ตอนที่ 57 เรียกว่าเอกภพบรรพการ
" 1 เดือนผ่านไป หลังจากจอมเทพจากทุกสุริยะดวงดาวหลายล้านคนได้เข้ามาในตระกูลหยางเพื่อมาพบเจอองค์มหาเทพเทวะผู้ปกครองของเอกภพนี้ จอมเทพทุกคนที่เข้ามาในตระกูลหยาง ดวงดาวสีน้ำเงินแห่งนี้ต่างก็ตื่นตะลึง กับดวงดาวแห่งนี้ ทั้งสิ่งปลูกสร้างที่แปลกหูแปลกตา คลื่นพลังลมปราณที่บริสุทธ์และเข้มข้น และขั้นยุทธของคนอาศัยที่นี้เพียงเด็กแรกเกิดก็มีพลังและขั้นยุทธขั้นาายุทธแล้ว ขั้นเทพยุทธและกึ่งจอมเทพนั้นมีมากมายหลายร้อยล้านคนและขั้นจอมเทพก็มีอยู่หลายล้านคน เพราะที่ดวงดาวสีน้ำเงินแห่งนี้มีเวลาที่ต่างจากเอกภพรวดเร็วต่างจากภายนอกมาก หยางโจวจึงได้อนุญาติให้ จอมเทพและผู้ติดตามทั้งหมดของเอกภพภายนอกได้เขามาบ่มเพาะเป็เวลา 300 ปี เทียบเท่าเอกภพภายนอกแค่ 30 วันเท่านั้น "
" ท่านจอมเทพทุกท่าน ข้าหยางโจวผู้ปกครองสุริยะดวงดาวทั้งหมด พวกท่านคงรู้กันแล้วว่าข้าเป็ใคร ข้านั้นเพียงอยากให้พวกท่านทุกคนได้รับรู้ว่าเอกภพแห่งนี้ข้าจะช่วยปกป้องดูแลเอง ข้าจะไม่ให้มหาเทพเทวะจากเอกภพอื่นเข้ามาแทรกแทรงและรุกรานได้ พวกท่านทุกคนไม่ต้องกังวลว่าข้าจะเข้าไปแทรกแทรงสุริยะดวงดาวของพวกท่าน ทุกสิ่งทุกอย่างให้มันดำเนินไปตามกฏธรรรมชาติของมันเองแต่ถ้ามีผู้ใดทรยศและให้ความช่วยเหลือเอกภพอื่น ตัวข้าจะไปทำลายมันด้วยตัวของข้าเองการที่ข้าเรียกพวกท่านมาพบในครั้งนี้ข้าในฐานะมหาเทพเทวะผู้ปกครองเอกภพนี้จึงมีของขวัญบางอย่างจะมอบให้ โดยสถานที่แห่งนี้คือตระกูลหยางของข้าสร้างขึ้นมา มันอยู่อีกมิติหนึ่งจะไม่มีใครสามารถเข้ามาได้ถ้าข้าไม่อนุญาติ พวกท่านทุกคนคงรับรู้ถึงพลังปราณธรรมชาติที่บริสุทธิและเข้มข้นแล้ว สถานที่แห่งนี้เหมาะแก่การบ่มเพาะและเพิ่มขั้นยุทธมากและข้าจะมอบโอกาสนี้ให้แก่พวกท่านทุกคนที่มาในวันนี้้ ข้าจะบอกแก่ท่านทุกคนว่าในสถานที่แห่งนี้นั้นเวลาจะแตกต่างจากที่ท่านจากมามาก ถ้าท่านอยู่ทีนี้ 10 ปีจะเท่ากับท่านอยู่ภายนอกแค่ 1 วันเท่านั้น ข้าจะให้พวกท่านทุกคนทำการบ่มเพาะอยู่ที่นี้ 300 ปี จะเท่ากับเวลาภายนอก 30 วันเท่านั้น ข้าจะมอบโอสถ แก่นธาตุต่าง ๆ ที่เหมาะสมแต่ละคนเพื่อใช้ในการบ่มเพาะในครั้งนี้ เพราะข้าคิดว่าแต่ละคนกว่าจะบ่มเพาะพลังและขั้นยุทธกว่าจะมาถึงขั้นจอมเทพได้นั้นต้องใช้เวลานับล้านล้านปี