ตอนที่ 10 ครั้งแรกในชีวิตของนักเล่นเกมส์
ติ๊ง!
[สวัสดีกรุณาเลือกดันเจี้ยนที่้า]
เมื่อโอ้มาถึงที่หน้าดันเจี้ยนก็พบกับ NPC ทหารออร์คยืนอยู่แล้วมีข้อความ ไห้เลือกดันเจี้ยนโอ้จึงทำการเข้าไปคุยทันที
"สวัสดีครับผม้าลงดันเจี้ยนออร์คครับ "
"NPC ทหารออร์ค: สวัสดีผู้เล่น พี่หมี เราคือผู้นำทางท่านสู่ออร์คดันเจี้ยน ดันเจี้ยนนี้มีความยากทั้งหมดสามระดับด้วยกันคือ ระดับง่าย ระดับยาก และระดับนรก ผู้เล่น พี่หมี จะต้องทำการเคลียระดับง่ายก่อนเพื่อจะปลดล็อค ระดับยาก และเคลียระดับยาก เพื่อปลดล็อค ระดับนรก แนะนำให้ผู้เล่นพี่หมี ลงกับปาร์ตี้เพื่อจะได้ช่วยกันผ่านดันเจี้ยน และผู้ที่สามารถผ่านดันเจี้ยนระดับยากและระดับนรก เป็ทีมแรก จะได้รับ ค่าโชคลาภ +1 ในระดับระดับยาก และค่าโชคลาภ +1ในระดับนรก เช่นกัน ผู้เล่น พี่หมีท่านสามารถเข้าได้เพียงโหมดง่ายเท่านั้น ท่าน้าที่จะเข้าดันเจี้ยนระดับง่ายหรือไม่"NPC ทหารออร์ค อธิบายให้โอ้ฟังอย่างละเอียดก่อนที่โอ้จะตอบตกลงที่จะเข้าดันเจี้ยนระดับง่าย......
"ครับผม้าที่จะเข้าดันเจี้ยนระดับง่ายครับ"
NPC ทหารออร์ค:"รับทราบ ผู้เล่นพี่หมี ได้เลือกดันเจี้ยนออร์คระดับง่ายภายในดันเจี้ยนนั้น ถูกแบ่งเป็สามชั้นผู้เล่นต้องเคลียมอนเตอร์จาก ชั้นที่หนึ่งชั้นที่สอง และชั้นที่สามให้หมด เพื่อจะได้รับ EXP และไอเท็มจากดันเจี้ยน ผู้เล่นสามรถวิ่งผ่านมอนเตอร์เพื่อไปยังชั้นต่อไปได้แต่ผู้เล่นจะไม่ได้รับไอเท็มกรณีที่กำจัดมอนเตอร์ไม่หมด ต้องกำจัดมอนเตอร์ทั้งหมดเท่านั้นถึงจะได้รับไอเท็มและEXP ผู้เล่น พี่หมี มีอะไรสงสัยอีกรึเปล่าครับ"
"ละเอียดขนาดนั้นผมไม่มีอะไรสงสัยครับ"
NPC ทหารออร์ค: "เราจะทำการส่งท่านไปยังดันเจี้ยนออร์คทันทีขอต้อนรับสู่ดันเจี้ยนออร์ค ขอให้ท่านจงโชคดี "
หลังจากจบการสนทนาNPC ทหารออร์คก็บอกรายละเอียดต่างๆที่เกี่ยวกับดันเจี้ยนให้โอ้รู้ก่อนที่จะทำการส่งโอ้เข้าสู้ดันเจี้ยน.......
วืดดดดด!!
