"เอ่อออ.. เบียร์เคยถามแล้วก็จริง แต่อยากให้แน่ใจอีกรอบ.. คราวนี้พี่โอบก็จะมาอีกจริงๆ ใช่ไหมคะ?"
"เอ้า นี่ยังไม่เชื่อใจกันอีกรึไง.. ก็คู่ขาที่ไอ้โอบมันพาเข้าคลับคืนนี้ก็เมียพี่เอง ก่อนจะมารับเธอพี่ก็เป็คนส่งจีน่าขึ้นรถมันกับมือ ฮ่าๆ"
"พี่ทำแบบนั้นได้ไงเนี่ย.. พี่นพ.. แล้วถ้าพี่โอบไม่พาพี่จีน่าไปคลับแต่ดันพาไปเอากันที่โรงแรมล่ะ พี่จะว่าไง"
"อืมมม ก็ไม่เห็นต้องคิดมาก เพราะเมียของมันก็อยู่กับพี่ตรงนี้.. พี่ก็แค่พาเธอเข้าโรงแรมบ้างไงครับ"
"ชิ.. ใครจะอยากเข้าโรงแรมกับพี่กัน.."
เบียร์หลบสายตาหื่นกามของนพที่ทำหยอกล้อซุกซนใส่ เธอหันกลับไปนั่งมองทางเงียบๆ ขณะที่คิดอะไรหลายๆ อย่างในหัวซ้ำไปซ้ำมา เพราะหลังจากที่เธอได้แอบอ่านข้อความแจ้งเตือนกิจกามรอบใหม่จากคลับสวิงกิ้งที่ส่งมาถึงคุณสามี เธอก็พยายามคิดเข้าข้างตัวเองอย่างหนักว่ารสชาติเซ็กส์ที่เปลี่ยนไปของเธอจะสามารถมัดตัวโอบให้อยู่กับบ้านไว้ได้
แต่หลังจากนั้นอีกไม่กี่วันเธอก็ได้รับข้อความจากนพว่าการออกรอบครั้งใหม่โอบจะเข้าร่วมด้วยแน่นอน เพราะผัวเธอโทรไปขอยืมตัวจีน่าเป็คู่ขาเหมือนเคย
"แล้วพี่ก็ให้เพื่อนยืมเมียเป็คู่ขาพาไปสวิงเนี่ยนะ.. แล้วบอกพวกนั้นว่ายังไง พี่จะไปกับใครแทนล่ะ คลับเค้าไม่รับชายเดี่ยวไม่ใช่เหรอ"
"ฮ่าๆ ก็บอกว่าพาเบียร์ไปด้วยน่ะสิ"
"พี่นพ! เบียร์ไม่ตลกด้วยนะคะ"
"โอเค.. โอเค.. ไม่ต้องขึ้นเสียงก็ได้น่า.. พี่ก็แค่บอกว่าพาเด็กที่เลี้ยงไว้ไปด้วย ยังไงจีน่าก็ไม่ว่าอะไรอยู่แล้ว"
"หึ! ประหลาดทั้งผัวทั้งเมียเลยจริงๆ.. แล้วพวกนั้นออกมาก่อนเราตั้งนาน พี่ว่าพี่โอบเค้าจะจัดการกับพี่จีน่าไปก่อนแล้วรึยังคะ?"
