ตอนที่ 27 การแนะนำจากปรมาจารย์อี้ซาน
.
การทะลวงขอบเขตปราณขจัดสิ่งไม่บริสุทธิ์ของหลงเหยียนเป็ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ ความสัมพันธ์และความผูกพันระหว่างเขาและเ้าขนเงินทำให้การทะลวงขอบเขตนี้เป็ไปอย่างราบรื่นและมีประสิทธิภาพ บรรยากาศที่สงบและผ่อนคลายของถ้ำศักดิ์สิทธิ์ช่วยให้หลงเหยียน
สามารถทำสมาธิและรวบรวมพลังปราณได้อย่างเต็มที่ ความสำเร็จนี้เป็ก้าวสำคัญในการพัฒนาพลังิญญาและความสามารถของเขาในการเผชิญหน้ากับความท้าทายในอนาคต
การแนะนำจากปรมาจารย์อี้ซาน
หลังจากการทะลวงขอบเขตปราณขจัดสิ่งไม่บริสุทธิ์สำเร็จ หลงเหยียนกลับมายังนิกายผาสุขเพื่อพบกับปรมาจารย์อี้ซาน ผู้ซึ่งเป็ครูผู้สอนและแนะนำเขามาโดยตลอด เมื่อหลงเหยียนเล่าถึงความสำเร็จในการทะลวงขอบเขต ปรมาจารย์อี้ซานรู้สึกภูมิใจในตัวลูกศิษย์ของตน แต่ก็ตระหนักว่าหลงเหยียนได้เรียนรู้ทุกอย่างที่เขาสามารถสอนให้ได้แล้ว จึงแนะนำให้หลงเหยียนไปหานิกายใหม่ที่ใหญ่กว่า เพื่อให้สามารถพัฒนาตนเองต่อไปได้
ปรมาจารย์อี้ซานเรียกหลงเหยียนมาพบที่ห้องโถงใหญ่ของนิกาย เขาแนะนำให้หลงเหยียนไปหานิกายใหม่ที่ใหญ่กว่า เพื่อรับการฝึกฝนและคำแนะนำจากผู้เชี่ยวชาญคนอื่นๆ ที่มีความสามารถสูงขึ้น
ห้องโถงใหญ่ของนิกายผาสุขเป็สถานที่ที่เต็มไปด้วยความเงียบสงบ ผนังห้องตกแต่งด้วยภาพวาดธรรมชาติและูเา พื้นปูด้วยหินแกรนิตสีขาวสะอาด ตรงกลางห้องมีโต๊ะไม้ยาวที่ใช้สำหรับการประชุมและสนทนา แสงแดดอ่อนๆ ส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาในห้อง สร้างบรรยากาศที่อบอุ่นและเป็มงคล
หลงเหยียนเดินเข้าไปในห้องโถงใหญ่ของนิกายผาสุข ปรมาจารย์อี้ซานนั่งอยู่ที่โต๊ะไม้ยาว เขายิ้มแสดงความยินดีเมื่อเห็นหลงเหยียนเข้ามา
"หลงเหยียน ข้าได้ยินว่าเ้าทะลวงขอบเขตปราณขจัดสิ่งไม่บริสุทธิ์สำเร็จแล้ว" ปรมาจารย์อี้ซานกล่าวด้วยความภาคภูมิใจ
หลงเหยียนนั่งลงข้างหน้าเขา และพยักหน้า "ข้าสำเร็จแล้ว ท่านปรมาจารย์ ข้ารู้สึกถึงพลังที่เพิ่มขึ้นและความบริสุทธิ์ในร่างกายของข้า"
ปรมาจารย์อี้ซานมองหลงเหยียนด้วยสายตาที่อบอุ่นและเต็มไปด้วยความรัก "หลงเหยียน เ้าทำได้ดีมาก ข้าภูมิใจในตัวเ้า แต่ข้ารู้สึกว่าเ้าได้เรียนรู้ทุกอย่างที่ข้าสามารถสอนให้ได้แล้ว"
หลงเหยียนมองปรมาจารย์ด้วยความสงสัย "ท่านหมายความว่าอย่างไร ท่านปรมาจารย์?"
