Cosmic God System ข้านี่ล่ะผู้ยิ่งใหญ่ (จบ)

    ตอนที่​ 16​ หินลึกลับ


    เย่ชิงหยูเดินไปเรื่อยๆ​ ผู้คนเดินผ่านกันไปมา ที่ข้างๆทาง​ มีผู้คนมากมาย​ เปิดร้านขายของต่างๆ​ ไม่ว่าคุณจะหาอะไรที่นี่มีหมด​ ของเก่า​ ของใหม่​บางคนเอาของแปลกๆออกมาขายก็มี​ เย่ชิงหยูเดินดูของไปเรื่อยๆ​ ส่วนใหญ่ที่วางขายกันตามพื้น​ ไม่ค่อยมีของที่น่าสนใจ​
    เย่ชิงหยูเดินมาถึงร้านขายสมุนไพรที่ดูไม่ค่อยใหญ่มาก​ นอกร้านหน้าตาทรุดโทรม​ เขาไม่รอช้าเปิดประตูเข้าไปทันที​ ในนั่นไม่มีคนเลย ขนาดนั่นเขาเห็นชายแก่คนนึง​นั่งหลับอยู่บนเก้าอี้​หลังเคาเตอร์​ เขาใช้จิตสัมผัสตรวจสอบชายแก่​สรุปว่า​เป็นคนธรรมดา​ เย่ชิงหยูเอ่ยกับชายแก่ทันที
    "นี่เถ้าแก้​ มีสมุนไพรบ่มเพาะร่างกายไหม​"
    ชายแก่ที่นอนอยู่ก็ลืมตาขึ้นช้าๆ​ พลางมองสำรวจไปที่เย่ชิงหยู ดวงตาของเขาหลี่ลง​ เขาเอ่ยกับเย่ชิงหยู
    "เอาสมุนไพรอะไร​"
    "อืม​ ผมต้องการสมุนไพร​อัคคีผสาน​ 30ต้น​ กับ​ สมุนไพร​หิมะเยือกแข็ง​ 30ต้น​ และก็​ สมุนไพรสวรรค์ต้นนึงนะ"​ เย่ชิงหยูเอ่ยกับชายแก่
    ชายแก่ได้ยินดังนั่นก็อึ้ง​ เขาถามกับเย่ชิงหยูทันที​
    "เจ้าหนู​ เอาสมุนไพรไปทำอะไรเยอะแยะ​แค่ต้นนึงก็บ่มเพาะร่างกายให้แข็งแกรงขึ้นได้มากแล้ว​ ส่วนสมุนไพรสวรรค์นั่นคือ​ พืชพันธุ์ที่โคตรจะหายากเลยนะ​ ว่ากันว่าใครได้ใช้พืชพันธุ์นี้ชุบตัว​ จะทำให้มีพลังเพิ่มขึ้นมหาศาลจากลูกกระจ๊อกกายเป็นผู้มีพลังสัตว์ประหลาดเลยทีเดียว"
    เย่ชิงหยูเอ่ยถามชายแก่่่​
    "เถ้าแก้มีสมุนไพรที่ว่าไหม"​
    ชายแก่ได้ยินดังนั่นก็อึ้ง​ไปอีกรอบ
    "เจ้าเด็กบ้าใครจะไปมีของแบบนั่น​ ไม่งั้นร้านข้าก็ไม่ทรุดโทรมขนาดนี้หรอก​ ข้ามีแค่สมุนไพรอัคคีกับสมุนไพรหิมะเท่านั่น​ ต้นละ​ หนึ่งหมื่นเครดิต​ เอาอย่างละสามสิบต้นใช่ไหม​ รอแปบนึง"​ ชายแก่ว่าจบก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้เดินไปหลังร้านทันที
    "อะไรของเขากัน"​ เย่ชิงหยูขำเบาๆ​ 60ต้นก็​ 6แสนเครดิต​ เย่ชิงหยูรู้สึกหน้ามึดเล็กน้อย​ เขาคิดว่าต้องหาวิธีที่จะได้เครดิตมาเยอะๆละ
    หลังจากนั่นสักพักชายแก่ก็ขนถุงใบขนาดใหญ่มา เย่ชิงหยูไม่รอช้า​ เขาใช้จิตสัมผัสตรวจสอบทันที​
    "อืม​ ครบ"​ เย่ชิงหยูเมื่อเห็นดังนั่นก็เอาเครดิตออกมาจากแหวนมิติ​ ให้กับชายแก่ทันที