"อืมมมม ไม่น่านะ.. พี่เป็ไอ้โอบก็ไม่ทำหรอก เก็บแรงเก็บน้ำเอาไว้ไปสนุกกันในคลับไม่ดีกว่าเหรอ.. ส่วนจีน่าก็คงไม่ยอมให้ทำเหมือนกัน ยัยนั่นชอบบรรยากาศการสวิงจะตาย คงรอไปจัดเต็มข้างในนั่นแหละ"
"เื่แบบนี้รู้ดีเชียวนะคะ"
"ฮ่าๆ แต่พวกนั้นคงแวะจอดรถเป็พักๆ แล้วฟัดกันจนเกือบแตกไปแล้วหลายทีแน่ๆ อันนี้รับรองได้เลย"
เบียร์ถอนใจให้กับความร่าเริงแบบไม่สะทกสะท้านอะไรของพี่นพแล้วกลับมานั่งคิดทบทวนแผนการหลายๆ อย่างที่เตรียมเอาไว้ในวันนี้ เธอตั้งใจว่านี่จะเป็การพยายามครั้งสุดท้ายที่จะดึงสติผัวให้ได้ แม้ว่าเธอต้องกลับไปเจอเื่น่าอายในคลับนั่นอีกครั้งก็ตาม
รถคันใหญ่ของนพเลี้ยวเข้าไปยังคลับเฮ้าส์สุดหรูใจกลางเมืองที่มีคนคุมอยู่อย่างหนาแน่นั้แ่หน้าประตู เขาจอดรถลดกระจกลงยื่นบัตรพร้อมกับโทรศัพท์ที่มีคิวอาร์โค้ดให้การ์ดตรวจสอบ เมื่อได้รับการยืนยันก็ขับผ่านประตูเข้าไปยังอาคารจอดรถขนาดใหญ่ที่เบียร์เห็นแล้วก็ทึ่งเพราะมีแต่รถหรูและซุปเปอร์คาร์จอดเรียงรายเต็มไปหมด
"ปกติคนมาเที่ยวที่นี่กันเยอะไหมคะ.. แบบวันปกติจริงๆ น่ะ"
"ไม่มีคนหรอก คลับเฮ้าส์มันแค่ธุรกิจบังหน้าเท่านั้นแหละ กิจกรรมออกรอบแบบวันนี้ต่างหากที่เป็ตัวทำเงินของจริง.. จัดกันทุกๆ สองอาทิตย์ แต่จัดแค่เดือนละสองครั้งก็ทำเงินอยู่ได้ทั้งปีเลยนะ"
"โห.. ค่าเข้าเท่าไหร่นะคะ"
"ฮ่าๆ คราวที่แล้วเธออายจนมัวแต่หลับหูหลับตาไม่มองใครเลยสินะ.. คราวนี้ดูเองละกัน เดี๋ยวเธอก็รู้"
นพพาเบียร์เดินจากอาคารจอดรถมุดเข้าตึกใหญ่ตามช่องทางพิเศษที่คุ้นเคย มีพบคนอื่นบ้างประปรายแต่ก็ไม่มีใครสนใจกันเหมือนเป็เื่ปกติ จนมาถึงอาคารส่วนในสุดที่เป็สถานที่จัดงาน ทั้งคู่หยุดอยู่หน้าประตูห้องที่มีการ์ดคอยกันไว้ยังไม่ให้เข้าไปเพราะสมาชิกชุดก่อนหน้านี้ยังจัดการธุระไม่เสร็จ สักพักเมื่อได้ยินเสียงขานเรียกการ์ดถึงเปิดประตูให้
ทั้งคู่เดินเข้ามายังจุดลงทะเบียนที่มีผู้ดูแลเป็สาวสวยเพียงสองคน ไม่มีคนอื่นพลุกพล่านเพราะทางคลับให้ความเป็ส่วนตัวและไม่อยากให้สมาชิกวีไอพีเกิดความเขินอายเพราะตรงนี้ยังเปิดหน้าเห็นตัวตนกันหมด นพยื่นโทรศัพท์ที่เปิดคิวอาร์โค้ดให้ผู้ดูแลรับไปเช็คข้อมูลสักพักก็ยิ้มส่งกลับมาให้
"ลงทะเบียนเรียบร้อยนะคะ ขอรับค่าเข้าร่วมกิจกรรมของสมาชิกทั้งสองท่านด้วยค่ะ"
นพหันไปยักคิ้วให้กับเบียร์เป็ความหมายว่าให้เธอดูให้ดี แล้วก็ยื่นซองกระดาษสีน้ำตาลที่ถือติดมือมาด้วยให้กับผู้ดูแล เธอคนนั้นรับไปเปิดซองเทของข้างในลงหน้าเค้าเตอร์ทำให้เบียร์ถึงกับตาโตเพราะมันเป็เงินแบงค์พันหลายปึกเหมือนเพิ่งมัดออกมาจากธนาคาร ผู้ดูแลรับไปวางเข้าเครื่องปั่นนับเงินจนครบแล้วก็หันกลับมายิ้มสวยๆ
"ค่าเข้าร่วมครบตามจำนวนนะคะ และมีส่วนที่เกินมาอีกหนึ่งแสน คุณจะรับคืนหรือว่า.."
