แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้ากลิ่นอาหารที่หอมกรุ่นชวนน่ารับประทาน บรรยากาศอันสดใสที่หาได้ยามปรกติตอนนี้ผมกำลังนั่งทานข้าวที่โต๊ะตัวเล็กๆ ในห้องของผมโดยสร้างบรรยากาศด้วยการเปิดหน้าต่างรับแสงแดดอุ่นๆ
ผมออกจากเกมมาได้สักพักแล้วครับตอนนี้ก็ทำธุระส่วนตัวเสร็จพอดี รวมถึงการทำอาหารเช้าด้วยนะครับมื้อเช้าวันนี้ก็เมนูเดิมๆ ครับ ไข่ตุ๋น ไข่เจียว ผัดผักรวม เมนูที่ทำได้ง่ายๆและสะดวก อ้อผมลืมบอกไปว่าวันนี้เป็วันจันทร์ และผมก็ปิดเทอมแล้วด้วยไม่ต้องไปเรียนผมเลยวางแผนว่าไปทำบุญที่วัดใกล้ๆ นี่แหละ
หลังจากผมทานอาหารเสร็จแล้วก็ออกไปซื้อชุดสังฆทานและของที่จะเอาไว้ทำบุญอีกเล็กน้อย จากนั้นก็เดินทางไปทำบุญที่วัดพอทำบุญเสร็จก็หาที่สงบๆ ได้ต้นไม้นั่งสมาธิสักพักแต่ระหว่างที่ผมนั่งสมาธิอยู่นั้นก็ได้กลิ่นหอมของดอกไม้ที่ส่งกลิ่นหอมแบบละเอียดอ่อนหอมจนแทรกไปสู่ทุกอณูของร่างกาย
“กลิ่นดอกไม้นี่มันไม่ใช่กลิ่นดอกไม้ของโลกมนุษย์นี่นา มาจากไหนนะ” ผมพูดออกมาเป็เสียงแต่ยังไม่ได้ลืมตานะครับเพราะถึงลืมตาไปก็คงหาต้นตอไม่เจออยู่ดี และดูเหมือนกลิ่นจะใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ให้ตายสิครับมันจะเข้าไปในจมูกแล้วมั้งและแล้วผมก็ได้ยินเสียงกระซิบครับ
แต่ฟังไม่รู้เื่ผมคงต้องเข้าสู่ห้วงสมาธิพอผมลืมตาผมก็เห็นผู้หญิงแต่งตัวด้วยชุดทิพย์ของชาว์ใส่ชุดประดับเพชรสีขาวใสปลิวไสวไปตามลมกายเธอประดับด้วยอัญมณีที่มีลักษณะอันเป็ทิพย์ที่ส่องรัศมีแพรวพราวดูน่าหลงใหลเธอมาสอง และมีบุรุษหนุ่มอยู่ตรงหน้าของผมบุรุษนี้ใส่ชุดอันประณีตกว่ารัศมีสว่างไสวกว่า
“ท่านมหาขุนพลข้าน้อยมีนามว่าปกิณกาปาละเทพบุตร ขออนุญาตเรียนเชิญท่านไปพบกับนายเหนือของเราเพื่อการคุยเื่ภารกิจของท่าน ภารกิจจากเบื้องบนมอบหมายมาขอรับ” บุรุษหนุ่มพูดเสียงอันไพเราะ สดใสกังวานดังแก้วใสก็มิปาน
“ภารกิจเหรอท่านปกิณกาปาละเทพบุตรแล้วชื่อนายเหนือของท่านล่ะ” ผมถามออกไปเพื่อความแน่ใจ
“นายเหนือของเราคือท่านโกศาปาเวทานะ เสนาฝ่ายซ้ายของเบื้องบนขอรับ”เขาตอบมาเสียงใสเหมือนเดิม
“ท่านโกศาเองหรอกเหรอ ได้สิแล้วใครจะดูแลร่างเราล่ะ” ผมเป็ห่วงร่างผมครับเดี๋ยวมีคนมาเห็นผมนิ่งๆ เขย่ายังไงก็ไม่ลืมตานี่เื่ใหญ่แน่
“เราเตรียมผู้ที่จะรับหน้าที่นี้มาแล้วครับเตรียมมาสี่ขบวนเพื่อรักษาร่างของท่านโดยเฉพาะจนกว่าท่านจะกลับมาจะไม่มีใครมองเห็นร่างของท่าน และไม่มีสิ่งใดทำอันตรายท่านได้ขอรับ”
