ผ่านมาหลายอาทิตย์นับแต่ที่มิสเตอร์เฉินกลับไปและบอกว่าจะติดต่อกลับมากัญญาภัครออย่างอดทนมานานจนในที่สุดหญิงสาวเริ่มไม่มั่นใจว่าเขาจะติดต่อกลับมาเลยตัดสินใจโทร.ไปหาอีกฝ่ายเอง
“มิสเตอร์เฉินสวัสดีค่ะ”
“คุณกัญญาภัคสวัสดีครับมีอะไรหรือเปล่าครับ”มิสเตอร์เฉินสนใจผู้หญิงคนนี้แต่ไม่อยากเปิดเผยให้อีกฝ่ายรู้ทัน เลยสงวนท่าทีไว้และใช้เื่ธุรกิจมาบังหน้าเพื่อให้หญิงสาวสนใจในตัวเขาและจะง่ายขึ้นถ้าหากจะสานต่อเขาเลยไม่ติดต่อกลับไป อีกฝ่ายก็โทร.มาจริงๆ
“มิสเตอร์เฉินบอกฉันว่าจะติดต่อกลับมาลืมหรือเปล่าคะ”
“ผมไม่ลืมครับแต่ทางผมยังไม่ได้ข้อสรุปเลยไม่ได้โทร.กลับไปบอกครับ”
“ขอโทษนะคะฉันใจร้อนไปหน่อย แล้วเมื่อไรฉันจะทราบคำตอบคะ”
“เร็วๆนี้นะครับ ผมขอโทษที่ให้รอนานเป็ความล่าช้าของผมเอง”
“ไม่เป็ไรค่ะยังไงอย่าลืมโทร.แจ้งฉันนะคะ”
กัญญาภัควางสายแล้วพ่นลมหายใจพรูหน้าจอโน้ตบุ๊กตรงหน้าแสดงงบการเงินของพันดารารีสอร์ต ตัวเลขสีแดงที่ยอดสุดท้ายยังโชว์ให้เห็นอยู่เพราะรายได้ยังเข้ามาไม่เพียงพอกับค่าใช้จ่ายที่ลงทุนไป
“ฉันจะต้องเปลี่ยนตัวแดงให้เป็กำไรให้ได้”กัญญาภัคบอกตัวเองแล้วตั้งใจทำงานต่อ ทว่าอดคิดถึงแม่หนูน้อยไม่ได้ น้ำใสเข้าสี่เดือนแล้วเธอทำอัลบัมภาพไว้ั้แ่แรกคลอด หนึ่งเดือน สองเดือน สามเดือน จนถึงสี่เดือน
มีรูปน่ารักหลายอิริยาบถมากมายเป็รูปที่เห็นแล้วต้องอมยิ้มตาม เธอเคยนึกอยากลงเฟซบุ๊กอวดรูปลูกเหมือนคนอื่นแต่ก็ไม่อยากตอบคำถามที่อาจจะตามมาว่าลูกใคร ใครเป็พ่อเด็ก แต่งงานตอนไหน และอีกบลาๆสู้อยู่เงียบๆ ตามประสาแม่ลูกดีกว่า
ทว่าพอมองเข้าไปในกลุ่มไลน์พ่อแม่น้ำใสที่คนบางคนตั้งขึ้นก็นึกขำทั้งที่ในกลุ่มก็มีแค่สองคนเธอกับเขาไม่รู้อารมณ์ไหนกัญญาภัคเลยไล่เลือกรูปน้ำใสที่ถ่ายล่าสุดเมื่อเช้าส่งให้เขา
กัญญาภัค: อ้ะ
ข้อความสั้นๆที่ส่งมาทำให้นายหัวหนุ่มที่กำลังนั่งคุยเื่สำคัญกับเพื่อนที่เป็ทนายถึงกับขำแกมมันเขี้ยวยิ่งนึกถึงหน้าสวยๆ แต่ยียวนของแม่น้ำใสผุดตามมาด้วย หัวใจของชายหนุ่มก็คันยุบยิบ
ดวงตาคมกริบไล่มองรูปในไลน์ปากหยักเผยรอยยิ้มอบอุ่น ละมุน และทำให้เพื่อนสนิทถึงกับเอ่ยปาก
“รูปสาวที่ไหนวะ”
“นี่ไงพูดถึงแม่ของน้ำใสก็ส่งรูปน้ำใสมาให้ดู สันต์นายดูสิ ลูกสาวฉันน่ารักไหม”คณินกำลังคุยกับเพื่อนเื่จะรับรองน้ำใสเป็ลูกพอดีกัญญาภัคก็ส่งรูปลูกมาให้ราวกับรู้ว่ากำลังคิดถึง
สันต์ชัยมองแล้วพยักหน้าหงึกๆ“เออ น่ารัก หน้าเหมือนนายเหมือนกันนะณิน”
