Zero ที่รู้สึกตัว ว่าตัวเองนั้นอยู่ที่ไหน สิ่งที่อยู่ตรงหน้าเขาก็คือซาก โครงกระดูกขนาดใหญ่ และมีจำนวนหลายๆชิ้น มันเป็ซากของอะไรบางอย่าง
ที่มีอยู่มากมายนับไม่ถ้วน เด็กหนุ่มที่กำลังใจนเผลอถอยหลังไปชนกับอะไร บางอย่าง เด็กหนุ่มค่อยหันหลังกลับไปมองดู
สิ่งนั้นก็คือ ัยัง ไงล่ะ ันั้นได้แต่ขู่เด็กหนุ่ม แต่เด็กกนุ่มก็ไม่มีอาการกลัวเลยสักนิด เพราะว่าาเ็หนักจนทำให้สติแทบจะหลุดลอย
ไม่กลัวค่าเลยสักนิดอย่างนั้นเ้าหนู่ ันั้นได้ เอ่ยถาม ขึ้นมา เด็กหนุ่มที่ตอบกลับไปว่ากลัวสิแต่ว่าตอนนี้เจ็บจนไม่รู้จะพูดยังไงแล้ว
คงจะเจ็บน่าดูสินะเ้า ัที่ใช้เวทมนตร์ดูจิตใจของเด็กหนุ่ม อย่างนี้นี่เอง ตัวเ้านี่รู้สึกจะเป็คนที่โชคร้ายน่าดูเลยนะ
ไม่รู้สึกโกรธแค้น บ้างเหรอ พ่อแม่ทิ้งเ้าไป แล้วก็ชาวบ้านที่รังเกียจ เ้ายังไง โกรธสิ แต่ต่อให้โกรธไปก็ไม่ทำอะไรขึ้นมาอยู่ดี
ตัวข้ามันอ่อนแอ เป็ได้แค่คนขี้ขลาด ไร้ซึ่งพลัง แต่ข้าก็อยากจะปกป้อง คนสำคัญของข้า แต่ว่าตอนนี้ ตัวข้านั้นใกล้จะ ตาย แล้วล่ะ
อ่อนแอ อยากได้พลังไหมล่ะพลังที่แม้แต่พระเ้ายังหวาดกลัว ขายิญญาเ้าให้ข้าสิ ข้าจะมอบทุกอย่างให้แก่เ้า พลังความรู้
ข้าขอสิ่งตอบแทนคือร่างกายของเ้า ยังไงล่ะ งั้นข้าขออยู่เป็ เพื่อนข้าจนตายได้ไม อีกไม่นานตัวข้านั้นก็คงจะตาย
เด็กหนุ่มที่สุดตัวลงใส่ก้อนหินด้านหลัง หน้าของเด็กหนุ่มที่นอนใช้หินเป็ตัวพิมพ์ ทำไมเ้าถึงต้องขอแบบนี้ ด้วยล่ะ
เพราะตัวผมน่ะไม่อยากเห็นคนอื่น เศร้าไปกว่าผมยังไงล่ะ ัได้แต่ลืมตาตื่น กว้าง ขึ้น 555555 ัที่ ได้แต่ หัวเราะออกมายังเสียงดัง
น่าสนใจจริงๆเ้านี่มันน่าสนใจจริงๆเ้าหนูงั้นเ้ารอง เดิมพันกับข้า ัที่ได้พ่นลมหายใจรักษา อีกสักพักาแเ้าเดียวก็หายแล้วล่ะ
Zero เอ้ยถามทำไมละ. ที่ข้ารักษาตัวเ้าก็เพราะว่าข้าสนใจในตัวยังไงละ.งั้นถ้าเ้าผ่านสิ่งนี้ไปได้นะ ทันใดนั้นเอง เกิดสิ่งปริศนาขึ้น
ถ้าเ้าสามารถทนกับสิ่งนี้ได้ เราก็จะได้สิทธิ์ในการ ข้ายังไงล่ะ หมายความว่าอะไร เอาแต่น่าจะเ้าก็จะรู้เองแหละ เด็กหนุ่มที่รู้สึกเหมือนมีอะไรกำลังพุ่งแทงตัวเองจากข้างหลังข้างหลัง มันคืออะไร มีอาวุธปริศนาบางอย่างที่มีศึกเงา พุ่งเข้าหาร่างของเด็กหนุ่มอย่างมากมาย จนทำให้เด็กหนุ่มรู้สึกเ็ปและทรมาน
อาวุธมากมายที่พุ่งเข้าใส่เด็กหนุ่ม สลายหายไป ราวกับว่ามันไม่มีตัวตน เ้าหนู เ้าข้าจะกลายเป็หนึ่งเดียวกัน พลังของข้าให้แก่เ้า เ้าจะต้องใช้มัน ไม่คู่ควรกับข้า ให้พวกมัน ได้รู้ถึงตัวตนของข้าก็เพียงพอ