"ส่วนนั้นขอแลกเป็สายรัดนะครับ"
"ได้ค่ะ.. งั้นก็ขอเชิญไปเลือกหน้ากากช่องถัดไปได้เลยนะคะ"
เธอคนนั่นหยิบสายรัดทั้งสองสีให้กับนพครบตามจำนวนค่าเงินเสร็จก็ผายมือให้ทั้งคู่ขยับไปจุดถัดไปที่มีหน้ากากแบบต่างๆ แขวนอยู่บนผนังให้สมาชิกได้เลือก คราวนี้เบียร์ได้มองเต็มตาก็เห็นว่ามีหน้ากากอยู่หลายแบบ มีทั้งลวดลายประดับสวยงาม หรือสีสะท้อนแสงจัดๆ รวมถึงลายแปลกๆ ที่เห็นแล้วชวนให้ขำก็ยังมี
"เลือกให้พี่ทีสิ เธอชอบอันไหน"
"เอ้า ตัวเองจะใส่ไม่เลือกเองล่ะคะ"
"เอาน่าาา สนุกกับพี่หน่อยสิ"
"ก็ได้ๆ งั้นของพี่เอาาาา.. อันนั้นละกัน.. ส่วนของเบี.. ของฉัน ขอเป็ผ้าคลุมหัวเหมือนเดิมค่ะ" เธอเกือบหลุดพูดชื่อตัวเองออกมาแต่ก็รู้งานทำให้นพแอบอมยิ้มอยู่บ้าง
ผู้ดูแลสาวหันไปหยิบของใหม่จากในกล่องออกมาวางส่งให้แล้วพูดเสียงหวาน
"ของคุณผู้ชายอันนี้.. คุณผู้หญิงก็นี่ค่ะ.. มีค่าบริการสามหมื่นนะคะ"
"ห๊ะ!! สามหมื่น!! ดะ-เดี๋ยวๆๆ" เบียร์หลุดอุทานออกมาเสียงดังจนสาวผู้ดูแลต้องยืนกลั้นขำ
"เธอ! ใอะไรเนี่ย.. เบาๆ อายเค้า.. ขอโทษด้วยครับ นี่ครับ ชมพูสามเส้น" นพวางสายรัดข้อมือสีชมพูที่เพิ่งได้รับมาให้ตามจำนวนแล้วรีบดึงเบียร์ให้เดินเข้าไปด้านในเพื่อหนีความเขินอาย
ถึงตรงนี้เบียร์เพิ่งรู้ว่าผ้าคลุมแบบทั้งหัวที่เธอเลือกคือไอเท็มที่แพงที่สุดในคลับ
"ก็แล้วทำไมไอ้โม่งนี่มันแพงกว่าของคนอื่นล่ะ สวยก็ไม่สวย แค่ค่าเข้าก็คนละสองแสนแล้วนะ!"
"ค่าเข้ามันก็เอาไว้ช่วยกรองลูกค้าได้แล้วมั้ย ราคานี้ไม่ใช่ว่าใครที่ไหนจะเข้าได้สักหน่อย.. แล้วเธอไม่เห็นเหรอว่าที่นี่เค้ารับแต่เงินสด ไม่มีโอนจ่ายให้เหลือหลักฐานอะไรทั้งนั้น เพราะงั้นไอ้โม่งนี่ก็มีไว้ให้คนที่อยากปิดบังตัวจริงๆ นั่นแหละ.. ถ้าเธอเห็นใครใส่นะ เดาไว้ก่อนเลยว่าถ้าไม่ใช่ดาราก็พวกนักการเมืองแน่นอน.. หรือเธออยากจะใส่แค่หน้ากากเล็กๆ เหมือนพี่ล่ะ"
เบียร์ถึงกับเงียบพูดไม่ออกแล้วเดินตามนพเข้าไปถึงโถงทางเดินยาวที่เป็โซนห้องแต่งตัวซึ่งถูกแบ่งเป็ห้องเล็กๆ หลายห้องทั้งสองฝั่งเหมือนกำลังเดินเข้าคลินิก
เธอเข้าไปยืนมองตัวเองในกระจกตั้งสติทำใจก่อนจะถอดเสื้อผ้าเปลี่ยนร่างเป็สาวร่านชุดเหมือนเมื่อครั้งที่แล้ว จับกางเกงจีสตริงขยับดึงให้ปิดกลีบแคมให้ได้มากที่สุด กดรีดสติกเกอร์ปิดหัวนมให้ติดแน่น หันมองกระจกบิดตัวดูทั้งหน้าหลังแล้วถอนหายใจปลงก่อนจะเดินไปที่ประตู เมื่อเดินออกห้องมาก็แน่นอนว่าเจอพี่นพยืนยิ้มกว้างเปลือยล่อนจ้อนรออยู่แล้ว
