วันต่อมา ที่ทางเข้าสตูดิโอถ่ายภาพ ภรรยาของผมลังเลอยู่นานก่อนจะผลักประตูเปิดเข้าไปข้างใน
วันนี้เธอจงใจเลือกชุดที่เรียบร้อยที่สุด
เสื้อเชิ้ตผ้าฝ้ายสีน้ำเงินเข้มแนบไปกับรูปร่างอวบของเธอ กระดุมแทบจะทะลักออกมาจากเสื้อ เธอสวมกางเกงขายาวสีดำทรงหลวมที่ปกปิดเรียวขายาวของเธอ แม้แต่ผมของเธอก็ยังจัดทรงอย่างเรียบร้อยและพันด้วยผ้าพันคอสี่เหลี่ยมเรียบๆ
แม้จะปกปิดอย่างระมัดระวังเพียงใด บางส่วนก็ยังไม่อาจถูกซ่อนไว้ได้
หน้าอกที่อวบอิ่มของเธอทำให้เสื้อยืดออกเป็รูปโค้งอย่างเห็นได้ชัด ส่งผลให้เสื้อพลิ้วไหวเล็กน้อยทุกครั้งที่เธอขยับตัว
แม้จะมองทะลุผ่านเนื้อผ้าหนา แต่ขนาดที่น่าทึ่งก็ยังคงปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจน
ขณะเดิน สมองทั้งสองซีกจะชนกัน ทำให้เกิดเสียงเล็กน้อย
"ป้ามาแล้ว! ♥️"
หลานชายพิงกรอบประตู สายตาของเขาจับจ้องไปที่หน้าอกขนาดใหญ่ทั้งสองข้างทันที
ภาพเหตุการณ์สุดเหวี่ยงเมื่อวานยังคงติดตรึงอยู่ในใจ—หน้าอกอวบอิ่มที่เกือบจะทะลักออกมาจากชุดกี่เพ้าที่ขาดวิ่น การสั่นะเือย่างรุนแรงระหว่างการออกกำลังกายอย่างหนัก และความรู้สึกขึ้นๆ ลงๆ อย่างรุนแรงเมื่อฉันถึงจุดสุดยอด… ตอนนี้ ชุดที่ดูเรียบร้อยของฉันกลับยิ่งกระตุ้นความปรารถนาที่จะพิชิตให้มากขึ้นไปอีก
ภรรยาของเขาก้มหน้าลง ไม่กล้าสบตาเขา มือของเธอบิดไปมาอย่างประหม่า ฝ่ามือหยาบกร้านของเธอถูเข้าหากัน ทำให้เกิดเสียงเบาๆ
"เื่นั้น...เกี่ยวกับเมื่อวานนี้..."
หลานชายของฉันเดินเข้ามาอย่างช้าๆ และปิดประตูเก็บเสียงบานหนาของห้องถ่ายภาพอย่างไม่รีบร้อน
"ไม่ต้องห่วงค่ะ คุณป้า หนูคุยกับเ้านายเรียบร้อยแล้วค่ะ"
เขาหยุดอยู่ตรงหน้าภรรยา แล้วมองลงไปที่หญิงวัยกลางคนตรงหน้า
เสื้อตัวนั้นเรียบร้อยมากจริงๆ โดยติดกระดุมเม็ดบนสุดจนสุด ไม่แม้แต่จะเผยให้เห็นคอเลยด้วยซ้ำ
แต่正是ชุดที่ปกปิดมิดชิดเช่นนี้เองที่ยิ่งเน้นส่วนโค้งเว้าของร่างกายเธอ
โดยเฉพาะบริเวณหน้าอกที่กระดุมรัดแน่นเกินไป ทำให้เห็นร่องอกชัดเจน
แม้ว่าจะไม่มีส่วนใดของิัโผล่ออกมาเลย แต่ความรู้สึกที่เหมือนจะะเิออกมานั้นกลับทำให้จินตนาการของผู้คนโลดแล่นไปไกล
"เ้านายตกลงที่จะไม่เรียกร้องค่าชดเชย..."