"ข้าหมายความว่า เ้าได้เติบโตขึ้นมาอย่างมากและข้ามีความเชื่อว่าเ้าเป็นักรบที่มีความสามารถสูงสุดในนิกายผาสุขนี้ แต่หากเ้า้าพัฒนาตนเองต่อไป เ้าควรหานิกายใหม่ที่ใหญ่กว่าและมีผู้เชี่ยวชาญที่สามารถสอนเ้าในเื่ที่ข้าไม่สามารถสอนได้" ปรมาจารย์อี้ซานอธิบาย
หลงเหยียนคิดตามคำแนะนำของปรมาจารย์ และพยักหน้า "ข้าเข้าใจแล้ว ข้าจะหานิกายใหม่เพื่อพัฒนาตนเองต่อไป ขอบคุณท่านปรมาจารย์สำหรับทุกสิ่งที่ท่านได้สอนและแนะนำข้า"
ปรมาจารย์อี้ซานยิ้มและพยักหน้า "ข้าเชื่อว่าเ้าเ้าจะทำได้ดี อย่าลืมว่าความมุ่งมั่นและความอดทนคือกุญแจสำคัญในการประสบความสำเร็จ ข้าขอให้เ้าโชคดีในการเดินทางและการฝึกฝนต่อไป"
การเดินทางสู่นิกายหมอกมหาสมุทร
หลังจากปรมาจารย์อี้ซานแนะนำให้หลงเหยียนหานิกายใหม่ที่ใหญ่กว่า เขาได้รับข่าวสารเกี่ยวกับนิกายหมอกมหาสมุทร ซึ่งเป็นิกายที่เชี่ยวชาญในการใช้พลังหมอกและน้ำ การฝึกฝนในนิกายนี้จะช่วยเสริมความสามารถของเขาและพัฒนาไปสู่ระดับที่สูงขึ้น หลงเหยียนจึงตัดสินใจที่จะเดินทางสู่นิกายหมอกมหาสมุทรพร้อมกับเ้าขนเงิน เพื่อนรักและผู้พิทักษ์ที่เคียงข้างเขามาโดยตลอด
การรับข่าวสาร
หลงเหยียนนั่งอยู่บนหลังคาเพื่อคิดและพักผ่อน หลังจากได้รับคำแนะนำจากปรมาจารย์อี้ซานให้หานิกายใหม่ที่ใหญ่กว่า เขาได้พิจารณาเื่การเดินทางและการพัฒนาตนเองใหม่ ขณะที่เขานั่งอยู่บนหลังคา เ้าขนเงินก็นั่งอยู่บนไหล่ของเขาอย่างสงบ
หลงเหยียนกำลังคิดทบทวนคำแนะนำของปรมาจารย์อี้ซาน เขารู้สึกถึงความท้าทายและโอกาสในการพัฒนาตนเอง การคิดทบทวนนี้ทำให้เขารู้สึกว่าเขาต้องหานิกายใหม่ที่สามารถเสริมสร้างความสามารถของเขาได้ และในขณะนั้นเอง เขาก็ได้รับข่าวสารสำคัญจากนกพิราบที่บินมาถึง
หลงเหยียนนั่งอยู่บนหลังคาบ้านของเขาในนิกายผาสุข ทิวทัศน์รอบๆ เต็มไปด้วยูเาและป่าไม้ที่สวยงาม แสงแดดอ่อนๆ ส่องผ่านเมฆบางเบา ทำให้บรรยากาศดูอบอุ่นและเงียบสงบ เสียงลมพัดผ่านใบไม้และเสียงนกร้องเบาๆ สร้างความผ่อนคลาย
หลงเหยียนนั่งขัดสมาธิบนหลังคาบ้าน มองออกไปยังทิวทัศน์รอบๆ นิกายผาสุข ทิวเขาที่ทอดยาวและป่าเขียวชอุ่มทำให้เขารู้สึกถึงความสงบและผ่อนคลาย เ้าขนเงินนั่งอยู่บนไหล่ของเขา มองดูทิวทัศน์ด้วยความสนใจ แสงแดดอ่อนๆ ส่องลงมาบนพวกเขา ทำให้เกิดเงาอ่อนๆ ที่หลังคา
ในขณะที่หลงเหยียนกำลังคิดทบทวนถึงคำแนะนำของปรมาจารย์อี้ซาน นกพิราบตัวหนึ่งบินมาหาเขา มันมีจดหมายผูกติดอยู่ที่ขา หลงเหยียนหยิบจดหมายมาเปิดอ่าน ข้อความในจดหมายเป็ข่าวสารจากนักฝึกฝนคนหนึ่งในนิกายหมอกมหาสมุทร เขาบรรยายถึงความยิ่งใหญ่และความเชี่ยวชาญในการใช้พลังหมอกและน้ำของนิกายนี้ ทำให้หลงเหยียนรู้สึกตื่นเต้นและมีความหวังใหม่
เขาคิดถึงโอกาสที่จะได้พัฒนาตนเองในนิกายใหม่และตัดสินใจที่จะเดินทางไปยังนิกายหมอกมหาสมุทรเพื่อเรียนรู้และฝึกฝนต่อไป
การเตรียมตัวออกเดินทาง
