ตอนที่ 2
เปิดโลกที่บาร์โฮสต์
1 วันก่อนหน้านี้
XES โฮสต์
หลังจากที่สมัครเป็โฮสต์ได้ไม่ถึงเดือนริวก็สามารถกลายเป็โฮสต์ที่ฮอตที่สุดในร้าน เพราะลูกค้าเปิดเครื่องดื่มรัวๆ เพื่อที่จะเปย์ให้ริวไม่อั้นรวมถึงหน้าตาที่หล่อเคล้าสวยของเขาก็โดดเด่นจนหาใครเทียบไม่ได้ ทำให้ตอนนี้เขาได้กลายเป็โฮสต์ตัวเด็ดที่สุดในร้านไปแล้ว
“พี่ริวขา..” หญิงสาวในชุดซีทรูว่าพร้อมกับเอาหน้าซุกลงตรงกลางอกแน่นของริวก่อนจะค่อยๆ ไถลตัวลงไปนอนที่ตักเขา
“ว่าไงครับที่รัก”
ริวใช้ปลายนิ้วเลิกซีทรูตัวบางขึ้น ก่อนจะลูบไล้เนื้อเนียนละเอียดของมนุษย์ด้วยความหื่นกระหายเื่ที่เขาว่ากันว่าปีศาจจะหื่นกว่ามนุษย์นั้นมันคือเื่จริง
“ตอนในร้านพี่ริวไม่สนใจอุ้ยเลย”
ปลายนิ้วเรียวยาวของหญิงสาวยกขึ้นมาลูบไล้อกแกร่งของริวหวังจะเร้าอารมณ์แต่ต่อให้เธอไม่ทำเช่นนั้นเขาก็พร้อมจะเขมือบเธอไปทั้งตัวแล้วตอนนี้
“ก็พี่ติดลูกค้าคนอื่นอยู่นี่ครับ พอเลิกงานพี่ก็มาหาอุ้ยตามสัญญาแล้วไง”
จบประโยคของริว อาภรณ์คลุมร่างของหญิงสาวก็ไม่เหลือแม้แต่ชิ้นเดียว ริวใช้มือลูบไล้เนินเนื้อของมนุษย์ด้วยความชอบใจก่อนจะเคล้าคลึงส่วนสงวนจนลูกค้าประจำของเขาตัวบิด
“ก็ พี่ริ..อื้อ”
ริวสลับเป็ฝ่ายรุก เขากดหญิงสาวลงก่อนจะขึ้นคร่อมร่างด้วยร่างกายกำยำอันเซ็กซี่แล้วจึงบรรเลงเพลงรักร่วมกันเธอเป็ครั้งที่ 4 นับั้แ่เธอได้ซื้อบริการเขามา นั่นก็แปลว่าอายุขัยของผู้หญิงคนนี้หายไป40 ปี เพราะการที่ปีศาจอย่างเขาจะได้ร่วมรักกับมนุษย์มันจะลดทอนอายุของพวกเธอครั้งละ10 ปี
แน่นอนว่าริวรู้ความจริงข้อนี้ แต่เขาไม่สนใจ..