[ขอต้อนรับสู่ดันเจี้ยนออร์ค: ระดับง่าย]
[ชั้นที่ 1/3 ระวังการโจมตีและกวาดล้างมอนเตอร์ทั้งหมด]
"แล้วโดโนแวนมันอยู่ชั้นไหนฟะเนี่ย!ถ้าอยู่ชั้นสุดท้ายตูจะทำไงฟะ ดันเจี้ยนให้ลงเป็ปาร์ตี้ไอ้บ้าเอ้ย! ใครมันจะมารับตี้เรามีแต่คนจะฆ่าเราทั้งนั้นตูปวดกะบาน ขอนั่งพักก่อนละกัน"ในที่สุดโอ้ก็หนีรอดจากการตามล่าของผู้เล่นคนอื่น จนได้เข้ามายังดันเจี้ยนออร์คโอ้ตัดสิ้นใจนั่งพักเอาแรงก่อนที่จะทำการเคลียดันเจี้ยนแต่ทว่าดันเจี้ยนนั้นมีความยากระดับที่ต้องใช้ผู้เล่นเป็ปาร์ตี้ถึงจะสามารถชนะได้แบบไม่ลำบากมากในระดับ ง่าย โอ้จึงหนักใจเพราะกลัวตายแล้วจะเสียดาบกษัตริย์ที่เขาสวมใส่อยู่แต่โอ้ก็นึกขึ้นได้ว่าเขาได้รับความสารถมาจากภารกิจมา เขาจึงยิ้มขึ้นที่ริมฝีปากและนั่งพื้นฟูพลังชีวิตไปเลื่อยๆ.....
"พวกข้างนอกเป็ยังไงกันบ้างนะป่านนี้คงตามหาเราให้ควั่กเปิดช่องแชทโลกดูสักหน่อยดีกว่าปรกติเราจะปิดไว้เพราะรำคาญคนคุยกัน"ในขณะที่โอ้กำลังนั่งพักอยู่นั้น ก็เกิดอยากรู้ว่าข้างนอกเขาคุยอะไรกันจึงเปิดฟังชั่นช่องแชทโลก เป็ฟังชั่นที่สามารถให้ผู้เล่นในทุกพื้นที่สามารถคุยกันได้จากช่องแชทโลกไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนของเกมส์ก็ตาม......
TH ผู้เล่น สาวแหน: ฝุ่นเยอะดูแลสุขภาพกันด้วยนะครับผมรักทุกคนครับ
TH ผู้เล่น เสือดำหน้าคะมำ:ระวังของตกนะครับใครไปไล่ตีผู้เล่นที่ทำภารกิจที่ติดหัวแดงอะ
TH ผู้เล่น พี่แบ้งค์วงกลม: อิๆผมก็ยาตกไป 30 ขวด
TH ผู้เล่น ฉันมาทำไรที่นี่: ผมก็ตกไป 10 ขวด ฮ่าๆอยากได้ของแต่ดันเสียของซะเองฮ่าๆ
TH ผู้เล่น ลุงตู่เองนะ: นั่นแหละอยากได้ของเขาโดนกันซะมั่ง
TH ผู้เล่น หมอปลาทู: หรือลุงไม่อยากได้อะครับแหม๋ทำเป็พูดหล่อ
TH ผู้เล่น ลุงตู่เองนะ:ไม่ได้พูดหล่อแต่ตูหามันไม่เจอเฟ้ยเลยไม่ได้ตีด้วยฮ่าๆๆๆ
TH ผู้เล่น เกิดมาฉก: ไอ้พี่หมี ถุงมือเหล็ก LV.15 ของตู
"ฮ่าๆๆอ่านแล้วขำมาดิ้นกันใหญ่ไม่รู้จักพี่แล้วมาทำห้าว ถุงมือเหล็ก อะรอตูเวล 30 ก่อนตูจะคืนให้ฮ่าๆๆ"หลังจากที่โอ้เปิดแชทโลก เขาถึงกับหัวเราะออกมาเมื่อเห็นผู้เล่นหลายๆที่เขาได้จัดการไปก่อนหน้านี้มาบ่นกันในช่องแชทแล้วโอ้ก็ปิดช่องแชทหลังจากได้อ่านข้อความที่พวกนั้นเขียนถึงเขาเพื่อความสบายตาในเวลาต่อสู้และจะได้ไม่รำคาญคนบางพวกที่คุยกันแบบไร้สาระ.....
สามนาทีผ่านไปภายในดันเจี้ยนออร์ค.....
