บทที่ 6
“อืมม...เฮีย...อ๊ะ...เฮีย..แรงอีก..อูย...อืมมม”
พั่บ!! พั่บ!! พั่บ!!
เสียงครางกระเส่าของซุปตาร์หนุ่มที่ยังคงครวญครางโดยไม่มีพักกำลังร้องขอให้คู่นอนเร่งจังหวะและความแรงให้มากขึ้นกว่านี้ ด้วยเพราะเ้าตัวใกล้ที่จะถึงฝั่งฝันเต็มที ซึ่งก็ไม่รู้ว่านี่เป็เวลากี่โมงยามแล้วที่ทั้งคู่ยังคงบรรเลงเพลงกามโดยไม่มีการพัก หากแต่มีเพียงเปลี่ยนสถานที่จากห้องน้ำที่ก่อนหน้าได้เล่นสวมบทบาทกันมาเป็บนเตียงนุ่ม ๆ ด้วยเพราะคนน้องบ่นงอแงว่าปวดหลังอยากกลับไปเล่นบทรักที่เตียงมากกว่า
“ริน...อ๊ะ...อ๊ะ..เฮียจะแตก...อือ...อ๊ะ” คนพี่เริ่มขยับท่วงท่าให้เร็วมากขึ้นจนคนน้องที่ตอนนี้ถูกจับให้นอนราบคว่ำหน้าไปกับที่นอนก็เริ่มหายใจหอบถี่ตามไปด้วยเพราะตนเองก็ใกล้จะเสร็จแล้วเช่นกัน
“อ๊ะ..อ๊ะ...เอาเลยเฮีย...แตกในนะ..อ๊ะ...อืมม”
“ซี๊ดด...อ๊ะ..อ๊ะ..อ๊า...ซี๊ดดด..อาา!!!
**********
รุ่งเช้า..
ชายทั้งสองหลับใหลอยู่ใต้ผ้าห่มผืนเดียวกันโดยที่คนตัวเล็กกว่าซุกตัวอยู่ภายใต้กอดอันอบอุ่นของชายหนุ่มที่ทำหน้าที่เป็ทั้งผู้ช่วยจำเป็ ทั้งผู้คุ้มกัน และเป็ทั้งคู่นอน ร่างหนาค่อย ๆ ลืมตาตื่นขึ้นมาช้า ๆ และเมื่อได้เห็นใบหน้าเรียวในระยะใกล้ ๆ เขาก็อดไม่ได้ที่จะเอื้อมไปลูบผมเรียงสวยของคนน้องอย่างเอ็นดู พลันในใจก็แอบคิดว่าหากถ้าเขาไม่มีใคร และหากคนน้องไม่ได้ยังฝังใจกับไอ้เ้าปุณลูกพี่ลูกน้องของเขา ทั้งเขาแล้วตนจะได้มาอยู่ด้วยกันในจุดนี้มั้ย?
“อืม..อึก เฮียตื่นแล้วเหรอ?”