แต่ก็มีผู้หญิงแค่ไม่กี่คนจะโชคดีปนโชคร้ายที่ได้หลับนอนกับเขาเพราะถ้าหากผู้หญิงคนไหนไม่เข้าตาเขาก็จะใช้มนต์ดลใจเพื่อให้เธอจินตนาการไปเองว่าเคยมีอะไรกับเขาเพียงแค่นี้เขาก็ได้เงินค่าตัวมาฟรีๆ โดยไม่ต้องเสียแรง
2 ชั่วโมงก่อนหน้านี้
“เฮ้ยๆๆ ยัยแพท แกจะพาฉันมาที่บาร์โฮสต์ทำไมแกก็รู้นี่ว่าฉันไม่ชอบที่แบบนี้” ฉันพูดขณะที่เพื่อนตัวดีมันเลี้ยวรถยนต์เข้าไปในที่จอดรถของบาร์โฮสต์ที่ขึ้นชื่อเื่ความเด็ดของผู้ชายแต่ยัยนี่ไม่ดูสถานการณ์เอาซะเลย ฉันพึ่งโดนสวมเขามาแท้ๆ ต้องปล่อยให้ฉันร้องไห้ หรือไม่ก็เลี้ยงหมูกระทะชาบู หรืออะไรที่ทำให้ฉันสบายใจสิ
“ฉันจะทำให้แกได้รู้ว่าผู้ชายอย่างนัทมันก็เป็แค่ผู้ชายธรรมดาๆ ไม่มีค่าให้เสียใจ”
“ฉันรู้แต่แกไม่ต้องพาฉันมาที่นี่ก็ได้”
“ได้ยังไง ฉันเป็คนแนะนำนัทให้แกรู้จักเองแต่พอมันทำเลวใส่แกแบบนี้ ฉันก็ต้องรับผิดชอบ นี่แกไม่อยากเอาคืนบ้างเหรอ คิดดูนะมันกล้านอกใจแก แล้วทำไมแกจะทำบ้างไม่ได้”
ฉันเผลอคล้อยตามแพทชั่วครู่แต่พอดึงสติได้ว่าการแก้แค้นบ้าบออะไรนั่นมันไร้สาระก็ตอนที่แพทมันลากฉันเข้าไปนั่งในร้านเรียบร้อย
มีหนุ่มน้อยน่ารักคนหนึ่งยืนรออยู่ที่หน้าร้านแล้วพาเราไปที่โต๊ะซึ่งเป็ห้องขนาดกลาง แบ่งเป็โซนส่วนตัวพอสมควร หลังจากนั้นแพทมันก็ยื่นแฟ้มเอกสารเล่มหนึ่งให้ฉันพอเปิดดูเท่านั้นแหละมีผู้ชายเรียงรายเต็มไปหมด อย่างกับว่าให้เลือกเมนูอาหาร
“เอิ่ม..เอาจริงเหรอแพท เปลี่ยนใจตอนนี้ยังทันนะ เรากลับกันเถอะ”ฉันลุกขึ้นยืนแล้วยัยนั่นก็ดึงแขนให้ฉันนั่งลงเหมือนเดิม
“จะบอกให้นะ ปกติฉันจะมาเที่ยวที่นี่คนเดียวและจองตัวเด็ดสุดในร้านเอาไว้นานมาก พึ่งถึงคิวของฉันวันนี้ดังนั้นเพื่อเป็การปลอบใจ ฉันจะยอมเสียสละโฮสต์ปีศาจให้กับแกวันนึงแล้วกัน”
“ถ้ามันสำคัญกับแกขนาดนั้นแกเอาไปเถอะฉันเอ่อ..เอาคนนี้แล้วกัน” ฉันจิ้มมือมั่วๆ ไปที่ชายคนหนึ่ง หน้าตาก็ใช้ได้เลยทีเดียวแต่เอาเข้าจริง จะจิ้มโดนใครก็หล่อหมดทุกคนนั่นแหละ แค่มีสไตล์ที่แตกต่างกันออกไป
ฉันนั่งไม่ค่อยติดโซฟาเท่าไหร่ทั้งชีวิตไม่เคยต้องเสียเงินเลี้ยงผู้ชายที่ไม่เคยเห็นหน้ากันแบบนี้ แต่ได้ยินแว่วๆว่าเงินที่จองตัวนายโฮสต์ปีศาจตัวเด็ดที่เพื่อนฉันบอกมันแพงกว่าคนอื่นๆเกือบห้าเท่า เขาจะดีเด่นอะไรขนาดนั้นเชียว