“ครับ ขอบคุณมากงั้นช่วยพาผมไปหน่อยนะครับ” ผมตอบกลับและถอดิญญาออกจากร่างขึ้นไปนั่งบนราชรถที่มีสีฟ้าอ่อน แซมด้วยสีชมพู สีเงิน สีทอง ไอ้ที่เป็สีเนี่ยอัญมณีทั้งนั้นเลยนะครับส่องแสงสว่างจ้าด้วย พอผมขึ้นไปนั่ง ราชรถก็วาร์ปไปทันทีไปยังสถานที่ที่ ท่านโกศาอยู่
พอผมไปถึงที่นั้นก็มีเหล่าบริวารของท่านโกศามาต้อนรับอย่างดีจากนั้นก็คุยกันเื่ภารกิจซึ่งใช้เวลาแป๊บเดียวแต่คุยกันเร็วเพราะเวลาที่นั่นมันยาวครับ ผมก็ได้ใจความมาว่าเบื้องบนได้ตรวจพบฐานทัพย่อยของผู้มีฤทธิ์ซึ่งตั้งฐานอยู่ในเกมที่ผมเล่นแต่ยังไม่ทราบว่าตั้งอยู่ตรงไหนเพราะพวกนั้นใช้ฤทธิ์ปกปิดไว้ดังนั้นจึงต้องใช้วิธีสำรวจ โดยส่งผมไปสำรวจให้ทั่วในโลกแห่งเกมนั้น
ซึ่งมีมากมาย และกว้างใหญ่มากโดยท่านมอบภารกิจให้สามมหาบรมขุนพลสำรวจ สี่อภิมหาบรมขุนพลเป็ผู้ทำลายแต่ถ้าพวกผมสามารถทำลายได้ก็ทำเลย และภารกิจในครั้งนี้อนุญาตให้ผมใช้ฤทธิ์หยาบและทำลายโลกเ่าั้ทิ้งไม่ให้เหลือ อนุญาตให้พวกผมฆ่าสัตว์อสูรฆ่ามอนเตอร์ได้และต้องดึงิญญาของพวกเขามาด้วย
เพราะพวกนี้ถ้าไม่ฆ่าก็ดึงิญญาไม่ได้ผู้มีฤทธิ์เขาผนึกไว้อุปกรณ์เก็บิญญาท่านโกศาจะมอบให้ในเกมเพราะท่านเป็ผู้บริหารตำแหน่งสูงและตอนนี้กำลังติดตามตัวละครผมอยู่ส่วนอีกสองมหาบรมขุนพลที่เหลือจะตามไปทีหลัง เพราะเขายังไม่ได้เล่นเกมผมล่ะนึกเหตุการณ์ต่อจากนี้ไม่ออกจริงๆ สงสัยผมคงต้องบุกเบิกทวีปต่างๆ แล้วสิและผมคงต้องฆ่าล้างบางมอนเตอร์และอสูรอย่างนับไม่ได้เลยสินะ
แต่ว่าการฆ่าไม่ว่าจะฆ่าด้วยเหตุผลอะไรฆ่าก็คือฆ่า ผมก็ผิดมหันต์เหมือนกันนะครับ ไม่ใช่ว่าไม่รู้หรอก แต่รู้ดีต่างหากแต่ก็เอาเถอะการต่อสู้กับผู้มีฤทธิ์มันยังไม่จบแค่นี้หรอกครับ
เมื่อผมได้รับภารกิจเสร็จแล้วบริวารท่านโกศาก็มาส่งที่เดิม ผมก็กลับเข้าร่างและเดินทางกลับหอพักเพื่อที่จะได้ออนไลน์ต่อแต่พอกลับไปถึงหอพักก็มีพนักงานของบริษัทเกมมารออยู่หน้าห้องพร้อมกับกล่องใบใหญ่ผมก็เดินไปสอบถามและได้ความว่าเขามาติดตั้งเครื่องเกมรุ่นพิเศษที่มีในโลกเพียงสามเครื่อง (คงจะได้ใช้เฉพาะผู้ทำภารกิจ)เครื่องนี้ท่านผู้บริหารระดับสูงของบริษัทบอกให้มาติดตั้งที่นี่และเครื่องนี้สามารถออนไลน์ได้ตลอด แต่ต้องออฟไลน์ออกมาทานข้าวบ้างการธุระส่วนตัวก็ออกมาทำข้างนอกเองโดยเครื่องจะเตือนให้ในเกมเมื่อค้นพบอาการผิดปรกติของร่างกาย
ผมรอเขาติดตั้งจนเสร็จทุกอย่างและทำธุระส่วนตัวสักพักเพื่อเตรียมความพร้อมก่อนออนไลน์ยาว แต่ก่อนผมจะออนไลน์ผมก็นั่งสมาธิปรับธาตุเข้าสู่ธาตุอวิชชา