หลานชายจงใจลากเสียงพยางค์สุดท้ายให้ยาวขึ้น ขณะสังเกตสีหน้าของภรรยาที่เปลี่ยนไป
แน่นอนว่า ดวงตาของเธอเป็ประกายทันทีเมื่อได้ยินว่าเธอไม่ต้องจ่ายค่าชดเชย สำหรับผู้หญิงในชนบทที่ทำมาหากินด้วยการทำเกษตรกรรม เงินหลายพันหยวนถือเป็จำนวนมหาศาล
แต่ก่อนที่เธอจะฉลองเสร็จ หลานชายของเธอก็มาดับความสุขของเธอเสียก่อน:
"...เงื่อนไขคือต้องถ่ายรูปชุดใหม่"
หัวใจของภรรยาผมแทบสลาย
"และในครั้งนี้..."
หลานชายเดินวนรอบตัวเธออย่างช้าๆ สายตาจ้องมองไปที่ร่างกายของเธอซึ่งสวมใส่เสื้อผ้าเรียบร้อย
"...เ้านายอยากให้เรากล้าแสดงออกมากขึ้น พูดง่ายๆ ก็คือ เราต้องเปลือยเปล่า ♥️"
"คุณพูดว่าอะไรนะ?!"
ภรรยาใจึงถอยหลังไปสองสามก้าวและชนหลังกับกำแพง
เปลือย?
เธอแทบไม่เชื่อหูตัวเอง เมื่อวานเพิ่งเกิดเื่แบบนั้นขึ้น แล้ววันนี้...
"ฉันรู้ว่าป้าของฉันรู้สึกอับอาย แต่ทางออกนี้เป็วิธีที่ดีที่สุดแล้ว ไม่ว่าเธอจะจ่ายค่าชดเชย หรือให้ความร่วมมือโดยการถ่ายรูปเพื่อชำระหนี้ ♥️"
หลานชายของเธอเดินเข้ามาหา ลมหายใจอุ่นๆ ของเขาััข้างหูเธอ
ภรรยาของเขาสั่นเทาและรีบเอามือปิดหน้าอกโดยสัญชาตญาณ แต่การกระทำนั้นกลับยิ่งเน้นให้เห็นเนินอกที่เย้ายวนผ่านเนื้อผ้าของเสื้อ
"ฉัน...ฉันทำไม่ได้จริงๆ..."
เสียงของเธอสั่นเครือด้วยความรู้สึก และความคิดที่จะต้องเปลื้องผ้าต่อหน้าหลานชายทำให้เธอตัวสั่น
"คุณป้าคะ คิดให้ดีก่อนนะคะ มันกว่าสามพันหยวนเลยนะ คุณป้ากับคุณลุงจะเก็บเงินได้พอเมื่อไหร่กันคะ?"
หลานชายของเธอเบียดลงบนไหล่ของเธอ ทำให้เธอหนีไปไม่ได้
สามพันหยวนเป็เงินจำนวนมากสำหรับครอบครัวในชนบท แม้ว่าพวกเขาจะใช้ชีวิตอย่างประหยัด พวกเขาก็ไม่สามารถเก็บเงินได้มากขนาดนั้นภายในหกเดือนถึงหนึ่งปี เมื่อถึงเวลานั้น พวกเขาจะไม่เพียงแต่พลาดฤดูทำนาเท่านั้น แต่ยังต้องเผชิญกับภาระหนี้สินจำนวนมหาศาลอีกด้วย
ภรรยาของฉันเงียบไป
เสื้อเชิ้ตเรียบร้อยนั้นชุ่มไปด้วยเหงื่อ แนบชิดกับร่างกายของเธออย่างแ่า เผยให้เห็นส่วนโค้งเว้าของร่างกาย โดยเฉพาะบริเวณหน้าอก ผ้าถูกยืดให้ตึงยิ่งขึ้น จนมองเห็นเค้าโครงของชุดชั้นในอยู่ข้างใต้ได้อย่างรางๆ
"คุณป้าคะ เ้านายยังรอคำตอบอยู่นะคะ..."