“สวัสดีครับสาวๆ”สองหนุ่มโฮสต์พูดขึ้นมาพร้อมกัน พร้อมกับปรากฏร่างของชายหนุ่มรูปงามสองคนทว่าออร่าความโดดเด่นของอีกคนมันสะกดจนฉันละสายตาจากเขาไม่ได้เลย
หล่อ สูง ขาวหุ่นดี... ผมสีขาวประกายเงินของเขาพอสะท้อนกับแสงไฟแล้วสวยมาก ไม่อยากจะเชื่อว่ามีคนหน้าตาดีขนาดนี้อยู่บนโลกจริงๆเหรอเนี่ย
“เป็ไงล่ะอึ้งไปเลย ฮ่าๆๆ” ยัยแพทเห็นหน้าตกตะลึงของฉันมันก็แซวฉันใหญ่ “เปลี่ยนใจตอนนี้ยังทันนะจ๊ะสลับได้นะฉันไม่ถือ” แพทกระซิบที่ข้างหูฉัน ในจังหวะที่สองหนุ่มนั่งขนาบข้างของเราสองคนคนที่ฉันเลือกก็นั่งข้างฉัน ส่วนตัวเด็ดคนนั้นก็นั่งข้างแพท
ขนาดอยู่ไกลกันขนาดนี้ดาเมจของเขาก็รุนแรงอยู่แล้วถ้าเขามานั่งข้างฉันจริงๆ ฉันคงจะสติกระเจิงกันพอดี
“สวัสดีค่ะ ฉันชื่อแพท ส่วนนี่เพื่อนฉัน ชื่อริน วันนี้บริการให้เพื่อนฉันเต็มที่เลยนะคะ มันพึ่งไปเจอผู้ชายเฮงซวยมา”แพทเป็คนเปิดบทสนทนา
“สวัสดีครับคุณริน”หนุ่มน้อยที่นั่งข้างฉันแนะนำตัว
“สวัสดีค่ะ คุณ..”ฉันนิ่งไปเพราะจิ้มมั่วจนลืมจำชื่อของเขา
“ผม ไทสึครับเป็ลูกครึ่งญี่ปุ่น”
“ค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะคุณไทสึ”ฉันยิ้มให้หนุ่มน้อยตรงหน้าด้วยความเคอะเขิน เอ่อ..เป็ใครใครก็เขินนั่งติดกันจนจะรวมร่างขนาดนี้
ไทสึเป็ลูกครึ่งญี่ปุ่นก็จริงแต่ออร่าความขาวใสเทียบอีตาโฮสต์ตัวเด็ดนั่นไม่ได้เลย
ฉันแอบชำเลืองมองยัยแพทที่กำลังนั่งคุยกะหนุงกะหนิงกับตัวเด็ดของมันก่อนที่สายตาจะบังเอิญไปปะทะกับโฮสต์หล่อออร่าจัดคนนั้น หมอนั่นมองหน้าฉันก่อนจะกระตุกยิ้มที่มุมปากแบบมีเลศนัย
ไทสึเทเหล้าแล้วพูดคุยให้ฉันดื่มจนเพลินไปเรื่อยๆจนกระทั่งเปิดช็อตแล้วช็อตเล่า รายได้ของโฮสต์ก็มาจากตรงนี้แหละนะ แต่ฉันก็เข้าใจอาชีพของเขาว่ามันไม่ได้เป็อาชีพที่แย่อะไรขนาดเพิ่งมานั่งตรงนี้ ได้พูดคุยระบายความในใจและมีคนคอยรับฟังมันก็ทำให้สบายใจขึ้นและอย่างน้อยก็ได้รู้จักเพื่อนใหม่เพิ่มหนึ่งคน
แต่ว่าฉันเริ่มจะเมาแล้วนะเนี่ยเพราะอาการมันฟ้อง เวลาฉันเมาทีไรธาตุแท้มันก็จะออกทุกที..