เพื่อที่จะต้องใช้ในโลกจริงและโลกเกมผมนั่งปรับอยู่เจ็ดวันเจ็ดคืน เพราะต้องไปดึงเอาของต่างๆ ที่มีคุณสมบัติสูงมาด้วยอย่างเช่นเหล็กไหล ผมไปอาราธนาโดยถอดกายไปตามถ้ำ และสถานที่ต่างๆและนำมาหลอมกับร่าง ไม่ใช่แค่นั้นนะ ผมต้องไปอาราธนาวิชาต้นตำรับแห่งมหาครุฑดำมหานาคาดำ มหาั์ คนธรรภ์ วิทยาธร ใน์ชั้นจาตุมหาราชิกาเพราะอวิชชาต้องอาราธนาครูมา ไม่งั้นใช้ได้ไม่เต็มที่ อาราธนาเสร็จก็ต้องปรับอีกกว่าจะเสร็จก็อย่างที่เห็นนี่แหละครับ
พอผมลืมตามาผมก็สูดเอาอากาศบริสุทธิ์เข้าปอดลึกๆและไปซื้อกับข้าวมาทาน ซึ่งทานเยอะเป็พิเศษ จากนั้นก็เช็คร่างกายให้เรียบร้อย
ตุ๊ดๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
เสียงโทรศัพท์ของผมดัง เหมือนชัยจะโทรมาผมจึงรีบรับสาย
“ฮัลโหลว่าไงเพื่อน” ผมรับโทรศัพท์พูดทัก
“เออ ไอ้ออฟ เอ็งจะเข้าเกมตอนไหน”ชัยถามไถ่ด้วยน้ำเสียงฉายแววจริงจัง
“ก็กำลังจะเข้าอ่ะ มีไรป่าว” ผมตอบกลับ ชัยทำเสียงอืมในลำคอแล้วเน้นจริงจังขึ้นมา
“ไอ้ออฟไอ้เพื่อนชัยสารเลวคนนี้ขอร้องแกอย่างได้ไหม” ชัยทำน้ำเสียงจริงจังมากเหมือนมันเป็เื่ซีเรียส
“อื้อ ถ้าทำได้ก็จะทำ” ผมตอบกลับ รอฟังคำขอจากเพื่อน
“ฉันรู้ว่าแกไม่ค่อยชอบผู้หญิงประเภทที่ทำตัวน่ารักใส่แล้วเข้ามาทำดีเอาหน้าแกมันชอบผู้หญิงที่จริงใจโดยไม่คิดอะไรกับแก แต่ตอนเข้าเกมไอ้ชัยสารเลวคนนี้ขอเถอะถ้ามีผู้หญิงเข้ามาไม่ว่าจะรูปแบบไหนก็ตามแกช่วยกรุณาทำตัวเป็ชายใจดีหน้าหม้อสักหน่อยได้ไหม แบบอยากได้อะไรป๋าจัดให้งี้ไอ้ชัยคนเลวอยากให้เอ็งได้ประสบการณ์ว่ะ” ชัยทำน้ำเสียงจริงจังผมนิ่งคิดสักพัก
“อืม จะลองทำดูก็แล้วกันแต่ฉันไม่สนใจผู้หญิงนะเฟ้ย เอาเป็ว่าจะทำตัวเหมือนสนใจก็แล้วกันมันเป็เกมนี่เนาะ จะทำเป็สนใจผู้หญิงแบบไม่สนเพื่อนดีมั้ย ของดี ๆเอาให้ผู้หญิงอื่นหมด ส่วนเพื่อนก็เอาของกาก ๆ ไปแบบนี้ดีป่าว” ผมพูดติดตลกบอกชัยว่าเป็แค่เกมทั้ง ๆ ที่รู้อยู่ว่านี่ไม่ใช่เกม
“เออ แบบนี้สิดี เอ็งรับปากแล้วนะ”ชัยกำชับ
“อืม รับปากก็ได้แต่จะทำแค่่หนึ่งเท่านั้นนะ” ผมบอก
“แค่นี้ก็ดีถมเถแล้วเพื่อนเลิฟไอ้ชัยคนเลวไปล่ะ” ชัยรีบพูดแล้วกดวางสายไป
ผมจึงวางโทรศัพท์แล้วเช็กดูร่างกายอีกรอบจากนั้นก็เข้าเครื่องเกมโดยผมต้องเข้าไปยืนยันไอดีในนั้นอีกพักหนึ่ง จากนั้นก็เข้าโลกแห่งเกม อินฟินิตี้
วูปปปปปปป
“” ”” ”” ”” ”” ”” ”” ”” ”” ”” ”” ”” ”” ”” ”
908