แต่ข้าเชื่อว่าเวลา 300 ปีในสถานที่แห่งนี้จะให้พวกท่านเพิ่มขั้นยุทธได้หนึ่งถึงสองขั้นยุทธถ้าใครมีขั้นจอมเทพยุทธขั้นที่ 9 แล้วจะสามารถขึ้นถึงขั้นกึ่งมหาเทพเทวะได้ ซึ่งเวลานับล้านล้านปีที่ผ่านมานั้นไม่เคยมีจอมเทพคนใดมีขั้นยุทธนี้มาก่อน ส่วนใครจะสามารถบ่มเพาะและเพิ่มขั้นยุทธได้เท่าใดนั้นแล้วแต่ความสามารถของตัวพวกท่านเอง และข้าให้พวกท่านเลือกทายาทของพวกท่านมาหนึ่งคนที่มีขั้นเทพยุทธมาฝึกวิชาความรู้ที่ตระกูลหยางของข้าเพื่อจะได้เป็ตัวแทนของพวกเ้าในอนาคต หลังจากนี้อีกหนึ่งเดือนข้าคาดหวังว่าพวกท่านทุกคนจะมีพลังและขั้นยุทธเพิ่มขึ้นหลังจากนี้อีกหนึ่งเดือนแล้วพบกันใหม่ สถานที่พักและสถานที่ใช้ฝึกบ่มเพาะข้าได้ให้คนตระกูลหยางจัดเตรียมไว้ให้แล้ว "
.............................................
" ณ ใจกลางดวงใจมหาเทพเทวะ "
" เสวี่ยเอ๋อ เยี่ยนเอ๋อ อวี้หรัน ผิงผิง ั้แ่เ้ามาบ่มเพาะคู่กับข้าพวกเ้าก็มีพลังและขั้นยุทธถึงขั้นจอมเทพขั้นที 9 แล้ว ด้วยการที่พวกเ้ามีพลังและขั้นยุทธแบบก้าวะโข้าก็วางใจได้แล้ว หงษาเพลิง และหงสาน้ำแข็ง เ้าก็มีพลังและขั้นยุทธถึงขั้นยุทธกึ่งมหาเทพเทวะแล้ว ภายในใจกลางดวงใจมหาเทพเทวะแห่งนี้จะใช้บ่มเพาะได้รวดเร็วกว่าตระกูลหยางนับร้อยเท่าแต่การที่เ้าทั้งสองจะบรรลุเป็ขั้นมหาเทพเทวะที่แท้จริงได้นั้นต่อจากนี้ไปก็ขึ้นอยู่กับความสามารถของเ้าทั้งสองคนแล้ว การบ่มเพาะคู่ไม่สามารถเพิ่มพลังและขั้นยุทธของเ้าทั้งสองได้อีกแล้ว และต่อไปนี้ข้าอยากมีบุตรกับเ้าทั้งสอง รอให้ เสวี่ยเอ๋อ เยี่ยนเอ๋อ อวี้หรัน และผิงผิง บรรลุขั้นกึ่งมหาเทพเทวะก่อนแล้วข้าจะให้พวกเ้ามีบุตรพร้อมกันเลย "
" บ้า ใครอยากจะมีลูกกับเ้ากัน พวกข้าทุกคนยังไม่มีลูกพวกข้าก็ระบบไปทั้งตัวแล้ว ไม่รู้ว่าท่านเอาเรี่ยวแรงมาจากที่ไหนกันพวกข้ามาอยู้ที่นี้เสื้อผ้าไม่ได้ใส่ต้องห่มดินห่มฟ้ากับท่าน ท่านขยับตัวทีพวกเราก็หมดเรี่ยวแรงไปกันหมด ท่านจะบอกพวกข้าได้หรือไม่ท่านไปเอาเรี่ยวแรงมาจากไหนกันทำไมพวกเราไม่ได้กินได้ดืมทำไมจึงอยู่กันได้สามีของข้า "
" ได้สิภรรยาข้า ข้าจะเปิดดวงตาให้เ้าได้มองเห็น "
" พรึ๊บบบ "