คณินยิ้มกว้างออกมาทันที“ฉันโคตรรักเขาเลย รักเขาทั้งที่เพิ่งเคยเห็นหน้า เพิ่งรู้ว่ามีเขาบนโลกใบนี้เขาทำให้ฉันอยากเป็พ่อเขา อยากเป็คนที่ดีเพื่อเขา อยากทำทุกอย่างเพื่อเขา”
“ใช่ฉันรู้ นายถึงมานั่งอยู่นี่ไง” สันต์ชัยเอ่ยเขาเชื่อที่คณินพูดมาทั้งหมดเพราะสายตาไม่โกหก เขาไม่เคยเห็นมุมนี้ของเพื่อน อ่อนโยนลึกซึ้งเมื่อพูดถึงลูกสาวทีแรกเขาฟังคณินเล่าเื่ที่มีลูกให้ฟังก็ยอมรับว่าใมากที่คณินไม่ระวังจนเกิดเื่แต่ดูแล้วเพื่อนเขาดีใจที่มีลูกสาวคนนี้ นั่นทำให้เขายินดียิ่งได้เห็นหน้าแม่หนูน้อยก็ให้นึกรักใคร่ เอ็นดู
คณินเก็บโทรศัพท์ลงแล้วเอ่ยกับเพื่อนน้ำเสียงจริงจังเคร่งขรึม
“ฉันจะได้เป็พ่อที่ถูกต้องตามกฎหมายของน้ำใสใช่ไหม”
“เป็ได้สิแต่ต้องได้รับความยินยอมจากคุณกัญญาภัคและลูก ที่ฉันบอกว่าต้องได้รับความยินยอมจากลูกเพราะในใบเกิดของน้ำใสคุณกัญญาภัคไม่ได้ระบุชื่อพ่อ เื่เลยยาก ต้องให้เด็กยืนยันด้วย แต่ตอนนี้น้องน้ำใสยังเป็ทารกคงไปยืนยันไม่ได้ว่านายเป็พ่อ เพราะตามกฎหมายลูกต้องอายุเจ็ดขวบขึ้นไปและต้องไปยืนยันพร้อมแม่ต่อหน้านายทะเบียน”
“ฉันรอให้น้ำใสเจ็ดขวบไม่ได้หรอกมันนานเกินไป”
“ถ้าอย่างนั้นนายก็ต้องไปยื่นเื่ต่อศาลขั้นตอนนี้อาจต้องใช้เวลาหน่อย เพราะในใบเกิดของน้ำใสไม่มีชื่อพ่อศาลอาจจะสั่งให้นายตรวจดีเอ็นเอเพื่อยืนยัน และจากนั้นถึงจะไปทำเื่รับรองบุตรต่อไปแต่ขั้นตอนทั้งหมดนี้คุณกัญญาภัคต้องยินยอมด้วย”
“ฉันเข้าใจแล้วสิ่งที่ฉัน้ามากที่สุดคือ รับรองน้ำใสเป็ลูกให้ถูกต้อง และในใบเกิดของน้ำใสต้องมีชื่อฉันเป็พ่อ”
“ถ้านายทำตามขั้นตอนนี้นายก็จะมีชื่อในใบเกิดของลูกทางสำนักทะเบียนเขาจะแก้ไขออกใบใหม่ให้”
“ฉันจะให้นายช่วยจัดการเื่นี้ให้ฉันต้องทำยังไงบ้าง”
“ฉันช่วยนายได้อยู่แล้วแต่นายคุยกับคุณกัญญาภัคให้เข้าใจ แล้วฉันจะจัดการเื่เอกสารและนัดวันให้เอง”
“ขอบใจนายมากนะสันต์”
“ฉันถามหน่อยสิวะนายดูดีใจที่มีลูกสาวคนนี้ ไม่เหมือนที่นายเล่าว่าเป็แค่วันไนต์สแตนด์เลยนี่วะ”สันต์ชัยอดถามไม่ได้ เพราะถ้าหากไม่ได้อยากมีลูกคณินก็ไม่น่าจะมีท่าทางดีใจและกระตือรือร้นอยากรีบร้อนรับน้ำใสเป็ลูกขนาดนี้ ถ้าให้เขามองจากสายตาคนที่เพิ่งมารับฟังเขามองว่าคณินดีใจและรักลูกสาวคนนี้มาก หรือว่าจริงๆ แล้วคณินรักแม่ของเด็กกันแน่
“มันบอกไม่ถูกว่ะสันต์รู้แต่ว่าพอเห็นหน้าน้ำใสฉันก็รักเขาหมดใจ รักแบบไม่มีข้อแม้เขาบริสุทธิ์มากเลยนะโว้ย เพราะฉะนั้นฉันเลยอยากมอบสิ่งที่ดีที่สุดให้เขาสิ่งที่ฉันมีควรเป็ของเขา เขาจะเป็กุลธรวรวิทย์ที่ทุกคนภูมิใจ”
“นายแม่งโคตรหลงลูกเลย”
653
