ทาสรักลุงยาม

    บทที่ 10




                “ซีดดดด น้ำลายไหลฟูมปากเชียวนะมึง”

            “อึก…แค่ก....ช่วย...ช่วยทำ...เบาๆกว่านี้....ได้มั้ย”

            “ถ้าอยากให้กูทำเบาๆ มึงก็ดูดเองสิ”

            “….อึก”

            “ถ้าไม่ดูดกูจับกระแทกต่อละนะ”

            “ด…ดูดแล้ว...ฉัน...ฉันดูดเองได้”

            คุณหนูพิมฐารีบยอมทำตามคำสั่ง เธอไม่อยากถูกจับกระแทกริมฝีปากราวกับทาสเช่นนี้อีกแล้ว ความรุนแรงที่ไอ้คมมอบให้มันหนักหน่วงมากกว่าประสบการณ์ที่เธอมี พิมฐาไม่เคยเจอลำเนื้อที่ใหญ่เกือบเท่าแขนมาก่อน ทุกสิ่งทุกอย่างที่ไอ้ยามหื่นกระทำไปเมื่อสักครู่มันแปลกใหม่สำหรับคุณหนูเป็นอย่างมาก!

                “เริ่มซักทีสิวะ มึงจะจ้องของกูอีกนานมั้ย”

            “อ…อืมม”

            มือเรียวค่อยๆเอื้อมไปสัมผัสโคนเนื้อแข็งขืน ความร้อนจากลำหนาดำเมี่ยมแผ่กระจายไปทั่ว ร่องสวาทด้านล่างเปียกฉ่ำราวกับเด็กฉี่ราดกางเกง คุณหนูพิมฐาค่อยๆเคลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้ ริมฝีปากที่เคยแต่งแต้มไปด้วยลิปสติกราคาแพงถูกหัวบานชั้นต่ำกลิ่นโสโครกของไอ้ยามคมถูไถจนมันวาวเป็นประกาย!

            “ซีดดดด”

            “อือออ”

            “อ้าปาก ดูดเข้าไปให้หมด”

            “อาาาา”

                หญิงสาวเริ่มเลียที่ปลายหัวเป็นอันดับแรก จากนั้นจึงค่อยๆอ้าปากครอบงำเข้าไปทีละนิด คราวนี้ความดิบเถื่อนของไอ้ยามประจำบริษัทไม่จำเป็นต้องถูกบังคับ โพรงปากเริ่มควบคุมทิศทางด้วยตัวเอง จากนั้นลิ้นเรียวก็ตวัดดูดรสชาติชั้นต่ำแสนอร่อยลงคออย่างไม่รู้ตัว

                “ซีดดด มึงก็ดูดเป็นนี่หว่า”

            “อัก…ฉัน…ฉันไม่ได้ตั้งใจทำให้แก....ซักหน่อย”

            “ชอบของกูแล้วล่ะสิ”

            “อื้ออ...อัปลักษณ์แบบนี้...ฉันทำเพราะแกขู่ต่างหาก”

            “ฮ่าๆๆ แล้วแต่มึงแล้วกัน”

            แก้มขาวใส่เริ่มขึ้นสีแดงฝาดๆ จู่ๆโพรงปากก็ดูดอมและเลียกินแท่งเนื้อของไอ้ยามคมราวกับไอติมแสนหวาน สองมือกำรูดลำเอ็นขรุขระยังไม่มิดด้าม ตอนนี้พิมฐาดูดดื่มได้แค่หัวเท่านั้น เพราะกว่าจะผ่านมุกเม็ดโตไปได้แต่ละเม็ด เธอก็ต้องใช้ความพยายามในการอ้ามากกว่าปกติ

                “ซีดดด แม่งเอ้ย ปากคุณหนูนี่มันเสียวดีจริงๆ”

            “อื้มม จ๊วบบบ”

            “หน้าสวยๆกับลำฝังมุก ซีดดด แบบนี้สิถึงจะถูก”

            “อื้อออออ” 

            ไอ้คมอดใจไม่ไหว มันใช้มือรวบเส้นผมของอีกฝ่ายที่นั่งชันเข่าอยู่กลางป้อมเช่นเดิม จากนั้นจึงเริ่มออกแรงซอยเบาๆให้เม็ดมุกไหลลงคอทีละนิด พิมฐาสูดหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่ เธออ้าปากกว้างเพื่อรับไอติมแท่งร้อนจนน้ำลายไหลเยิ้มเลอะไปทั่วทั้งแก้ม

                “นิ่งแบบนี้ มึงติดใจแล้วสินะ”

            “อัก ฉัน...ฉันเนี้ยนะ...ม...ไม่มีทาง”

