานที่ปั่นป่วนเมื่อเขายิ่งเข้ามาใกล้มันก็ยิ่งรุนแรงขึ้นจนสามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

โจรู้สึกไม่ดีเกี่ยวกับพลังงานนี้ หากเป็นคนธรรมดาพวกเขาคงตายไปตั้งแต่ก่อนหน้าแล้ว นี่เป็นพลังงานที่อันตรายมากๆ

ในที่สุด จากที่เขาเดินอยู่บนทางเดินก็ได้พบกลับห้องๆหนึ่ง มันเป็นเหมือนห้องทรงกลมตรงกลางมีบางสิ่งคล้ายลูกตุ้มหนามใหญ่กว่าหัวมนุษย์สามเท่ากำลังลอยอยู่ในอากาศระหว่างเครื่องขนาดใหญ่และท่อหลากหลายทิศทางต่างก็ชี้ไปหามัน 

และพลังงานที่ปั่นป่วนและรุนแรงนี้ก็มาจากสิ่งที่คล้ายลูกตุ้มหนาม

“ต้องเป็นเจ้านี่แน่ๆ” โจมั่นใจว่าเจ้าสิ่งนี้คือสิ่งที่ใช้เปิดโพรงมิติอย่างแน่นอน เพราะคลื่นพลังงานของมันถึงขนาดทำให้อากาศกระเพื่อมได้ขนาดนี้ หากมันระเบิดมันคงสามารถฉีกกระชากได้แม้แต่อากาศ

แต่ที่สำคัญกว่านั้น ซีคอปกำลังง่วนอยู่กับการจัดการเครื่องควบคุม มันกำลังใช้เครื่องมือและวัสดุใส่ลงไปในแผงควบคุม ดูเหมือนว่ามันใกล้จะทำเสร็จแล้ว

โชคดีที่คลื่นพลังงานจากลูกตุ้มหนามทำให้แม้แต่ซีคอปก็ไม่สามารถใช้จิตสัมผัสได้ถึงชายหนุ่ม ทำให้เขาสามารถแอบเข้ามาได้ไม่ยากเย็นนัก

โจควักระเบิดออกมาเขากำลังคิดว่าหากวางระเบิดตรงนี้พลังทำลายของมันจะสามารถทำลายห้องๆนี้ได้หมดหรือไม่ พอนึกถึงคำอธิบายของกาจู๋วโจก็มั่นใจว่าเขาสามารถวางระเบิดไว้ตรงหัวมุมทางเดินที่ติดกับห้องทรงกลมนี้ได้อย่างแน่นอน 

ที่เขาไม่เข้าไปใกล้มากกว่านี้เนื่องจากซีคอปจะสังเกตุเห็นเขาอย่างแน่นอน เพราะมันเป็นพื้นที่โล่ง

เมื่อคิดได้ดังนั้นโจจึงค่อยๆวางระเบิดลงแล้วใช้มือทั้งสองข้างกดไปที่ด้านข้างทั้งสอง จากนั้นก็มีเสียงดัง ตี๊ด เบาๆ นั่นหมายความว่าระเบิดถูกติดตั้งแล้ว

ทว่าโจกับแข็งค้างพร้อมกับสบถ “เชี้-”

เสียงตี๊ดเบาๆทำให้ซีคอปหันมาทางโจ เนื่องจากที่นี่เงียบสนิทมากดังนั้นเสียงทำงานของระเบิดแม้จะเบาแต่แน่นอนว่ามันกังวาลชัดเจนในที่ปิดและเงียบ ดั่งเช่นที่นี่

“แก!!” ซีคอปตะโกนอย่างเดือดดาล มันแค้นมดปลวกตัวนี้อย่างมาก ทำลายแผนของมันครั้งแล้วครั้งเล่า แถมมันก็ยังไม่สามารถฆ่าชายหนุ่มได้สักที 

และครั้งนี้มดปลวกตัวนี้กลับกล้าที่จะเข้ามาถึงที่นี่พร้อมวางระเบิด นี่มันคิดจะทำลายแผนของมันอีกแล้วหรือ?