"ในที่สุดก็หายเหนื่อยแถมเืก็เต็มแล้วด้วยพร้อมจะลุยละทีนี้ แต่เราจะไม่พลาดตายเด็ดขาดไม่งั้นที่ทุ่มเทมาจะจบทันทีเราจะใช้การลากมอนมารวมๆกันแล้วสกิลใส่ทีเดียวเลย แล้วก็วิ่งวนไปรอคูลดาวน์เสร็จแล้วก็ใช้สกิลใหม่ต้องขอบคุณพวกนั้นที่ทำให้เรามีความชำนาญในการต่อสู้เพิ่มขึ้นได้ขนาดนี้ฮ่าๆๆ" หลังจากที่โอ้ได้นั่งพักจนหายเหนื่อยเขาลุกขึ้นพร้อมกับความฮึกเหิมเพราะเห็นทางชนะดันเจี้ยนด้วยตัวคนเดียวได้แล้ว......
ลุย!
"พระเ้า!แน่ใจนะว่าดันเจี้ยนระดับง่าย ชั้นแรกมอนเตอร์เพียบเลยนี่กว่า เราถอยกลับไม่ได้แล้วด้วยงั้นก็ลุย!" โอ้ถึงกับใเมื่อเห็นจำนวนของมอนเตอร์ที่เขาต้องจัดการแต่มันไม่ได้ทำให้เขาย่อท้อหรือคิดที่จะถอยแต่อย่างใดกับทำให้เขาอยากสู้เพื่อชนะมันไปให้ได้......
ตึ่งๆๆ!
[ออร์คพลหอก: ทั่วไป]
LV. 10
ประเภท: มอนเตอร์
HP 1000/1000SP 0/0
ATK 32
DEF 19
[ออร์คพลดาบ: ทั่วไป]
LV. 10
ประเภท: มอนเตอร์
HP 1200/1200SP 0/0
ATK 33
DEF 20
[ออร์คพลธนู: ทั่วไป]
LV. 10
ประเภท: มอนเตอร์
HP 850/850 SP0/0
ATK 35
DEF18
"รวมๆกันหน่อยเด็กๆเอานี่ไปกิน!" โอ้ทำการลากมอนเตอร์ให้รวมกันเป็กองๆแล้วก็เริ่มเปิดฉากโจมตีอย่างเร็วไว.......
[กระแทกพสุธา]
ตู้ม!
-1061! -1060!1059!
ก๊าซซซซ!!
"เหลือรอดแต่พวกออร์คพลดาบเืเหลือแค่ 140 เอง ถ้าเลเวลเราสูงอีกสักหน่อยทีเดียวตายเลยนะเนี่ยแต่ก็นะดาบนี่แรงจริงไม่อยากเอาไปคืนพระาาเลยอยากเก็บไว้ใช้เองฮ่าๆๆ แต่โดนผู้เล่นอื่นไล่กระทืบก็ไม่ไหวแทบจะไม่ต้องทำอะไรเลยวิ่งรัวๆ ยามในเมืองก็ไล่ตีคนก็ไล่ฆ่าโหชีวิต เอาไปคืนเขาอะดีแล้วหละ"จากการโจมตีของโอ้มีเพียงมอนเตอร์ ออร์คพลดาบที่รอดจากการโจมตีครั้งเดียวตายของโอ้ได้ โอ้ได้รับรู้ความรุนแรงของดาบกษัตริย์และไม่อยากที่จะคืนมันไปไห้กับาาเท ออน แต่ทว่าการที่จะได้มัน ก็ทำให้โอ้ถูกไล่ล่าโดยผู้เล่นต่างๆที่้าแย่งชิงดาบเล่มนี้เช่นกันโอ้จึงตัดใจเื่ดาบและรีบกำจัดมอนเตอร์ต่อไป......
สามนาทีต่อมา.......
ย๊ากกก!!
[กระแทกพสุธา]
ตู้ม!
-1061! -1060! -1059!
ก๊าซซซซ!!