หลานชายคะยั้นคะยอเธอพลางเหลือบมองเธออยู่ตลอดเวลา
ภรรยาของผมยืนอยู่ตรงนั้น ตัวสั่นไปทั้งตัว
เสื้อเชิ้ตเรียบร้อยของเธอเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็นๆ แนบติดกับร่างกาย เผยให้เห็นส่วนโค้งเว้าที่งดงามของเธอ เธอรู้สึกได้ถึงสายตาที่จ้องมองอย่างร้อนแรงของหลานชาย ทำให้เธอนึกถึงประสบการณ์ที่เลวร้ายเมื่อวานนี้
"ถ้าป้าของฉันไม่พูดอะไร ฉันจะถือว่านั่นคือคำตอบว่า 'ตกลง' นะคะ ♥️"
หลานชายจึงฉวยโอกาสย้ายเข้ามาอยู่ใกล้ๆ
กลิ่นกายของผู้ชายที่แรงจัดลอยมาแตะจมูกเธอ ผสมกับกลิ่นน้ำหอมจางๆ ภรรยาพยายามถอยหนี แต่กลับพบว่าตัวเองถูกปิดล้อมจนไม่มีที่ให้ถอยแล้ว
"เดี๋ยว...ขอฉันคิดดูก่อน..."
เธอรีบปรับปกเสื้ออย่างลนลาน พยายามปกปิดิัส่วนที่เปลือยเปล่าให้มากขึ้น แต่โชคร้ายที่การกระทำนั้นกลับส่งผลเสีย
ด้วยความตื่นเต้นจนเกินจะควบคุม นิ้วมือของฉันจึงสั่นเล็กน้อย และฉันเผลอปลดกระดุมสองเม็ดบนสุดโดยไม่ตั้งใจ
ผิวขาวเนียนละเอียดเผยออกมาเล็กน้อย และเห็นร่องอกลึกมุมหนึ่งจางๆ
"โอ้โห ชุดของคุณป้าวันนี้สวยสะดุดตาจังเลย..."
หลานชายเลียริมฝีปาก
แม้ว่าเธอจะสวมเสื้อผ้าที่ปกปิดมิดชิด แต่รูปร่างที่งดงามของเธอก็ยังคงปรากฏให้เห็น โดยเฉพาะหน้าอกของเธอที่ดูราวกับจะทะลักออกมาจากเสื้อ การหายใจแต่ละครั้งทำให้หน้าอกของเธอขยับขึ้นลงอย่างเห็นได้ชัด
ภรรยารู้ตัวว่ากำลังถูกเปิดเผยร่างกาย จึงรีบเอามือปิดหน้าอกทันที
อย่างไรก็ตาม พื้นที่จำกัดของฝ่ามือกลับช่วยให้สามารถสร้างรูปทรงได้หลากหลายมากขึ้น เนื้อนุ่มภายในฝ่ามือจะเปลี่ยนรูปไป ทำให้ผ้าฝ้ายมีความยืดหยุ่นอย่างน่าทึ่ง
"กริ๊ง…"
สร้อยคอเส้นนั้นหลุดออกมาจากคอของเธอโดยไม่ทราบสาเหตุ ส่องประกายระยิบระยับในแสงไฟ มันเป็ร่องรอยแห่งความอับอายที่หลงเหลือมาจากเมื่อวาน เป็เครื่องเตือนใจถึงสิ่งที่เกิดขึ้น
สายตาของหลานชายจับจ้องไปที่สิ่งนั้นทันที
"คุณป้าคะ จำเมื่อวานได้ไหมคะ ลุคนั้นเหมาะกับคุณป้ามากเลย ♥️"
เขาเอื้อมมือไปแตะปกเสื้อ
ภรรยาใและพยายามหลบหลีก โดยลืมไปว่ามีกำแพงอยู่ด้านหลัง เธอสะดุดและชนเข้ากับอ้อมแขนของหลานชายอย่างจัง รู้สึกถึงอกที่แข็งแรงของเขาแม้จะสวมเสื้อผ้าอยู่ก็ตาม
สิ่งที่สำคัญยิ่งกว่านั้นคือทำเลที่ตั้ง
เนื่องจากความสูงที่แตกต่างกัน หน้าอกของเธอจึงถูกกดแนบกับร่างกายของอีกฝ่าย เต้านมขนาดใหญ่และนุ่มนิ่มทั้งสองข้างถูกบีบและบิดเบี้ยว ทำให้เกิดความรู้สึกถึงการมีอยู่ของอีกฝ่ายอย่างชัดเจน
"อู๊ย... หลานสองคนของป้าเนี่ยรับมือยากจริงๆ..."