" ขณะนั้นเองต้นราชินีแห่งมวลพฤษาได้ปรากฏแก่สายตาของภรรยาของหยางโจวทุกคน ภรรยาของหยางโจวเมื่อได้เห็นก็ตกตะลึงถึงความยิ่งใหญ่ของต้นราชินีพฤษาที่ปล่อยลมปราณบริสุทธิเข้มข้นและยังได้เห็นรูปร่างสิ่งมีชิวิตต่าง ๆ มากมายทั้งสัตว์อสูรและต้นไม้ และยังมีกิ่งก้านได้สร้างดวงดาวเล็ก ๆ มากมาย ครอบคลุมไปทั้วทั้งเอกภพแห่งนี้และพวกนางทุกคนยังเห็นผลไม้ร่างแยกที่มีรูปร่างเหมือนกับหยางโจวทุกอย่าง เพียงแต่นี้เป็เพียงผลไม้เท่านั้นเอง โดยเฉพาะอวี้หรันซึ่งเป็อสูรจากเผ่าภันฑ์พฤษามีความตกตะลึงและตื้นเต้นที่สุด "
" สามีข้านี้คือพืชพันธ์ชนิดใดกันข้าเป็คนของเผ่าภัณฑ์พฤษาไม่เคยพบเจอพันธ์ไม้ชนิดนี้มาก่อนเลยทำไมจึงได้ปล่อยปราณธรรมชาติได้บริสุทธ์และเข้มข้นขนาดนี้มาก่อนเลย "
" ฮิ ฮิ อวี้หรัน เ้าจำไม่ได้หรือเพราะเ้าพันธ์ไม้นี้แหละจึงทำให้พวกเรามาเป็สามีภรรยากันถึงทุกวันนี้ "
" จะบ้าหรือสามีข้า ที่ข้ามาเป็ภรรยาท่านได้เพราะท่านแม่เฒ่าใช้สุราต่างหากข้าจึงต้องตกเป็ภรรยาท่านไม่ได้เกี่ยวกับพันธ์ไม้ชนิดนี้เลย "
" อวี้หรัน ก็พันธ์ไม้นี้แหละที่แม่เฒ่าให้ข้าหยิบขึ้นมาหนึ่งเมล็ดพอข้าหยิบขึ้นมาปุ๊ปเหมือนแม่เฒ่าใเป็อย่างมากจากนั้นแม่เฒ่าก็ใช้สุรานั้นทำให้เรามาเป็สามีภรรยากันจนถึงทุกวันนี้ "
" ท่านอย่าบอกว่านะว่าเมล็ดพันธ์นั้นคือเมล็ดพันธ์ราชินีแห่งมวลพฤษาเมล็ดนั้น นี้มันแปลกประหลาดเป็อย่างมากเมล็ดเพียงนิดเดียวแต่กับสามารถสร้างสิ่งมหัศจรรย์ได้มากมายขนาดนี้ สร้างสิ่งมีชิวิตมากมายและยังสร้างได้แม้กระทั้งดวงดาวได้อีก แล้วผลไม้รูปร่างหน้าตาเหมือนท่านคือสิ่งใดกันทำไมจึงมีมากมายขนาดนี้ "
" อ้อ เ้าสิ่งนี้เรียกว่าผลร่างแยกของข้า ถ้าข้าอยากสร้างร่างแยกขึ้นมาข้าเพียงเด็ดผลนั้นมาแล้วหยดเืของข้าลงไปก็จะเป็ข้าอีกหนึ่งคนอย่างที่ข้าสร้างมาแล้วหนึ่งคนพวกเ้าทุกคนก็เคยเห็นมาแล้ว แต่ข้าก็ไม่อยากสร้างร่างแยกขึ้นมาอีกเพราะว่าร่างแยกของข้านั้นจะมีชิวิตใจเป็ของตัวเองและมีพลังเกือบเท่าตัวข้า ข้าเกรงว่าถ้าข้าสร้างร่างแยกมามากเกินไปข้ากลัวว่าร่างแยกของข้าบางคนจะมีจิตใจชั่วร้ายเพราะร่างแยกของข้าแต่ละคนจะเอาจิตสำนึกบ้างส่วนของข้าไปเป็จิตสำนึกของตัวเอง อย่างที่เ้าเห็นร่างแยกคนแรกที่ข้าสร้างขึ้นมันเป็คนดีมากมันรักเดียวใจเดียวมันไม่เคยเหย่อยิ่ง มีความเคารพให้เกียรติผู้อื่นเป็อย่างมากข้าจึงมั้นใจและไว้ใจให้เ้าร่างแยกนี้ของข้าปกป้องดูแลเอกภพทั้งสองต่อจากข้า "