“อืม”
คนน้องปรือตาตื่นขึ้นมาด้วยความงัวเงีย ก่อนจะดันตัวเองให้ลุกขึ้นนั่งโงนเงนผมเผ้าไม่เป็ทรงด้วยเพราะศึกหนักที่เพิ่งผ่านมา คนพี่ลุกขึ้นนั่งข้าง ๆ ตามหลังแล้วจึงหันตัวออกไปทางด้านข้างของเตียง พลางเดินร่างเปลือยเปล่าไปหยิบผ้าเช็ดตัวมาพันรอบเอว
“เฮียโจ อาบน้ำให้หน่อย” คนน้องที่ยังคงนั่งง่วงอยู่บนเตียงร้องเรียกคนพี่ให้หันมาด้วยเสียงงอแงตามภาษาคนอยากอ้อน
“ลุกมาสิ”
“ลุกไม่ไหว...อุ้มหน่อย”
“หึ!! นี่ถ้าคีย์รัวมันได้ยินคงพูดกับรินว่า มึงโตเป็ควายแล้วยังจะมาให้อุ้มอีกเหรอ” คนน้องถึงกับตื่นเลยครับเมื่อได้ยินเฮียโจของเขาผู้เป็พี่ใหญ่ที่เขานับถือและไม่เคยปริปากด่าเขาแม้แต่น้อย พูดประโยคเด็ดที่เขามักโดนพี่ชายแท้ ๆ ด่าประจำ
“นี่เฮียว่ารินเหรอ...เดี๋ยวนี้พัฒนานะเนี่ย!!” คีย์รินโต้กลับพร้อมกับทำหน้าเ้าเล่ห์ใส่อีกคนก่อนที่ทั้งคู่จะหลุดขำออกมาพร้อมกัน ก่อนที่คนพี่จะเดินมาหาคนน้องแล้วอุ้มร่างบางพาหายเข้าไปในห้องน้ำด้วยกันทั้งคู่ ซึ่งต่อมาหลังจากที่พวกอาบน้ำแต่งตัวกันเสร็จ ก็พากันมาหาอะไรรองท้องที่ร้านอาหารแถวคอนโด เนื่องจากเมื่อวานเกิดเหตุการณ์ฉุกละหุกวุ่นวายไปหมด จึงไม่ได้แวะซื้อของสดเพื่อไว้ทำมื้อเช้าเลย
“อืม..เฮียวันนี้ไม่มีงาน เดี๋ยวส่งผมที่คอนโดเสร็จแล้วจะแวะไปหาแฟนก็ได้นะ จะไปเคลียร์เื่ที่คุยเมื่อคืนกันด้วยไง” คีย์รินเอ่ยพลางหันเนื้อสเต๊กที่ชุ่มไปด้วยซอสแสนอร่อยก่อนจะให้ส้อมจิ้มมันเข้าปาก โดยที่คนพี่ไม่ได้โต้ตอบอะไรเอาแต่ตั้งหน้าตั้งตาอยู่กับอาหารที่อยู่ข้างหน้า คงจะหิวสะสมจากการที่ใช้พลังงานอย่างหนักไปเมื่อคืน
“ว่าแต่นางโทรมามีเื่อะไรเหรอเฮีย?”
“งั่ม...งั่ม...เื่แต่งงานน่ะ เห็นบอกว่าพ่อแม่เร่งมาอยากให้เข้าไปคุยให้เป็เื่เป็ราว” ร่างสูงพูดไปพลางเคี้ยวไปพลางอย่างเป็เื่ปกติ แต่กลับไปใช่เื่ปกติของคนน้อง
“เฮีย!! นี่เื่ใหญ่นะ เฮียบอกป๊ากับเฮียคีย์หรือยัง เดี๋ยวก็จัดงานไม่ทันกันพอดี”
“ยังเลย...กะว่าผู้ช่วยรินกลับมาแล้วค่อยเข้าไปคุย”
“ไม่ได้ ๆ เฮียจะปล่อยเื่นี้ไว้นานไม่ได้นะ เออ!! วันนี้ไงเฮียก็เข้าไปคุยเลย” หากคนทั่วไปที่ไม่ได้รู้ถึงความสัมพันธ์ของพวกเขามาดิ้นเข้าก็คงจะเข้าใจว่าเป็การคุยกันของพี่น้องปกติ ซึ่งสำหรับทั้งคู่แล้วต่อให้เมื่อคืนจะเร่าร้อนมากเพียงใดแต่เื่ระหว่างพวกเขาก็เป็เพียงแค่เื่บนเตียงจะไม่มีความรู้สึกอื่นใดเข้ามาเจือปน เมื่อคนน้องว่ามาแบบนั้นโจจึงตัดสินใจหยิบมือถือกดโทรหาแฟนสาวเพื่อเช็กเ้าหล่อนก่อนว่ามีเวลาว่างตรงกันหรือไม่
‘ฮาโหล ว่าไงคะเธอ?’
