บทที่ 13 ใครเจ็บที่สุด
“พี่ลิตา”
“อ้าวว แสบกลับมาตอนไหนแล้วเนี่ยย”ฉันรีบปาดน้ำตาทันที เพราะไม่อยากให้แสบรู้ว่าฉันกำลังร้องไห้เกี่ยวกับเื่ของจันทร์เ้า
“พี่ร้องอีกแล้วเหรอ”
“เปล่า...หิวไหม”
“พี่เลิกแก้แค้นเถอะนะหนูเป็ห่วงพี่”
“รู้ได้ไง”
“หนูเป็น้องพี่นะ พี่แปลกไปหนูก็รู้แล้ว”ใช่ยัยแสบรู้ใจฉันที่สุดถึงแม้จะเป็แค่ลูกพี่ลูกน้องกันก็เถอะ
“แต่เขาเป็คนทำให้จันทร์เ้าต้องตายนะ”
“พี่คะ แต่สิ่งที่พี่ทำมันคือการเอาหัวใจพี่ลงไปเล่นอยู่นะคะ พี่จันทร์เ้าเข้าไม่อยู่แล้ว เขาไม่รู้สึกแล้วแต่พี่อะ พี่เจ็บแค่ไหน อาจจะเจ็บมากกว่าพี่จันทร์เ้าด้วยซ่ำ”
“แสบ.....ฮื่อๆๆๆ”ฉันโผล่ร้องไห้ออกมา
กรคุณ
ผมรู้ตัวเองว่าผมเริ่มชอบลิตาขึ้นมาทุกที ผมเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม เพราะอะไรผมได้ชอบเธอขนาดนี้ ผมรุ้สึกไม่อยากให้ใครใกล้เธอและไม่อยากให้เธอใกล้ใคร พูดง่ายๆผมห่วงเธอมาก
“อยู่ไหน”
“อยู่ที่ทำงานค่ะ”
“คุณเอาไลน์ฉันมาได้ไง!!!”
“แล้วทำไมผมจะเอาไม่ได้หล่ะ ผมเป็ลูกค้าของคุณนะ”
“ก็จริงของคุณ”
“อย่าพูดจาห้วนๆกับผมสิ”
“อารมณ์ไหนเนี่ยย”
“แค่อยากให้คุณพูดกับผมเพราะๆบ้างเหมือนกับไอ่บอส”
“พี่บอส...”
“นั้นไงทำไหมถึงพูดแบบนั้น”
“คุณเป็อะไรของคุณเนี่ยยย”
“ก็ผมอยากให้คุณเรียกชื่อผมดีๆบ้างก็แค่นั้น”
“โอเคค่ะ พี่คุณณ..”
ผมอ่านแล้วไม่ตอบได้แต่อมยิ้ม นี่ผมเขินกับคำพูดเหล่านี้ได้ยังไงเนี้ยยย จริงๆสาวๆหลายคนก้เรียกผมแบบนี้นะแต่ผมไม่ได้เขินเท่ากับเวลาที่เธอเรียกผมแบบนี้
ลิตา
เป็อะไรของเขาเนี่ยย แปลกคนจริงๆ ฉันรีบกลับมานั่งทำงานต่อหลังจากที่งุ่นงงกับผู้ชายคนนี้ อยู่ๆพูดจ้าแปลกๆ แต่มันก็ดี เพราะมันจะทำให้ฉันได้จบเื่นี้อย่างเร็วที่สุด
“พี่ลิตา”
“ว่าไงค่ะ”
“มีโปรเจคใหม่เข้ามา”
“งานของคุณยังไม่เสร็จเลยหัวหน้ารับงานใหม่แล้วเหรอ”
“จะเอาไหมม?”หัวหน้าเอ่ยถามฉัน
“เอาอะไรคะ หัวหน้า”
“เพิ่มเงินเดือนบวกกับโบนัส”
“เอาสิค่ะ หัวหน้าเอางานมาให้ลิตาเยอะๆเลยนะคะลิตาชอบ”ฉันพูดไปหัวเราะไป ฉันกับหัวหน้าหนะสนิทกันสุดๆ
ก๊อกๆ....อยุ่ๆก็ได้ยินเสียงเคาะประตู จากนั้นมีผู้ชายรูปร่างสูงยาวเรียกได้ว่าหุ่นดีสุดๆ แถมหน้าตาหล่อเอาเื่เดินเข้ามา
“อ้าวคุณปริน”
“สวัสดีครับพี่ต้นกล้า”
“ลิตานี่คุณปรินลูกค้าคนใหม่ของเรา”
“สวัสดีค่ะคุณปริน”
“สวัสดีครับคุณลิตา”
สักพักเราทั้ง 3 นั่งคุยงานด้วยกัน คุณปรินเป็คนน่ารักมาก ทั้งกริยาและคำพูดแถมเป็คนที่ฉันรู้สึกถ้าเกิดได้ทำงานกับเขาคงสนุกแน่ๆ
“55555 ลิตาเองก็คิดว่าถ้าทำโฆษณาแบบนี้คงสนุกแน่เลยค่ะ????”