"เฮ้อออ ถึงจะทำใจมาแล้วก็เหอะว่าออกมาจะเจอพี่สภาพไหน.. แต่ยังไงก็ช่วยมีเขินมีอายกันสักหน่อยจะได้มั้ยคะ? ไม่ใช่ว่า.. มายืนแข็งชี้หน้าอยู่แบบนี้"
"ฮ่าๆ ก็มันอดไม่ได้นี่นา แค่คิดว่าจะได้เห็นเธอแก้ผ้าอีกครั้งพี่ก็เป็แบบนี้ซะแล้ว" เขาไม่ได้แค่พูดเปล่าๆ แต่ยังใช้มือรูดชักเอ็นแข็งให้เธอดูเหมือนเป็เื่ปกติไปแล้ว
"เอาเหอะ.. อยากทำไรก็ทำ ฉันปลงแล้วล่ะ.. ไปกันต่อดีกว่าค่ะ"
เบียร์ถอนหายใจแล้วยื่นมือออกไปหมายจะให้เขาจูงมือเหมือนคราวก่อน แต่นพแสยะยิ้มแล้วเข้ามาด้านข้างโอบกอดรอบคอพร้อมกับเอื้อมมือลงไปคว้าเต้านมสาวบีบเคล้นเต็มฝ่ามือ
"พี่!! เห็นไม่ว่าก็อย่าได้ใจนักสิคะ.. โอ้ย! อย่าบี้.." เธอสะดุ้งเมื่อโดนเขาฉวยโอกาสลอกแผ่นสติกเกอร์ปิดจุกออกแล้วใช้นิ้วเข้าขยี้ยอดอกทันที
"มาถึงขั้นนี้แล้วยังจะเสียเวลาปิดจุกไว้อยู่อีกทำไมล่ะครับ ให้พี่ลอกอีกข้างออกด้วยดีไหม"
"ไม่ต้องเลยนะ.. ขืนเอาออกให้เห็นอีกข้างเดี๋ยวพี่ก็ฉวยโอกาสดูดมันอีก"
"งั้นแสดงว่าาาา.. ข้างที่เปลือยอยู่นี่ พี่เล่นได้เต็มที่ใช่ไหมครับ"
นพบีบขย้ำนมสาวจนไม่เป็ทรง สองนิ้วเกี่ยวบี้เม็ดที่เริ่มแข็งเป็ไตดึงไปมาแบบไม่เหลือความเกรงใจใดๆ อีกแล้ว เขาก้มลงไปจูบที่หัวไหล่เปลือยสูดดมกลิ่นกายสาวไล่ปากขึ้นมาเรื่อยๆ ถึงซอกคอเรียวยาวจนเธอขนลุก
เบียร์ก้มมองดูหน้าอกตัวเองที่โดนมือเขาฟัดด้วยความคิดกำลังสู้กันกับความรู้สึกหลายๆ อย่าง จนในที่สุดเธอก็ตัดสินใจคว้าหมับเข้าที่แท่งเอ็นแข็งของเขาแล้วรูดชักรัวๆ
"ซี้ดดด ต้องอย่างงี้สิ เริ่มอยากสนุกด้วยกันแล้วใช่ไหมครับ"
"หึหึ.. ก็เอาสิคะ อยากเล่นนมก็เล่นให้เต็มที่ ส่วนฉันก็จะชักให้พี่แตกตรงนี้ซะเลย นี่ๆๆ"
"โอ้ย! เดี๋ยว.. ซี้ดดด อย่ารูดเร็วแบบนั้น"
"แตกมาเลยสิ อยากแตกกับเมียเพื่อนนักไม่ใช่เหรอ.. แตกก่อนเข้าคลับแบบนี้เผื่อจะนึกเสียดายเงินขึ้นมาบ้าง! นี่ๆๆ!"
"อูยยย.. พอก่อน พอๆ.. พอแล้วก็ได้ ไม่แกล้งกันแบบนี้สิครับ โธ่..."
เขาจำใจปล่อยมือจากหน้าอกเมียเพื่อนแล้วสลัดหนีจนมือเธอหลุดจากหว่างขา เบียร์หัวเราะชอบใจที่เหมือนได้กลับมาเป็ผู้ชนะบ้าง นพก็ยิ้มแบบยอมจำนนแล้วจับมือเธอพากันเปิดประตูห้องโถงใหญ่เข้าไปในคลับสวิงกิ้งสุดพิสดารอีกครั้ง