ย้อนเวลาสู่ยุค 80 : สาวอวบผงาดฟ้า เปลี่ยนชะตามหาเศรษฐี 【จบ】

        อาสามเป็นคนที่พอจะมีไหวพริบแต่บ่อยครั้งถ้าเขาเลือกได้ ก็จะหลบอยู่ข้างหลังเมีย ทำทีเป็นคนดีเสียมากกว่า

        วันนี้หูหลันเยวี่ยเป็นหัวหน้าแม่ครัวใช้น้ำมัน เกลือ ซีอิ๊ว น้ำส้มสายชูไปเยอะ สะใภ้สามรู้สึกเสียดายแทบแย่ที่จริงคนที่เสียดายกว่าคืออาสามต่างหาก

        หลังงานเลี้ยงสิ่งที่ควรจะเป็นของบ้านสามยังถูกแบ่งออกไปอีกความเสียดายที่ถาโถมทำให้อาสามคิดแผนการที่ว่า ปีต่อๆ ไปงานเลี้ยงวันเกิดของแม่เฒ่าจะให้ทั้งสามบ้านผลัดกันจัดขึ้นมา

        อาสามมองออกว่าวันนี้หูหลันเยวี่ยจงใจเล่นงานบ้านสามของพวกเขาอย่างชัดเจนขณะนั้นเขาก็ยังสงสัยว่าบ้านสามของเขาไปขัดใจหลานสาวคนโตที่เพิ่งกลับมาจากในเมืองคนนี้ได้อย่างไร?

        เกือบจะได้เวลาอาหารเย็นหูหลันเยวี่ยถึงกลับมาจากบ้านสกุลหลิน

        เธอรับปากแม่เฒ่าหลินว่าจะช่วยตัดเสื้อผ้าใหม่ให้ดังนั้นเมื่อเห็นว่าฟ้ายังไม่มืด หลังจากออกมาจากบ้านอาสามเธอจึงไปช่วยแม่เฒ่าหลินตัดชิ้นส่วนเสื้อผ้าไว้ก่อนพรุ่งนี้ค่อยใช้จักรเย็บผ้าเย็บก็เสร็จแล้ว

        ทันทีที่เข้าไปในห้องโถงหูหลันเยวี่ยก็เห็นขวดเหล้าขาวหลายขวดที่ยังวางอยู่ที่เดิมกับบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปและคุกกี้อีกหลายห่อ

        "พวกนี้อาสามเอามาให้เหรอคะ?" หูหลันเยวี่ยถาม

        "อาสามเอามาให้ค่ะ" ถิงถิงอดไม่ได้ที่จะบ่นถึงอาสาม"ในเมื่ออาสามเสียดายของ ไม่อยากให้ก็ไม่ต้องให้แต่แรกสิพี่คงไม่ทันได้เห็น ตอนเอาของมาให้ สีหน้าอาสามดูมืดมนเหมือนจะร้องไห้ออกมาเลยละ"

        หูหลันเยวี่ยจินตนาการภาพสีหน้าบึ้งตึงของอาสามในทันที"ของในบ้านตัวเองถูกพวกเราแบ่งไป อาสามจะดีใจได้ยังไงล่ะ?"

        จ้าวหงเหมยที่เดินออกมาจากห้องหลังให้นมลูกเสร็จพูดแทรกขึ้นมา"อาสามของลูกบอกว่าวันเกิดของคุณย่าครั้งต่อๆ ไปพวกเราสามบ้านต้องผลัดกันจัดงาน เท่ากับว่าปีหน้าเป็นบ้านพวกเราปีต่อไปเป็นบ้านอารองของลูก แล้วก็ไปบ้านเขา เงินก็ไม่ต้องรวบรวมแล้วของก็ไม่ต้องแบ่ง บ้านเรายังไงก็ได้ แค่ไม่รู้ว่าอารองของลูกกับคุณย่าจะพอใจหรือเปล่า?"

        หูหลันเยวี่ยคาดการณ์ไว้อยู่แล้วว่าผลลัพธ์จะเป็นแบบนี้"ผลัดกันก็ผลัดกันสิคะ หนูว่าอารองก็คงเห็นด้วยส่วนคุณย่าของหนู ท่านก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะคัดค้านนี่นาวันเกิดท่านก็แค่ทำหน้าที่เป็นเจ้าของวันเกิดที่ดี ส่วนงานเลี้ยงจะจัดที่ไหนสำหรับท่านแล้วก็เหมือนๆ กันหมดนั่นแหละ"

        หูหลันเยวี่ยรู้ดีตราบใดที่บ้านรองได้ส่วนแบ่งไปในปีนี้ปีหน้าพวกเขาก็จะต้องเรียกร้องส่วนแบ่งต่อไปอีกอย่างแน่นอน

        หลายปีมานี้งานเลี้ยงวันเกิดของแม่เฒ่าจัดขึ้นที่บ้านสามมาตลอดเหตุผลที่สองสามีภรรยาอาสามยินดีก็เพราะว่าวันเกิดของแม่เฒ่าสามารถนำผลประโยชน์ที่แท้จริงมาสู่ครอบครัวของพวกเขาได้