“ตอนนี้เธอว่างมั้ย?”
‘อื้ม..ว่างค่ะ เธอมีอะไรหรือเปล่า?’
“อ่อ วันนี้นายน้อยแคนเซิลงานน่ะ ก็เลยกะว่าจะชวนเธอเข้าไปคุยกับพ่อแม่วันนี้เลย” ชายหนุ่มเอ่ยชวนฝ่ายหญิงเพื่อจะได้เข้าไปคุยเื่ที่พ่อแม่ฝ่ายสาวเร่งรัดมา ซึ่งตัวเขาเองก็คิดว่ามันก็น่าจะดีและอาจจะทำให้เขากับหล่อนที่่หลังมานี้ค่อนข้างจะระหองระแหงกันได้กลับมาพูดคุยกันดีเหมือนเดิน
'อ...เอ่อคือเธอ เป็วันอื่นได้หรือเปล่า?’
“อ่าวไหนเธอบอกวันนี้ว่าง?”
‘คือเราว่าง แต่เรามาเที่ยวทะเลกับเพื่อนน่ะ เลยยังไม่สะดวก’
“อ่อ...โอเคไม่เป็ไร งั้นไว้เราค่อยนัดเธอก็ได้” หลังจากนั้นเ้าหล่อนก็รีบขอตัววางสาย โดยบอกว่าเพื่อนเรียกเพราะเตรียมจะนั่งเรือไปดำน้ำกัน โจจึงปล่อยให้เธอวางสายไป
“เป็ไงนางดีใจใหญ่เลยละสิ”
“ไม่รู้เหมือนกันน่ะ”
“อ่าว..ไหงเป็งั้นน่ะ?” คีย์รินถามคนพี่ที่ขณะนี้หันกลับมาเรียกพนักงานเพื่อจะสั่งเมนูต่อไปมาทานรอบสองก่อนจะหันไปตอบคนน้องที่มีสีหนาสงสัย
“เขาไปเที่ยวกับเพื่อนน่ะ วันนี้เลยคงไม่ได้ไปแล้ว”
“อ่าว...แล้วไหงเมื่อคืนดูร้อนอกร้อนใจจะตายเอาให้ได้ละ” โจยักไหล่เพื่อบอกคนน้องว่าตนเองก็ไม่รู้เช่นกัน อาจเป็เพราะเขาสัญญากับเธอไปแล้วว่าจะเข้าไปคุยหลังผู้ช่วยซุปตาร์กลับมาทำงานเลยอาจจะทำให้หญิงสาวเลิกร้อนใจก็เป็ได้
“แล้วเฮียจะเอาไงต่อวันนี้?”
“งั่ม...งั่ม...เดี๋ยวลองไลน์หาปุณน่ะ ว่านายท่านกับคีย์รัวอยู่บ้านมั้ย คงจะเข้าไปคุยกับทางนั้นก่อน”
“อืม ก็ดีนะ งั้นรินไปด้วย”
“เดี๋ยว ๆ หน้าบวมแบบนี้ได้ยังไง?” โจร้องห้ามคนน้องทันทีที่เขาเสนอตัวว่าจะไปด้วย นั่นเพราะหน้าคนน้องที่ถูกไอ้โรคจิตทำร้ายมาเมื่อวานยังคงบวมไม่หาย ไหนจะรอยช้ำที่ข้างปากซึ่งต่อให้ใช้คอนซีลเลอร์กลบเกลื่อนแค่ไหนก็ปิดไม่มิด เพราะขนาดเดินเข้าร้านมาพนักงานกับลูกค้าในร้านยังมองกันเป็ตาเดียวจนพ่อซุปตาร์หนุ่มต้องบอกทุกคนว่าตนไปถ่ายซีรีส์ฉากที่ต้องโดนต่อยเลยต้องแต่งหน้าแบบนี้ และเ้าตัวลืมหลบหน้าก่อนออกมาจากกอง
โปรดติดตามตอนต่อไป..
669