“ใช่ไหมครับ ในที่สุดก็เจอคนที่มีความเห็นตรงกับผมสักที”
“เออ....พี่ยังนั่งอยู่ตรงนี้นะ”พี่ต้นกล้าพูดขึ้นก่อนที่จะทำสีหน้าแปลกใส่ฉัน ฉันรู้ทันนะพี่ต้นกล้า
“อ้าวเหรอคะ ลิตาคิดว่าลิตาคุยกับคุณปรินแค่2คนซะอีก????”ฉันตอบ
“5555555อย่าทะเลาะกันเลยครับ”
“เออพี่แล้วงานของคุณกรคุณหล่ะ”
เอาจริงๆถ้าเปรียบเทียบงานของคุณปรินกับคุณกรคุณแล้วของคุณปรินยากกว่าและงานใหญ่กว่า
“เอาแบบนี้ก็แล้วกันลิตาทำงานให้กับคุณปริน ส่วนเื่ของคุณกรคุณให้แจงจัดการ”
“ได้คะ”
จริงๆงานของคุณกรคุณเหลือแค่เปิดตัวงานแค่นั้นเองและที่สำคัญทางน้อง ๆ ในทีมก็งานกันอย่างเต็มที แถมยังไม่มีอะไรผิดพลาดแน่นอน
“ขอบคุณมากนะครับคุณลิตา เออ..เที่ยงแล้วคุณลิตาไปทานข้าวที่ไหนครับ”คุณปรินพูดขึ้น
“ลิตาจะหาอะไรง่ายๆทานค่ะ”
“ไปทานด้วยกันไหมครับ”
“เออ....”
“พี่ไปด้วย”พี่ต้นกล้าพูดขึ้น
“โอเคคะ”
ร้านอาหารหรูแห่งนึง
“คุณลิตาชอบอาหารญี่ปุ่นไหมครับ”
“ชอบมากค่ะ คุณปรินก็ชอบหรือคะ”
“ครับ ร้านนี้คือร้านของพี่ชายผมเองครับ อยากทานอะไรสั่งได้เลยครับ”
“ขอบคุณค่ะ”
“มากัน 2 คนเหรออห๊ะ!!!”พี่ต้นกล้าพูดก่อนที่จะเดินแทรกระหว่างฉันกับคุณปริน
“5555อย่าไปสนใจเลยค่ะ คุณปริน”
“5555ครับ น่ารักดีครับ”
“ใช่ค่ะ พี่ต้นกล้าน่ารัก”
“ผมหมายถึงคุณลิตาครับ....”นี่ฉันโดนผู้ชายจีบเหรอเนี่ยทำเอาฉันไปไม่เป็เลยทีเดียว
หลังจากที่เราได้ทานข้าวกันเสร็จฉันก็รีบกลับมาทำงาน และต้องมีเื่คุยกับคุณกรคุณ แต่ไม่ทันไรก็ต้องชะงักเมื่อคุณกรคุณนั่งหน้ามุ้ยอยู่ตรงโต๊ะทำงานของฉัน
“ไปไหนมา!!!!!”
3K