ราชันของัดำ ทั้งปวง าาัดำ บาฮาเรีย ยังไงละ ร่างของัเกิดเป็แสนขึ้น แสงสีดำที่พูดกระทบใส่ร่างของเด็กหนุ่ม ร่าง ของเด็กหนุ่มค่อยๆเปลี่ยนไป
หลังจากที่แสงสีดำหายไป เด็กหนุ่มที่รู้สึกตัวขึ้นอีกที ปวดหัวเป็บ้าเลย ละ ทันใดนั้นเองก็มีสิ่งปริศนาเดินมาจากข้างหลังของหนุ่ม
เด็กหนุ่มที่ะโหลบทันที สิ่งที่เข้ามาจากข้างหลังเด็กหนุ่มนั่นก็คือ มิโนทอร์ที่โจมตีเด็กนนุ่มครั้งก่อนมันรอดมาได้จาก ถ้ำถล่ม เ้าสัตว์นั้นรีบวิ่งใส่ใสเด็กหนุ่มเต็มที่
หวังที่จะฆ่าเด็ก หนุ่ม Zero ที่ใกลัวจนเผลอ ปลดปล่อย พลังเวทย์รอบตัว จนเกิดเป็จิตสังหาร ทำให้ มิโนทอร์ตัวนั้นถึงกับช็อกหมดสติไปเลย
แต่ว่าสิ่งที่เปลี่ยนไปนั่นก็คือตัวของเด็กหนุ่มมือสองข้างที่ไม่ใช่มือของมนุษย์สีผมที่เคยเป็สีดำถูกย้อมเป็สีแดง ลาวกับสีเืดวงตาข้างนึงที่เปลี่ยนเป็สีดำแดง
เด็กหนุ่มที่มองตัวเองกระทบผิวน้ำ ทำให้ตัวเองรู้สึกใกับภาพตรงหน้า นี่มันอะไรตัวฉันเป็อะไรนี่คือข้อแลกเปลี่ยนยังไงล่ะตอนนี้เ้าไม่ใช่มนุษย์ แต่เป็ครึ่งมนุษย์ครึ่งัยังไง
ไม่ใช่ไม่เอา เด็กหนุ่มที่วิ่งออกจากถ้ำได้เด็กหนุ่มที่วิ่งร่อนเร่ ไปจนถึงหมู่บ้านคานเด็กหนุ่มที่ไปเอาเสื้อของชาวบ้านที่ตากไว้มาคุมตัวเองเพื่อไม่ให้ใครสงสัย
เด็กหนุ่มที่ตั้งใจต้องไปที่โบสถ์ให้ได้แต่ว่าทันใดนั้นเองเด็กหนุ่มที่เผลอไปชนกับ เด็กๆในหมู่บ้านจนทำให้เสื้อคลุมหลุดออกมาเด็กที่ฃนซีโร่นั้นแต่หันมองไปที่คนที่ตนชนล้ม
เด็กคนนั้นที่ได้แต่ะโบอกว่าปีศาจ ให้ชาวบ้านที่อยู่ละแวกนั้น ถึงกับร้องะโเอะอะโวยวาย ซีตเตอร์มาเรียที่ใช้กำแพงเวทมตร์ช่วยเด็กคนนั้นไว้ถอยออกไปนะเ้าปีศารอย่ามาแต่ต้อน
เด็กคนนี้นะซีดเตอร์จำผมไม่ได้หรอครับ. ซีดเตอร์ตอบชั้นไม่รู้จักปีศารแแบบคุณเลย
เด็กหนุ่มใวิ่งหนีออกจากหมู่บ้าน จนไปถึง สุสาน เด็กหนุ่มที่หกล้ม ตรงหน้าสุสานใหม่ครั้งหน้าสุสานนั้นเป็ชื่อของตัวเอง บ้านไม่ใช่นะก็ เรานะยังไม่ตายไม่ใช่เหรอ
เด็กหนุ่มที่วิ่งไปจนสุด หน้าผาชาวบ้านที่วิ่งตามมาติดๆ ซีดเตอร์เองก็วิ่งตามมาเหมือนกัน
แกหนีไม่พ้น แล้วเ้าปีศาจ ซีดเตอร์รูปศึกสกิลใจบางอย่าใบหน้าของปีศาจตนนี้มัน Zeroที่ รู้สึกสิ้นหวัง ก็ได้แต่ยิ้มออกมา ซีดเตอร์ที่เห็นรอยยิ้มนั้นมันคล้ายกลับ ไม่น้า ปีศาจตัวนั้นได้ะโ ลงไปจาก หน้าผา มัน ะโลงไปแล้วแต่ว่ามันไม่น้าจะรอดแล้วโดดลงไปจากที่สูงขนาดนี้ ซีดเตอร์ที่ได้แต่ซุปตัวลงกับพืนดินได้นั้นร้องไห้ เธอได้แต่พูดขอโทษ
