รักสุดท้ายในสายหมอก

        ตอนที่3 ลูกแมว

        “มีอะไรครับ ริตา”ชานนท์เดินกลับไปหาริตาทันทีที่ได้ยินเสียงเรียกเขา

        “เอ่อ...ริตาว่า...ริตาคงเดินกลับออกไปไม่ถูก พี่นนท์ช่วยพาริตาออกไปได้ไหมคะ”ริตาพูดด้วยสายตาอ้อนวอน แกมเขิน

        สายตาของริตาที่มองชานนท์ปริบๆ เหมือนลูกแมวตัวเล็ก ๆ ที่กำลังหลงทาง

        ทำให้เขาอดมองริตาไม่ได้ เขาไม่เคยเห็นผู้หญิงคนไหนที่อ้อนได้น่ารักขนาดนี้  ทำให้ใจเขาเต้นแรง  เขารีบตั้งสติ

        “ได้...ได้ครับ  พี่นนท์ยินดี”

        “ขอบคุณค่ะ  พี่...นนท์”ริตายังเขิน ๆ ที่จะเรียกชานนท์ว่าพี่

        “เดินตามพี่มานะ  เดินไหวไหม  เจ็บตรงไหนอีกหรือเปล่า”ชานนท์ถามอย่างเป็๞ห่วง

        “ริตาเดินไหวค่ะ ไปกันเถอะค่ะ”

        ขณะที่ริตากับชานนท์เดินไปได้ครึ่งทาง ก็เห็นนกวิ่งมาแต่ไกล

        “ริตา !ไปไหนมาเราเดินตามหาแทบแย่  โทรไปก็ไม่รับ”นกถามด้วยความเป็๲ห่วงเพื่อน

        “ขอโทษนะนกที่ทำให้นกต้องตามหาริตา”ริตารีบเดินเข้าไปหาเพื่อน

        “นี่ ๆๆจะไม่แนะนำเพื่อนหน่อยหรือใครเดินมาส่ง  ใครอ่ะ... หล่อมากกก….” นกทำเสียงล้อเพื่อนทำให้ริตายิ่งเขินชานนท์

        “เอ่อ..พี่นนท์คะ นี่นกค่ะเป็๞เพื่อนริตา  นกนี่พี่นนท์ เป็๞....นักเรียนเตรียมทหารปี 3 พอดีเราหลงทาง พี่นนท์ก็เลยเดินมาส่ง”ริตาแนะนำให้รู้จักกันทั้งสองคน

        “สวัสดีครับน้องนก”ชานนท์ทักทายนกอย่างเป็๲กันเอง

        “สวัสดีค่ะ  ขอบคุณนะคะพี่นนท์ที่พาริตามาส่งสงสัย...จะหลงเสน่ห์....หนุ่มแถวนี้เลยเดินกลับไม่ถูก...555”นกหัวเราะล้อเพื่อน

        “นก...หยุดล้อเราซะทีโกรธจริง ๆนะ”ริตาหน้าแดงระเรื่อ  มือเล็กตีที่แขนเพื่อนแก้เขิน

        ชานนท์เห็นท่าทางงอนเพื่อนของริตาทำให้ชานนท์อดยิ้มออกมาไม่ได้  หน้าใส ๆ ที่ปราศจากการแต่งแต้มขนตาเรียวงอนที่ช่วยให้ดวงตาคู่นั้นดูกลมโตน่ามองจมูกโด่งรับกับริมฝีปากอิ่มสีชมพู  ผมยาวสลวยสีดำขลับมัดไว้ด้วยโบว์สีขาวเส้นเล็กๆ ทำให้ริตาดูมีเสน่ห์น่ารัก สดใสขึ้นมา  ชานนท์เผลอจ้องมองริตาโดยไม่รู้ตัว

        “อะ...แฮ่ม... ๆ ”เสียงของนกที่ดังขึ้นมาทำให้ชานนท์รู้ตัวรีบขยับตัวทันที

        “เอ่อ...ริตาเจ็บแผลมากไหม เดี๋ยวพี่ไปเอายาแก้ปวดให้นะ”ชานนท์ถามขึ้นแก้เขิน

        “ริตาเป็๲อะไร”นกถามเสียงดังพลางจับตามตัวเพื่อนรัก

        “เอ่อ...คือ...พี่นนท์รีบวิ่งไปหน่อยเลยไปชนริตาล้มมีแผลถลอกที่แขนน่ะ”ชานนท์รีบอธิบายให้นกฟังเพราะดูนกจะเป็๞ห่วงเพื่อนมาก

        “นก...ริตาไม่เป็๲ไรมากหรอก พี่นนท์ทำแผลให้แล้ว” ริตาหันไปมองเพื่อนพร้องยิ้มแหยๆ

        “ดีแล้วล่ะที่มีพี่นนท์อยู่ด้วย  นกว่าเราไปที่งานกันเถอะค่ะ”

        “อืม...ริตา นกพี่เดินไปส่งนะ”

ชานนท์เดินนำหน้าพาสองสาวไปที่สนามแข่งฟุตบอล....