“ไอ้ผู้ชายเลว เลว!!” อยู่ๆ ฉันก็ลุกพรวดขึ้นมาแล้วะโเสียงดัง จนโฮสต์ทั้งสองคนมองหน้าฉันด้วยความใเว้นก็แต่ยัยแพทเพราะมันคุ้นชินกับนิสัยเมาแล้วเผยธาตุแท้ของฉันแล้วล่ะ
“ยัยบ้าเมาแล้วใช่มั้ยเนี่ย” แพทละจากโฮสต์ของตัวเองแล้วมานั่งข้างๆ ฉัน ฉันมองเห็นหน้าเพื่อนแค่รางๆแต่ก็พอจะดูออกว่าเป็ยัยแพท ฉันเลยคว้ามันเข้ามากอดแล้วก็ปล่อยโฮอีกรอบ
“ฮือๆ แพทแกห้ามทิ้งฉันไปไหนนะ ฉันไม่เหลือใครแล้ว”
“เออๆไม่ทิ้งไปไหนหรอก กลับบ้านกัน”
“ไม่เอา ไม่กลับไอ้บ้านั่นมันต้องไปรอฉันที่บ้านแน่ๆ”
ฉันเกาะแพทเอาไว้แน่น ก่อนจะลืมตาที่เคลือบด้วยหยาดน้ำตาไปมองโฮสต์ตัวเด็ดของยัยแพทตานั่นกลับมองมาทางฉันด้วยสีหน้าสมเพชอย่างเห็นได้ชัด
“ไอ้บ้า! ไม่เคยเห็นคนอกหักรึไง!”
ฉันไม่ได้พูดอย่างเดียว แต่มือมันก็ไวเกินสติดันไปคว้าแก้วเหล้าสาดใส่เขาไปเต็มๆ นายนั่นเอามือลูบหน้าที่เปื้อนเหล้า แม้เขาจะดูหงุดหงิดแต่เรือนผมสีขาวเป็ประกายของเขาตอนเปียกน้ำ เสื้อตัวบางสีขาวแนบเนื้อแบบนี้แล้วมัน..
“ไปหล่อให้ไกลๆ เลยนะ!”
“เมาแล้วพาลนะแกเนี่ยขอโทษนะคะคุณริว” แพทผละฉันออกทันที ก่อนจะโผเข้าไปหยิบทิชชู่ไปซับหน้าหล่อๆของไอ้หมอนั่น
นี่ขนาดยัยแพทยังเห็นผู้ชายสำคัญกว่าฉันอีกเหรอเนี่ย!!
“ฮือออไม่มีใครรรักฉันเลย” ฉันร้องไห้งอแงเหมือนเด็ก ทำให้ไทสึที่นั่งอยู่ข้างๆเข้ามากอดปลอบใจ ฉันก็เลยปล่อยน้ำตาพรั่งพรูจนเสื้อเขาเปียกแต่ยังดีที่เขาไม่ถือสา ซ้ำยังเอามือลูบหัวปลอบฉันอีก “ไปต่อกันมั้ยคะ”
“ครับ?”
“เราไปต่อกันที่อื่นมั้ยคุณไทสึ”พอหยุดร้องไห้ได้ฉันก็มองไทสึด้วยแววตาหยาดเยิ้ม ส่วนอีกฝ่ายก็ดูลังเลมากเพราะขณะถามฉันก็เอาหน้าไปจ่อใกล้จนแทบจะจูบเขาอยู่แล้ว
ทว่าไทสึก็มองฉันด้วยใบหน้าแดงก่ำแม้จะเห็นหน้าเขาไม่ชัดเพราะฤทธิ์เหล้า แต่ฉันก็ดูออกว่าไทสึเองก็้าฉันเหมือนกัน
ฉันทนความเลิ่กลั่กของไทสึไม่ไหวมือก็ไวไปคว้าต้นคอเขาดันเข้ามาใกล้จนกระทั่งประกบริมฝีปากลงไปฉันไม่รู้หรอกนะว่าอีกฝ่ายกำลังทำหน้ายังไง แต่ว่าตอนนี้ริมฝีปากของเขามันกำลังตอบรับจังหวะจูบของฉัน
“ยัยริน !!”
เสียงของแพทดึงสติของฉันให้กลับมาฉันรีบผละออกจากไทสึอย่างไว
“ขอโทษค่ะ ฉันเมา” ฉันมองไทสึด้วยใบหน้ารู้สึกผิดแต่อีกฝ่ายกลับยิ้มออกมา
“ไปสิครับ”
“คะ?”
“เราไปต่อกันเถอะครับ”ไทสึพูดจบเขาก็คว้ามือของฉันขึ้นมาแล้วจรดริมฝีปากลงไปที่หลังมือฉันอย่างแ่เบา
2K