            “หึหึ เดี๋ยวมึงก็รู้”

            สีหน้าของชายรุ่นลุงยิ้มเจ้าเล่ห์ ตั้งแต่ที่มันเกิดเรื่องประสบกามมากมายก็ถูกถ่ายทอดมาเป็นอย่างดี ไอ้คมรู้ดีว่าจุดเสียวของผู้หญิงแต่ละคนอยู่ตรงไหน ไม่ว่าใครที่โดนลำเอ็นเก้านิ้วฝังมุกเก้าเม็ดของมันเข้าไป เป็นต้องอ้อนวอนกลับมาร้องโหยหวนขอชายเถื่อนกระแทกคืนทุกครั้ง แต่สำหรับคุณหนูชนชั้นสูงเช่นพิมฐา...ไอ้ลุงยามคนนี้ก็พึ่งจะได้ลิ้มลองเป็นคนแรก และมันจะเก็บเกี่ยวประสบการณ์จากเธอจนรูสวาทหันเหไปหาชายอื่นอีกไม่ได้!

            “อ้าปาก”

            “หือ…”

            “กูบอกให้อ้าปาก”

            เสียงเข้มดุดันของไอ้คมทำให้หญิงสาวทำตามอย่างว่าง่าย แต่เธอไม่คาดคิดว่าในขณะที่ตัวเองอ้าปาก ไอ้ยามหื่นวิปริตมันได้ทำการถ่มน้ำลายของตัวเองลงมาบนลิ้น รสชาติชั้นต่ำกระจายไปทั่วกระพุ้งแก้มอย่างรวดเร็ว ไม่ทันที่พิมฐาจะด่าทอกับสิ่งที่ไอ้คมได้ทำ หัวบานเขืองขนาดใหญ่และมุกเม็ดโตก็พุ่งเข้าปากกระเด้าเข้าออกจนน้ำตาปริ่มไหลอาบแก้ม!

                “ซีดดดด ปากมึงฝืด กูเลยต้องเพิ่มสารหล่อลื่นให้ ฮ่าๆๆ”

            “อื้อออออ”

            มือเรียวทุบตีหน้าขาหนาแกร่งด้วยแรงเท่าที่มี คุณหนูอยากจะอ้วกออกมาเสียตรงนี้ แต่ถึงเธอทำเช่นนี้ ลำเอ็นเท่าแขนก็ยัดเยียดทุกสิ่งทุกอย่างลงกระเพาะเช่นเดิมอยู่ดี ดวงตากลมโตได้แต่เงยขึ้นไปมองไอ้ชายโฉดด้วยความโกรธเคือง เธออยากจะให้มันหายไปจากโลกนี้ซะ....แต่ร่องสวาทที่คันกระสันกลับไม่คิดตามเช่นนั้น ยิ่งได้กลิ่นความเป็นชายที่แท้จริง ยิ่งได้สัมผัสกับความหยาบโลนจากพวกเดนนรก รูสวาทที่สูงส่งก็เริ่มส่งสัญญาณว่ามันต้องการลำเอ็นอัปลักษณ์ของไอ้คมมากแค่ไหน...พิมฐาต้องต่อสู้กับความรู้สึกทั้งรังเกียจและทั้งต้องการของตัวเอง เธอไม่รู้ว่าจะฝ่ายไหนถูกหรือผิด จึงได้แต่เงยหน้าเชิดคางให้ไอ้คมกระเด้าริมฝีปากราวกับเป็นเจ้าของชีวิตไปเรื่อยๆ...

                “ซีดดดด มองกูแบบนี้ มึงอยากลองดีสินะ”

            “อรัก อื้อออ แก...อื้อออ”

            “ฮ่าๆๆ อยู่นิ่งๆ!”

                ไอ้คมจับโคนเอ็นแข็งขืนของตัวเองแน่น ก่อนที่มันจะฟาดปลายหัวบานและเม็ดมุกทั้งหลายลงไปบนใบหน้าคุณหนู หญิงสาวหลับตาสนิท เธอพยายามเบือนหน้าหนีความเจ็บนั้น เพราะท่อนเนื้อที่กระหน่ำฟาดลงมามันรุนแรงไม่น้อยกว่าโดนคนตบหน้า!

            “อื้อออ เจ็บ เจ็บบบ”

            “ซีดดดด หน้าสวยๆของคุณหนูอย่างมึง โดยของกูตบหน้าหน่อยเป็นไง!”

            “อ๊าาาา”

            “อาา บอกใครก็คงไม่เชื่อว่าครั้งหนึ่งกูเคยทำกับคุณหนูพิมฐาคนดังแบบนี้!”

            “หยุดน้าาาา”