“อย่าหวังเลยว่าจะรอดไปจากที่นี่ได้!!” ซีคอปตะโกนคำรามพร้อมกับพุ่งเข้าหาโจอย่างรวดเร็ว 

รู้ดีว่าหนีไม่ได้อีกแล้ว เพราะเขาต้องเฝ้าระเบิดจนกว่ามันใกล้จะระเบิดถึงจะจากไปได้ ไม่เช่นนั้นซีคอปคงหาทางแก้ระเบิดได้อย่างแน่นอน

กัสไหลไปตามลำตัวและปกปิดทุกส่วนของร่างกาย กระบวนการนี้ใช้เวลาเพียง 0.8 วืนาทีเท่านั้น

ฟวั่บ!

ดาบไฟในมือปรากฏกลางอากาศพร้อมกับตวัดฟันไปที่ซีคอป

ซีคอปแค่นเสียงเย็นชาควักดาบเลเซอร์ข้างเอวเข้าปะทะกับโจ 

เนื่องจากที่นี่อันตรายมากไม่สามารถใช้อาวุธจำพวกระเบิดได้ ทำให้ทั้งคู่ต้องใช้ดาบปะทะกัน

เพราะหากเกิดพลาดขึ้นมา ไปโดนระเบิดหรือลูกตุ้มหนามไม่ต้องคิดเลยว่าจะเกิดอะไรขึ้น

ซีคอปมีพลังมากกว่าโจแต่โจมีความชำนาญในการใช้ดาบมากกว่าจึงทำให้เขาสามารถตอบโต้ซีคอปได้บ้าง แต่ก็มีหลายครั้งที่เกือบจะโดนดาบเลเซอร์ตัดเอวและคอ โชคดีที่เขาเร็วพอจะหลบได้อย่างเฉียดฉิว

ตี๊ดๆๆ!

เสียงระเบิดเริ่มถี่มากขึ้น หมายความว่าอีกไม่นานมันใกล้จะระเบิดแล้ว 

ทั้งโจและซีคอปต่างก็ร้อนใจ คนหนึ่งอยากจะหยุดระเบิดนั่นส่วนอีกคนกำลังคิดหาวิธีหนีหากมันใกล้จะระเบิด

“บัดซบ” ซีคอปเกรี้ยวกราดและใช้พลังกดดันโจมากขึ้น โจเองก็ต้านทานสุดชีวิตเขาอยากจะขอความช่วยเหลือจากกาจู๋วแต่ไม่มีวิธีติดต่อหา

แถมเขายังสาปแช่งถึงบรรพบุรุษนกไก่ของกาจู๋ว ทำไมเขาถึงไม่บอกว่าจะมีเสียง

“หากวันนี้ข้าไม่สับแกเป็นชิ้นๆข้าก็ไม่ใช่ไฮแอนตินอสอีกต่อไป!” ซีคอปคำรามพร้อมกับปืนกลด้านหลังเคลื่อนมาบนบ่าแล้วชี้ไปที่โจในระยะเผาขน

“แกมันบ้าไปแล้ว” โจหน้าถอดสีพร้อมกับหลบอย่างรวดเร็ว

ปังๆๆ!

เสียงปืนดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง โจวิ่งหลบไปรอบๆ โจได้แต่คิดว่าไอหมอนี่มันบ้าไปแล้ว มันไม่สนเลยรึไงว่าหากกระสุนไปโดนระเบิดหรือลูกตุ้มหนามขึ้นมาจะทำยังไง หรือมันไม่สนแล้วกันแน่?

กระสุนเจาะกำแพงหนาและเหล็กตามพื้นทางเดิน ฝุ่นตลบไปทั่ว ต้องรู้ไว้ก่อนว่ากระสุนของมันสามารถระเบิดภูเขาได้เลย ไม่ต้องสืบเลยว่าห้องทรงกลมจะเละเทะแค่ไหน

โจไม่สามารถวิ่งหนีได้ตลอด เขาต้องหาทางตอบโต้ไปบ้าง เขาจึงกัดฟันแล้วตวัดดาบเกิดคลื่นไฟสีน้ำเงินแผดเผาอากาศพุ่งเข้าหาซีคอป แน่นอนว่าโจโจมตีในมุมที่มันไม่กระทบของอันตรายอย่างระเบิดและลูกตุ้มหนาม

ซีคอปควัดดาบผ่าคลื่นพลังไฟของโจขาดเป็นสองท่อนก่อนที่มันจะโยนลูกเหล็กลงพื้นและเกิดควันไปทั่ว 

ในกลุ่มควันโจรู้ตัวว่าตัวเองเสียเปรียบมากยิ่งขึ้น!!