หลังจากที่หลงเหยียนตัดสินใจที่จะเดินทางไปยังนิกายหมอกมหาสมุทร เขาต้องเตรียมตัวอย่างรอบคอบสำหรับการเดินทางที่ยาวนานและเต็มไปด้วยอุปสรรค การเตรียมตัวครั้งนี้สำคัญมาก เนื่องจากเขาต้องมีทุกอย่างพร้อมเพื่อเผชิญกับความท้าทายที่จะเกิดขึ้น
หลงเหยียนเริ่มจัดเตรียมสัมภาระและอุปกรณ์ที่จำเป็สำหรับการเดินทาง เขาต้องเลือกสิ่งของที่จำเป็เท่านั้น เนื่องจากการเดินทางจะยาวนานและเต็มไปด้วยอันตราย เขายังต้องจัดเตรียมอาหารและน้ำ รวมถึงยาสมุนไพรเพื่อรักษาตัวเองหากเกิดาเ็
ห้องของหลงเหยียนที่นิกายผาสุขเป็ห้องที่เรียบง่ายแต่เต็มไปด้วยอุปกรณ์ฝึกฝนและหนังสือวิชายุทธ แสงแดดส่องผ่านหน้าต่าง ทำให้ห้องดูอบอุ่นและเงียบสงบ เ้าขนเงินนั่งอยู่บนโต๊ะ มองหลงเหยียนที่กำลังจัดเตรียมสัมภาระ
หลงเหยียนนั่งอยู่บนพื้นห้องของเขา รายล้อมไปด้วยอุปกรณ์และสัมภาระที่เขากำลังจัดเตรียม เขาหยิบกระเป๋าเดินทางขนาดเล็กขึ้นมาและเริ่มบรรจุเสื้อผ้า อาหารแห้ง และน้ำดื่ม เ้าขนเงินนั่งอยู่บนโต๊ะ มองดูหลงเหยียนด้วยความสนใจ
เขาหยิบหนังสือวิชายุทธเล่มโปรดและม้วนกระดาษที่มีบันทึกการฝึกฝนของเขามาใส่กระเป๋า นอกจากนี้เขายังจัดเตรียมยาสมุนไพรที่ใช้ในการรักษาาแและเสริมพลังชีวิต หลงเหยียนทำงานอย่างตั้งใจและรอบคอบ เพื่อให้มั่นใจว่าเขามีทุกอย่างที่จำเป็สำหรับการเดินทาง
ขณะที่เขากำลังจัดเตรียมสัมภาระ เสียงลมพัดผ่านหน้าต่างทำให้ใบไม้สั่นไหวและสร้างบรรยากาศที่เงียบสงบและผ่อนคลาย แสงแดดส่องผ่านเข้ามาทำให้ห้องดูอบอุ่น หลงเหยียนรู้สึกถึงความมั่นใจและความพร้อมที่จะเริ่มต้นการเดินทางครั้งใหม่
การเตรียมตัวออกเดินทางของหลงเหยียนเป็ขั้นตอนสำคัญที่เต็มไปด้วยความตั้งใจและความรอบคอบ สภาพแวดล้อมที่เงียบสงบและอบอุ่นช่วยเสริมสร้างความมั่นใจและความมุ่งมั่นในการเผชิญกับความท้าทายในการเดินทางสู่นิกายหมอกมหาสมุทร ความผูกพันระหว่างหลงเหยียนและเ้าขนเงินทำให้การเตรียมตัวเป็ไปอย่างราบรื่นและมีความหมาย
การเผชิญกับพายุฝน
ระหว่างการเดินทางไปยังนิกายหมอกมหาสมุทร หลงเหยียนและเ้าขนเงินต้องเผชิญกับพายุฝนที่รุนแรง การเผชิญหน้ากับธรรมชาติที่โหดร้ายเป็บททดสอบสำคัญที่หลงเหยียนต้องผ่านไปให้ได้
ท้องฟ้าที่เคยแจ่มใสกลับกลายเป็มืดครึ้มและมีเสียงฟ้าร้องดังสนั่น ฝนตกลงมาอย่างหนักทำให้ทางเดินในป่าเต็มไปด้วยโคลนและน้ำ ฝนที่ตกกระหน่ำทำให้ทัศนวิสัยแย่ลง หลงเหยียนและเ้าขนเงินต้องเผชิญกับความยากลำบากในการเดินทาง
ป่าทึบที่เต็มไปด้วยต้นไม้สูงใหญ่และพืชพรรณหนาทึบ กลายเป็ป่าที่ชื้นแฉะและลื่นไถลเมื่อพายุฝนเข้ามา เสียงฝนกระทบใบไม้และพื้นดิน เสียงฟ้าร้องและฟ้าแลบดังเป็ระยะๆ ทำให้บรรยากาศดูน่ากลัวและท้าทาย
หลงเหยียนและเ้าขนเงินเดินผ่านป่าทึบ ทางเดินที่เคยแห้งกลับกลายเป็โคลนและลื่นไถลเมื่อพายุฝนเริ่มก่อตัว ท้องฟ้าที่เคยแจ่มใสกลับมืดครึ้มและเสียงฟ้าร้องดังสนั่น ฟ้าแลบสว่างวาบเป็่ๆ ฝนตกลงมาอย่างหนักจนทัศนวิสัยแย่ลง