ชาวบ้านที่รุมถามเป็ไรแต่หญิงสาวเอาแต่พูดขอโทษ
ทางฝั่งซีโร่ที่ร่วงตกลงมาจากหน้าผาก็ได้กลางปีกออกมา. ปีกยังงั้นหรอ ทำไมถึงมีปีกงอกออกมาได้ นี่ได้ยินเสียงฉันไหม มีอะไรเหรอเ้าหนูเสียงที่ดังขึ้นมาจากในจิตใจฉันจะต้องเป็แบบนี้ไปตลอดเลยหรือเปล่า ไม่หรอกก็ลองตั้งจิต และสมาธิของเ้าให้นิ่งดูสิควบคุมอารมณ์ ควบคุมอารมณ์อย่างนั้นล่ะ เด็กหนุ่มที่หลับตาลง ควบคุมอารมณ์อย่างนั้นแหละทันใดนั้นมือของเด็กหนุ่มและก็ปิดใบหน้าและแขนขาก็เริ่มกลับเป็เหมือนคนทั่วทั่วไปแต่ว่ามีส่วนหนึ่งที่ไม่สามารถกลับไปได้ก็คือสีผมว่าแล้วเชียวสี่ผมมันไม่เป็เปลียนจริงๆด้วย
นี่ หลังจากนี้เ้าจะทำยังไงต่อไปคงต้องหาวิธีฝึกใช้พลังของนายให้ก่อนระมัง งั้นถ้าเ้าจะฝึกใช้เ้าก็ต้องไปสถานที่1กลับข้าก็ได้
ว่าแต่มันที่ไหน จากนั้นเด็กหนุ่มที่ออกเดินทางไปตามสถานที่ ัในตัว บอกสุดท้ายทั้งสองคนที่เดินมาถึงจุด ที่สูงที่สุดยอดเขาที่นี่มันที่อาใส่ั เด็กหนุ่มที่เดินไปเจอกับประตู บางใหญ่
เข้าไปสิเ้าหนูที่เดินเข้าไปในประตูบานใหญ่ เด็กหนุ่มรู้สึกตัวอีกทีที่นี่มันที่ไหนเนี่ย ที่นี่คือมิติแห่งัยังไงเป็ที่ที่ัจะเข้ามาหลับไหลเอาพลังเวทม์ยังไงละ
ที่นี่มีทุกอย่างที่เ้า้าเช่าหนังสือตำราพลังทุกอย่างที่อยู่ที่นี่มีเพื่อให้เ้าได้ฝึกหัดัอย่างพวกเราคือผู้ที่เผยแพร่ในอดีตัอย่างพวกเราเคยสอนภูมิปัญญาให้มัน
ต่อมาหลายปีมนุษย์คิดว่าั เป็ศัตรูก็เลยคิดจะกำจัดพวกเราทั้งที่พวกเราเป็คนสอนเวทย์มนต์ให้พวกเขาแท้ โกหกน้า. เ้ารีบฝึกซะข้าจะพักเอาพลังของข้าก่อน
บาฮาเรียที่ได้แต่ออกจากร่านของเด็กหนุ่มเ้าใช้พบังของข้าให้ได้มากที่สุด. ที่ๆเ้าอยู่ต่องจากข้างนอกมาก3ปี่ที่นี้เท่ากับ6เดือนที่โลกแห่งความเป็จริงเ้าจะต้องเอาความรู้ของทุกอย่าที่นี้ไปใช้ให้ได้. นายนี้ขี้บนจังเลยน้าเด็กหนุ่มที่แอบแซวมักกร. หลังจากนั้นเด็กหนุ่มที่ใช้เวลาฝึกอยู่ที่นั้น2ปี
เอาล่ะได้เวลาที่ชั้นจะต้องออกไปจากที่นี้แล้วละมังของก็เอาไปทั้งหมดแล้วละ ประตูบางนี้ไม่ยอนเปิดออกจากข้างในต้องเปิดจากข้างนอกเท่านั้นงั้นชั้นก็ทำลายมันทิ้งได้สิ่ง
ตูมๆๆๆสงสยจะหนักมือไปหน่อย ผ่างไปสองปีแล้วหรอเนี้ยแต่สำหรับชั้นมันเหมือนกับพึกเข้าไปยังไงไม่รู้สิ่ง.ไปกันเถอะ อยากจะลองไปเมืองหลวงสักหน่อย
การเดินทาง ที่ได้เริ้มต้อนขึ้น