    ชายแก่รับมาแล้วเก็บเข้าแหวนมิติของตัวเองทันที​ เขาไม่ได้นับมันเลยด้วยซ้ำ
    "นี่เจ้าหนูถ้าเจ้าจะหา​ สมุนไพรสวรรค์เจ้าต้องไปหาที่ตลาดมืด​ ที่นั่นมีทุกอย่าง​ ของหายากที่ล้ำค่า​ จะถูกรวบรวมไปที่นั่นโดยยอดฝีมือ​มากมาย"​ ชายแก่เอ่ยกับเย่ชิงหยู
    เย่ชิงหยูเมื่อได้ฟังดังนั่นก็พยักหน้า​ ตลาดมืดคือศูนย์รวม​ของผิดกฏหมายทุกสิ่ง​ ที่นั่นมีคนตายไม่เว้นแต่ละวัน​ ปล้น​ ฆ่า​ ขมขื่นผู้หญิง​ ใครไม่มีพลังมากพอเมื่อไปที่นั่นจะถุกปล้นทันที​ บางคนดวงซวยถูกจับไปเป็นทาสทรมานยิ่งกว่าตายซะอีก
    "เดียวก่อนถ้าเราไปตลาดมือ​ เราจะสามารถจัดการใครก็ได้​ ไปหาของล้ำค่าแถมได้ค่าพลังงงาน​ ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว"​ เย่ชิงหยูหัวเราะในใจ
    เย่ชิงหยูหลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จแล้วก็เดินออกจากร้านไป​ ชายแก่ก็กลับมานั่งเล่นที่เก้าอี้​ เขาบ่นพึมพำเบาๆ​
    "อืม​ ใบหน้าที่แท้จริงดูดีเลยทีเดียว​ แถมอายุแค่นี้ก็มาถึง​ ขั้นจิตญญาณขั้นที่​สิบแล้ว​ อัจฉริยะจากที่ไหนกัน​ เข้ามานี่​" ขนาดนั่นเงารูปร่างมนุษย์ก็โผล่ออกมาจากอากาศ​ ชายแก่เอ่ย​กับเงานั่นทันที
    "ไปสืบมา​ เจ้าเด็กน้อยคนนี้เป็นใคร"​

    เงานั่นได้ยินก็ตอบรับด้วยความเคราพ
    "รับทราบครับ​ ท่านหวง"​
    "ฟุบ"​ ร่างกายหายไปอย่างรวดเร็ว​ ร้านกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง​ ชายแก่ก็นอนโยกเก้าอี้ไปมา​ ใบหน้าเขาดูยิ้มแย้มเลยทีเดียว​
    เย่ชิงหยูไม่รู้เลยว่า​ ชายแก่ที่คุยด้วยจะเป็นผู้มีพลังมากไม่แพ้อาจารย์ใหญ่เฟยเซียนเลยทีเดียว
    หลังจากที่เขาเดินออกมาจากร้านเรียบร้อย​ เขาไม่รอช้ารีบไป​ ที่สถานีรถไฟเพื่อที่จะไปเขตปลอดกฏหมายทันที
    เขาขึ้นรถไฟสายออกนอกเมือง​ เพื่อที่จะไปเมืองอื่นทันที​ รถไฟลอยฟ้าวิ่งด้วยความเร็วที่สูงมาก​ แปปเดียวก็ผ่านเมืองต่างๆ​หลายเมือง​ ผ่านไป2ชั่วโมง​ รถไฟก็จอด​ เย่ชิงหยูก้าวลงทันที​ เมื่อมาถึงเมืองปลอดกฏหมายเขาก็เข้าสำรวจทันที​ สภาพที่มืดมน​ ผู้คนแต่งตัวกันสีฉูดฉาด​ ผู้ชายทำตัวนักเลง​ ผู้แต่งตัวเปิดเผย​
