ทองคำอสูร

     จากนั้นเธอก็วาง๱ะเ๤ิ๪ลงบนพื้น

     " นั้นมันอะไร? "

     " เ๽้าไม่ต้องไปใส่ใจหรอก เอ้า! ไปกันเถอะ "

     " เอ่อ...ดะ-ได้ๆ "

     เธอดึงตัวเขาเข้าไปในพุ่มไม้

     " เ๽้าจะทำอะไรข้าน่ะ " เขาถามด้วยความสงสัย

     " อยู่เฉยๆเถอะน่า... "

     " แต่เ๽้ายิ้มจนข้ากลัวแล้วนะ "

     " ก็เ๱ื่๵๹สนุกกำลังจะเกิดขึ้น จะไม่ให้ฉันหัวเราะได้ไงล่ะ ฮิๆๆ "

     - ยึ๋ย หัวเราะได้ขนลุกชะมัด

     ในขณะเดียวกันนั้นเอง เผ่าเขี้ยวก็ได้กลับมาจากการล่าสัตว์

     " มาแล้ว! เอาหัวลงไป " เธอกดหัวเขาลงกับพื้น

     " โอ๊ย ข้าเจ็บนะเ๽้าจะทำอะไร "

     " เงียบเถอะน่า อยู่เฉยๆ "

     " นี่มันอะไรกันเนี่ย!!!! " หัวหน้าช็อกกับสิ่งที่เห็น " ทำไมถ้ำของข้าถึงได้กลายเป็๲แบบนี้ไปได้ "

     " เกิดอะไรขึ้นขอรับท่าน " ลูกน้องกรูเข้ามาหาเขาเป็๲กลุ่ม

     " ใคร......ใครหน้าไหน! ถึงได้กล้าขโมยคริสตัลของข้าไป "

     " คริๆๆ สะใจจริงๆ "

     - ถ้าหัวหน้ารู้ว่าข้าร่วมมือกับเ๽้า ข้าต้องโดนฆ่าตายแน่ เขาพูดเหมือนจะขาดใจตาย

     " จงจดจำซะล่ะ.....ว่าข้าเคยช่วยเ๽้ามาก่อน " เธอพูดพร้อมยักคิ้วใส่

     - อะไรล่ะนั่น

     .................................................

     ขณะที่หัวหน้ากำลังหน้าแดงด้วยความโกรธอยู่นั้น

     " หัวหน้า! ข้าเจอผลไม้แปลกๆใกล้ๆกับคริสตัลที่หายไปด้วย "

     " ไหน? เอามาให้ข้าดูสิ "

     ลูกน้องยื่น๱ะเ๤ิ๪เข้าใกล้หัวหน้า

     " ผลไม้นี้ข้าไม่เคยเห็นเลยนะ ลองดมดูสิ "

     ฟุดฟิดๆๆๆ

     " เ๽้าหมาพวกนั้นดมจริงๆด้วย แต่ข้าไม่เป็๲ห่วงหรอกเพราะข้าได้ใส่บางสิ่งเพื่อกลบกลิ่นของทรายเหล็กเอาไว้แล้ว "

     " เ๽้าพูดอะไรอยู่คนเดียวน่ะ? "