หลานชายไม่ได้พยายามหลีกเลี่ยง แต่กลับจงใจยืดอกขึ้น
ภรรยาของฉันรู้สึกเหมือนจะเป็ลม
เสื้อผ้าที่ดูเรียบร้อยกลับกลายเป็เื่น่าขันที่สุดในขณะนี้ เธอตั้งใจจะใช้มันเพื่อปกป้องตัวเอง แต่กลับกลายเป็ว่ามันเน้นส่วนโค้งเว้าที่เย้ายวนใจของเธออย่างไม่คาดคิด เสื้อเชิ้ตผ้าฝ้ายเนื้อหนาชุ่มไปด้วยเหงื่อและแนบติดกับร่างกาย เน้นส่วนโค้งเว้าของเธอ กางเกงหลวมๆ ก็ชุ่มไปด้วยเหงื่อเช่นกัน เผยให้เห็นรูปทรงกลมของสะโพกอย่างเลือนราง แม้แต่ผ้าพันคอสี่เหลี่ยมที่คลุมผมอยู่ก็ยับยู่ยี่ เผยให้เห็นเส้นผมที่ยุ่งเหยิงสองสามเส้น
"โอเค ฉันขอตัวก่อนนะคะ คุณป้าคะ พอคิดดีๆ แล้วค่อยเปลี่ยนชุดนะคะ ♥️"
หลานชายจึงย้ายออกไปอย่างไม่เต็มใจ
จากนั้นภรรยาของเขาก็สังเกตเห็นว่าการััเพียงชั่วครู่ได้ทิ้งรอยไว้บนเสื้อของเธอ หน้าอกของเธอชื้น และเธอก็บอกไม่ได้ว่าเป็เหงื่อหรืออะไรอย่างอื่น
บรรยากาศในสตูดิโอเงียบลงอีกครั้ง
ภรรยาทรุดตัวลงบนโซฟา มือทั้งสองข้างกุมหน้าอก ตัวสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ สติบอกให้เธอรีบออกไปจากที่นี่ แต่ความจริงของสถานการณ์ทำให้เธอยืนนิ่งอยู่กับที่
สามพันหยวน…
นี่เป็จำนวนเงินมหาศาลสำหรับครอบครัวเกษตรกร หากพวกเขาต้องจ่ายเงินจำนวนนี้จริง ๆ ครอบครัวนี้จะต้องกินรำข้าวและผักป่าอย่างน้อยหนึ่งปี
ที่สำคัญกว่านั้นคือ มันเป็เื่ของเวลา
ตอนนี้เป็่ฤดูทำการเกษตรที่คึกคัก และการที่เธอหายไปนานทำให้เกิดความล่าช้าไปมากแล้ว หากเป็เช่นนี้ต่อไปอีก ผลผลิตในปีนี้จะต้องได้รับผลกระทบอย่างแน่นอน
เมื่อนึกถึงสถานการณ์ที่บ้าน น้ำตาของภรรยาก็เอ่อล้นขึ้นอีกครั้ง
793