รู้สึกต้องเดินไปอีกไกลอยู่น้า เด็กหนุ่มผมแดงที่ได้แต่เดินไปเลือนๆจนมีรถเกลียวขนฟามถามจะไปเมืองหลวงยังหรอพ่อหนุ่ม เด็กชายสวมหน้ากากตอบครับ งั้นขึ้นมาเลยพ่อหนุ่มของคุณครับคุณลุง. เด็กหนุ่มะโขึ้งนอนบนกลองฟาม. ลุงเอ้ยถาม เธอเป็นักผจญภัยใช่หรือเปล่า เปล่าหรอคุณลุงผมเป็แค่นักเดินทางนะครับอ่อยังงั้นเองปรอ
งั้นหรอ หน้าเสียดายถ้าเธอเป็ นักผจญภัย ฉันก็มีเื่อยากจะขอร้อง เื่อะไรยังงั้นหรอครับก็จะถึงเมืองหลวงมีมอเตอร์อยู่ในป่าระหว่างทางพวกมันชอบโจรตีรถชาวบ้านอย่ากพวกเราเลยทำให้ไม่มีรถขนส่งของไปให้ชาวบ้านที่อยู่ระแหวงนั้นเลย แล้วคุณลุงละไม่กลัวพวกมันโจรตีบางเลยหรอไม่หรอเธอดูที่ฟามดิมันมีกลิ่งไร้ปีศาจอยู่หน่ะ
กลิ่งยังงั้นหรอผมไม่เห็นได้กลิ่งอะไรเลยหมายความว่ายังไงชั้นหยิบมาผิดก้องยังงั้นหรอ ทั้นไดนั้นเองก็มี เสียงปริศนาดังออกมาจากพุ่มไม้
สิ่งที่อยู่ตรงพุ่มไม้นั้นค่อยๆเดินออกมา นั่นก็คือ ริซาดแมน ยังงั้นหรอจำนวน12ตัว เด็กหนุ่มที่ะโลงจากหลังรถม้าคุณลุงหลบหลังผมไว้ให้ดีนะครับ
เด็กที่เรียกดาบยาวเข้ามือดาบที่มีรูปร่างค่ายกาเข็ดแต่ตัวดาบตัวทำจากสี่นํ้าเงินขาว
เหล่าริซาดแมนกระโดใส่เด็กหนุ่ม. สิ่งที่คางคิดก็เกิดขึ้นเด็กฟันเพีบยครึ้งเดียวทำให้ริซาดแมนถึงกลับหายไปทั้งหมด
โกหกหน้าฟันเพียงแค่ ครั้ง ทำให้ปีศาจหายทั้งหมดเลยมีเขาเป็ใครกันแน่ ทันใดนั้นเอง ริซาดแมนก็ ปรากฏตัวขึ้นอีก ทำไมพวกมันยังเหลืออีก
มันเป็สัตว์อัญเชิญนี่นะ เ้าของเวทย์ที่อัญเชิญมันต้องอยู่ใกล้ๆนี้แหละ เด็กหนุ่มที่หลับตา เด็กหนุ่มที่ปล่อยจิตออร่า ออกมาจนทำให้ผู้ร่ายเวทย์ถึงกับชะงัก เพราะใ
เจอตัวแล้วล่ะ อะไรกันเมื่อตะกี้ เหมือนกับ มี สัตว์ประหลาด จะกินฉัน ยังไงไม่รู้ เจอตัวแล้วล่ะ เด็กหนุ่ม เด็กหนุ่มที่ฟันจนต้นไม้ขาดเป็ 2 ท่อน แกนี่เองที่เป็คนร่ายเวทย์
แก่นี้เอง ที่เป็คน ดักปล้นชาวบ้านที่อยู่ละแวกนี้ แกทำงานให้ใครชายสวมหน้ากาก ได้ถามขึ้น แกจะบอก หรือไม่บอก งั้นแหละแกคงจะเงียบอยู่ในตลอดเสีย งั้นอย่าหาว่าฉันไม่เตือนแล้วกัน
ปล่อยออร่าจิตสังหารออกมาจนทำให้โจรที่อยู่ตรงหน้าถึงกับ กลัวจนตัวสั่นจะบอกหรือไม่บอกกันแกก็ต้องตายซะ บอกแล้วบอกแล้ว โจรที่อยู่ตรงหน้าบอกความจริงทั้งหมด
งั้นล่ะพาไปหาหน่อยสิหลังจากนั้นเด็กหนุ่มก็เอาตัวพวกโจรทั้งหมดไปส่งให้ชาวบ้านที่อยู่ละแวกนั้นให้พวกเขาเอาไป ให้ทหารยามที่อยู่ที่เมืองหลวง ขอบคุณครับ ท่านอัศวิน
นักผจญภัย น่าสนุกดีเหมือนกันนะ ลองไปสมัครดูดีนะ
ตอนที่3 จบแล้วน้าคิดว่าไงบางครับ คอมเม้นบอกกันด้วยนะครับ