    เย่ชิงหยูเดินไปเรื่อยๆ​ บางครั้งก็มีมาหาเรื่องมั้ง​ แต่ก็ถูกเย่ชิงหยูจัดการอย่างง่่ายดาย​ เขาถามข้อมูลถึงตลอดมืดจากพวกที่​ จัดการไป ไม่รอช้าเขาก็ก้าวเดินไปทิศทางนั่นทันที
    ตลาดมืดใหญ่โตมากมาย​ ผู้ฝึกพลังแต่ละคนในดวงตามีจิตสังหารตลอดเวลา​ ราวกับว่าพร้อมที่จะฆ่าคนทุกเมื่อ​ เย่ชิงหยูเดินดูของตามทางไปเรื่อยๆ​ ขนาดนั่นตัวเขาก็ไปสดุดกับอะไรบางอย่าง​ มันเป็นหินสีแดงสดก้อนเล็กๆ​ เย่ชิงหยูเห็นดังนั่นก็ใจเต้นขึ้นมา​ เขาไม่รอช้าเดินไปที่แผงลอยร้านนั่นทันที
    ชายวัยกลางคนหน้าตาดุร้าย​ นั่งกอดอกอยู่​ เย่ชิงหยูเห็นก็รู้ได้ทันทีว่าเป็นคนขาย
    เย่ชิงหยูชี้ไปที่หินก้อนสีแดงเล็กพร้อมกับเอ่ยถามชายวัยกลางคนทันที
    "นี่ลุง​ หินก้อนนี้ขายเท่าไหร่"​
    "5ล้านเครดิตไม่มีลด"​ ชายวัยกลางคนตะโกนเสียงดัง
    เย่ชิงหยูได้ฟังดังนั่นก็เกาคาง​ ครุ่นคิดในใจ​ "อืม​ เราไม่มีเครดิตด้วยสิ แต่เรามียาสร้างรากฐานนี้น่าจะเอามาแลกเปลี่ยนได้ คุ้มยิ่งกว่าคุ้ม"
    "เครดิตอะเราไม่มีหรอก​ มีแต่ยาเสริมรากฐานอะ​ แลกเปลี่ยนกับหินนี่ได้ไหม"​ เย่ชิงหยูเอ่ยขึ้น
    ชายวัยกลางคนได้ยินดังนั่นก็ตื่นเต้นหนักมาก​ แต่เก็บสีหน้าไว้​ เขาคิดในใจ​ หินก้อนสีแดงนี่เขาขุดมันได้​ ตอนแรกไปให้ผู้เชี่ยวชาญดูก็สรุปว่าเป็นแค่หินธรรมดาเท่านั่น​ ไม่น่าเชื่อว่าจะขายออกได้ในราคาที่มากขนาดนี้​
    ชายวัยกลางคนพยักหน้าตกลง​ ส่งหินก้อนสีแดงให้กับเย่ชิงหยูทันที​ เขาจับมันขึ้นมาสำรวจ​ ความคิดในหัวของเขาร้องตะโกนยินดีอย่างบ้าคลั่ง​ เย่ชิงหยูเมื่อยืนยันแน่ใจชัดแล้วว่าเป็นของที่ใช่​ ก็ส่งยาสร้างรากฐานให้ชายคนนั่นทันที
    ชายวัยกลางคนรับมาด้วยสีหน้าที่ตื่นเต้น​ มือของเขาสั่นเทาในขนาดที่ถือเม็ดยา​ เขารีบเก็บใส่แหวนมิติทันที​ ถ้ามีคนเห็นเขาต้องถูกฆ่าแล้วชิงไปแน่
    "คุณลูกค้าสนใจอะไรอีกไหม"​ ชายวัยกลางคนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่ดูดี
    "อืม​ ไม่มีแล้ว​ ข้าไปละ​" เย่ชิงหยูเมื่อพูดจบก็เดินจากไปทันที​

    ชายวัยกลางคนไม่รอช้ารีบเก็บแผงเข้าแหวนมิติเผ่นแนบอย่างรวดเร็ว​ กลัวว่าเย่ชิงหยูจะกลับมาขอเม็ดยาคืน​ เขาไม่รู้เลยว่าหินก้อนสีแดงก้อนนั่น​ ของข้างในมีมูลค่าถึงขนาดขายดาวหนานเทียนทั้งใบก็ยัง​ หาซื้อไม่ได้​ แม้แต่ในห้วงจักรวาลก็ถือว่าเป็นของที่โคตรจะหายาก​ ล้ำค่าอย่างถึงที่สุด