เมื่อป้าวรรณเดินลงจากบ้านไป ลุงปานเดินไปที่ครัวตักข้าวราดผัดกระเพราในหม้อสแตนเลสที่แบ่งไว้จากเมื่อตอนเย็นมาใส่จาน
เดินถือจานข้าวกลับขึ้นมาหาแพรไหมในห้องนอนเล็ก
“หนูแพร เอ็งกินข้าวเสียหน่อยเถอะ จะได้มีแรงไปร่วมงานศพผัวเอ็งคืนนี้”
แกพูดขณะวางจานลงบนโต๊ะเล็ก ๆ ข้างเตียง
แพรไหมนั่งพิงหัวเตียงในชุดเสื้อคอกระเช้าลูกไม้สีครีมและผ้าถุงสีน้ำตาลเข้มใบหน้าสวยหวานเต็มไปด้วยความโศกเศร้า เธอตักข้าวกินได้สองสามคำก็วางช้อน
“กินไม่ลงค่ะลุง...หนูเสียใจเื่พี่เขา”
หญิงสาวหลุบตาลงต่ำ น้ำตาไหลอาบแก้มนวล
ลุงปานนั่งลงข้างเตียง ดึงร่างเธอเข้ามากอด
“อย่าร้องเลยหนูแพร ลุงเข้าใจ ผัวตายใหม่ๆ คงต้องเศร้าเป็ธรรมดาไม่เป็ไรนะ ลุงจะปลอบใจหนูเอง”
แกพยายามพูดปลอบให้หล่อนคลายความเศร้าลง
ขณะเดียวกันนั้น ของลุงปานใช้มือของแกลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังและไหล่ขาวเนียนพร้อมกับถือโอกาสสูดดมซอกคอและเรือนผมยาวสลวยฟอดใหญ่เป็การฉวยโอกาสตอนที่แพรไหมกำลังเผลอ
‘ผิวเนียนนุ่มไปทั้งตัว...ตัวหอมชิบหาย’
มือหยาบกร้านข้างหนึ่งของลุงปานค่อย ๆลูบลงต่ำ แล้วจึงสอดล้วงเข้าไปในเสื้อคอกระเช้าด้านหน้า ััหน้าอกอวบเต่งตึง
แพรไหมสะดุ้งเฮือก
“ลุงปาน! ล้วงตรงนั้นทำไม?”
หญิงสาวร้องถามเสียงสั่นเครือ จากทีแรกหล่อนนึกว่าลุงแกจะช่วยกอดปลอบขวัญแต่ไหงกลายเป็โดนลุงสอดมือเข้าไปลูบไล้เต้าอวบเต่งตึงซะอย่างนั้น
ลุงปานยกยิ้มเ้าเล่ห์
“หนูแพร ลุงสงสารหนูจริง ๆ ผัวเพิ่งตาย หนูคงจะเหงามากลุงได้ยินมาว่า ผัวหนูไปช่วยงานเพื่อนที่ภาคใต้เป็อาทิตย์ช่องแคบของหนูเลยไม่โดนเสียบ ไม่โดนแทงมาหลายวัน ก็เลยว้าเหว่จนเศร้าแบบนี้ต่อไปนี้ลุงจะช่วยทำหน้าที่แทนผัวหนูให้เองปกติหนูแพรโดนผัวเอาอยู่ทุกคืนเลยใช่ไหมล่ะ หึหึ”
คำปลอบใจของลุงปานฟังดูแปลกพิลึก มือหนาเริ่มขยำเต้าข้างหนึ่งแรงๆ
แพรไหมหน้าแดงเป็ลูกตำลึงขณะเอ่ยถามด้วยความสงสัย
“ลุงรู้ได้ไงกันว่า...หนูกับผัว...เอ่อเอากันทุกคืน”
ลุงปานหัวเราะหึ ๆ
“หนูแพรเอ๊ย บ้านไม้เอ็งโยกสั่นทั้งหลังบ้านเอ็งก็อยู่ติดกับบ้านข้า แล้วข้าจะไม่ได้ยินได้ไง เสียงเอ็งร้องครางลั่นบ้าน‘อ๊า...ซี้ด...ผัวขาเอาแรง ๆ’ แบบนี้ทุกคืน”
ชายแก่เริ่มพูดจาด้วยน้ำเสียงหื่นกาม
แพรไหมหน้าแดงก่ำ
“ลุงปาน...ปล่อยหนูได้แล้ว หนูหายเศร้าลงบ้างแล้วล่ะจ้ะ”
เธอร้องบอก ขณะพยายามดิ้นขลุกขลักเพื่อให้หลุดออกจากอ้อมกอดของตาแก่มือปลาหมึก
แต่ลุงปานไม่ยอมปล่อยเธอไปง่าย ๆกลับขยำเต้าอวบอิ่มทั้งสองข้างจนหัวนมสีชมพูสดชี้ตั้งชูชัน
“หนูแพรต้องยอมทำตามที่ลุงบอกสิ ไม่งั้นหนูจะต้องกลายเป็สาวม่ายตัวคนเดียวไม่มีทั้งญาติพี่น้อง แล้วจะยังไม่มีเพื่อนบ้านอย่างลุงกับป้าคอยช่วยอีก”
“แถมถิ่นนี้โจรผู้ร้ายชุกชุม หนูจะโดนรังแกเอาง่ายๆ รู้ไหม”
แกขู่ด้วยน้ำเสียงหื่นกระหาย
แพรไหมหน้าแดงก่ำด้วยฤทธิ์จากน้ำมือบีบเค้นสองเต้าของลุงหื่น
“ลุงปาน...ผัวหนูเพิ่งตายไปเอง สงสารหนูบ้างเถอะจ้ะอย่าบังคับอะไรหนูตอนนี้เลย ใจหนูยังไม่พร้อม”
เธอร้องคร่ำครวญ
ลุงปานแสยะยิ้ม
“โธ่เอ๋ยลุงไม่ใจร้ายบังคับให้หนูแพรทำอะไรกับลุงตอนนี้หรอกนะ เอางี้นะ หนูก็แค่นอนเฉย ๆลุงเข้าใจว่าหนูเศร้า แต่ลุงขอแค่ยืมสองเต้าอวบตึงของหนูแพรมาช่วยรีดน้ำออกหน่อยลุงเก็บกดมานานหลายเดือนแล้ว ถ้าคืนนี้ลุงไม่ได้ปลดปล่อยลุงคงจะบ้าตายแล้วล่ะ”
พูดจบลุงปานก็ใช้มือถกเสื้อคอกระเช้าผ้าลูกไม้ของแพรไหมขึ้นไปกองอยู่เหนือหน้าอกเผยสองเต้าอวบใหญ่ หัวนมสีชมพูเข้มบวมเป่ง
‘นมเอ็งทั้งขาวทั้งอวบโตอย่างที่ข้าจินตนาการไว้ไม่มีผิด’
8K