" ซิ ทำไมท่านไม่เอานิสัยเหมื่อนร่างแยกของท่านกัน ท่านมันจอมเ้าชู้หลายใจกะล่อนปริ้นปร้อนแถมยังบ้ากามอีกต่างหาก "
" จ๊วบบ จ๊วบบบ "
" ใครว่าข้าบ้ากามพวกเ้ามาที่นี้ทั้งหมดหกคนเลยโทษฐานที่ว่าข้าบ้ากามพวกเ้าต้องเจอฝ่ามือทลายูเาและสิบดัชนีทะลวงถ้ำอสูรของข้า "
" ว๊ายย ! ว๊ายยยย !! "
" อ๊ายยยย !! "
" เ้าคนบ้าปล่อยเดียวนี้เลย "
" ขณะนั้นเองได้มีลำแสงแปลกประหลาดเกิดขึ้นได้ดึงตัวหยางโจวไปยังเอกภพบรรพการ เวลาที่อยู่บริเวณหยางโจวและเหล่าภรรยาทั้งหกนางก็หยุดนิ่งทันทีหญิงสาวที่งดงามและกำลังมีความสุขนั้นไม่ไดรับรู้เลยว่าสามีอันเป็ที่รักได้ถูกเอกภพบรรพการดึงตัวไปแล้ว และเหมือนเวลาได้หยุดภาพอันงดงามที่เปลื่อยเปล่าร่างกายไว้แบบนั้นเหมื่อนกับรูปภาพปฏิมากรรมอันแสนงดงามของนางฟ้าทั้งหก "
......................................................
" ณ เอกภพบรรพการ "
" ตุ๊บบ ! "
" กรี๊ดดด ! ไอ้บ้าไอ้ลามก เ้าชาติชั่วเ้าหื่นกามเ้าจะทำอะไรข้า กรี๊ดดด ! ทหารจับตัวมันไปตัดหัวเดี่ยวนี้ "
" เอ่อ ! แม่นางเ้าเป็ใครกันแล้วที่นี้คือที่ใดกันทำไมคนจึงมากมายเช่นนี้ ข้าไม่ได้มีเจตนาล่วงเกินเ้า ข้าขอโทษแล้วภรรยาข้าทั้งหกหายไปไหนกัน
" กรี๊ดดด ! "
" เ้าใส่เสื้อผ้าก่อนเดียวนี้ อุจาดตา "
" ซิบหาย ! แล้วมั๊ยละคนมากมายเช่นนี้คงเห็นเ้าัน้อยตาเดียวของข้าหมดแล้วไม่ได้การแล้วไปจากตรงนี้ดีกว่า "
" พรึ๊บบ ! "
" ขณะนั้นเององครัก ประจำตัวองค์หญิงได้มาถึงทันทีเมื่อได้ยินเสียงขององค์หญิงกรีดร้อง "
" องค์หญิงเกิดสิ่งใดขึ้นพระเ้าคะ "
" ตรงนั้น ๆ มีไอ้โรคจิตหื่นกามมันเปลือยกายอยู่ มันจะมาทำมิดีมิร้ายข้า มันอยู่ตรงนั้นรีบจับตัวมันไปปะาเดี๋ยวนี้ "
" มันอยู่ตรงไหนพระเ้าค่ะองค์หญิงพวกกระหม่อมไม่เห็นใครเลยพระเ้าค่ะ "
" มันอยู่ตรงนั้นจริง ๆ คนบริเวณมากมายแถวนี้ก็เห็นมัน ไม่เชื่อเ้าก็ถามคนบริเวณนี้ก็ได้ "
" เ้าคนนั้นมานี้สิเ้าเห็นคนที่เปลื่อยกายกำลังจะทำมิดีมิร้ายองค์หญิงหรือไม่ "
" เอ่อ ! จริงขอรับท่านองครักข้าและคนบริเวณนี้เห็นชายเปลื่อยกายกำลังจะทำมิดีมิร้ายองค์หญิงจริง ๆ ขอรับ "
" อย่างนั้นหรือ ถ้ามันสามารถหายตัวไปได้ไวเช่นนี้มันต้องเป็คนที่มีพลังและขั้นยุทธขั้นมหาเทพเทวะเท่านั้น เอาอย่างนี้พวกเ้าจงมาให้ปากคำและจงบอกรูปร่างหน้าตามันมันเป็แบบใด "