"จบสักทีนี่พึ่งชั้นแรกเองนะเนี่ยแต่มันสุดๆเลย มีสกิลเทพนี่มันสบายดีจริงๆเลยโว้ย! ไปชั้นที่สองต่อเลยละกันจะได้ไม่เสียเวลาเลยอ่อเห็นแล้วมี NPC ออร์ค ที่อยู่ด้านหลังสุดตรงบันไดทางลงนั่นน่าจะเป็คนพาไปชั้นที่สองสินะไปคุยดูเลยละกัน"ในที่สุดโอ้ก็กำจัดมอนเตอร์ทั้งหมดของชั้นที่หนึ่งได้สำเร็จแบบไม่ลำบาก เขามุ่งหน้าไปชั้นที่สองทันทีโดยการคุยกับNPC ออร์ค ที่อยู่ด้านหลังสุดเพื่อที่ NPC ออร์คจะส่งเขาไปยังชั้นต่อไป.....
"ฮะโหล! คุณใช่ NPC ที่จะส่งผมไปชั้นสองใช่รึป่าวครับ"
NPC ออร์คเวงกี้: "ใช่ข้าคือผู้ที่จะส่งท่านไปยังชั้นต่อไปท่าน้าจะไปหรือไม่"
"ใช่ข้า้าที่จะไปชั้นที่สอง"
NPC ออร์คเวงกี้: "ข้าจะส่งท่านไปยังชั้นที่สองเดี๋ยวนี้ขอให้ท่านโชคดี
วืดดด!!
เมื่อโอ้ทำการสนทนากับNPC ออร์คเวงกี้เขาก็ได้ส่งโอ้ไปดันเจี้ยนชั้นที่สองในทันที.......
[ขอต้อนรับสู่ดันเจี้ยนออร์ค: ระดับง่าย]
[ชั้นที่ 2/3 ระวังการโจมตีและกวาดล้างมอนเตอร์ทั้งหมด]
ณชั้นที่สองดันเจี้ยนออร์ค........
"โอ้ว!มอนเตอร์แน่นเชียวชั้นนี้อย่าไปคิดเยอะลุยๆมันเข้าไป" เมื่อโอ้มาถึงชั้นที่สองเขาใเล็กน้อย เพราะชั้นที่สองมอนเตอร์จะมีจำนวนหนาแน่นกว่าชั้นที่หนึ่งมากแต่ก็ไม่ใช่ปัญหาเลยแม้แต่น้อย.....
[ออร์คพลหอก: ทั่วไป]
LV. 10
ประเภท: มอนเตอร์
HP 1100/1100 SP 0/0
ATK 38
DEF 20
[ออร์คพลดาบ: ทั่วไป]
LV. 10
ประเภท: มอนเตอร์
HP 1400/1400 SP 0/0
ATK 37
DEF 35
[ออร์คพลธนู: ทั่วไป]
LV. 10
ประเภท: มอนเตอร์
HP 980/980 SP 0/0
ATK 40
DEF25
ย๊ากกก!!
[กระแทกพสุธา]
ตู้ม!
-1055! -1050!-1052!
ก๊าซซซซ!!
โอ้ทำการโจมตีมอนเตอร์อย่างบ้าคลั่งทักษะในการหลบของเขานั้นถือได้ว่าไวมากๆ เขาระมัดระวังทุกการโจมตีเพื่อที่จะเซฟตัวเขาให้มากที่สุดและเขาก็จัดการมอนเตอร์ในชั้นนี้ได้หมด.....
หกนาทีผ่านไป.....
"ชิวๆไปชั้นนี้ไปดูกันว่าชั้นที่สามจะโหดรึเปล่า" เมื่อโอ้เคลียมอนเตอร์ทั้งหมด เขาพร้อมที่จะมุ่งหน้าต่อไปไปยังชั้นที่สามแต่ทว่า........
"อ่าวเห้ย! NPC ที่พาไปชั้นที่สามมันอยู่ไหนฟะเนี่ย!ฆ่ามอนเตอร์หมดแล้วไม่เห็นมี NPC โพล่ออกมาสักตัวแล้วตูจะไปชั้นสุดท้ายยังไงฟะเล่นตูอีกแล้ว" โอ้พูดขึ้นด้วยความโมโหหลังจากที่เขากำลังจะเดินทางไปยังชั้นที่สามของดันเจี้ยนแต่เขาไม่พบNPC ที่เข้าสู่ชั้นที่สาม......