        แต่เมื่อของถูกแบ่งให้อีกสองบ้านก็เท่ากับว่าทำให้สองสามีภรรยาจากบ้านสามรู้สึกว่าผลประโยชน์ของตนเองถูกลดทอนดังนั้นพวกเขาจึงต้องเสนอให้ทั้งสามบ้านผลัดกันจัดงาน

        หูหลันเยวี่ยกำลังรอให้มีคนเสนอว่าต่อไปวันเกิดของแม่เฒ่าก็ให้ทั้งสามบ้านผลัดกันจัดเธอเชื่อว่าแม่เฒ่าจะรู้สึกมีหน้ามีตาเป็นพิเศษก็ต่อเมื่อจัดงานวันเกิดที่บ้านใหญ่ของพวกเขา

        ญาติๆก็จะได้มาทานอาหารที่บ้านใหญ่เท่านั้น จึงจะสัมผัสได้ถึงความสุขบนปลายลิ้นและกลับบ้านไปอย่างมีความสุข

        หูหลันเยวี่ยเชื่อมั่นยิ่งกว่าว่าไม่ช้าก็เร็วบ้านใหญ่ของพวกเขาจะได้รับการยกย่องจากญาติสนิทมิตรสหายเพื่อนบ้านใกล้เรือนเคียง

        เมื่อถึงตอนนั้นเวลาพวกเขาพูดถึงหูฉางหมินและจ้าวหงเหมยก็จะไม่ถูกเหยียดหยามเรื่องที่ว่าสองสามีภรรยาไม่มีลูกชายอีกต่อไปแต่จะอิจฉาที่พวกเขามีลูกสาวสามคน มีดอกไม้สีทองที่เบ่งบานสดใสถึงสามดอก

        หลังจากที่แม่เฒ่าหูตื่นนอนอาสามก็ไปบอกเธอด้วยตัวเองถึงเรื่องที่จะให้บ้านทั้งสามผลัดกันจัดงานวันเกิด

        อาสามพูดถึงสะใภ้รองที่โวยวายเรื่องแบ่งของก่อนเป็นการฟ้องเรื่องบ้านรองให้แม่เฒ่าฟัง

        อาสามยังคงจดจำความแค้นที่เมื่อตอนเขาแต่งเมียทางบ้านเมียยืนกรานให้เขาซื้อจักรเย็บผ้าบ้านรองก็ไม่ยอมออกเงินช่วยเหลือไว้อยู่ในใจ

        เมื่อปีนั้นเงินที่เอาไปซื้อจักรเย็บผ้าส่วนมากเป็นเงินของบ้านใหญ่อาสามก็รู้สึกขอบคุณบ้านใหญ่เช่นกัน

        แต่ความรู้สึกขอบคุณของเขาก็ไม่เคยแสดงออกมาเป็นการกระทำใดๆ

        หลังจากฟ้องเรื่องบ้านรองแล้วอาสามถึงบอกความต้องการของตน

        "แม่ครับ ตามหลักแล้วแม่พักอยู่ที่บ้านพวกเราวันเกิดก็ควรจะจัดที่บ้านพวกเราแต่พี่ชายทั้งสองคนก็อยากจะกตัญญูต่อแม่เหมือนกันนะครับ"

        แม่เฒ่าหูเป็นคนฉลาดหลักแหลมจะฟังแล้วไม่รู้เลยหรือว่าลูกชายคนเล็กกำลังสื่อถึงอะไร

        "ได้สิ ต่อไปวันเกิดของฉันพวกแกสามบ้านก็ผลัดกันจัดฉันรู้ว่าวันนี้หลันเยวี่ยทำอาหารสิ้นเปลืองของในบ้านแกไปเยอะดูสิว่าแกสงสารเมียแกแค่ไหน"

        แม่เฒ่าหูรู้ว่าที่จริงแล้วลูกชายคนเล็กก็เสียดายแต่ในใจก็ยังโทษว่าเป็นความผิดลูกสะใภ้

        อาสามรีบพูดตามน้ำ"แม่ครับ อย่าเก็บไปใส่ใจเลยแม่ของเจี้ยนหมิงเป็นคนยังไงแม่ก็รู้ดี เดี๋ยวผมจะอบรมสั่งสอนเธอให้ดีเอง"

        แม่เฒ่าหูแค่นเสียง"อย่ามาหลอกฉัน ถ้าแกไม่ได้ปล่อยปละละเลยเมียแกจะทำแบบนั้นได้เหรอ?"