" องค์หญิงพระเ้าค่ะ จากที่พวกกระหม่อมสอบถามมาชายที่เปลื่อยกายนั้นน่าจะเป็จอมโจรราคะที่มีขั้นยุทธมหาเทพเทวะที่แต่ละราชวงค์ตามล่าตัวอยู่ มันคงรู้ว่าองค์หญิงอยู่ที่นี้แน่ ๆ มันคงจะมาจับตัวองค์หญิงเป็แน่แต่พวกข้ากระหม่อมมาถึงเสียก่อนมันจึงหลบหนีไปได้ ข้ากระหม่อมจะเพิ่มองครักเป็สองเท่าหลังจากการคัดเลือกเสร็จพระเ้าค่ะ
" ณ.จุดห่างไกลหยางโจวได้โผล่มาด้านหลังพื้นที่ที่มีผู้คนมากมายเหล่านี้ "
" เฮ้อ ! เวรกรรมทำไมข้าว๊าปมาแต่ละครั้งต้องมาหล่นทับหญิสาวที่งดงามเช่นนี้ด้วยนะ และครั้งนี้ก็หน้าอายยิ่งนักข้าเปลื่อยกายอยู่และเ้าัน้อยตาเดียวของข้ากำลังจ้ำจี้กับภรรยาทั้งหกนางอยู่ไม่รู้พวกนางเป็อย่างไร อยู่ ๆ ข้าก็หายตัวมาแบบนี้ข้าเป็ห่วงพวกนางจริง แล้วที่นี้คือที่ไหนกันทำไมคนจึงมากมายเช่นนี้เหมือนกับที่นี้มีการคัดเลือกอะไรสักอย่าง "
" เฮ้ ! เ้าหนุ่มเ้าเพิ่งมาถึงหรืออย่างไรทำไมมาอยู่ตรงนี้ ไป ๆ ไปกับข้าวันนี้เป็วันสุดท้ายแล้วที่จะต้องทดสอบว่าพวกเราเหมาะกับนักษัตรอะไร "
" เอ่อ ! เดียวก่อนพี่ชายที่นี้คือที่ไหนกันหรืออยู่ ๆ ข้าก็โผล่มาที่นี้แบบไม่ทันตั้งตัว ข้านี้งงไปหมดแล้วพี่ชาย "
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า "
" นี้เ้าเพิ่งมาถึงหลอกรึ ข้าเองนั้นมาถึงก่อนเ้าไม่กี่วัน ครั้งแรกข้าก็งงแบบเ้านี้แหละ เ้าเรียกข้าว่า ตงฟงก็แล้วกัน แล้วเ้าชื่ออะไรละน้องชาย
" ข้าชื่อ หยางโจวพี่ชายแล้วที่นี้มันคือสถานที่แห่งใดกันรึพี่ชาย "
" ข้าจะเล่าให้เ้าเอง พวกเราทุกคนในสถานที่แห่งนี้ก็เหมือนกับเ้านั้นแหละเป็มหาเทพเทวะจากเอกภพภายนอก ที่นี้เรียกว่าเอกภพบรรพการ และเอกภพบรรพการนี้ได้ดึงมหาเทพเทวะทุกเอกภพเขามาที่นี้ ที่แรกพวกเราคิดว่าเอกภพบรรพการจะเป็สถานที่ยิ่งใหญ่แปลกประหลาดแต่ใครจะคิดว่าเอกภพบรรพการเป็เพียงดวงดาวดวงหนึ่งที่อยู่ใจกลางทุกเอกภพแต่ที่นี้จะมีพลังปราณธรรมชาติที่บริสุทธิและเข้มข้นมาก และเมื่อพวกเรามาอยู่ที่นี้แล้วพลังมหาเทพของเราก็จะเทียบเท่ากับพลังของขั้นเซียนยุทธเท่านั้นซึ่งเป็ผู้ที่อ่อนด้อยที่สุดของผู้ที่มีขั้นยุทธพลังของเรามากกว่าประชาชนพลเมืองนี้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น "
801