"แอบมีความลึกลับซะด้วยได้ดิเดินหาก็ได้ฟะ มันไปหลบตรงไหนฟะเนี่ย" เมื่อโอ้ไม่พบ NPC ที่พาไปยังชั้นที่สามเขาจึงรีบตามหาในทันที....
สามนาทีต่อมา.....
"ชักจะหัวร้อนแล้วหละมันอยู่ไหนของมันฟะเนี่ย มีแต่ซากมอนเตอร์ที่เรากำจัดไปในตอนแรกซึ่งมันกำลังสลายไปแล้วด้วยเอาไงดีวะเนี่ย นี่ตูต้องมาติดอยู่ในดันเจี้ยนนี้หรอฟะเนี่ย ไม่เอาแบบนี้สิฟะ"หลังจากที่โอ้ตามหา NPC อยู่นาน และก็เดินหาจนทั่วก็ไม่พบ NPC สักตัวมีเพียงซากมอนเตอร์ที่นอนเรียงรายและกำลังสลายหายไป.......
หนึ่งนาทีต่อมา
"NPC ที่ส่งไปชั้นที่สามอยู่ตรงไหนฟะ!" โอ้ะโดังลั่นหลังจากที่เขาเริ่มเหนื่อยจากการเดินหา.....
NPC ออร์คเมล: "ครับผม ผมนอนอยู่ด้านนี้ครับ"
"ได้ด้วยเหรอวะเนี่ยมีนอนด้วย บ้าไปแล้ว"
NPC ออร์คเมล: ผู้เล่นยังนอนได้ NPC เองก็ลองอยากนอนบ้างเหมือนกันครับ
"ไอ้@#$%@#$% ส่งผมไปชั้นสามเดี๋ยวนี้เลย"ในที่สุดโอ้ก็ตามหา NPC ออร์คเมลเจอซึ่งที่จะเป็ผู้ที่จะส่งโอ้ไปชั้นที่สามได้สำเร็จโดยการตะโตนแบบสุดเสียงทำให้ NPCเผยตัวออกมา และโอ้ก็ได้ขอให้เขาส่งไปยังชั้นที่สามทันที.......
NPC ออร์คเมล: ผมจะทำการส่งผู้เล่น พี่หมีไปยังชั้นต่อไป ฮ้าววว!! คุณ้าไปหรือไม่
"ส่งไปให้ไวเลยไปจากตรงนี้อะ เออตกลง"
NPC ออร์คเมล: ทำการส่งผู้เล่นพี่หมีไปดันเจี้ยนชั้นที่สามทันที ฮ้าววว!!
ฟิ้ว!
หลังจากที่โอ้ตามหาNPC ที่จะส่งโอ้ไปดันเจี้ยนชั้นที่สามเจออย่างยากลำบากเขาให้ NPC ส่งตัวเข้าไปยังชั้นที่สามทันที.......
[ขอต้อนรับสู่ดันเจี้ยนออร์ค: ระดับง่าย]
[ชั้นที่ 3/3 กำจัดสมุนออร์คทั้งหมดเพื่อต่อสู้กับหัวหน้ากองโจรออร์ค]
"เมื่อกี้มัน NPC เชี่ยไรของแม่งฟะอินดี้ชิบ ไม่รู้จะด่ายังไงดีเกมส์ก็คิดมาได้ตูตามหาแทบตายมันแอบนอนในซากมอนที่เราฆ่าหลบในมุมซะด้วย ตูแค้นเลย ระดับยากคงไม่เจอกันอีกนะไอ้@#$%@#$%" เมื่อโอ้มาถึงชั้นสามของดันเจี้ยนออร์คเขาก็บ่น NPC ที่เป็คนส่งเขามาอย่างหงุดหงิด และนี่เป็ NPC ที่เขาไม่เคยเจอมาก่อน.......
โอ้ว!!
"ชั้นนี้ดูโล่งตาจังไปสำรวจเลยดีกว่า" เมื่อมาถึงโอ้ก็ทำการสำรวจดันเจี้ยนต่อในทันที......
1K