        จากนั้นแม่เฒ่าหูก็เปลี่ยนเรื่อง"แม่แกก็ไม่ใช่คนโง่นะ วันนี้ที่เห็นๆว่าหลันเยวี่ยจงใจหาเรื่องบ้านแกก็ไม่ใช่เพราะเมื่อก่อนเมียแกปากเสียจะแนะนำคนใบ้ให้หล่อนเหรอคนเขาจะไม่จำฝังใจได้ยังไง? ฉันมองออกว่ายัยหนูหลันเยวี่ยคนนี้น่ะเก่งกว่าเชี่ยนเชี่ยนที่ออกจากบ้านเราไปมากบางทีต่อไปสกุลหูของพวกเราอาจจะต้องพึ่งพาหล่อนด้วยซ้ำ อย่าไปหาเรื่องหล่อนเชียว"

        เมื่อได้รับคำเตือนจากแม่เฒ่าอาสามก็เพิ่งนึกถึงเรื่องโง่เขลาที่เมียของตนทำไว้เมื่อหลายวันก่อนได้ขึ้นมา

        หลังจากกลับมาถึงห้องโถงที่เขาพักอยู่กับภรรยาอาสามก็ตักเตือนลูกชายที่กำลังนั่งเล่นหนังสติ๊กอยู่"เจี้ยนหมิงต่อจากนี้ไปถ้าแกยังไม่เคารพพี่สาวคนโตเหมือนกับเจี้ยนผิงพี่รองของแก แกจะได้โดนดี"

        "พี่สาวคนโตของผมเหรอครับ? ยัยหมูตอนนั่นน่ะเหรออ๊าก..." อาสามตีก้นลูกชายไปหนึ่งที "หมูตอนอะไร? นั่นพี่สาวของแกต่อไปเธอจะไปเป็นครูที่โรงเรียนตอนอยู่ที่โรงเรียนแกต้องเรียกพี่สาวว่าครูหูเข้าใจไหม?"

        สามีเพิ่งเข้าบ้านมาก็ดุลูกชายสะใภ้สามจึงไม่พอใจ "แกกินเหล้ามากไปหรือเปล่า?วันนี้หูหลันเยวี่ยจงใจทำให้บ้านเราเสียหายชัดๆ แกมองไม่ออกเลยเหรอ?"

        "แกยังมีหน้ามาพูด? ถ้าไม่ใช่เพราะแกปากเสียจะแนะนำคนใบ้ให้หลันเยวี่ยเมื่อหลายวันก่อนเธอจะคิดแค้นแบบนี้ไหม?" อาสามชี้หน้าเมียที่กำลังถลึงตาใส่เขาอย่างมีโทสะ

        จากนั้นอาสามก็พูดต่อ"หลันเยวี่ยไม่ใช่แค่ทำงานบ้านเป็นนะ แต่ยังทำได้ดีกว่าใครๆด้วย เร็วๆ นี้เธอก็จะไปเป็นครูที่โรงเรียนประถมแล้วเด็กผู้หญิงที่ฉลาดมีความสามารถ แถมยังได้ทำงานที่น่าภาคภูมิใจขนาดนี้อาจจะแต่งงานกับคนในเมืองก็ได้ ใครจะรู้พวกเราอาจจะต้องพึ่งพาเธอ เพราะงั้นต่อไปต้องให้เกียรติเธอหน่อย"

        เดิมทีเรื่องที่หูหลันเยวี่ยจะไปเป็นครูอัตราจ้างที่โรงเรียนประถมมีคนรู้ไม่มากนักในงานเลี้ยงวันเกิดของแม่เฒ่าวันนี้ หูฉางหมินดื่มไปหลายแก้วเขาจึงเปิดเผยเรื่องนี้ออกมา

        ใกล้จะเปิดเทอมแล้วการที่หูหลันเยวี่ยจะไปเป็นครูอัตราจ้างก็เป็นเรื่องที่แน่นอนแล้ว

        แม้จะเป็นเพียงครูอัตราจ้างที่ไม่มีตำแหน่งแต่ก็เพียงพอที่จะทำให้ญาติๆ อิจฉา

        วันนี้หูหลันเยวี่ยแสดงศักยภาพอันน่าทึ่งเท่ากับเป็นการเชิดหน้าชูตาให้กับหูฉางหมินและจ้าวหงเหมยอย่างมาก

        นี่เป็นครั้งแรกที่หูฉางหมินและจ้าวหงเหมยได้เชิดหน้าชูตาต่อหน้าญาติๆเช่นนี้

        สำหรับสองสามีภรรยาหูฉางหมินลูกสาวแสดงความสามารถเพียงพอแล้ว มันดีพอที่จะเชิดหน้าชูตาให้กับพวกเขาแล้ว

        แต่หูหลันเยวี่ยก็ยังรู้สึกว่าสิ่งที่เธอทำยังไม่ดีพอเพราะยังไม่ดีพอที่จะเชิดหน้าชูตาให้กับพ่อแม่ได้อย่างเต็มที่

        ก่อนนอนถิงถิงก็พูดอย่างจริงจังกับหูหลันเยวี่ยที่กำลังตั้งใจหวีผมว่า"พี่คะ หนูอยากทำอาหารให้ออกมาน่ากินแล้วก็อร่อยได้เหมือนพี่พี่สอนหนูหน่อยได้ไหมคะ?"